Een kleine kaart, maar voor mij een grote betekenis (heden )

Een kleine kaart, maar voor mij een grote betekenis

Een van de eerste opdrachten van Zomeronderdernemer was pak een kaart wat bij je past en vratel later waarom. Op deze manier konden we elkaar leren kennen. Mijn kaart zag een beetje uit als de afbeelding van deze blog. Een flessepost die aan gespoeld was en nog ongeopend was. Deze kaart sprak mij gelijk aan. Mijn uit leg voor mij keuze was. Mensen zien mij vaker als iemand anders dan hoe ik werkelijk ben. Je moet mij eerst leren kennen voor je echt weet wie ik ben en waar ik voor sta. Ik zag natuurlijk gelijk iedereen me aan kijken. Hoorde wat gerozelmoes zoals nu ben ik echt nieuwschierig, echt mysterious.

Het is wel echt zo. Mensen die ik ken en mijn blog lezen zijn echt verbaast. Vooral de mensen waar ik niet mee om ga of haast niet. Vaak denken mensen oo das een gamer en die is niet echt interresant. Tot ze me echt leren kennen. Dan weten ze ineens dat ik echt goed kan praten en me kan inleven in mensen. Ik ben niet zo’n doorsnee kind, maar een kind met een verhaal en die mischien in de klas wel stil is, maar buiten zouden ze me eens moeten horen.Daarom wil ik echt mee geven. Denk niet dat je iedereen kent als is het je beste vriend. Zoek contact en toon echte intresse. Als je dat doet. Leer je pas echt mensen kennen. De mensen die mij echt goed kennen weten hoe ik ben en hoe ik praat en weten ook mijn verhaal.

tumblr_mh9lidNhse1rzq5xjo1_500_large

Fabian van der Gijze

foto bron: http://ourlipsaresealed.skynetblogs.be/tag/flessenpost

Een kleine afstand maar toch zo groot (heden)

Afgelopen donderdag 9 juli was mijn laatste werkdag bij de Nettorama. Tijdens dat ik de pakken appelsientje vulde keek ik een beetje naar rechts richting het bier. In eens zag ik een man lopen een kop kleiner dan mij zelf. Was een man rond de 50 a 60 met gijze haren. Het sprak me op een of ander manier aan, dus ik bleef kijken. Ik bleef staan en ik deed niks meer.

Tot het moment dat hij zich heel even omdraaiden richting de kant van mij wist ik niet waarom ik bleef staren. Hij leek iets heel vertrouwelijks te hebben waardoor ik bleef staren. Toen hij richting mij keek gebeurde er iets met mij. Alles werd heel even een soort van waas. Het leek heel even of alleen wij in de winkel waren. Schoot steeds   maar 1 ding door mijn hoofd  in dat kleine minuutje. Is deze man nou mijn kinderpsycholoog van meer dan 4 jaar geleden. Ik stond werkelijk verstijft en kon niks meer doen. Toen het moment kwam dat hij weg was kwam ik pas weer tot besef. Ik baalde zo erg dat ik niks had gedaan. Mijn hele laatste werk dag heb ik aan dat moment moeten denken maar daar bleef het niet bij.

Thuis bleef ik er aan denken. Ik kon het me gewoon niet voor stellen. De man die mij een soort van had gevormd. De man die zo vertrouwd was voor mij. De man die ik niet zag als maar een psycholoog, maar meer als een hele goede vriend. Kwam voor maar 1 min mijn leven weer in en verdween daarna zoals hij verdween toen we echt afscheid moesten nemen. Diep van binnen kwam het kleine jongetje weer tot leven die altijd liever bij hem was dan thuis.

De verhalen van vroeger kwamen weer even terug en het mooiste verhaal kwam vandaag eigenlijk pas weer te boven. Het verhaal dat ik hem een keertje had uitgenodigd bij me thuis om een dart wedstrijd tegen elkaar te houden. De wasmachine was kapot. Mijn moeder was single. Ik zag hier wel een mooie kans. Ik had toen dus tegen mijn moeder gezegd. Mama ik weet iets heel slims. Mr mijer kan vast wel een wasmachine maken. Waarschijnlijk had hij dit natuurlijk niet gekund :). Als hij dit nou doet mag hij hier dan ook blijven bij mij. Ik had helemaal niet door dat hij al lang getrouwd was en al lang kinderen had, maar hij zou bij mij blijven.

Ik heb na vele dagen eindelijk een mailtje durven sturen met de vraag of hij het was. Vandaag kreeg ik een mailtje terug. Ik wist niet hoe snel en blij ik naar die mail moest kijken. Het was hem echt. De soort van verloren vriend had ik dus idd weer heel even terug in mijn leven. Dat ene minuutje liet mij weer even zien. Ja je bent nu echt veranderd en alles gaat nu echt goed met mij, maar die vriend. Die mij daar enorm heb mee geholpen. Zou ik eigenlijk nooit meer kunnen spreken.

Ik heb hem over mijn blog verteld en ik hoop dat hij dit leest.

Hier bij wil ik echt even zeggen. Bedankt voor alles. Je heb me echt geholpen om mijn leven te kunnen leiden die ik nu leef. Bedankt voor alle mooie momenten die ik heb kunnen hebben met jou. En ik hoop als we elkaar een keertje tegen komen in een stad of waar dan ook dat we ooit eens weer een echt goed gesprek kunnen hebben op een terrasje. Al mag dat volgens mij niet.

Tot ooit

Fabian van der Gijze

waar blijft de nieuwe blog?

de nieuwe blog hoop ik morgen te kunnen maken en dan voor vrijdag ochtend om 8 uur online te kunnen gooien. Waarom er nu al weer een week niks online is gekomen komt omdat ik vorige week  2.5  dagen achter mijn computer heb moet zitten om hem te maken, want er zat een virus in. Hier door moest heel mijn computer terug naar fabriekstand. Vanaf deze dinsdag ben ik bezig met  zomeronderneming. De dagen zijn erg lang en moet veel informatie verwerken. Dit kost mij meer moeite door me dyslexie en krijg hier door veel inspanning en hoofdpijn. Hierdoor word ik erg moe, dus dan snap je dat ik geen zit en puf heb om nog iets te schrijven. Morgen is de laatste leer dag, dus ik hoop dat ik dan weer kan gaan bloggen.

bedankt voor het begrip

Fabian van der Gijze

Mijn eigen bedrijf (heden)

3 weken terug heb ik ontslag genomen bij mijn werk. Ik vond het echt niet meer leuk en mijn werk deed steeds meer dingen die mij niet bevielen. Het liefst deed ik iets waar ik ook financieel moest gaan denken. Iedereen zei gelijk zet dat maar uit je hoofd, want dat gaat nu gewoon nog even niet. Ik ging dus maar ergens anders solliciteren. Dit werd de kruidvat.

Een paar dagen later kwam ik een advertentie tegen toen ik op Facebook zat. Er stond in de advertentie heb je nog geen zomerbaantje en wil je graag eigen baas zijn en het ondernemingsschap ontdekken. Normaal klik ik nooit op advertenties, maar dit keer sprak het  me echt aan. Ik kwam op de site  http://zomerondernemer.nl terecht. Na het lezen van deze site werd ik steeds blijer en drukker. Gelijk begon ik allemaal ideeën te verzinnen. De zelfde avond overlegd met mijn  moeder. Ze vond het er leuk uit zien dus ik mocht me inschrijven. Ik helemaal blij en me dan ook nog de zelfde avond me inschrijven.

Een week erna kreeg ik een mailtje dat ik op gesprek mocht komen voor me eigen bedrijf. Ik gelijk mijn plan op papier zetten. Van de kruidvat kreeg ik de zelfde week het nieuws dat ik niet door was naar de volgende ronde. Mijn focus ging toen helemaal naar het project. Ik moest en zou dit mogen doen.

Ik werd gebeld en moest naar Dordrecht om een intake af te nemen. Ik kreeg hier te horen wat het project in gaat houden . Ze vonden mijn plan heel leuk en dachten dat het zeker wel moest gaan werken. Ik kreeg dus het nieuws dat ik het mocht doen. Ik heb dus nu een investeerder voor mijn bedrijf. Binnenkort krijg ik dus geld op mijn rekening om te investeren van mensen die me helemaal niet kennen. Ik ben hier zo blij om

Ik krijg nu ook  binnen kort trainingsdagen en moet allemaal bedrijven gaan bezoeken, zodat ik niet zonder goede aan pak een bedrijf start wat niet van de grond komt.

Ik heb dus weer iets te doen in de zomervakantie. Ik kijk hier zo naar uit en word bij elke gedachten er aan steeds weer blij. Nu maar hopen dat ik een goede ondernemer ben J

Fabian van der Gijze

Onderduiken vervolg  (verleden)

In het nieuwe opvang centrum waren we niet meer alleen. Mijn zus kwam ook weer bij ons wonen en er waren hier heel veel gezinnen. Ik kreeg hier ook weer nieuwe vrienden. Waar ik de namen niet meer van weet, door dat ik het echt weg heb gestopt. In dit centrum was het echter wel veel strenger. Je moest echt heel vroeg naar bed als kind. Iedereen kreeg ook zijn eigen schema met wat hij of zij moest doen. Dit bestond uit koken, schoonmaken, tafel dekken enzovoort.

Ik moest ook weer aan school beginnen. Ik kreeg de keuze om op een school in Rotterdam te gaan of me boeken op hallen en zelf alles te gaan maken / leren. Ik koos voor de zelf studie.

De dingen die me het meeste bij zijn gebleven waren vooral leuke dingen. Ik speelde heel veel met mijn nieuwe vrienden, maar we deden ook veel kattenkwaad uit hallen. We deden bijvoorbeeld iedereen die zat te eten hun veters aan elkaar knoppen, allemaal troep in een regen ton vol met water gooien. Dit bestond uit koffie melk en thee zakjes en suiker. Allemaal van dit soort troep. Volgens mij is nooit iemand er achter gekomen anders hadden we echt veel problemen gekregen. Ook in de avond gingen we door. We moesten dan wel vroeg naar bed, maar we hadden onze ds, dus we konden via de chat gewoon nog heel lang door praten.

Van de beveiliging heb ik toen niet echt last gehad. Overal waren dan wel camera’s, maar dat boeide me toen vrij weinig. We waren veilig en dat telde. Het huis was ook gewoon prima. Was een groot huis in een normale wijk. We mochten dan wel niet buiten spellen met de buurt kinderen, maar het was ondanks alles fijn.  Na een paar maanden kregen we een nieuwe huur huis in Puttershoek. We konden er gewoon wonen, want de politie had ons verzekerd dat het veilig zou zijn. De angst bleef er wel. We wisten allemaal wat we zouden moeten doen als mijn vader ineens toch iets zou doen.

En dit was mijn onderduik verhaal. Hopelijk vonden jullie het de moeite waard om het te lezen en dan zeg ik weer tot de volgende blog

Fabian van der Gijze

Onderduiken (verleden)

Deze titel roep vast vragen bij mensen op. Dat snap ik helemaal. Is namelijk ook iets wat niet voor komt, maar ik heb toen ik in  groep 4 zat moeten onder duiken en een tijdje niet naar school kunnen gaan.

Zoals ik net al schreef zat ik in deze periode nog in groep 4. Dus de tijd waar je overal een beetje de basis van leer. Was denk ik halve wegen mijn school jaar toen het gebeurde. Mijn docent kwam vrijdag middag die dag naar me toe. Ze zei  blijf je even zitten Fabian. Iedereen ging weg want in de onderbouw ben je klaar vrijdag middag. Mijn lerares kwam naar me toe en zij dat ik even langer op school moest blijven, omdat mijn moeder even nog niet kon komen. Ik vond het maar raar, maar ging dus maar naar de overblijf tussen alle boven bouwers. Ik kreeg een paar boterhamen van een overblijf moeder. Toen de boven bouwers gingen bouwen en knutselen ging ik weer naar mijn klaslokaal. Ik werd achter de pc gezet en ging maar spelletjes spelen. Later die dag zag ik mijn moeder huilend op school aan komen. Ik snapte er toen even niks meer van. We gingen met de hoofd van de school mee naar zijn huis. Wat hier is gebeurd weet ik zelf ook niet meer precies. Ik ben van uit hier naar mijn zus gegaan want die was nog op haar school in Oud-Beijerland. Uiteindelijk moest ze een paar weken bij een vriendin blijven slapen, omdat ze niet school kon missen.

Mijn moeder en ik moesten naar het politie bureau. Hier kwam ik er achter wat er was gebeurd mijn vader had mijn moeder bedreigd met de dood en gezegd dat het niet uit maak hoe lang hij er voor moest zitten, maar ze zou dood gaan. Ik mocht bij de politie mannen zitten op de computer. Mijn moeder moest toen vertellen wat er was gebeurd en aangiften doen. Ik heb toen eerst een tijdje in een motel gewoond samen met mijn moeder. We moesten namelijk wachten tot er een plekje vrij was in een opvang centrum (een onderduik adres). Toen we in ons eerste opvang centrum zaten was het echt niet leuk. We werden in ons eentje zonder eigenlijk goed voedsel in een huis gezet. We zijn af en toe stiekem naar de stad gegaan om het nog een beetje gezellig te maken. Gelukkig hebben we maar heel even hier moeten verblijven, want hier was het echt niet leuk.

het vervolg is hier te lezen.

Fabian van der Gijze

eindelijk 100 bezoekers !!! (heden)

Ik ben nu al weer een tijdje bezig met mijn blog en nu heb ik mijn eerste doel behaald. 100 bezoekers hebben mijn blog kunnen vinden. Ben er echt super blij mee en ook wel benieuwd wat mensen er van vinden. Dit motiveer mij om me echt weer meer te focussen op mijn blog. Ik probeer nu ik meer tijd hem om  ook vaker te bloggen. Wil iedereen bedanken voor het lezen van mijn blog en ik hoop dat jullie mijn site vaker komen bekijken.

Fabian van der Gijze

70 kilo? (heden)

De mensen die me pas net kennen zullen hun nooit kunnen voor stellen dat ik 70 kilo en soms zelfs hoger heb gewogen. Dit was een anderhalf jaar terug het geval. Nu weeg ik nog maar 55 kilo. Ik ben daarom ook heel blij dat ik de knop toen heb kunnen omzetten. Ik deed dit omdat ik het toen zelf wilde. Ik wilde niet meer de dikkerd zijn. Niet dat ik ooit er over ben gepest. Nee gelukkig niet, maar zou ik het dan niet eerder heb gemerkt hoe dik ik wel niet was. Ik had namelijk zelf niet echt het besef hoe dik ik er uit zag. Ik zag me zelf nog steeds het zelfde. Niemand zei het ook haast in mijn omgeving. Alleen oude bekende zeiden het omdat ze er gewoon van schrokken hoe ik er toen uit zag.

Op een dag kreeg ik ineens wel het besef. Ik dacht dit kan niet meer zo langer ik ga af vallen. Hoe zou ik dit gaan doen. Ik had werkelijk geen flauw idee. Ik had niet echt de mogelijkheid om te sporten, dus dat ging niet. Ik kwam toen op het idee alles wat in mijn  lichaam kwam te registreren via een app. Nu wist ik hoeveel calorieën er binnen kwamen op een dag. Ook mijn eet patroon veranderde ik. Ik at alleen nog maar in de ochtend 2 boterhammen op elkaar met vruchten hagel. Vruchten hagel zelf was al weinig calorieën en nu had ik voor 2 botterhammen maar 1 keer beleg nodig, dus minder calorieën. In de middag at  ik precies het zelfde en in de avond at ik wat mijn moeder kookten. Tussen door at ik echt helemaal niks. Ik dronk ook haast alleen nog maar water daar zit geen enkele calorieën in. Op een dag kreeg ik dus minder dan 1000 calorieën binnen. Ik ging ook elke dag op de fiets naar school. Dat zijn 15 kilometer in een half uurtje/ drie kwartier. Hier door verbrande ik super veel calorieën.

Het werkte want ineens vroegen mensen ben je nou zoveel afgevallen. Mensen begonnen het dus te zien. Op dat punt kwam ik er achter dat ik echt succes had, dus ik ging door. Het verschil van mijn buik werd zo graat dat ik heel vaak werd gewaarschuwd. Vooral de mensen in mijn huis dachten dat ik anorexia aan het krijgen was. Ik werd hier echt boos om. Ik wist zelf wel wat ik deed en dat het gewoon  nog goed met me ging. Tot ik op een dag naar de dokter moest. Op die dag kwam ik er pas achter hoeveel ik toen woog. Ik was van 70 kilo naar 50 kilo gegaan in 4 a 5 maanden. Ik heb het nooit bij kunnen houden want we hadden toen geen weeg schaal thuis. Toen vond ik het goed genoeg en ben ik met afvallen gestopt. Ik weeg nu 55 kilo en ik ben hier heel blij mee.

Wat heb ik er aan over gehouden

Ik kan snoep nog steeds niet weerstaan. Als ik een zakje heb moet hij gewoon op. Ik vind dit heel vervelend, maar ik kan het echt niet laten liggen. Ik zit nu ook super snel vol. Mijn maag is echt veel kleiner geworden door dat ik zo weinig at. Ik ben nu ook veel meer onzekerder. Ik durf me minder te laten gaan dan eerst. Ik sta daarom ook altijd bij feestjes maar een beetje stil op de dans vloer, maar het vervelendste is het overige vet wat nog is blijven zitten soms zit dit echt enorm in de weg maar het alle leukste zijn  de vragen en reacties. Mensen vragen nu juist soms hoe ik het heb gedaan om het zelf ook te kunnen doen. Ook alle leuke reacties maken mij echt blij. Nu hoop ik maar dat ik zo blijf en niet meer zo word als eerst.

Fabian van der Gijze

alleen met mijn gedachten (heden)

Af en toe vind ik het zo lekker om met muziek in me oren buiten te zitten en weg te zinken in gedachten. Is daar altijd een rede voor nee niet echt, maar dit keer toch misschien wel. Komt het vandaag doordat ik moe ben van de dag of door wat er eerder deze week is gebeurd. Je kan niet altijd je hoofd boven water houden en de wereld leiden hoe je dat het liefste doet. Denk dat het dit keer een mengeling is van de afgelopen weken/maanden. Voor al deze laatste week.

Er is weer zo veel gebeurd qua gezondheid, maar er is ook weer iets groots gebeurd. Dit was eindelijk de week dat ik echt eens mijn mening gaf aan mijn vader over hoe ik er over dacht. Namelijk dat het eens klaar moet zijn tussen de twijfels die we elkaar gaven. Moet eens klaar zijn. Hij had een mailtje naar me gestuurd om weer eens het contact in leven te blazen. Ik ben eindelijk bij het station waar ik wilde zijn. namelijk het station waar er echt een punt achter onze relatie kwam. Nu gaan we beide een eigen leven leiden. Ik hoop dan wel dat mijn leven beter word dan wat hij had, maar dat zie ik dan wel weer.

Wel ben ik bang  voor de mogelijke gevolgen. Als iemand een band met je breek kan dit heel hard aan komen. Ik weet dat hij ooit heeft gedacht laat ik er een eind aan maken. Ik heb altijd gedacht misschien was dat wel beter geweest en had voor veel rust gezorgd. Vandaag ben ik nog steeds bang dat het inderdaad gaat gebeuren. Ik vraag me vooral af wat er dan met mij gebeurd. Ik ga namelijk niet alles regelen, maar dat denk ik nu. Ik zie nu een hele lege zaal voor me waar mijn vader alleen ligt met alleen de begrafenis regelaar of hoe zo iemand ook mag heten. Kan mijn schuld gevoel dit aan. Ik weet het niet. Ik hoop dat ik hier voorlopig niet over hoeft te denken.

Een andere reden dat ik hier nu alleen zit op een balkon die niet van mij is, maar van mijn vriendin die ik net weg stuurde is dat ik gewoon vreselijk moe ben. Ben zo moe van al die ziekten verschijnselen, klagende mensen, mensen de hele tijd zegen ja ff door bijten tijdens examens en tot sloot door mijn werk. Af en toe lijk het wel gewoon dat ik de enige ben die echt weet hoe ik ben. heb ik niet net als een film te veel personages. Overal ben ik wel een klein beetje anders. Vooral voor me zelf is dit vermoeiend, maar ja hier heb ik zelf voor gekozen. Ik hoop dat de zomer me weer zin geeft en mijn  nieuwe opleiding volgend jaar. Eindelijk komt er weer iets waar ik vol voor kan gaan. Eindelijk moet ik ook weer eens me best gaan doen op school en niet elke toets ingaan zonder te hoeven leren en makkelijk een 6.5 halen.

Raarste van deze week vind ik dat ik 13 mei jarig ben. ik word dan 17, maar heb geen ene seconde het gevoel dat het al over 3 dagen is. Voor mijn gevoel zijn die 3 dagen nog zo ver weg.

Maar ja we zullen wel zien wat de volgende maanden me brengen. Hopelijk eindelijk eens genoeg tijd om te doen wat ik nou echt wil. Bloggen, muziek maken en vooral genieten van mijn leven.

Fabian van der Gijze

53 dingen die je over mij moet weten (heden)

  1. Ik heet Fabian van der Gijze
  2. Geboren op 13-05-1998
  3. Gek op muziek
  4. Bespeel gitaar, snaartrommel en keyboard
  5. Luister elke dag muziek
  6. Smoor verliefd op mijn vriendin
  7. Help graag mensen en sta altijd voor iedereen klaar voor serieuze problemen
  8. Slaap altijd slecht en weinig
  9. Een tijdje een game verslaving gehad
  10. Gek op series onder andere: lost, prison break en de black list
  11. Woon samen met mijn moeder en mijn zus
  12. In het wekend vaak bij mijn vriendin
  13. Enorme liefde voor dieren
  14. Gek op youtube
  15. Haast geen één dag zonder tv kijken
  16. Snoep verslaafde
  17. Denk over alles te veel na
  18. Nooit school stres
  19. Maak me niet kwaad
  20. Vroeger goed in judo
  21. Game nu nog maar heel weinig
  22. Maak graag grapjes
  23. Ben van plan nooit te drinken
  24. Benieuwd naar druks, maar durf dit niet door mijn verleden
  25. Vind spuiten en slikken één van de leukste programaas
  26. Na mavo wil ik me focussen op een accountant opleiding
  27. Hou van gratis
  28. Koop het liefst mijn spullen zelf. Hiervan word ik veel trotser
  29. Ik vind veel mensen maar zeiken
  30. Alleen mensen waar ik echt veel van hou kunnen me laten huilen
  31. Word emotioneel van mooie covers vooral als ik er live bij ben
  32. Als ik ziek ben weet haast nooit iemand wat het is en hoe het weg gaat
  33. 2 maanden ziek geweest in groep 8
  34. Scheld nooit met kanker
  35. Fietst graag
  36. Werk voor mijn geld
  37. Hou van muziek maken, maar er aan beginnen vind ik altijd lastig
  38. Ga haast nooit uit
  39. Dans vaak maar nooit in het openbaar
  40. Zing elke dag, maar kan volgens mij echt niet zingen
  41. Hou van experimenten
  42. Hou van een uitdaging
  43. Op gegroeid met 2 vrouwen. Hierdoor heb ik zo mijn vrouwelijke trekjes zoals gtst kijken
  44. Hoor altijd alles
  45. Negeer de haters
  46. Vaak boosheid in me
  47. Heb bij jeugdzorg gelopen
  48. Eerste zoen was met mijn vriendin
  49. Vergeet nooit de mensen die me hebben gebruikt of slecht over me praten
  50. Vergeef mensen niet zomaar
  51. Heb me nog nooit gepest gevoeld, maar mensen hebben het wel geprobeerd
  52. Van 70 kilo naar 50 kilo afgevallen binnen een half jaar
  53. Geen contact meer met mijn vader. (eigen keuze)

Fabian van der Gijze