eerste week gelijk al op mijn kop gekregen 😉

8 April liep ik er voor het eerst zelf naar binnen. De deur viel achter
mij dicht. Snel deed ik nog een knoopje dicht van mijn colbert. Daar sta je dan als 17 jarige in pak bij een balie. Natuurlijk kijken ze je dan een beetje vragend aan. Ik werd begroet door de vrouw achter de balie en ze vroeg mij wat ik kwam doen. Ik heb een sollicitatie gesprek met de heer ….. Neem plaats op de bank, ze komen je straks ophalen. Drie dagen later begon ik aan mijn nieuwe avontuur. Ik was de nieuwe stagiair van P&MKooy accountant en belasting adviseurs. De allerlaatste dag was het mij toch nog gelukt. Ik had een stage plek en wat voor eentje.

Mijn verblijf zou eigenlijk tot de zomervakantie duren, maar met een beetje geluk tot na de zomervakantie. Alleen in mijn ogen en gelukkig de ogen op kantoor was dit nog niet genoeg. We vonden het wel een strak plan om er nog een stage periode er aan vast te plakken. Helaas na 10 maanden komt er dan echt een eind aan mijn stage. Eerlijk is eerlijk, maar ik ga het daar echt heel erg missen. Nou is dit waarschijnlijk nog niet het echte afscheid, want in de zomer en volgend jaar februari ben ik er met een beetje geluk weer te vinden. Alleen dat gaat echt nog wel een tijdje duren. Qua tijd gaat het echt heel veel schelen. Ik werkte 32 uur op kantoor en had 8 uur lang school. Nu ga ik ineens van 40 uur naar zo’n 20 uur. Dat is echt het enigste voordeel wat ik er van kan zien.

Normaal gesproken verblijf ik niet graag op één plek. Dit is echt één van de weinige keren dat ik juist zo vaak mogelijk op een plek probeerde te zijn. Het gaf mij echt een hoop voldoening. Ik leerde echt super veel en misschien wel het belangrijkste van alles ik werd niet onderschat. Met heel veel geluk mocht ik er stage lopen. Als MBO jaar 1 student was dit eigenlijk een te moeilijke stage plek. Wat wist ik er nou eigenlijk van. Nou eigenlijk nog helemaal niks. Op school had ik echt nog niks geleerd. Op mijn stage heb ik echt te veel geleerd. Dingen die ik eigenlijk pas op het HBO zou gaan leren. Met het feit dat ik onder mijn niveau ben geraakt door vreemde talen heb ik op zich wel vrede. Alleen de verveling heerst echt enorm. Eerlijk gezegd heb ik naast Engels al 4 a 5 jaar niet meer hoeven te leren. Opletten in de les was al genoeg. Eindelijk na al die jaren kon ik al werkend gaan leren.

Nou ga en kan ik niet alles opnoemen wat ik heb gedaan. Wel zijn er een paar dingetjes die ik nog wilt vertellen. Ik ben mijn stage plek namelijk niet alleen voor het leerzame dankbaar. Het heeft mij echt veel meer gebracht. Je hoort heel vaak van die stage verhalen waarbij de stagiair echt ondergewaardeerd wordt. Vanaf dag één heb ik dit gevoel nooit gehad. Nee, ik voelde juist het tegenovergestelde. Een beter ontvangst had ik echt nergens anders kunnen krijgen. Het was zelf zo goed dat ik twee weken later mee uiteten was. In die tijd liepen we thuis nog bij de voedselbank. Het eten van de voedselbank is echt niet slecht, maar zo chic had ik thuis nog nooit gegeten hoor. Ja, het was heel raar om daar als jonge te zitten, maar het voelde echt heel fijn. Wat mijn collega’s en mijn bazen mij toen gaven weten ze zelf niet eens. Ik voelde meteen al dat ik echt heel veel geluk op het perfecte plekje was gekomen.

Na een maand hadden ze dit al voor mij gedaan. Beste cadeau die ik had gekregen

 

 

Nou heb ik één man gelukkig veel beter mogen leren kennen. Ik kwam er achter dat ik echt een hele lieve baas had gekregen. Na een tijdje ben ik in zijn kamer te zitten en wat ben ik hier achteraf blij om. Wat heb ik gelachen zeg. Naast het werk werd ik ook een beetje zijn assistent. Dat heb ik echt als iets leuks ervaren. Het was vaak even het afwisselende wat ik nodig had. Ik ben hem echt heel dankbaar, maar met twee dingen heeft hij mij echt heel gelukkig gemaakt. Misschien klikt het voor jou heel gek, maar hij gaf mij genoeg loon.  Dankzij deze loon kon ik dingetjes voor mij zelf kopen en een kleine vermogen opbouwen. Iets wat bij mij thuis eerst niet echt ging. We hebben het gewoon niet zo breed. Dankzij hem veranderde dit toch wel enorm. Hierdoor ben ik bijvoorbeeld over 25 dagen in Boekarest en hopelijk in de zomer in Thailand. Dit had ik zonder zijn hulp echt niet kunnen dromen.

Daarnaast maakte hij het mogelijk voor mij om een begin te maken aan mijn droom. Denk dat bijna iedereen het onder tussen wel weet, maar ik heb het natuurlijk over figureren en acteren. Elke keer als ik een boeking binnen had gehaald moest ik natuurlijk vrij zien te regelen. Vaak weet je het pas een paar dagen van te voren, dus normaal gesproken moet dit heel moeilijk gaan. Heel bezwaard liep ik elke keer weer naar hem toe. Ergens voelde ik mij er gewoon een beetje schuldig over, terwijl dat eigenlijk niet nodig was. Hij wist dat ik elke mogelijkheid greep om op kantoor te zijn. In de kerst vakantie was ik bijvoorbeeld samen met twee andere collega’s de enigste die geen vrij wilde hebben. Waarschijnlijk was dat ook één van de redens dat hij echt nooit een nee aan mij heeft verkocht. Hier ben ik hem echt heel dankbaar voor. Hier door heb ik al een mooie sprong mogen en kunnen maken.

Oh, mocht je diëten dan raad ik het kantoor leven niet aan. Gelukkig had ik geen dieet plannen 😉

Het afscheid mag dan wel waarschijnlijk voor heel eventjes zijn, maar ik wilde er wel een mooi momentje van maken. Zo had ik wat taarten aangeschaft om nog één keer te kunnen trakteren, ben ik de aanwezige een handje gaan geven en heb ik voor het eerst een afscheidsbrief geschreven. Dat laatste doe ik echt nooit. Dit keer hing het echt al een paar dagen in mijn hoofd. Gelukkig is hij echt goed ontvangen en kreeg ik er veel complimenten over. Ben erg blij dat ik hem heb geschreven. Voor de mensen die er benieuwd naar zijn. Hij is onder deze alinea te vinden. Mocht je mij nu toch wel een beetje zat zijn, dan zie ik je graag bij een andere blog post terug. Bye 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

 

Beste Collega’s,

Waarschijnlijk zijn jullie het in de agenda al tegengekomen, maar na 10 maanden stage/werk moet ik dan echt afscheid van jullie en het  kantoor nemen. School gaat simpel weg weer beginnen. Toen ik hier 11 april binnen stapte was het eigenlijk de bedoeling dat ik 30 juni al afscheid zou nemen. Gelukkig hoefde dit achteraf niet. Ik kreeg de kans om in de zomervakantie door te werken en mijn tweede stage periode ook bij P&MKooy te lopen.

Persoonlijk raak ik snel op een plek verveeld. Dit is hier echter niet het geval geweest. Sterker nog ik vind het oprecht jammer dat de tweede stage periode er al weer op zit. Dit komt zeker niet alleen door de uitdagen. Nee, dit komt ook zeker door jullie. Vanaf de eerste dag dat ik hier kwam te zitten werd ik gelijk al gelijkwaardig behandeld. Binnen twee weken zat ik zelfs al met jullie aan een tafeltje van Restaurant de Hoogt. Hier zat ik echt van op te kijken. Heb echt nog nooit van iemand gehoord dat ze als stagiaire zijnde  zo goed werden behandeld.

Bovendien vond ik het erg leuk om te zien hoeveel verschillende mensen er hier lopen. Soms zijn de dagen bijna het zelfde, maar door de verschillende en gezellige karakters die hier lopen merkte ik dit maar heel zelden. Tja, soms hing er wel eens een gestrest sfeertje, maar ja dat is bijna op elke plek wel eens te merken. Als stagiaire kan ik hier dan natuurlijk wel iets makkelijker naar kijken. Soms kon ik er stiekem wel een beetje om lachen. Die lach heb ik hier in ieder geval vaak kunnen laten zien. Ik heb het hier gewoon ontzettend naar mij zit.

Ook vond ik het heel leuk om te zien en te horen dat eigenlijk iedereen benieuwd was naar mij. Zoals bijna iedereen wel weet hou ik enorm van acteren en presenteren op tv. Hier ben ik mij vanaf augustus vol voor gaan in zetten. Dit kon ook mede dankzij P&MKooy. Als ik niet vrij mocht nemen, dan had ik dit alleen in de vakanties kunnen doen. Hier ben ik dan ook enorm dankbaar voor. Soms werd er stiekem een beetje om gegrapt, maar daar kan ik zelf ook erg om lachen. Vond het erg leuk om te zien en om te horen dat sommige ook echt hebben gekeken. Sommige van jullie keken het zelfs speciaal terug om mij te kunnen spotten.  Een keer kwam ik alleen met mijn rug inbeeld, maar toch werd ik herkend. Dit vond ik zelf erg knap, want ik herkende mij zelf eerst niet eens. Ik wil jullie hiervoor echt bedanken, want dat zorgde elke keer weer voor een grote glimlach. Wel moest ik iets beloven. Mocht ik ooit vrijkaartjes kunnen regelen, dan moest ik aan jullie denken. Nou weet ik niet hou alles gaat lopen, maar mocht dit ooit het geval zijn, dan zien jullie ze wel op de mat vallen 😉

Nou kan ik echt nog heel lang door schrijven, maar al dat gelees gaat mooi van de werktijd af. Dat vinden de vennoten natuurlijk niet zo mooi ;-). Bij deze sluit ik het dan toch maar eens af. Waarschijnlijk gaan jullie mij hier vast en zeker nog wel eens zien, maar dat gaat nog wel even duren. Woensdag wordt voor nu dan wel mijn laatste dag, maar hopelijk niet de laatste dag dat ik hier binnen stap. Wie weet weer als collega of met mijn eigen aangiften.

Nogmaals bedankt voor de leuke tijd die ik hier mocht beleven!

Met vriendelijke groet,

Fabian van der Gijze

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.