Wake up call, vergeet niet wat rust te pakken

Als kind kwam ik er al snel achter dat mijn lichaam een eigen wake up call heeft gecreëerd. Als ik veel stress had of andere dingen speelde dan ging het lichamelijk nooit goed. Zo heb ik als kind een hele lange tijd thuis gezeten met maag/darm klachten. Mega kut, alleen aan die stress periode kon ik zelf niet zo veel doen. Het leven liep nou eenmaal zoals het liep. Vandaag de dag heb ik het wat meer in de hand. Toch kreeg ik vandaag een goeie klap wat ik de volgende wake up call kan noemen.

Veel leuke dingen

Persoonlijk hou ik er altijd wel van als ik dingen voor mij zelf heb. Zo heb ik een nieuwe functie gekregen op mijn werk. Hierdoor kreeg ik ergens ineens een vinger in de pap en bepaalde dingen komen nu gewoon bij mij te liggen. Naast mijn werk ben ik ook begin februari begonnen bij de opleiding De Nederlandse Acteursschool. Verder mag ik gelukkig ook nog wat bij klussen voor de camera, heb ik mijn eigen dingen online en sinds kort ook eindelijk mijn eigen onderneming. Qua dingen zit ik nu echt in mijn leukste periode ooit. Ik vind het dan ook een eer dat ik bepaalde dingen kan en mag doen. Hard voor gewerkt en het is leuk om te zien dat het dan ook werkelijk lukt.

De gevolgen van de drukke periode op vriendschappen

Vriendschappen zijn voor mij veel waard. Alleen door die drukke periode moet ik helaas eerlijk bekennen dat ik niet alle contacten even goed kan onderhouden. Mensen zien is zeker niet altijd even makkelijk en ik ben gewoon mega slecht met mijn telefoon. Na een lange en drukke dag heb ik ook gewoon geen zin om de hele avond met mijn telefoon te zitten. Mensen die echt dicht bij mij staan gunnen mij dit gelukkig en tonen veel begrip hiervoor. Die vriendschappen blijven altijd wel goed. Alleen soms krijg je ook een wake up call tussen door. Waarom hoor ik niks meer van je en waarom moet het altijd van mijn kant komen. Dit raak mij stiekem altijd meer dan ik toe zou willen geven. Soms kan ik er oprecht niks aan doen, maar dit soort belangrijke dingen moet je gewoon niet uit het oog verliezen.

De aanleiding

Vandaag was het dan zo ver. Mijn wake up call stond voor de deur. Dit weekend had ik een lange en zware les van mijn opleiding. Echt de mooiste die ik ooit heb gehad, maar enorm zwaar. Het weekend was hierdoor niet echt een weekend geweest waarop ik kon uitrustten, terwijl ik dat wel nodig had. Sinds donderdag ben ik op mijn werk namelijk druk bezig geweest met de server. Alles moesten we handmatig doen en andere dingen goed in de gaten houden. Tussen door fietste ik snel heen en weer voor nieuwe opnames bij BNNVARA. Vanaf maandag ging de stress lekker door.

Hallo wake up call daar ben je weer

Vandaag was de afronding gelukkig eindelijk daar. Deze dagen kwamen er wat dierbare en collega’s naar mij toe met de vraag of het wel goed ging met mij. Misschien had ik dit al als wake up call moeten zien. Alleen ik voelde mij echt goed en zat lekker in die flow. Toch kwam die wake up call waar ik niet meer omheen kwam. Ik zat rustig aan tafel een verjaardag te vieren van een collega. Uit het niks kwam er een klap. Ik zag ineens even niks meer en mijn zicht kwam toen terug met een enorme waas. Mijn hoofd stond op ontploffen, direct misselijk en het voelde alsof ik neer ging vallen. Gelukkig kan ik dan wel altijd rustig blijven en krijg ik geen stressaanval. Ik deed wat ik nog sowieso moest doen en besloot hierna weg te gaan. Tijdens het lopen werd het er alleen maar slechter op. Thuis maakte ik het zo donker mogelijk, zocht ik naar de minst pijnlijke houding en besloot ik alvast bij te slapen.

Vergeet niet de juiste rust te pakken

Uiteraard wist ik donders goed dat dit mijn wake up call was. Ik deed afspraak op afspraak en nam nergens even echt rust. Natuurlijk is het goed dat je leuke dingen doet en daardoor lekker geniet. Alleen deze ontspanning hoef niet altijd even relaxt te zijn. Je lichaam komt gewoon niet tot rust. Nou weet ik dat maart ook lekker vol zit qua afspraken. Gelukkig start deze periode met een kleine trip in Engeland. Kijk ik echt enorm naar uit. Ik heb besloten dat ik dan in ieder geval echt wat rust ga pakken. In maart moet ik mij zelf gewoon een paar dingen beloven. Ik ga weer wat meer gezonde dingen koken, meer rust pakken en gewoon echt naar mijn lichaam luisteren. Een wake up call is handig, maar zeker niet fijn als die zo voelt. Je moet nooit vergeten om soms de echte rust te pakken.

Wat is vaak jouw wake up call?

Fabian van der Gijze

Ga echt nooit naar Gretel and Hansel (Monday movie time #1)

Af en toe ben ik gelukkig voor de camera te vinden. Regelmatig kreeg ik dan ook automatisch de vraag wat mijn lievelingsfilm is. Nou was het domme dat ik zelf nooit naar films keek. Dit moest veranderen en ik heb een abonnement aangeschaft. Maandag is dus tegenwoordig filmdag voor mij. Dit wilde ik ook direct terug brengen op mijn site. Hierdoor ga ik nog specifieker kijken naar de film en hopelijk nog meer leren. Vandaag wilde ik aftrappen met de slechtste film die ik in tijden heb gezien, genaamd Gretel and Hansel.

Een mega raar begin

We kennen allemaal wel het sprookje Hans en Grietje. Nou daar is deze ‘’horror’’ film Gretel and Hansel dus op gebaseerd. Met dat in je achter hoofd ga je ten minste naar Gretel and Hansel kijken. Toen letterlijk één van de eerste vragen aan Gretel was of ze nog maagd was, begon de film al direct mega raar. Ze ging er alleen niet echt op in en gingen direct door naar huis. Hier ontmoeten je hun moeder. Vader was als het goed is als dood net als de rest van het dorp. Er was één of andere gekke gekte uitgebroken die nooit wordt uitgelegd. Moeder bleek alleen ook gek waardoor Gretel and Hansel het bos in vluchten. Geen kruimels voor deze Gretel and Hansel waar ik stiekem dan wel weer op zat te wachten.

Trippen met Gretel and Hansel

Met Gretel zelf ging het volgens mij ook niet zo goed. Ze paste heel goed op haar broertje, alleen ze ging naar mijn mening een beetje trippend door het leven. Ze zag dingen die er niet waren en ze sprak met planten en dieren. Ja je leest het goed. Zo zakte ze bijvoorbeeld op haar knieën naast paddenstoelen en begon ze een gesprek met hun. Je moet blijkbaar eerst vragen of je ze mag eten en of het veilig was. Gretel and Hansel is gebaseerd op een kinderfilm, maar had het idee dat deze film op zichzelf ook echt nog een kinderfilm was. Het camera werk zelf was regelmatig ook trippend en beangstigend. In sommige scénes paste het inderdaad goed en was het origineel, alleen hou het dan ook origineel. Nu werd het continu toe gepast. Misschien kan je Gretel and Hansel ook veel beter zelf ook trippend kijken. Daar heb ik dan geen ervaring mee, maar misschien wordt het dan meer een succes.

Waar is de horror dan?

Gretel and Hansel wordt verkocht als een fantasie horror. Om de fantasie te vinden hoef je niet lang te wachten. Alleen waar was de horror te vinden? Ik weet dat je voor de spanning beter naar een triller kan gaan, maar bij een goeie horror film kan je soms ook op het puntje van je stoel zitten. Ik heb echt geen enkel moment iets griezeligs of engs gezien. Als iemand anders de horror wel heeft kunnen vinden dan mag je het mij laten weten, maar ik vond de film zelf eerder een horror dan wat er in de film gebeurd.  

Het acteer werk op zich zelf

Over het acteer werk zelf moet ik zeggen was ik niet zo zeer ontevreden. Sophia Lillis heb ik al kunnen bewonderen in de films van IT. Gretel and Hansel draaide toch bijna alleen maar om haar. Ze moest de film vooral dragen. Ook al was de verhaallijn naar mijn mening niet al te best, zij vertolkte het in ieder geval wel goed. Ben heel benieuwd wat ze zelf van haar rol in Gretel and Hansel vond. Persoonlijk zou ik het uiteraard een eer vinden, maar waarschijnlijk ook echt een te vage rol. Dit zag ik gelukkig niet echt terug in haar spel. Hopelijk gaat het haar veel goeds brengen. Waarschijnlijk in ieder geval aan alle film recensies en meningen te zien geen film Oscar.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Wees buiten Valentijnsdag ook eens een beetje lief

Het is weer eens tijd voor Valentijnsdag. De dag waarop sommige mensen de verplichting voelen om heel spontaan extra lief te zijn voor hun partner. Persoonlijk heb ik hier wel al eens geschreven hoe ik kijk tegenover Valentijnsdag. Mijn mening is er niet echt op veranderd. Nee, ik ben zeker niet zuur tegenover Valentijnsdag. Alleen ik kan nooit zo goed tegen dat neppe en commerciële gedoe. Nou plaatste ik een foto op mijn Instagram met een stukje tekst over Valentijnsdag. Ik besloot er ook maar eens een blog over te schrijven. Ben benieuwd hoe jij er over denkt.

Ja, ik ben single

Voordat bepaalde reacties gelijk weer worden gegooid. Ja, ik ben ook dit jaar single tijdens Valentijnsdag en nee dat heeft niks met deze blog te maken. Wanneer ik wel een partner heb tijdens deze dag, dan veras ik haar liever juist een dag later dan op Valentijnsdag zelf. Geef toe, hoe vaak hoor je niet dat de partner er zelf op hoop en er naar toe hint. Dast maakt het in mijn ogen al zo veel minder romantische en al helemaal niet meer spontaan. De duurste cadeaus zijn nog niet goed genoeg en het moet altijd net ietsjes groter. Wat voor echte waarde zit er dan nog achter en had je het ook uit je zelf gedaan op een andere dag dan Valentijnsdag? Waarschijnlijk niet. Weet nog wel dat er bepaalde mensen boos op mij waren, omdat ik mijn ex vriendin geen roos had gegeven op Valentijnsdag. Sorry maar ik met niet zo standaard en van de clichés.

https://www.instagram.com/p/B8g9zj3FN_m/
Er zijn nog 364 andere dagen

Wat ik nou echt mooi vind om te zien is als iemand echt lekker spontaan iets doet. Op Valentijnsdag verwacht bijna iedereen wel iets te ontvangen van zijn/haar partner. Als je het een week eerder of desnoods een maand eerder doet. Dan voelt het toch al veel specialer en dan is het echt onverwacht. Ik vind het mooi om te zien als ik mensen oprecht van elkaar ziet genieten. Genieten van elkaar en van het leven. Persoonlijk hou ik er van om mensen complimenten te geven. Ik moet het wel altijd menen anders geef ik ze niet, maar als het kan dan zal je mij zeker altijd horen. Dit is in mijn ogen ook een mooie manier om te laten zien aan iemand dat je ze waardeert en/of om ze geeft. Helaas merk ik heel erg dat we dat stukje een beetje verliezen. Mensen kijken je soms gek aan als je een compliment geeft en je hoort bijna niemand meer echt complimenten maken. Al helemaal niet tegen mensen die ze niet kennen. Op dagen zoals Valentijnsdag kan het gek genoeg vaak ineens wel. Waarom is dat ene zetje daar voor nodig. Durf je het anders niet of denk je er niet aan.

Wat is jou mening hierin

Ben je zelf een lover of een hater voor Valentijnsdag? Volgens mij zit er tussen die twee ook niet echt een middenweg. Vooral als lover zijnde je zeker niet door mij laten beïnvloeden en vier Valentijnsdag lekker groots. Het is alleen maar mooi om te zien als de liefde wordt verklaard, alleen vergeet gewoon de andere dagen ook niet om iemand af en toe speciaal te laten voelen. Dat blijft uiteindelijk alleen maar het mooiste wat er bestaat!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

1 op de 20 Britse studenten is student & sekswerker

Als je mij een beetje kent dan weet je dat ik alles wil weten over de onderwerpen seks en drugs. Nu kwam er op Videoland ineens twee nieuwe docu’s over seks online. Uiteraard beide direct gekeken. Voor mij sprong student & sekswerker er direct uit. Het ging ook gelukkig ook echt alleen over de jonge mensen in de seksindustrie. Het begint ook direct met de zin dat 1 op de 20 studenten  in Engeland in de seksindustrie werk. Ja dan heb je mijn aandacht direct.

Let op je kan ook de video bekijken in plaats van lezen 😊

Zou ik het zelf ook kunnen?

Tijdens student & sekswerker probeerde ik mij een beetje te verplaatsen in studenten. Zou ik het bijvoorbeeld ook kunnen doen. Stel ik ben aan het studeren en ik raak echt in de shit qua geld. Nou heb ik er denk ik ook niet echt het lichaam er voor. Er was bijvoorbeeld een jonge die is stripper geworden. Die stap zou ik zelf dan ook nog wel overwegen. Alleen echt iets voor de camera te gaan doen zou ik niet weten. Je weet dat je daarna natuurlijk ook grote risico loopt qua baan. Dat zag je ook goed terug in student & sekswerker. Ze waren begonnen om de studie te kunnen betalen, alleen ze werden daarna van school gestuurd of mochten niet meer werken bij hun stage. Puur en alleen maar omdat ze dit als werk hadden.

Studeren in Engeland

Eerlijk gezegd schrok ik sowieso door student & sekswerker. Ik heb nooit geweten dat het probleem in England zo groot was. Nee, als je er in werk is het geen probleem. Alleen eerlijk is eerlijk, maar niet iedereen ziet dit als droombaan. De meeste van die studenten van student & sekswerker hadden liever een andere baan gehad. Alleen zie ik ook vaak online voorbij komen dat je echt gewoon niet aan een baan komt in Engeland. Als de seksindustrie zo groot is, dan haal je elkaar vanzelf over als je in de problemen zit. Zo werkt het gewoon. Persoonlijk hoop ik zelf ook ooit eens echt te kunnen praten met mensen uit Engeland die er werkzaam in zijn. Gewoon puur hoe ze het ervaren en hoe hun leven er is door veranderd. Ook ben ik heel erg benieuwd wat hun idee is qua verbetering.

Pesterijen

Tijdens student & sekswerker merk je twee dingen heel erg. Het probleem is heel groot en je wordt er enorm door gehaat. Je zou zeggen als veel mensen het doen dan, wordt het ook meer geaccepteerd. Alleen je merkte tijdens student & sekswerker juist het tegenovergestelde. Als er werd ontdekt dat je dit als werk deed, dan kon je niet meer normaal naar school. Zo zei een meisje bijvoorbeeld dat een klasgenootje er achter kwam dat zij in de porno zat. Waarschijnlijk had die er eerst goed van genoten en daarna besloten om haar het leven zuur te maken. Op die manier snap ik ook wel dat het een taboe blijft. Oké, het is niet de baan die iedereen kan doen of wil doen, maar het is ook niet iets heel raars in mijn ogen. Het heeft invloed in bijna iedereen zijn of haar leven. We zijn er bijna allemaal wel schuldig aan door er naar te kijken en dan ga je zo met iemand om. Ik kan dat gewoon niet begrijpen. Help elkaar gewoon eens wat meer en bied steun. Zo wordt het anders alleen maar kutter.

Ik zou zeggen kijk ook zeker eens de documentaire student & sekswerker en laat ook zeker je mening weten. Is het een normale baan en is het normaal dat 1 op de 20 studenten dit als baantje heeft?

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Hier ben ik mijn vader dan wel dankbaar voor

Dat ik er voor heb gekozen om niet meer met mijn vader om te gaan, is hier natuurlijk geen geheim. Zat verhalen hier te vinden over hoe die emmer steeds meer vol raakte. Alleen momenteel heb ik lichte contact met zijn begeleider. Hier later meer over. In ieder geval heb ik haar wat blogposten toegevoegd. Het viel mij op dat ik maar één blog post had geschreven die een beetje positief ging over hem. Ik begon mij stiekem daardoor één ding af te vragen. Om welke dingen ben ik hem eigenlijk wel dankbaar?

Zelfstandige opvoeding

Het woordje opvoeding is niet geheel toepasselijk als ik terug kijk naar mijn vader. Voor mijn gevoel heeft mijn moeder, dierbare en de wereld mij opgevoed. Toch is er een puntje opvoeding wast ik wel waardeer van hem. Toen mijn ouders waren gescheiden en het ellende wast meer achter de rug was, kwam ik geregeld bij mijn vader. De rollen vader en zoon waren toen niet meer in verhouding en misschien zelfs wel omgedraaid. Hierdoor werd ik heel erg los gelaten, leerde ik dingen qua huishouden en dus goed voor mij zelf te zorgen. Door het hele verleden verhaal en deze rol verdeling ben ik vroeg volwassen en zelfstandig geworden. Als ik zo rond om mij heen kijk ben ik hier heel blij mee. Stiekem ben ik hem daar dus gek genoeg heel erg dankbaar voor. Voor andere ouders misschien slecht om te lezen, maar laat mij maar lekker blij er mee zijn.

https://www.instagram.com/p/BsLSaQCA4FB/
Wees lief voor vrouwen

Mijn vader was echt een vrouwen versierder. Hij ging altijd goed met vrouwen en wist altijd wel iets te zeggen. Nou wil ik even uitsluiten dast ik dit goed vind en dat hij zeker niet altijd goed is geweest voor vrouwen. Alleen hij gaf mij die les gek genoeg altijd heel erg mee. Misschien omdat hij het zelf wel had verwaterd. Wat er ook gebeurde, ik moest in ieder geval altijd goed blijven zorgen voor mijn moeder, zus en andere dierbare. Dat werd mij elke keer weer specifiek op het hart gedrukt. Ook door dat hij niet altijd even netjes om ging met vrouwen. Ik kreeg er een afkeer tegen en beloofde mij zelf nooit zo te worden. Die afkeer heeft wel een nare bijwerking dat ik mij soms onnodig schuldig voel. Dat zit mij oprecht dwars. In ieder geval als ik mijn vriendinnen moet geloven, ga ik in ieder geval zorgzaam en goed met hun om. Ja, gek genoeg ben ik hem hier heel dankbaar voor. Thanks pa

https://www.instagram.com/p/B8WlEUCFW5P/
https://www.instagram.com/p/BzlB3Rhl9bL/
Je bent mijn alles

Het laatste doet waarschijnlijk voor ons beide misschien wel een beetje pijn. Vooral waarschijnlijk voor hem. Door mijn vaders verleden, de alcohol en andere dingen kon hij niet echt goed voor mij zorgen. Echter liet hij mij wel keer op keer weer weten hoeveel hij om mij gaf. Hij uiten het misschien niet altijd op de juiste manier, maar dat hij trots op mij was dat wist ik zeker. Kwam je aan mij dan kwam je aan hem. Daar ben ik hem altijd dankbaar voor geweest. Hij zong dan ook echt altijd een liedje dat wij twee vriendjes waren en nooit meer uit elkaar zouden gaan. Ja, dat laatste is dus niet helemaal gelukt, maar het zorgde bij mij wel altijd voor een fijn gevoel. Een gevoel van vertrouwen. Misschien dat het daarom ook wel voelt alsof ik de macht in mijn handen heb qua ooit nog ontmoeten of nooit meer. Oké als macht moet ik het niet benoemen, maar het is in je achterhoofd misschien toch rust gevend dat je het altijd terug kan draaien, zolang het nog kan uiteraard.

Hoe kijk ik er op terug

Kijk uiteraard zijn er nog een paar dingen waar ik trots/blij naar terug kan kijken. Er zijn altijd dingen te verzinnen waarom je iemand dankbaar bent. Alleen ik denk dat deze driepunten voor mij enorm belangrijk zijn en mij echt hebben gevormd. Hij kan dan wel niet zo zeer bij de opvoeding hebben geholpen, maar hij heeft mij 100% wel gevormd zoals ik nu ben. Misschien niet altijd op de manier hoe het moet en het was niet even fijn, maar ik ben voor 76% in ieder geval wel echt blij met hoe ik nu ben en in het leven sta!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Omgaan met mensen met een verhaal

Vanaf het begin vertel ik hier mijn verhaal. Ik besloot een tijd geleden dat ik meer mensen wilde helpen en inspireren met mijn verhalen. Ik zat niet meer met mijn verhalen en merkte dat ik mensen er mee kon helpen. Het was tijd om geen geheim meer te maken van mijn verhaal. Vanaf dat moment was er niet meer echt een weg terug. Ik had mijn eigen stukje internet en socials opgebouwd. Hierdoor leerde ik gelukkig ook enorm veel mensen kennen. Mensen met een verhaal en ik hou ervan.

Het stukje gevoel wat ik nodig heb

Ik ben zeker niet bang om over mijn gevoelens te praten. Sterker nog ik hou er juist van. Niet dat ik het kwijt moet ofzo. Alleen je krijgt er veel mooiere gesprekken van. Zoals lang geleden geschreven ga ik vooral met vrouwen om. Dit komt mede door de werelden waar in ik mij begeef, maar ook zeker omdat ik het zelf opzoek. Het is denk ik wel een feit dat vrouwen eerder en vaker hun gevoelens uiten dan mannen. Dat stukje heb ik nodig in een vriendschap. Hierdoor ontstaat een band waarin je alles kan bespreken met elkaar. Dat is in ieder geval mijn ervaring. Je kan je verhaal gewoon lekker delen en je krijgt er vaak een mooi verhaal voor terug. Ja, soms word je door andere gek aan gekeken als je bijna alleen met het andere geslacht omgaat, maar daar moet je dan weer lekker schijt aan hebben.

De online ontmoetingen

Op het begin viel het nog wel mee. Alleen als je ergens veel tijd in steekt zal het altijd groter worden. Dit gebeurde dus ook met mijn online wereldje. Mijn blog groeide verder en mijn volgers groeide gezellig mee. Toen ik dit hele verhaal begon had ik zeker nooit verwacht dat ik bijvoorbeeld op Instagram bijna 5000 volgers zou aantikken. Dat zijn gewoon bizarre getallen in mijn ogen en ook zeker niet terecht. Ten minste ik zie mensen die het in ieder geval meer verdienen qua content, maar dat is voor iedereen anders uiteraard. Alleen tijdens die groei ontstond er wel iets moois. Mensen kwamen ineens ook met hun verhaal naar mij toe. Dit zorgde gek genoeg soms voor betere banden dan die ik had met mijn offline vrienden. Je wist bijna al alles van elkaar, terwijl je elkaar niet eens ooit echt ontmoet had. Voor een ander misschien niet te bevatten, maar ik vind het een heel goed verhaal.

Het is toch ergens een eer als een wildvreemde je zomaar een verhaal durft te vertellen wat hij/zij bijvoorbeeld al jaren verborgen houdt. Kijk ik moet er wel bij vertellen dan niet alle verhalen en personen even makkelijk zijn. Ik heb hier niet voorgeleerd ofzo. Dat ik iedere verhaal zou willen helpen is een feit, alleen het tweede feit is wel dat ik dat zeker niet kan. In het verleden ben ik inderdaad ook wel eens te diep in een verhaal gesprongen, maar daar leer je dan ook wel weer van. Ik heb in ieder geval wel een paar belangrijke dingen geleerd door mijn eigen verhaal. Je kan soms net even beter aanvoelen wat een persoon nou eigenlijk wil. Voor sommige is het gewoon een hele opluchting als er überhaupt eindelijk iemand naar hun verhaal luistert. Zelf heb ik alleen wel de regel dat ik altijd eerlijk zal antwoorden. Je kan niet altijd alleen maar meepraten en medelijden tonen. Als ik er niet mee eens ben is het ook belangrijk om te melden. Ze komen ten slotte toch naar mij toe voor mijn verhaal en mening. Dan wil ik die ook eerlijk geven. Dat geef ik dan ook zeker altijd van tevoren aan.

Persoonlijk hoop ik in ieder geval nog vele jaren de verhalen van andere mensen te mogen horen. Na een tijdje raak je er gewoon aan gewent ofzo. Dat klink misschien heel gek, maar dat is wel de waarheid. Het is iets moois, soms heel verdrietig, maar voor mij vooral een eer. Wie weet kan ik er ooit hopelijk iets mee doen. Iets waardoor je nog meer mensen bereikt en andere mensen kan bijstaan met hun verhaal. Voor nu kijk ik terug naar heel veel mooie verhalen en ook zeker mooie vriendschappen. Vriendschappen die ik niet meer weg wil denken. Vriendschappen die ik later van wijze van spreken in mijn verjaardagskring wil terugvinden als ik een oude lul word.

Herken je ook het geval dat je soms een vreemde veel meer vertelt dan de mensen die echt om je heen staan en heb jij ooit wel eens een goede vriendschap opgebouwd doormiddel van het wijde web?

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Auditie De Nederlandse Acteursschool

Dag vrije tijd, Hallo Nederlandse Acteursschool

Zoals je misschien al weet sta ik af en toe voor de camera. Momenteel werk ik dan wel fulltime als mediamanager bij een productiehuis, maar voor de camera staan laat ik dit keer zeker niet varen. Vorig jaar heb ik daarom ook 10 zondagen lang de vooropleiding van Faaam gedaan. Een bekende acteursschool. Helaas kwam ik daarna alleen niet door de auditie heen. Balen, maar ik had gelukkig nog een plan B, namelijk de Nederlandse Acteursschool. Ik mocht op auditie komen en drie keer raden wie dit keer wel door de auditieronde kwam. Yep dat was ik en vandaag was al gelijk mijn eerste lesdag.

Heel lang heb ik geroepen dat ik nooit meer terug zou gaan naar school. Oké er was één ding waar ik nog wel een uitzondering zou voor willen maken en dat was voor een acteer/toneelschool. Tijdens de vooropleiding van Faaam werd ik weer echt verliefd op het vak. Ik kreeg ook direct weer wat mooie kansen aangeboden. Ik ging er weer voor. Het weg vallen hiervan voelde stiekem echt als een gemis. Oké ik had eindelijk weer mijn vrije tijd terug, maar dat voelde niet echt zo boeiend. Ik moest en wilde door knallen. De auditie bij de Nederlandse Acteursschool kwam dus ook echt als geroepen.

Direct toen ik veel te vroeg binnen stapte bij de Nederlandse Acteursschool voelde het als thuis komen. Je merkte dat de locatie in Apeldoorn echt bedoelt was voor kunst. Alles stond er van in het teken. Ik vergaat direct dat ik mij echt klote voelde. Ik wilde het namelijk eerst afzeggen. Stiekem bang dat het toch zinloos was en ik voelde mij echt al een week beroerd. Gelukkig verplichte een paar collega’s mij toch om naar mijn auditie te gaan. Je wilt toch naar de Nederlandse Acteursschool dan ga je verdomme gewoon. Thanks daarvoor, want dat was uiteindelijk de redde dat ik toch mijn tekst in mijn hoofd kreeg en naar mijn auditie ging.

Achteraf bleek de auditie dus zeker niet zinloos te zijn. Sterker nog het was één van mijn leukste audities en ook met succes. De dag was echt heel leuk en de hoop werd daardoor weer extra groot. Ik ging door en schreef mij daardoor ook direct in als eenmanszaak. Iets wat ik stiekem al heel lang wilde, maar daar later meer over.

Eerste les Nederlandse Acteursschool

Vandaag 2 februari begon voor mij dan eindelijk de lessen van de Nederlandse Acteursschool. Ik zit gewoon in klas DNA 4. Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik mijn eerste docent voor de aankomende drie weken nog niet kon. Mijn docent is namelijk niemand minder dan Gaite Jansen. Je zou haar onder andere kunnen kennen van: Hoe duur was de suiker, Peaky Blinders en nog veel meer. Ik ben het lijstje even afgegaan op haar Wiki pagina. Uiteraard allemaal films die ik zou moeten hebben gezien, maar nog niet heb bekeken. Ik ging er dus lekker open in. Ergens ben ik daar achteraf heel blij mee. Zo had ik niks mee te vergelijken, maar wat een toffe chick is zij zeg. Nee, dat doe is zeker niet om te slijmen, dit ziet ze hoog waarschijnlijk toch nooit. Alleen haar energie level en manier van benaderen is zo fijn en leuk. Een betere eerste docent van mijn traject op de Nederlandse Acteursschool kon ik niet wensen. Vooral de lichte aanwezige enthousiaste ADHD stijl kan ik heel erg waarderen. Je ziet haar langs de kant ook gewoon genieten van ons.

Fotoschoot De Nederlandse Acteursschool

Ik weet nu eigenlijk nog maar één ding zeker. De Nederlandse Acteursschool gaat er weer voor zorgen dat ik 6 maanden lang maar 1 vrije dag heb in de week. Alleen ik denk dat het alle tijd en energie waard is. Het begin is er in ieder geval en dat belooft heel veel!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Vind jij jezelf knap?

Of je knap bent kun je zelf niet echt iets aan doen. Ten minste niet van nature in ieder geval. Het is je gegeven of het is je niet gegeven. Zo simpel is het nou eenmaal, maar hey echte schoonheid zit vanbinnen. Dat zeiden wij tenminste altijd. Alleen klopt die term nog wel en zien wij het allemaal nog wel zo. Ik deed mee met een programma en kreeg letterlijk de vraag, vind jij jezelf bij de vijftig knapste horen? Ik liep direct naar binnen. Ik was het namelijk niet eens dat ik van de honderd mensen bij de knapste vijftig hoorde. Achteraf bleek ik dus wel uitgekozen te zijn tot de groep die als knap beschreven stond. Vandaar kwam mijn stelling tot leven. Vind jij jezelf knap, vinden andere mensen je knap en welke menig vind je belangrijker? Daar kwam dit uit.

Ps: over dit onderwerp is dus ook een video van online genomen. Misschien vind je dat leuker om te checken.

Laat ik bij het begin beginnen. Ik was namelijk een paar jaar terug nooit bezig met mijn uiterlijk. Het boeide mij eigenlijk niet zo veel. Je bent wie je bent toch? Zoals hier wel bekend is, kwam ik na een tijdje heel wat kilo’s aan. Was het zat en begon ertegen te vechten, zodat de kilo’s er ook weer afvlogen. Vanaf dat punt werd het interessant. Ik zag er na een paar jaar eindelijk weer wat beter uit, maar ik durfde ineens niet meer op foto’s, keek niet in de spiegel en moest niks horen over mijn uiterlijk. Hoe raar is dat dan. Mensen noemen je ineens knap of in ieder geval knapper dan eerst, maar jij zelf begint er ineens aan te twijfelen. Ik dwong mij zelf na een tijdje op foto’s te gaan en social media pakte heel erg in mijn voordeel uit. Ik kreeg namelijk ineens berichtjes van mensen die mij blijkbaar knap vonden en iets anders zagen dan hoe ik mij zelf zag. Dit gaf mij stiekem weer wat zelfvertrouwen en begon anders naar mij zelf te kijken. Nee, ik vind mij zelf nog steeds niet knap, maar wel al beter dan eerst.

Op de vraagstelling vind jij jezelf knap, gaven 63% van de mensen het antwoord nee, ik vind mij zelf niet knap. Op de vraagstelling vinden andere mensen je knap, kwam juist ja met 71% als meest gekozen antwoord. Dit betekent dus heel simpel gezegd dat wij ons zelf vaker niet knap vinden dan hoe andere mensen je zien. Alleen waar heeft dat dan mee te maken hé. Veranderd je innerlijk misschien je uiterlijk bij andere mensen. Word je knapper als je een enorm lief karakter hebt en belangrijker nog zien wij dat zelf dan niet. Al kan het natuurlijk ook gewoon zo zijn dat wij naar ons zelf veel kieskeuriger zijn dan een ander.

Ik was in ieder geval wel enorm benieuwd naar het laatste antwoord, want welke mening weegt voor de meeste mensen nou het zwaarst. Vinden mensen het belangrijk dat andere hun knap vinden of is je eigen mening toch net iets meer waard. 63% van de mensen kozen dus idd voor, ik vind mijn eigen mening het belangrijkst. Daar was ik stiekem blij mee om te, want hey het gaat eruit eindelijk om dat je zelf lekker in je vel zit. Alleen dit betekent dan stiekem wel dat de meeste mensen niet hun eigen doelstelling halen. In de meeste gevallen zei iedereen juist van ik vind mij zelf niet knap, maar een ander wel.

Nou is knap inderdaad een ingewikkeld woordje. Wanneer is iemand inderdaad knap en wat ben je dan als je je zelf niet knap vindt. In mijn ogen valt dan niet direct de stempel je bent lelijk. Er zijn veel meer woorden dan knap en lelijk. Ik vond het alleen even een interessant onderwerp om te peilen bij mijn volgers. Waarschijnlijk heeft iedereen zo zijn onzekerheden, maar uiteindelijk blijven we allemaal mooi op onze eigen manier 😊

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

S10 concert tour Rotown Rotterdam

Per ongelijk kwam ik achter de artiest S10. Nou ben ik een echte muziek liefhebber. Zeker als het puur is en veel inhoud bevat. Dat bleek bij S10 in ieder geval het geval te zijn. Gelukkig zag ik dat ze over twee weken een concert had in Rotown Rotterdam. Het zou heen en weer reizen worden, maar ik had het er voor over. Zie hier onder het resultaat. Geen gezin in mijn gelul en wil je direct naar de muziek stukjes. Skip dan naar minuut 3:30 & 8:10 voor S10 zelf.

Het toffe aan S10 vind ik ook dat ze uit het niks zelf reageerde op mijn video. Zo te zien gaat ze de laatste tijd steeds beter. Het is haar zeker gegund en hou haar in de gaten!! Ze heeft net haar docu uitgebracht, maakt kans op een Edison, haar nieuwe album is uit en nog veel meer. Blijft ergens wel altijd jammer dat vrouwen niet altijd even serieus wordt genomen in deze business. Hopelijk gaat daar in ieder geval wat verandering in komen.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

sunset

Laat mijn facking leeftijd er eens buiten

Er zijn verschillende manieren om mijn emoties los te maken. Qua boosheid zijn er twee manieren om mij gelijk te triggeren. Zo kan je zeggen dat ik op mijn vader lijk qua gedrag of je zegt tegen mij dat ik te jong ben. Deze twee dingen achtervolgen mij al zolang. In mijn ogen laat het juist alleen maar zien dat mijn leeftijd er niet toe doe, maar dat diegene zelf juist de zwakste schakel is. Als je niet kan winnen, dan maar over iemands leeftijd beginnen hé. Verzin eens iets nieuws.

Sinds wij bepaalde dingen mee begonnen te maken, probeer ik er gewoon omheen te leven. Te laten zien wie ik ben en voor wie en wat ik sta. Wanneer je in het diepe wordt gegooid, dan word je gewoon veel sneller volwassener. Een goed voorbeeld hiervan is vluchten en onderduiken. Met een beetje geluk ben je nog wel bij een paar mensen die je liefhebt, maar je moet toch een hoop zorgen zelf dragen en oplossen. Je wil nog zo kinderlijk mogelijk blijven. Alleen simpel gezegd kan dat gewoon niet meer echt. Dat merk je zelf, maar je omgeving ook zeker. Alleen sommige mensen willen er blind voor blijven.

Om die ogen eens wat meer te openen, ben ik mede deze blog begonnen. Ik heb een verhaal en met die verhaal kon ik andere mensen helpen. Mijn gedachtes en mijn visies kon ik ineens overbrengen. Het werkte na een tijdje zelfs zo goed, dat ouderen hun verhaal met mij deelde. Ze haalde inspiratie uit mijn teksten en konden hun verhalen daardoor ook weer beter verwerken. Je wil niet weten hoe blij ik was om dit te zien. Tja sommige verhalen waren wel eens heel pittig, maar ze vertrouwde mij er mee. Zij keken niet naar mijn leeftijd. Nee, zij keken naar mijn ervaringen en naar mij persoonlijk. Dat was het enige wat ik wilde. Ik hoef geen medelijden of te horen dat het allemaal zo heftig is. Ik wilde laten zien wie ik was, wat ik aankon en dat leeftijd maar een getal is. Dat eindelijk mensen mij gewoon voor lief namen en niet meer zeiden je bent nog te jong, vond ik geweldig. En ooh ja zeker dat ik daar wel eens een traantje voor moest weg pinken.

Laats maakte ik ook weer iets mee, wat ik ergens ook wel weer grappig vond. Een vrouw vroeg aan mij ineens of ik ook een broer had. Met grootste irritatie punt begon daardoor direct te triggeren. Ik besloot het daarom ook maar gewoon direct erop te klappen. Ik vroeg dus ook gelijk terug, want je vindt mij te jong? Nou had zij dan net wel weer de mazzel dat het interessant en schattig genoeg was voor mij. Ergens kon ik er dus wel mee leven. Alleen later werd mij alleen maar meer bewezen dat mijn leeftijd er niet zo zeer toe deed. Misschien was ik juist wel het verst qua ervaring/volwassen gedachtes. Ten minste ik had dingen wel iets handiger en volwassener aangepakt, maar hé wie ben ik tegenover iemand van 26 😉

Het stukje leeftijd ben ik nooit gaan snappen en wil ik ook gewoon niet snappen. Voor mij hé, ik heb mijn verleden goed doorgebracht, woon al meer dan een jaar op mij zelf en zorg ook al meer dan een jaar voor mij zelf, werk ook gewoon 40+ uur, volg mijn dromen, heb een bereik gecreëerd en heb bijvoorbeeld van de €0 euro een mooi bedrag gemaakt op mijn rekening. Zijn onzinnige kleine dingen, alleen ik gok dat ik deze dingen gelukkig niet bij al mijn leeftijdsgenoten kan terugvinden en waarschijnlijk ook zeker niet bij alle ouderen. Ik heb zelf deze keuzes gemaakt en ik doe het ook zelf. Gelukkig staan er vrijwel altijd mensen naast of achter mij, maar goed je moet het zelf toch maar toen.

Ja mijn leeftijd is op papier inderdaad 21. Nou wat goed van jou zeg dat je dat hebt kunnen opzoeken. Maar flikker AUB op met die mening van je bent te jong, want die facking leeftijd laat niet zien wie ik ben. Dat laat mijn leeftijd niet zien. Nee, dat laat ik zelf aan jou zien. Laat mijn gedrag en mijn ervaringen aan je zien wie ik ben. Niks of niemand anders!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram