Jeugdherinneringen van de basisschool (verleden)

Dit is al weer de laatste blogpost van deze thema week over jeugdherinneringen. Mij is het heel erg bevallen en volgens mij jullie mijn lezers ook. Op de blogs kwamen veel reacties van mensen die dingen herkende. Zelf vond ik het super leuk om te maken. Met deze blogs wilde ik ook iets duidelijk maken. Mijn blogposten zijn soms misschien heftig om te lezen en het lijkt soms dat ik geen leuke jeugd heb gehad. Met deze blogposten wilde ik laten zien dat ik ook super veel leuke tijden heb gekend. Hoeveel er ook fout kan gaan er zijn altijd nog dingen die wel leuk zijn. Hopelijk heb ik dat een beetje kunnen laten zien. Het is mij dus heel goed bevallen, dus ik ga vaker een week in thema bloggen. Welke weet ik nog niet. Het moet natuurlijk wel passen bij mijn blog net als het thema jeugd. De vorige blogposten van deze thema zijn hier te lezen.

De laatste blogpost van deze thema wilde ik afsluiten met iets wat andere sowieso ook herkende. Ik ging dus weer eens denken. Wat heeft bijna elk kind gemeen met elkaar. Toen ik deze week op school kwam wist ik het ineens. Bijna iedereen heeft natuurlijk op school gezeten. Hier heb ik heel veel herinneringen aan over gehouden. De meest voorkomende herinneringen heb ik op mijn telefoon bij gehouden om vandaag te gebruiken. Ben benieuwd of jullie het met mij delen. Hopelijk vinden jullie deze laatste ook weer leuk om te lezen. Veel lees plezier gewenst en hopelijk kan ik je weer even naar toen terug brengen 🙂

Drinken is voor mij altijd al een probleem gehad. Hier was op schoolSchoolmelk een oplossing voor. Je had namelijk schoolmelk. Gelukkig was dit in de verloop van de jaren beter geworden, want ik heb verhalen gehoord van mijn moeder over schoolmelk. Deze verhalen waren meestal niet om over naar huis te schrijven. In mijn tijd kon je gelukkig ook kiezen tussen meerdere pakjes drinken. Ik koos altijd voor een nep versie van Fristi. Hier was ik altijd en nu nog steeds gek op. De keuze was dus niet zo heel moeilijk. Had jij ook schoolmelk op school? Ik denk het wel.ijsjes uitdelen

Bij het bedenken van deze herinneringen vroeg ik af en toe aan andere of ze het herkende. De volgende herinnering had bijna iedereen die ik sprak. Op de basisschool had ik altijd veel vrienden, maar op één dag was je altijd heel erg populair. Namelijk op je verjaardag. Op mijn school moest je dan altijd trakteren. Als je klaar was met het uit delen in je klas mocht je een verjaardagskaart uitkiezen en twee mensen die met je mee mocht lopen om langs te gaan bij de andere docenten. Dit was de rede waarom je in eens zo veel vrienden had. Ze mochten dan de hele dag met je mee lopen. Ja dat wilde iedereen wel. Zelf vond ik het ook altijd helemaal geweldig om te doen. Ik verzamelde ook altijd heel veel stikkers en tekstjes op mijn kaart. Mijn geheim zou ik jullie vertellen. Ik ging niet alleen de leraren af, maar echt letterlijk elke werknemer die zich in het gebouw bevond. Wel zorgde ik dat er altijd nog genoeg over was om met mijn meelopers op te eten. Dit moment zou ik echt nooit willen vergeten.

ik mik lorelandDe volgende herinnering was misschien vroeger een nacht merrie van jou, maar nu een leuke herinnering. Als je in groep 3 kwam ging je namelijk bij mij twee programma’s kijken. Één programma komt jullie denk ik wel bekend voor. Ik heb het natuurlijk over Ik mik loreland. Het programma waar heel veel kinderen nachtmerries door heeft gekregen. Karbonkel de slechterik was namelijk zo lelijk en eng dat iedereen er aan bleef denken. Het programma is hier voor ook aangeklaagd. Zelf vond ik het altijd super leerzaam en leuk om naar te kijken.

apenkooi
bron: judoclubboekel.nl

Op school deed ik ook altijd heel veel spelletjes. Een paar van deze spellen heeft iedereen wel gedaan. Bijna iedereen kent natuurlijk deze volgende spellen wel: Apenkooien, Schipper mag ik over varen, trefbal en zakdoekje leggen. Zoals ik in de vorige blogpost al aan gaf ben ik gek op spellen. Dit zijn dan ook een van de leukste herinneringen. Even alles vergeten en gewoon lekker rennen en gek doen.

leraarJe had altijd met een paar leraren een betere klik dan andere. Dit had ik vooral met mijn leraar van groep 7 en 8. Hij wist wat er speelde bij mij thuis en hielp mij dit te vergeten. Hij liet mij lachen en nam mij serieus. Hij was echt een geweldige man die ik voor bepaalde dingen echt dankbaar ben. Één van die dingen wil ik graag nog even kwijt waar ik hem echt dankbaar voor ben. Mijn konijn stond nog bij mijn vader en zo als de meeste wel weten ga ik niet meer met hem om. Hij had dit te horen gekregen en nam mij apart en stelde mij de volgende vraag: ‘’zou ik binnenkort eens naar je vader gaan om het konijn van hem terug te stelen’’. Veel te bang voor de gevolgen zei ik nee, maar dat hij het aanbood heeft mij echt diep geraakt. Hij was echt een geweldige leraar en zeker een bijzonder persoon.

Op de basisschool had je ook heel veel buitenspeeltijd. Hier heb ik heel veel herinneringen aan te danken. Over deze herinneringen wil ik het nu niet over hebben, maar wel over het speelgoed waar ik het te danken aan heb. Heb jij ook leuke herinneringen te danken aan de zandbak, de mini voertuigen, het springtouw, de slechte voetbal en stelten . Elke basisschool heeft dit standaard in zijn schuur staan. Daarom weet ik wel zeker dat jullie hier ook veel herinneringen aan hebben te danken.

play-227243_640

wat maak je menuHet laatste jaar van de basisschool was in mijn tijd groep 8. Er waren veel dingen leuk aan groep 8. De twee leukste dingen vond ik zelf kamp en de eind musical. Over kamp groep 8 komt binnen kort een andere blogpost, dus hier ga ik nu niks over zegen. Wel over mijn musical. Hierin had ik één van de hoofdrollen gekregen. Hier was ik zo blij mee. Ik hou er van om op het podium te staan. In plaats van een microfoon kregen de hoofdrolspelers een eigen microfoontje. Er werd een kastje aan je broek vast gemaakt en je kreeg een microfoontje langs je oor geplaatst. Mijn musical heten Wat maak je menu. Het ging over een verjaardag van een grote kok die al lang met pensioen was. Alles moest goed gaan, maar natuurlijk ging er van alles mis. Één van de grootste probleem werd veroorzaakt door mij. In plaats van een mooi cadeautje te kopen kocht ik heel veel kapotte magnetrons.

Een paar van deze momenten waren denk ik ook heel herkenbaar voor jou. Hopelijk hoefde je niet te ver te graaien naar deze herinneringen en maakte ik je een beetje blij met jou herinneringen. Was dit het geval en vond je het een leuke blog post. Laat het mij dan zeker weten door middel van een reactie en een like. Lees gerust nog even veder en anders hopelijk tot ziens.

Groetje 🙂

Fabian van der Gijze

Jeugd herinneringen van het spelen (verleden )

In mijn jeugd was ik veel buiten te vinden. Computers en andere technologie waren er nog niet echt. Buiten deden we de leukste dingen. Deze hele week staat in het tegen van jeugd herinneringen van jou en van mij. De ene laatste jeugd herinnering blogpost van deze week wil ik het hebben over de dingen die ik en de meerdere van jullie ook ooit hebben gedaan. Ben benieuwd of je er een paar herkend. Veel lees plezier.

Één van de meest gespeelde spelen wat ik vroeger buiten speelde hete volgens mij buurten. Je zocht een plek en dat noemde je de buurt. Één iemand was de buurter en de rest moest zich verstoppen. Er werd een bal vanaf de buurt weg geschopt en als de buurter de bal had terug gebracht moest hij iedereen gaan zoeken. In het geval dat er geen bal was moest de buurter gewoon tellen. Het doel van de verstoppers was ongezien bij de buurt komen en dan heel hard buurt vrij te roepen. De buurter moest iedereen vinden. Zo dra de buurter iemand zag moest hij snel terug rennen naar de buurt en dan buurt (de naam van de verstopper) roepen. Ik ben gelukkig snel dus was altijd heel snel bij de buurt.

kids-56952_640Een ander spel wat ik altijd heel leuk vond om te doen was jongens pakken de meisjes of meisjes pakken de jongens. Als jongen kreeg je nooit zo veel meisjes achter je aan dan als je dat spel speelde. Af en toe remde je dan natuurlijk expres af als je gevangen wilde worden. Een simpel spel, maar het was super leuk om te doen

story-978855_640Hutten bouwen was echt mijn ding. Het maakte niet uit waar, maar ik ging hem bouwen. Op een dag ging ik met drie of vier jongens net buiten mijn dorp naar een mooie plek waar ik vroeger altijd kwam. We begonnen een plan om daar een hele mooie hut te maken. Later voegden er heel veel andere mensen zich aan bij ons groepje. We gingen er haast elke dag naar toe na onze school dag. 2 a 3 jaar later werden we weg gestuurd door iemand die beweerde dat hij politie was. Het was namelijk beschermd natuur gebied en het werd niet echt gewaardeerd dat wij daar zaten te zagen en planten plat maakte.

Van papier maakte we altijd pijltjes. We zaagden dan een klein stukje pvc buis en schoten de pijltjes dan op elkaar of naar binnen bij mensen. Sommige mensen vonden dit natuurlijk niet al te leuk en vaak moest je dan ook heel hard weg rennen.

20110426-2

 

monopoly-junior-600771_960_720In mijn jeugd vond ik altijd iets heel leuk om te doen. Ik heb het over familie spellen. Het liefste deed ik de hele dag monopoly. Op een of andere manier was ik hier en in andere spellen altijd heel goed. Dit is nog steeds zo. De meeste spelen win ik wel. Hoe het kan? Ik zou het niet weten, maar spellen spelen blijft nog steeds iets wat ik heel leuk vind. Nog steeds zou ik het elke dag willen doen. Helaas wilt bijna niemand meer een spelletje spelen met mij, omdat ze niet kunnen winnen

Sporten deden wij ook altijd. We voetbalde, basketbalde, gooide over, knikkerde en lummelde. Dit zijn denk ik de standard dingen wat iedereen altijd deed. Toen mijn buiten speeltijd voor bij was kwamen de games meer aan de aandacht. Tegenwoordig spelen de kinderen niet meer echt buiten. Ik hou van game, maar ik ben echt super blij dat ik de tijd van buiten spelen nog heb mee gemaakt.

 

Hopelijk vonden je het weer leuk om te lezen en bracht het je weer terug bij bepaalde jeugd momenten. Ik vond het in ieder geval heel leuk om te schrijven en het bracht mij weer terug naar deze leuke tijd. De laatste blogpost gaat over dingen die je deed op de bassischool. Ben je benieuwd naar deze jeugd momenten. Kom dan Maandag weer terug op mijn blog.

Bracht deze blog jou ook naar leuke momenten of herkende je bepaalde dingen. Laat het mij dan weten door middel van een reactie. Je kan sinds gisteren ook steunen door op de facebook like knop te drukken. Dit zou ik erg leuk vinden en waarderen. Lees gerust nog een paar van mijn andere blogs en anders hopelijk tot ziens.

groetjes 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin

Liedjes die je terug laat denken aan je jeugd (verleden)

Zo als je misschien al had gelezen bij mijn vorige blogpost Oude jeugd programma’s. Gaat deze blog week over dingen die mij laat terug denken aan mijn jeugd en ik probeer jullie ook terug te laten denken aan die tijd. De vorige keer ging het over programma’s van tv. Dit keer gaat het over oude nummers. Het waren er echt super veel, maar ik heb de leukste er proberen uit te pikken en waar bij ik ook nog een verhaaltje heb waarom het mij moet denken aan mijn jeugd. Veel lees en luister plezier. Ben benieuwd of jullie sommige liedjes nog kennen of er überhaupt ooit van gehoord.

 

Bij deze bent dacht je waarschijnlijk oo ja die bestonden ook nog. Ik heb gekozen voor hun vijfde single. Bijna alle nummers herkende ik nog, maar deze bracht mij het meeste terug naar mijn jeugd. Mijn zus en ik zongen en danste altijd op dit nummer. Sinds 2010 is de band op gedoekt door hun management, maar in vele jeugd  herinneringen blijft Chipz bestaan.

 

Het nummer Viben kan voor mij echt niet ontbreken in deze blogpost. Dit nummer werd altijd wel een paar keer gedraaid als ik afsprak met twee vriendinnen van de basisschool. We zongen dit altijd. Er was wel altijd een raar dingetje aan deze nummer. Bij het liedje Viben verstonden ik en heel veel andere iets heel anders. Tot de dag van vandaag ben ik benieuwd of de makers dit expres hadden gedaan. Als dit het geval is dan hebben ze het voor elkaar gekregen, want echt heel veel mensen hoorde dit.

 

Dankzij mijn zus en haar vriendin hoorde ik dit nummer heel vaak. Zelf ben ik het toen ook heel vaak gaan luisteren. In de periode toen dit nummer uit kwam ging het niet zo goed met ons gezin. Er kwamen veel ruzies en we stonden stijf van de stress. Dit liedje raakte mij dan altijd enorm. Huilen moest ik nog net niet, maar het zat er dik tegen aan. Ik miste mijn vader toen heel erg, maar ik wilde hem ook weer niet zien. Een oneindige dubio strijd die lang heeft geduurd.

 

http://https://www.youtube.com/watch?v=3qFMldeDojU

Dit is wederom een nummer die ik te danken heb aan mijn zus. Wij hebben het plat gedraaid in ons huisje. Dit doe ik zelf nog steeds. Voor bij het schrijven van blogposten heb ik een YouTube Playlist gemaakt met mooie liedjes en liedjes van vroeger. Daar staat dit nummer van INB ook in. Tegenwoordig laat het mij denken aan mijn ome en mijn opa. Als ik een lastige blog post moet schrijven dan help dit nummer en de andere nummers mij heel erg om mooi te kunnen schrijven.

 

Iedereen kent dit nummer denk ik wel. Dit is typisch zo’n nummer die iedereen plat heeft gedraaid en nu nog heel zelden voorbij hoor komen. Vroeger en nu nog steeds brengt dit nummer mij naar een strand in een verwarm land. Dit nummer is naar mijn mening echt heel goed gemaakt. De tekst is niet zo heel goed en belangrijk, maar door de muziek word dit gewoon een top nummer. Aan gezien dat dit nummer al meer dan 55 miljoen keer is bekeken op YouTube denk ik dat ik niet de enigste ben die er zo over na denk.

 

Vroeger lag er een cd van Britney Spears in de auto van mijn moeder. Mijn zus en mijn moeder draaide hem echt heel vaak in de auto. In mijn oren was het gewoon een cd waar in je te veel gehijg hoorde. Om duidelijk te laten blijken dat ik deze cd zat was. Zat ik dan altijd op de achterbank veel te overdreven mee te hijgen om. Toch vind ik sommige nummers tegenwoordig wel goed van deze cd. We hebben hem volgens mij nergens meer liggen, maar als ik toch een liedje voorbij hoor komen brengt het mij weer terug in mijn mama’s oude auto.

 

Met dit liedje van Akon wilde ik afsluiten. Vroeger vond ik zijn liedjes geweldig en nog steeds luister ik er regelmatig naar. Hij heeft mij ook een muziek liefde gebracht. Op het einde van dit liedje veranderd de muziekstijl in eens. Tegenwoordig hoor je dit bijna niet meer. Dit vind ik altijd zo leuk. Het lijkt alsof je ineens een ander nummer luister.

 

En herkende je er een paar? Er zijn nog natuurlijk zat andere liedjes, maar om nou een blogpost te plaatsen met tientallen liedjes is nou ook weer niet de bedoeling. Heb je zelf ook liedjes die je terug laat brengen naar je jeugd? Laat het dan vooral achter door middel van een reactie. Ik ben dol op muziek, dus ik ben benieuwd. Hopelijk vond je het in ieder geval weer leuk om te lezen en dit keer ook om te luisteren. Lees natuurlijk nog gerust één van mijn andere blogposten en anders hoop ik je weer terug te zien.

Groetjes 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin

Oude jeugd programma’s (verleden)

Afgelopen zondag kwam de blog De meest herkenbare dingen van je jeugd online te staan. Deze blog vond ik heel leuk om te maken. Door deze blog kwam ik op het idee om deze blog week in het teken te laten staan van jeugd herinneringen. Dit kan zowel wel over snoep gaan, bordspelletjes, speelgoed of zoals deze blogpost over oude programma’s. Zelf ben ik ook benieuwd hoe dit gaat uit pakken en of ik het vol hou om al mijn blogs van deze week hier over te laten gaan. Als dit mij beval en ik heb genoeg ideeën. Brei ik er misschien nog wel een weekje langer aan vast. Dit zegende te hebben laat ik dan maar eens beginnen. Veel plezier met lezen. Ben benieuwd of jullie sommige programma’s ook hebben gekeken of totaal niet hebben gezien. Over de Tweenies en de bruine beer in het blauwe huis heb ik al verteld, dus die laat ik er dit keer buiten.

 

https://www.youtube.com/watch?v=mf-gTIkWT_U

Een van de leukste programma’s die ik heb bekeken vroeger is toch wel Rocket Power. Dit programma ging over vier vrienden die samen heel veel van sporten hielden. Ze deden van alles. Ze skate, skateboarden, surften, fietsen en nog veel meer. Toch blijf mij altijd een zin het meeste hangen van allemaal en deze zin werd niet door hun zelf uit gesproken. Mijn lievelings zin werd namelijk gezegd door een oude Hawaiiaan genaamd Tito. De mensen die het programma ook hebben bekeken weten gelijk al over welke zin het gaat. Natuurlijk over de zin: zoals de oude hawaiianen altijd zeiden. Achter deze zin vertelde hij dan een wijsheid die ontstaan was in zijn land. Meestal werd dit verteld in de vorm van een raadsel. Het programma was te zien op Nickelodeon.

 

https://www.youtube.com/watch?v=P8ZGA4akzvE

Toen ik nog heel jong was bestond Jetix en Disney xd nog niet. Nee er was Fox Kids. Als ik over Fox Kids praat dan heb ik het meestal over Wunschpunsch. Dit programma ging over twee tovenaars die de stad moesten terroriseren van hun baas. Hun plannen werden altijd gedwarsboomd door een kat en een vogel. Het grappigste vond ik altijd dat de twee tovenaars totaal niet slim waren en veelte onhandig. Elke keer als ze weer een vloek hadden verzonnen liep het slecht met hun af. Het was een standaard programma, maar ik blijf het toch altijd onthouden.

 

https://www.youtube.com/watch?v=rf1cDtNBV_A

Na Fox kids kwam Jetix op tv. Dit bracht een Japanse tv programma naar de Nederlandse tv. Namelijk Shin Chan. Het ging over een jongentje die altijd ondeugend was. Hij had ook een hele rare gewoonte. Hij ging namelijk af en toe ineens dansen in zijn blote kont. Dit programma laat mij altijd terug denken aan een beschamend verhaaltje van mijn jeugd. Dit programma vond ik namelijk zo leuk dat hij een idool van mij werd. Dit bracht mij op het idee om in mijn blotte kont te dansen voor mijn drie meter raam. Tot ramp stond mijn overbuurman ’s moeder buiten te kijken in de richting van de kleine Fabian. Kinderen hebben ook gewoon geen schaamte he haha. Niemand kan mij alleen meer vertellen dat kinderen niet alles na apen

 

https://www.youtube.com/watch?v=xMaUnsOZtXc

Nog een programma van Jetix wat ik altijd keek was the kids from room402. Zoals de titel al verklapt ging het over de kinderen van de klas die altijd in kamer 402 zaten. Populariteit was erg belangrijk in de klas. Iedereen wilde goed uit komen in de klas. Alleen was dit niet altijd het geval. Vaak beleefde de kinderen kleine avontuurtjes tijdens en na school. De verhalen waren heel divers en naar mijn mening altijd leuk om naar te kijken.

 

https://www.youtube.com/watch?v=u00wN_MG_nQ 

Het laatste programma waar ik het over ga hebben in deze blogpost is Hamtaro. Een fantastische kinderprogramma wat te zien was op Fox Kids. Het ging over een team hamsters die allemaal missies uitvoerde. Ze probeerde altijd iedereen te helpen. Hamtaro de hoofdpersonage was de slimste van iedereen. Meestal kwam hij op de goede ideeën om de missie goed af te sluiten. In de huis waar Hamtaro woonde waren nog twee andere huisdieren te vinden. De kat die hem altijd wilde pakken en zijn vriend de hond die hem juist altijd beschermde. Hamtaro is echt zo’n programma die nu nog steeds op tv zou kunnen uitzenden. Wat helaas niet mee gebeurd.

 

Er zijn nog vele programma’s waar ik over zou willen schrijven, maar dan zou deze blogpost echt veelste lang worden. Er zijn gewoon te veel programma’s die mij terug laten denken aan mijn jeugd. Binnenkort komt er dus hoog waarschijnlijk een vervolg van deze blog post. Heb jij er een paar van herkend? Laat het mij weten door middel van een reactie. Ook als je een suggestie heb van een programma die de volgende keer echt niet mag ontbreken volgens jou. Hopelijk kon je weer even terug naar die goede oude tijd en heb je veel plezier beleeft bij het lezen en het bekijken van deze blog post.

Bedankt in ieder geval weer voor het lezen. Kijk gerust veder op mijn blog en anders hopelijk tot ziens.

 

Groetjes 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin

De meest herkenbare dingen van je jeugd (verleden)

Iedereen heeft bij bepaalde dingen waar bij je gaat denken aan je jeugd. Heel veel van die dingen zijn ook herkenbaar voor andere. In deze blog ga ik het over zulke herkenbare dingen. Ik moet er wel bij zegen dat sommige dingen ook van voor mijn tijd zijn, maar dankzij mijn oudere zus en mijn ouders is dat ook heel herkenbaar voor mij. Ben benieuwd hoeveel jullie erkennen en je laat denken aan jullie jeugd. Veel lees plezier.

Als je het met andere over je jeugd heb en samen zoekt naar gemeenschappelijke herinneringen. Kom je door  jeugd programma’s al heel snel bij gemeenschappelijke herinneringen. Dora en al die andere programma’s van nu. Heb ik nooit gekeken als kind. Als sommige programma’s er überhaupt al bestonden. Twee herkenbare programma’s voor mij zijn de tweenies en de bruine beer in het blauwe huis. Als ik een liedje hoor van deze programma’s word ik weer even dat kleine mannetje. Natuurlijk zijn er veel meer programma’s, maar dit waren echt mijn lievelings programma’s waar ik naar keek. Binnenkort komt er ook een blogpost online waar ik het ga hebben over deze programma’s, dus als het je leuk lijkt hou mijn blog dan in de gaten :). Twee herkenbare liedjes van deze programma’s heb ik hier bij geplaats. Ben benieuwd of je ze ook nog herkend.

https://www.youtube.com/watch?v=65-mXFMhZaI

Je vond je ouders altijd wel lief, maar op een bepaald moment waren ze ineens de liefste mensen op de wereld. Natuurlijk heb ik het over de momenten wanneer je iets kreeg. Soms moest je hier alleen heel lang voor zeuren. Als je dan de magische worden horen ‘’oke vooruit dan maar’’ vloog je ouders om de hals. Als ik tegenwoordig dit ziet in bijvoorbeeld een supermarkt moet ik altijd terug denken aan die leuke en mooie tijd. Al ging het soms om iets heel kleins of lulligs, maar als kind was je er zo blij mee.

snoepSnoepjes die er nu niet meer zijn  en vroeger wel. Leveren vaak ook de leukste herinneringen. Iedereen kent ze wel en iedereen vind het meestal wel super jammer dat ze er niet meer of bijna niet meer bestaan. Voorbeelden hiervan zijn voor mij: lange jan, Campino snoepjes, figuurlollys, sundrop rozijntjes en natuurlijk Fruittella. Bij het denken aan deze snoepjes krijg ik al hele erge honger en baal ik dat sommige niet meer verkrijgbaar zijn.

superhero-1043231_960_720

De rijke fantasie leven van vroeger mis ik ook af en toe heel erg. Vroeger kon je uren naar de wolken kijken en overal figuurtjes in zien, je kon met bloggen een hele grote stad bouwen en je was ineens een superheld die alles aan kon. Als ik kinderen dit ziet doen dan mis ik dat best wel. Gewoon ongevreest door het leven gaan en niet wetend van al het ellende. Ik kon vroeger uren spelen met een zak aan een touwtje en dat dan gebruiken als vlieger. Nu heb ik er niet eens de tijd meer voor of vind je het nergens meer op slaan. Welke volwassenen kan nou nog uren met een zak spelen. Ik denk bijna niemand meer. Voor vele zou dit denk ik wel herkenbaar zijn

Alles moeten sparen en iedereen je laten helpen. Of het nou Diddleverzameling blaadjes, voetbalstikkers, flippo’s of gogo’s waren. JE MOEST HET HEBBEN. Alles wat je kon verzamelen had ik wel. Nu ligt het in de vuilnisbak of ergens op zolder, maar vroeger was het overal te vinden in je kamer.  Nu is het sparen wel iets minder geworden bij de kinderen, maar het blijft denk ik altijd wel bestaan. Als kind wil je het nou eenmaal, want je vrienden hebben het ook en de reclames zijn zo leuk. Dit is voor iedereen denk ik wel een herkenbare herinnering.

Zaten er voor jou ook een paar herkenbare dingen tussen of dingen die erg in de buurt kwamen? Blogposten zo als deze vind ik super leuk om te lezen en om te schrijven. Hopelijk vinden jullie dat ook. Zo als ik al eerder in deze blogpost aan gaf komen er meerdere blogs zo als deze online. In ieder geval bedankt voor het lezen. Nog niet uit gelezen? Kijk dan gerust veder naar mijn andere blogposten en anders hopelijk tot ziens.

Groetjes 🙂

Fabian van der Gijze

 

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin