Couchsurfing en figureren in een Duitse tv film (heden)

Misschien heb je mijn vorige blog post ook wel gelezen. Die ging over de meeting met mijn blog vriendinnen. Hier in vertelde ik ook dat ik in de avond bij een vreemde ging couchsurfen. Nou is couchsurfing niet zo heel bekend in Nederland, dus de meeste mensen zullen nu denken: ‘’wat is dat nou weer?’’. Nou, couchsurfing is een soort van sociale media voor rondreizigers. Je zoekt naar je bestemming en dan zie je alle mensen met een slaap plek verschijnen. Die mensen kan je een verzoek sturen en met een beetje geluk vind je een slaap plek.

Zelf keek/kijk ik veel reisprogramma’s, zodoende leerde ik deze app/website kennen. Zelf vond ik het altijd heel interessant en was ik er vak jaloers op. Ooit zou ik het ook eens gaan gebruiken. Die ooit was dan nu echt aan gebroken. Als figurant moet je vaak vroeg op locatie staan. Ik woon in de hoekse waard (een gebied net onder Rotterdam). Hier kan je pas vanaf 5:30 vertrekken per bus. Aangezien de meeste opnames in Hilversum en Amsterdam zijn, besloot ik mij aan te melden. Laatst had ik het bijna eerder nodig gehad, dus ik had al een beetje kunnen testen. Nu ik om 7:00 al in Amsterdam moest zijn, besloot ik het dit keer echt te gebruiken. Zoals ik net al zij is het in Nederland niet zo heel populair. Dit betekende dus veel berichtjes sturen en hopen op een uitnodiging.

Gelukkig kwam die uitnodiging er. Mijn slaap plek was gevonden. Ik kon na de meeting terecht bij Kate. Kate is een buitenlandse student die in Diemen Zuid woont. Haar opleiding vond ik erg interessant, want ze studeer muziek compositie bij het conservatorium Amsterdam. Jaloers dat ik er op ben. Vroeger wilde ik ook altijd studeren op een muziek school. Dat is toen helaas niet door gegaan, maar het is dan wel interessant om te horen hoe het daar aan toe gaat.

20161016_195230Kate en ik hadden afgesproken rond acht uur in de avond bij de uitgang van metro Diemen Zuid. Zelf was ik er al een half uur eerder door mijn trein. Als ik  denk aan een woord of een woord hoor wat met een lied te maken heeft moet ik het altijd even zingen. Misschien raad je al wat ik de hele tijd heb gezongen. Ik zat mooi de hele dag met een liedje van Lange Frans en Baas B in mijn hoofd ‘’jij moet mee naar Diemen Zuid’’. Gelukkig zag ik al snel een vrouw zwaaiend aan komen. Kate kwam er aan. Ze woonde vlakbij het station in een studente flat. Hier werd ik verwelkomt door haar met groente soep. Normaal eet ik nooit echt soep, maar nu vond ik het wel even lekker en gezellig.

Haar Nederlands was nog niet heel goed, maar ze kon al best veel Nederlandse woorden. Toch besloten we vooral Engels te praten tegen elkaar. Normaal vind ik dit zelf nooit zo fijn, maar tegenwoordig woord ik er steeds beter in. Op deze manier leer ik het natuurlijk nog sneller. Later kwam er nog een andere couchsurfer die ook bleef slapen. Als ik het goed heb begrepen kwam ze ook uit Engeland. Ze kwamen hier allebei voornamelijk heen vanwege de Brexit. Ze wilde nog wel bij Europa horen. Kate liet nog een stuk eigen geschreven muziek horen en ik speelde nog even  waka waka Shakira. Hierna gingen we slapen. Kate sliep in haar bed, het meisje uit Londen op de Bank en ik in mijn slaapzak op een yogamatje en een deken. Normaal slaap ik nooit zo heel goed, maar dit keer gelukkig wel. Had het trouwens wel echt heel warm in mijn slaapzak, maar ik mocht niet klagen.

Mijn weker ging alweer zes uur af. Heel stil heb ik snel mijn ding gedaan. Toen ik uit de badkamer kwam werden de twee vrouwen ook wakker. Ik pakte snel alles in en nam afscheid. Helaas kon ik niet even langer blijven. Gelukkig zat ik in een metro met mensen die ook geboekt waren, dus kon ik achter hun aan lopen. Anders was ik er waarschijnlijk niet zo snel terecht gekomen. Wat was ik anders verdwaald geraakt.

Voor het eerst bier in mijn handen gehad. Natuurlijk wel 0% ;). Gelukkig hoefde je het ook niet te drinken
Voor het eerst bier in mijn handen gehad. Natuurlijk wel 0% ;). Gelukkig hoefde je het ook niet te drinken

Dit keer moest ik de hele dag nep dansen. Je hoorde eerst de muziek, zodat je op het ritme verder kon dansen. Zelf herkende ik maar één actrice. De rest kende ik eerlijk gezegd nog niet. Dit was de eerste keer dat ik voor een film moest figureren en de mensen niet kon. Ook was het de eerste keer dat ik met zoveel andere figuranten moest spelen. Gelukkig had ik iemand om mee te praten, want die had ik de dag er voor al ontmoet als acteur bij de escape room. Mij viel het heel erg op dat veel figuranten elkaar al konden en dat er ook veel Engelse figuranten tussen zaten. Af en toe moest ik hier dus ook weer Engels praten. Nou ik kan je zeggen ik vond het nog leuk ook. Zo zou ik wel altijd mijn Engels willen leren.

Verder kan ik helaas niet zo veel meer zeggen. Wel vind ik het heel tof dat ik voor 90% in de film te zien ben. Ze moesten namelijk drie keer langs mij heen lopen in de zelfde opnamen. Ze moesten mij een beetje opzij duwen om op bestemming te komen. Van de Duitsers kreeg ik de bijnaam blue man. Ik had mijn spijkerblouse aan, dus vandaar de naam. Als je zelf ook voor de camera mag staan veranderd het figureren en je positie in eens heel erg. De acteurs doen ook een babbeltje met jou en de regisseurs uiteraard ook. Ze weten in eens wie je ben. Hier doe ik het natuurlijk voor. Ik vind het geweldig als ik hoor dat het goed ga en dat er af en toe tijdens het filmen in eens aan mijn blouse word getrokken om goed te staan. Tijdens het filmen kreeg ik ook nog een compliment dus mijn dag kon niet meer stuk.

https://www.instagram.com/p/BLtMnMVBAsa/?taken-by=fabian_gijze

Uiteindelijk waren we pas om 21:30 klaar met filmen. Zelf zeg ik altijd dat het nooit lang genoeg is. Dat vind ik ook echt oprecht. Wel was ik blij dat ik mijn laatste kans om thuis te komen niet had gemist. Mij viel het op dat heel veel andere er anders over dachten. Ze waren moe en het zat. Begrijpelijk, maar ik vind dat je dit van te voren wel een beetje weet. Ze begonnen te zeuren over het bedrag wat ze kregen en dat ze gingen klagen. Ik liet ze lekker praten, want ik genood echt weer van elke seconde. Dit was natuurlijk al helemaal toen ik ook nog eens voor de camera stond. Misschien komt het wel door de klagende mensen, maar de dag erna kreeg ik ook een mailtje met een excuses en er werd vermeld dat de vergoeding hoger werd. Het werd dus een top dag en een top bedrag. Beter kan het eigenlijk niet.

Als laatst kan ik je vertellen dat kruidensigaretten en kruiden joints stinken. Niet een klein beetje ook. Het leek net als of er een kabeltje door branden of dat je op een hele vieze wc stond. Gelukkig is de geur niet echt in mijn kleding gaan zitten en niet in mijn neus blijven hangen. Al bij al weer een top dag. Gelukkig stopt het ook niet bij deze dag. Als je dit namelijk direct lees, dus donderdag 20 oktober dan sta ik op dit moment op een set van GTST. Helaas mag ik daar nu helemaal niks over zeggen. Dat word dus de eerste blogpost die ik pas mag schrijven als het op tv is gekomen. Hopelijk word het weer zo’n top dag.

Graag tot ziens 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Figureren bij all-in kitchen (bluf3) en de regie overnemen (heden)

Het is veel te vroeg en ik zit al in de trein richting Amsterdam. Dat kan sinds kort eigenlijk maar één ding betekenen en gelukkig is dat ook het geval. Vandaag mag ik namelijk weer figureren. Dit keer weer bij een serie wat ik zelf altijd keek en super leuk vind. Nu moet ik eigenlijk niet liegen, want het is een spin-off van mijn serie. Misschien zegt de serie bluf je iets. Nou eigenlijk is dit dus voor bluf 3, maar dit seizoen gaat het all-in kitchen heten. Het gaat net als bij bluf over een groep jonge mannen die hun geld verdienen door middel van poker en alles daarom heen.
Het is alweer een tijdje geleden dat ik mij hier voor had opgegeven. Zonder dit zou ik misschien mijn eerste
figuranten rol wel nooit al hebben gehad. Toen ik mij hier voor op had gegeven had ik mij gelijk ingeschreven bij een bureau. Zodoende kwam ik dus bij GTST terecht en had ik mijn eerste klus te pakken. Sinds GTST is mijn liefde nog groter geworden voor dit vak. Misschien is dat ook wel de reden dat ik gisteren geen seconde heb getwijfeld om ja te zeggen. Misschien had ik dat anders wel gedaan, want ik moet al om 8:00 uur op mijn bestemming zijn in Amsterdam. Dat betekende dus om 4:45 mijn bed uit. Ik ben al niet zo’n goede slaper, dus dit was pittig vroeg.

Toen mijn wekker om ging en ik mijn vijf uur slaap weer binnen had. Spr20161004_050754ong ik zo blij mijn bed uit. Je wil niet weten hoeveel zin ik er in had. Stiekem even een dansje op het liedje van mijn wekker en daarna snel uit zetten voor de rest. Mijn tas had ik al gisteren in gepakt en mijn brood had ik al gesmeerd, dus ik kon nog eventjes met mijn brood onder de warme dekens liggen, want wat was het nog fris. Toen deze op waren en mijn moeders vriend uit de badkamer was kon ik de volgende stappen zetten van mijn ochtend ritueel.

Voor ik het wist was het alweer 5:45. Tijd om te gaan dus. Zoals je misschien al voor bij zien komen op mijn sociale media, maar natuurlijk was ik de enigste gek die op de bus wachten op dit tijdstip. Gelukkig kwamen er bij andere haltes een paar andere mensen bij. Werd het te minste iets warmer. Het voordeel van zo vroeg reizen is wel dat je niet vaak hoef te stoppen. Voor ik het wist was ik al weer in Rotterdam. Gelukkig had mijn eerste trein richting Amsterdam geen vertraging. Hier was ik eerst wel een beetje bang voor. Je weet het maar nooit bij Schiphol. Op Schiphol moest ik wel eventjes wachten. Mijn trein had 5 min vertraging. Gelukkig was ik iets eerder vertrokken, dus had ik een beetje speeltijd.

https://www.instagram.com/p/BLIJv7wBbCf/?taken-by=fabian_gijze

20161004_074758Die speeltijd raakte ik alleen volledig kwijt bij aankomst. Dit is de tweede keer dat ik in Amsterdam kom en de eerste keer in deze omgeving. Normaal weet ik het altijd wel snel te vinden, maar dit keer was mijn kaartje echt heel onduidelijk. Ik zoeken en vragen. Kom ik in eens bij een zwembad uit. Ik wist dat het in een restaurant af speelde, dus dat was zeker niet hier. Toen ik het binnen nog eens vroeg bleek ik helemaal verkeerd te zijn. Blijkbaar was ik er al in één keer heen gelopen. Het was namelijk op de plek waar ik het de eerste keer had gevraagd. Meneer die hier zelf woonden bedankt hé ;). Gelukkig had ik een nummer, dus melde het even snel dat ik iets later was.

De locatie waar ik nu ben doet mij een beetje denken aan een school. Om die reden liep ik er ook de eerste keer langs. Er staat een heel leuk ouderwets busje op het plein en een paar picknick tafels waar we moesten verzamelen. Later kwam er een aardige dame naar ons toe om ons mee naar binnen te begeleiden. Ze verbouwen hier overal, dus buiten was niet zo heel handig. Net als bij GTST moest ik weer een paar kleding setjes mee nemen waar uit ze konden kiezen. Gelukkig hoef ik mij hier niet zo vaak uit en aan te kleden. Dit keer moest ik wel mijn nette broek aantrekken, dus ik moest mij dit keer wel gelijk goed omkleden. Aan gezien je op een gekke locatie ben. Kan je alleen op de wc om kleden. Het klink raar, maar ik vond het ergens wel een grappig feitje. Ik dacht nog bij mij zelf hier kijk ik later op terug en dan kan ik er misschien wel om lachen als ik zelf in een film of serie speel. Van wc naar luxe. Kan ik er gelijk een toneel stuk over gaan schrijven :).

20161004_081741

Nu begint de eerste wacht ronden. Ik was in één keer gelijk goedgekeurd, dus dat was mooi mee genomen. Natuurlijk moest ik weer even iets ondertekenen dat ik mijn mond zal houden en niet meer dan tien keer voor deze serie zal gaan figureren. Dat kan ook helemaal niet, want dit is de laatste opnamen dag. Als ik straks mijn eerste opnames er op heb zitten ga ik weer gezellig door schrijven, maar voor nu heb ik eventjes niks meer. Tot zo 🙂

Nou, mijn eerste scene zit er al weer op. Dit keer weet ik nog niet hoeveel ik er moet. Hier word je gewoon opgehaald als ze denken dat ze je nodig hebben. Vond het erg leuk op te set. Nu wist ik ook nog niet hoe alles er uit zou zien. Was wel weer heel anders bij GTST. Vond het wel heel leuk om de bekende te zien. Stiekem zou je wel een hand willen geven, maar dat doe je natuurlijk niet. Voor het eerst van mijn leven heeft iemand een wijntje voor mij ingeschonken, want ik was op date. Heb ik er toch al eentje gehad van de 100 ;). Normaal drink ik natuurlijk niet, maar zolang ik het niet echt hoef te drinken vind ik het wel best.

Soms vraag ik mij wel eens af of ik bijvoorbeeld een reclame spotje over een alcoholische drankje zou aan nemen. Het klinkt heel hypocriet, maar ik denk het wel. Het kan toch net even dat opstapje zijn die je nodig heb. Drinken vind ik wel een ander verhaal. Gelukkig is het meestal iets anders wat er in zit, maar als nog. Het is wel echt iets waar ik over na moet denken. Voor je het misschien weet kan je al zoiets gaan doen.

Vind het wel echt super leuk om te zien dat er allemaal mensen hier lopen die al een lange tijd in het vak zitten en soms ook echt bekend. Zo liep bijvoorbeeld Carolien Karthaus net binnen. Naast mij zit een man die dit al super lang doet en heel benieuwd is naar mij en mijn plannen. Dat vind ik oprecht ook één van de leukste dingen. Dit is pas mijn tweede keer, maar toch word je gelijk behandeld. Een vriendelijk knikje of een kort gesprek. Van kleins af aan hou ik echt van de tv. Vind het echt mooi om te zien hoe alles in elkaar zit.

Mij valt het heel erg op dat veel figuranten zelf nooit tv kijken en niet eens de personages herkennen. Eigenlijk herken ik ze altijd wel, maar of dit een nadeel is of een voordeel durf ik niet te zeggen. Soms voelt het wel even zo. Je wilt toch een beetje opvallen en je best doen. Dan is de kans toch iets groter dat je er uit word gepikt. Normaal lach ik altijd al naar voorbijgangers, maar nu doe je dat toch onbewust iets breder en nog vriendelijker. Bovendien zie je mijn glimlach hier alleen maar, want wat vind ik dit leuk om te doen. Die zin schrijf ik ook echt elke keer weer met een hele grote glimlach. Ik meen het ook echt. Wat maak mij die vroege tijden en reis tijd uit. Het voelt gewoon fantastisch om er naar toe te leven en er dan ook in eens te staan. Doe mij dit elke dag maar.

Het grappige aan het schrijven van deze blog post is dat ik steeds even moet figureren en daarna gewoon weer veder
typt. Als lezer merk je hier niets of niet zo veel van. Voor mij is het af en toe wel even wennen. Ben wel blij dat ik eigenlijk voor alle opnames nee naar boven mocht. Sommige zijn nog maar een paar keer mee geroepen. Lijk mij een goed teken. Als ik heel eerlijk ben kan ik het ook helemaal begrijpen waarom een paar beneden moeten blijven. Iedereen irriteert zich aan één iemand zijn gedrag. Zijn vriend probeerde het de hele tijd goed te praten, maar die andere verpest het dan als nog door zijn mond weer open te trekken. Persoonlijk kan ik mij er ook heel erg aan irriteren. Voor mij is dit heel serieus, maar wel met een knipoog. Het kan dan wel voor een paar seconden beeld zijn, maar kom op gedraag je een beetje professioneel. Ten eerste uit respect en doe het anders omdat ze je er ook voor betalen. Ik mag hopen dat hij dat ook niet op zijn werk doe.

Trouwens even tussen door wat was de catering leuk en smakelijk

20161004_094317 20161004_134743

Vraag mij wel af tot hoe laat we door gaan. Er werd gezegd tot 18:00, maar denk dat het wel iets eerder word, maar hoop het niet. Thuis ga ik toch niets nuttigs doen en hier geniet ik echt vol van. Hoe langer hoe beter. Moet wel nog even verzinnen wat ik de hele tijd tijdens het wachten ga doen. Deze blog post ga ik pas in de trein of thuis afmaken. Denk dat ik alvast vooruit ga werken qua blog posten, maar ik heb alleen mijn tablet bij, dus het is iets lastiger20161004_085126

Daar zit ik dan weer met mijn luie reet in de trein. Gelukkig heb ik tussen de middag al lekker warm eten gekregen, want het is al weer 19:00. Begrijpelijk, maar helaas moesten de figuranten ergens anders eten, maar het was wel echt heel lekker. Van de worst plakjes was ik zelf niet zo fan, maar de rest was echt goed te eten. Na het eten hebben we zo’n anderhalf uur moeten wachten voor de volgende film sessie, maar wat waren die leuk zeg.

Tijdens de laatste opnames zijn zoveel dingen gebeurd. Helaas mag ik en durf ik er nog niet zo veel over te zeggen, maar ik kreeg tekst en mijn benen gaan ook nog eens bekend worden. Ooit heb ik wel eens gehoord dat de artiest en de regisseur altijd gelijk hebben. Misschien was het dus niet zo handig toen ik de regie over nam. Ja, deze onervaren sukkel ging advies geven aan de acteurs. Gelukkig konden ze er heel hard om lachen. Volgens mij was het nog niet eerder gebeurd dat een figurant het even overnam en alles aan hun uitlegde. Kijk ik had nog geen zin hoeven te zeggen. Hun stonden al een hele dag teksten er in te rammen en te acteren. Natuurlijk maken hun dan ook fouten. Zelf was ik er stiekem wel blij mee, want ik kreeg wel gelijk respect en iedereen wis gelijk mijn naam.

Toen iedereen weg was moest ik nog even in mijn eentje iets opnemen. Misschien ga ik nu heel erg terug in de tijd, maar kan je zoop nog herinneren?. Moes de krullen bol uit de serie is tegenwoordig de bedenker van veel films en series (Jon Karthaus). Zo ook van deze. Tegenwoordig heeft hij geen haar meer op zijn hoofd. Eigenlijk herkende ik hem als enigste. Toen ik in mijn eentje opnames had en hij naast mij stond om mee te kijken moest ik het toch even zeggen. Hij moest er om lachen en zei dat die er heel blij mee was. Heel veel mensen herkennen hem nu niet meer. Hij vond het wel lekker rustig. Toen mij opnames er ook op zaten mocht ik ook naar beneden. Nog even iedereen bedankt en gedag gezegd en mijn vergoeding op gehaald. Een paar zeiden nog tot de volgende keer, dus volgens mij is dat een goed teken. Dat geef mij een heel goed gevoel. Ja, ik ga het nog een keertje zeggen. Ik vind het gewoon zo leuk om te doen.

Voor nu sluit ik dan toch deze lange dag en blog post af. Ik ga straks nog even een beetje eten score en dan ben ik klaar voor de bank en mijn bed. Wat was dit een geweldige en ervaring rijke dag. Ja, ik hou van mijn leven. Anders dan anders, maar wel die van mij en ik ben er blij mee. De volgende klus zit er misschien al aan te komen, dus wie weet komt er binnenkort weer een figuranten blog post. Hopelijk zie ik je dan weer terug 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin