oma

Oma, later trouw ik met een blonde vrouw met blauwe ogen

Ik zie mij zelf nog helemaal voor me als klein hummeltje. Ondeugend, avontuurlijk, klein hartje en al een veel te grote liefde voor meisjes. Weet niet hoe het zo is gelopen, maar ik was op jonge leeftijd al bezig met mooie meiden. Mijn moeder moest er ook altijd weer van lachen. Dan kwam ik weer thuis met een nieuwe vriendin en bij elke blonde stoot keek ik even achterom. Ik had al een heel ideaalbeeld voor mij hoe het later zou gaan. Iedereen mocht mijn voorkeuren ook weten. Zo vraagt mijn oma nog steeds altijd naar een blonde meid, want ik zou later trouwen met een mooie blonde stoot.

In groep 8 begon ik lichtelijk te veranderen. In plaats van de leider te willen zijn, ging ik veel meer naar de achtergrond. Ik wilden meer onzichtbaar worden. Dat voelde ik altijd wel al, maar ik zetten het nooit echt door. Ik vond waarschijnlijk de aandacht en de macht stiekem wel fijn. Zodra ik in de eerste kwam zetten ik het helemaal door. Ik werd echt stil, had contact met max 4 mensen en verder hoefde het van mij allemaal even niet meer. Ik had het even te druk met mij zelf. Wie was ik nou en waar wilde ik nou eigenlijk heen. Zoals je misschien wel hier heb gemerkt zijn daar door veel verhalen door ontstaan. Die vertel ik hier dan ook altijd met liefde. Zo vertelde ik hier ook dat ik echt opzoek was naar dat ene meisje waar ik later oud mee zou worden. Één meisje was genoeg, verder hoefde ik geen ervaringen. Uiterlijk maakte mij eigenlijk niet zo veel uit. Als ik er maar mee kon lachen en werkelijk verliefd op haar ben. Alleen hoe zat het hiervoor dan eigenlijk.

Op de basisschool was ik altijd één van de oudste en had mijn mondje wel bij. Ik had echt een babyface en dat werkte blijkbaar enorm goed bij de meisjes. Zo zorgde ik er altijd wel voor dat ik elk jaar een vriendinnetje had en keek ik mijn ogen uit. Mijn droom vrouw kon ik heel goed omschrijven. Ze zou blond zijn, helderblauwe ogen hebben, mooie borsten en ze zou heel lief zijn. Muziek zou mijn grote liefde ernaast zijn, dus als ze daar nou ook nog even mooi kon zingen zou top zijn. Daarnaast wilde ik enorm graag kinderen hebben, dus dat was eigenlijk ook wel een pré.

Als ik daar nu zo op terug kijk schrik ik er toch best van. Zo klein en toch al zo’n grote lijst met eisen. Niet dat ik mij er echt aan hield, want als ik wist dat ene meisje mij leuk vond werd ik er vanzelf al verliefd op, maar toch. Dan ben ik eigenlijk alleen maar blij dat het compleet is bijgedraaid. Nu heb ik eigenlijk nog maar twee wensen. Gewoon een lief meisje die mijn leventje ook goed begrijp. Je kan een mooie relatie hebben, maar als je niet alles kwijt kan aan elkaar en elkaar daardoor niet begrijp heeft het totaal geen zin. Aan al die perfecte idealen heb je toch eigenlijk helemaal niks. Ja, misschien past iemand wel helemaal in het plaatsje, maar door daar achteraan te zijn gegaan mis je net je droom vrouw waar je een heel mooi leventje mee zou hebben gehad.

 

Dus oma misschien wordt het geen blonde, maar hopelijk wel een hele leuke/toffe meid 😉

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Eindelijk ben ik ook trots op mijn eigen uiterlijk

Laatst besloot ik maar eens aan mijn moeder te vragen of ik nou zo veranderd ben qua uiterlijk. Zo’n 4 a 5 jaar geleden ben ik heel veel kilo’s afgevallen en sindsdien was ik ineens veel meer onzeker over mijn uiterlijk. De laatste tijd is dat gelukkig weer veel meer afgenomen. Ik zit gewoon weer lekker in mijn velletje. Ben trots op mijn gewicht en vind mijn nieuwe uiterlijk veel beter staan. Alleen er veranderde in mijn omgeving ook veel meer. Ineens kreeg ik hier en daar complimenten over mijn uiterlijk. Vorig jaar was dit bijvoorbeeld nog helemaal niet het geval. Dat geeft toch een gek gevoel.

De lezers die al wat langer mee gaan en de mensen in mijn omgeving weten dat ik een hele lange tijd 75+ heb gewogen. Waarschijnlijk tijdens mijn piek nog veel zwaarder, maar in die tijd woog ik gewoon bijna nooit. Misschien onbewust toch zelfbescherming. Wel kan ik erbij zeggen dat ik helemaal niet bezig was met mijn gewicht. Ik had eigenlijk niet eens door hoe ik er uit zag, het boeide mij gewoon echt niet. Pas toen ik besloot om flink te gaan afvallen kreeg ik pas door hoe ik er verwaarloost uitzag en te veel kilo’s met mij mee sleurden. Ik ging de strijd aan met de kilo’s en besloot pas te stoppen toen ik 51 kilo woog. Gelukkig is daar later wel wat gewicht bij gekomen. Mijn uiterlijk was wat aan de dunne kant, maar ik zat gelukkig nog niet in het ondergewicht.

Momenteel weeg ik 59 à 60 kilo. Hier ben ik vandaag de dag nog steeds ontzettend trots op. Met dit gewicht zit ik op een BMI van 19,5 en dat betekent dat ik perfect zit. Het ronde jongetje is in ieder geval niet meer terug te vinden. Daar begin ik het laatste jaar dus zelf ook eindelijk van te genieten. Eindelijk kan ik mij zelf ook echt vrolijk aan kijken. Je kan dit bijvoorbeeld enorm merken op mijn Instagram. Voor 2017 plaatste ik zelfde een foto van mij zelf op sociale media. Ik haten echt foto’s van mij zelf. Waar ben ik mee bezig en wie is in godsnaam die jonge op de foto. Ik herkende mij zelf er gewoon echt nooit in terug. Momenteel is dat wel anders.

Tegenwoordig herken ik mij zelf gewoon terug in foto’s. Zo ben ik zelf ook veel vaker te vinden op de begin foto van mijn nieuwe blogberichten. Dit was is echt nooit het geval. Ja hier en daar een foto van vroeger, maar in een bepaalde periode kan je mij nergens op een foto zien. Ik verstopte mij gewoon voor de camera’s. Nu loop ik gewoon naar een mooie/bijzondere plek en doe ik een hele fotoshoot om een goede Instagram foto te scoren en weer een paar blogfoto’s te hebben. Zo ben ik op de laatste foto’s echt het meeste trots. Niet vanwege dat ik mij er zelf zo goed/lekker er uit ben gaan vinden. Nee, maar ik zie mij zelf eindelijk ook echt stralen op foto’s en niet meer zo’n gemaakt nep lachje opzetten. Ik ben het verdomme gewoon leuk gaan vinden.

https://www.instagram.com/p/Ba_eQr8hY7o/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Die glimlach wordt dan stiekem alleen maar groter wanneer ik een extra complimentje er over krijg. Openbaar, privé, man of vrouw maak mij echt geen donder uit. Ik ben het gewoon leuk gaan vinden. Dat was pasgeleden tijdens de opnames van het Instituut nog een heel ander verhaal. Ik vond het gewoon rot om te horen dat ik op één of andere manier bij de ‘’knappe groep‘’ hoorde. Normaal gesproken zou iemand het alleen maar als een compliment zien, maar ik voelde mij er zo bezwaard onder. Ik stond er gewoon niet achter. Dat is echt nog maar een jaartje geleden. Vraag mij echt niet wat er zo veel veranderd is aan mij, alleen het is wel veranderd. Dat durf ik nu te zeggen en ik voel het ook gewoon zelf. Ik zou nog steeds niet zeggen dat ik er knap uit ziet, dat vind ik nog steeds niet. Alleen ik durf nu wel sommige dagen te denken dat ik mijn dag heb. Dat is voor mij al heel wat 🙂

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Omdat ik online daten geen mooi verhaal vind (mijn mening #27)

Persoonlijk ben ik altijd een voorstander geweest van de techniek. Was fan altijd al fan van sociale media’s en consols. Alleen op één gebied is het ze nog nooit gelukt om mij te pakken. Online daten heeft mij nooit kunnen pakken. Waarbij ik overal om mij heen Tinder voor bij zie komen, zou ik eigenlijk niet eens weten hoe het precies werkt. Dat is best gek voor iemand die het juist bij dierbare aanmoedigt. Zo van probeer het gewoon eens, want je verdient het. Alleen ik ben zelf alleen toch meer opzoek naar dat mooie verhaal.

Even een hele snelle terugblik naar mijn twee relaties. Op één of andere manier zijn ze op de zelfde snelle manier begonnen. Allebei binnen vijf na de ontmoeting en beide tijdens een busreis. Gek genoeg liep het gewoon zo. Helaas is het daarna ooit weer uitgegaan, maar op het verhaal was ik wel echt verliefd. Zeker op de laatste. Je gaat in je eentje een droomreis maken, wordt verliefd en reis ineens niet meer alleen. Thailand was dan ook wel één van de meest romantische setting waar ik ooit ben geweest.

https://www.instagram.com/p/BXfu0kZht-s/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Voor, tussen of na die relaties ben ik eigenlijk nooit opzoek gegaan. Het komt altijd op de momenten wanneer je het niet verwacht, tenminste dat is mij ooit verteld. Moet het wel gelijk geven, want in beide gevallen had ik het zeker nooit verwacht. Ik vertelde het verhaal dan ook altijd met veel liefde. Het ontmoetingsverhaal waar ik zo trots en blij mee was. Ik had bereikt waar ik zelf zo verliefd op was geworden, namelijk de verhalen van oma’s en opa’s. Persoonlijk kan ik urenlang naar die liefdes ontmoeting luisteren. Het ene verhaal is nog mooier dan de andere. Neem als voorbeeld de liefdesverhalen van mensen die elkaar tijdens de oorlog hebben gevonden. Ja dan smelt ik gewoon even weg.

Die verhalen mis ik tegenwoordig steeds meer. Er zit heel vaak geen mooi verhaal meer aan vast. Noem mij maar lekker gek, maar persoonlijk verzamel ik enorm graag verhalen. Het maakt mij niet eens uit of ze goed of slecht zijn. Een verhaal is een verhaal. Ik wil later kunnen terugkijken op een leventje wat een soort van boek is. Een leven vol verhalen en dat is tot nu toe best goed gelukt. Dat online daten zou ik zelf niet uit mijn mond willen krijgen. Ik vind het zeker mooi dat het er is, want je moet het nageven online daten brengt heel veel mensen bij elkaar. Het is alleen niks voor mij. Persoonlijk zie ik er echt geen mooi verhaaltje om heen. Noem mij maar lekker ouderwets. Ik wil mijn persoonlijkheid eerst echt laten zien voor ik één van de mooiste dingen begin. Zo zie ik liefde in ieder geval.

Voor mij (voorlopig) dus geen Tinder of wat voor een dating site dan ook. Voor mij alleen online daten als kind op Habbo. Nu wacht ik het liever nog even af. Wie weet wacht er ergens wel een heel mooi verhaal op mij en wordt ik gelukkig dan ooit. Het online daten verdwijnt voorlopig toch nog niet, dus we kunnen er later altijd nog aan geloven.

 

Wat vindt jij van online daten. Doe je er aan mee of is het toch ook niks voor jou?

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Mijn allereerste muziek favorieten op YouTube

Muziek heb ik altijd al te gek gevonden. Zodra er muziek aanstond was ik volledig afgeleid. Zo zie ik mij nog steeds zitten met mijn moeders discman. Stiekem cd’s downloaden en dan uren achter elkaar draaien of weer eens de lp’s en cd’s inpikken van mijn moeder. Al ben ik dat laatste nog niet helemaal verleerd. De liefde voor muziek is in ieder geval nooit meer weg gegaan en misschien is het juist alleen maar groter geworden. Nou luister ik ook vaak liedjes terug uit mijn jeugd. Het leek mij wel eens leuk om terug te scrollen in mijn YouTube Geschiedenis. De geschiedenis van Clipjes.nl is helaas niet meer terug te vinden, maar vanaf 2012 a 2013 ben ik gelukkig wel een favoriete lijst begonnen op YouTube. Eens kijken of je de nummers herkend.

Nickelodeon en dat soort zenders waren echt mijn leven. Ze hadden allerlei leuke programma’s en sommige ook nog eens met muziek als thema. Zodoende waren de eerste twee favoriete een feit. Dit waren namelijk twee nummers van het programma Victorious.

Nick en Simon hadden rond deze tijd een programma waar ze in Afrika probeerde door te breken. Hier keek ik altijd erg graag naar. Na een tijdje vond ik het zelfs wel handig om misschien Afrikaans te leren. Zo downloadde ik het Nederlands-Afrikaans woordenboek en zocht ik nummers van het programma op. Zodoende werd Loslappie ook een onderdeel van mijn favoriete.

Zelf was ik ook altijd opzoek naar mooie covers. Personen die een nummer nog mooier konden maken dan het al was. Zodoende kwam ik bij de prachtige Christina Grimmie uit. Een dame die ik nooit meer zal vergeten. Ze maakte de liefde voor muziek nog groter dan het al was. Het liedjes Titanium had zij zo goed gecoverd dat ik er elke keer weer met tranen naar zat te luisteren. Helaas is het vandaag de dag een cover geworden waar mensen even terugkomen om haar te herinneren. Een paar jaar terug werd ze werkelijk waar neergeschoten. In deze cover zong ze dat ze zelfs kogels tegen kon houden en dat maakt dit liedje extra bijzonder.

Muziek was ook altijd een uitvlucht voor mij. Om mij heen kon het dan wel oorlog zijn, maar door muziek kon ik het weer even vergeten. Zo leerde ik het liedje Altijd een uitweg van Djurmaine en DusDavid kennen. Helaas had Djurmaine niet naar zijn eigen teksten geluisterd, want een jaar later zag hij echter geen uitweg meer en pleegde met succes zelfmoord.

En dan komen we bij een meisje uit waar ik stiekem net iets te graag naar keek. Ik heb het namelijk over Fabiënne Bergmans. Ze was de eerste winnaar van de The voice kids. Ze was blond, had mooie ogen en zag er gewoon top uit. Precies een meisje waar ik heel graag naar keek en dan kon ze ook nog eens prachtig zingen. Ja, je kon mij weg dragen hoor. Echter vertelde ze in 2017 dat ze door dit succes zichzelf even was verloren aan de drugs en slechte relaties. Zonde van zo’n meisje, met zo’n grote kans. Ondanks dat beluister ik nog steeds graag de liedjes die ze toen uitgebracht had.

Ik hou echt van heel veel muzikanten, maar voor één iemand is mijn liefde toch net het grootst. In mijn geval moet het dan over Adele gaan. De liefde voor haar muziek is zo groot. 6 oktober 2012 stierf mijn oom door een ongeval. Haar album 21 was toen net een jaartje oud. Op zijn begrafenis werd bij binnenkomst het nummer Set Fire To The Rain gedraaid. Wij waren de eerste die zaten en je zag hoe puur dit liedje bij iedereen binnen kwam. Je zag hier en daar al de eerste tranen over de vangen glijden. Vanaf dat punt werd mijn liefde voor Adele alleen maar groter en blijven haar nummers mij altijd weer raken.

Dit waren in ieder geval één dan mijn eerste favorieten op YouTube. Al zeg ik het zelf, maar het is best een mooie lijstje toch. Misschien wat aan de gevoelige kant, maar daar hou ik enorm veel van. Hier wordt ik nou echt rustig en ontspannen van. Even weg vliegen op de golven van de muziek

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Precies twee jaar geleden werd ik voor het eerst geboekt

Het mag dan twee jaar geleden zijn, maar ik weet het nog als de dag van gisteren. Een kleine jonge die zich zo erg verveelde tijdens zijn opleiding dat die op zich heen ging kijken. Een lange tijd had ik mij al ingeschreven bij figuratieforms. Eigenlijk voor de grap reageerde ik uit het niks op een oproep van GTST. Het programma waar ik al zo’n 10 jaar non stop naar keek. Een dag later werd ik geboekt en moest ik ineens vrij regelen bij mijn stage. Deze dag werd een mooie start van een droom waar ik momenteel nog steeds hard aan werk. 20 september blijft mijn dag.

https://www.instagram.com/p/BKaW2DHBXvT/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Het figureer verhaal van die dag kan je hier al lezen, dus laat ik dar niet weer een hele blog aan wijden. Al blijft deze klus wel een speciaal plekje in mijn hart houden. Het was echt gewoon het begin van mijn droom. Ik was bezig met een opleiding op het financiële gebied. Accountant was de doel die ik voor ogen had. Niet dat ik het echt leuk vond ofzo. Nee, zeker niet, maar ik was gewoon uit op het geld. Daar kan ik gewoon heel eerlijk over zijn, daarnaast heb ik het geluk goed met getallen te zijn. Een diploma halen door niks te doen en er later ook nog eens veel geld mee te kunnen verdienen. Hé wie wil dat nou niet hé. Nou ik kwam er al snel achter dat ik dat dus niet wilde. Mijn klas was echt ruk en ik verveelde mij dood. Dit was dus echt niet wat ik wilde. Mijn stage vond ik top, maar dat kwam ook meer door de collega’s en de vergoeding.

https://www.instagram.com/p/BKk7bWwBRT5/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Naast mijn stage en opleiding ging ik ineens zoveel mogelijk opdrachten erdoorheen knallen. Elke leuke klus die ik kon aannemen nam ik aan. Zo schreef ik mij gewoon in bij alle castingbureaus die ik maar kon vinden. Het is zo erg dat ik nu niet eens meer weet waar ik eigenlijk allemaal ben in geschreven. Het werden er gewoon te veel.

Bijna twee jaar lang heb ik dit non stop volgehouden. Op school had ik voor ene regeling gezorgd. Wanneer ik een leuke klus kon regelen, dan kreeg ik direct een verlof dag. Mijn stages waren er gelukkig ook altijd wel chill mee. Dat geluk had ik gelukkig wel met mij mee. Zo maakte ik een deal met mij zelf. Ik moest minimaal 1 a 2 keer geboekt worden per maand. Zo zou mijn C.V. up to date blijven. Ook legde ik er veel geld voor opzij. Wat ik verdiende investeerde ik weer in mij zelf. Geboekt worden is leuk, maar je moet natuurlijk ook beter worden. Ik wilde niet alleen maar geboekt worden voor langs loop klussen. Nee, ik wilde ook het grote werk. Zo boekte ik veel workshops en besloot ik een zaterdag opleiding te volgen.

Door deze investeringen kwam ik bij de grootste castingbureau van Nederland uit en werd ik uitgenodigd voor meerdere castingoproepen. Het gene wat ik met al die opdrachten wilde bereiken. Tijdens deze periode vond ik het enorm lastig om mij opleiding te blijven volgen. De twee werelden verschilde zo enorm veel van elkaar. Zo had ik een droomwereld gecreëerd en leefde ik ook in een enorm saaiewereld. Dankzij mijn moeder en de mogelijke schuld heb ik de drie jaar toch vol gehouden. Ik wilde gewoon zo snel mogelijk toe werken naar mijn tussenjaar. Het jaar waarin ik echt zou gaan knallen.

Zoals je misschien al een keer heb gelezen leef ik momenteel in mijn tussenjaar. Het jaar waarin ik echt vol voor dromen wil gaan. Zo kon ik binnen twee weken al direct terecht bij Utopia 2. Een stage die tot september zou duren, maar uit eindelijk een fulltimebaan werd tot mei 2019. Ik koos ervoor om die kans gelijk aan te pakken. Connecties opbouwen en eens kijken wat er achter de schermen te bleven was. Nu krijg ik soms wel eens de vraag of ik het acteren/figureren niet enorm mis. Heel eerlijk kan ik daar ja opzeggen. Ik heb iets opgebouwd, waardoor ik momenteel veel opdrachten door krijg, maar nu even niet kan aan nemen. Dat doet soms een beetje pijn, maar nog niet te veel. Ik geniet daar te veel van mijn baan voor. Misschien kan ik ernaast soms toch nog even geboekt worden, maar nu kies ik even voor dit. Vastigheid en een enorme lach.

We gaan zien waar het eindigt!!!

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Ik kan mij zelf nog in de spiegel aankijken (mijn mening 26 )

Één van de meest gehoorde zinnen in mijn leven is Ik kan mij zelf nog in de spiegel aankijken. Bijna elk jaar kwam deze zin zich weer even melden. Toch blijf ik het een nare en meest nutteloze zin vinden. Als ik kijk naar de mensen waar het tegen is gezegd zijn ze er niet slechter op achter uit. Het goede wint altijd van het kwaad. Zoals vele wel door hebben is dat echt de grootste boelshit die ooit is verzonnen. We leven hier niet in een sprookjes wereld of in een film.

Dit klinkt misschien wat depressief, maar het is wel de waarheid. Ik zit er nooit zo mee, maar met die twee zinnen wel. Het kan een troost zin zijn, maar helpt het je echt. Ik hoef mij niet zelf in de spiegel aan te kijken dat ik weet dat ik een goede persoon ben, maar ik heb ook mijn verhaal. Natuurlijk ben ik geen heilige boon. In mijn leven heb ik ook wel eens mensen voor het hak gezet om er zelf beter van te worden. Mensen ontkennen dit heel graag, maar iedereen heeft dit ooit gedaan. Soms kan je ook niet echt anders. Het is een stukje menselijkheid wat volgens mij iedereen wel bezit.

Zelf ben ik enorm goed met woorden en dingen in schatten. Ik zou liegen als ik nu zou zeggen dat ik dit nooit heb gebruikt. Het gaat hard klinken, maar als ik iets wil bereiken qua gesprek weet ik negen van de tien keer wat ik precies moet zeggen. Iedereen heeft bepaalde gevoeligheden of een woord waar je alarm van af gaat. Helaas heb ik hier soms iets te veel gebruik van gemaakt. Af en toe moest ik iets horen uit iemands mond of lezen via een bericht. Een paar woorden waren al genoeg om die tevoorschijn te toveren.

Maakt dit mij een slechter mens? Zelf ben ik er niet heel trots op, maar ik vind mij geen slecht mens. Natuurlijk zien andere mensen dit misschien weer anders. Laat dit niet zien dat die denkbeeldige spiegel voor iedereen anders is. Voor sommige mensen is vreemd gaan een normale zaak, maar uit mijn ogen één van de ergste en domste dingen die je kan doen. Als het kan leven we allemaal het leven wat we zelf willen leven. Één ander kan wel denken dat je eigen glazen in gooit, maar misschien opent het voor jou juist wel weer deuren. Een deur blijft een deur met of zonder glazen.

Bij heel wat mensen hoop ik inderdaad dat ze niet meer in de spiegel durven te kijken. Helaas is dit niet real. We blijven menselijk en iedereen leeft zijn leven op zijn of haar manier. Niemand kan hier iets aan veranderen. Diep van binnen blijf je de zelfde persoon die je altijd al ben geweest. Je gedrag kan wel veranderen, maar zonder reden ga je niet ineens anders gedragen dan je altijd al deed.

De zin ik kan mij zelf nog in de spiegel aankijken kan ik dan wel heel vaak horen en zeggen, maar ik zal er nooit achter staan. Het leven loopt zoals het loopt. Als ik echt bij alles die zin zou moeten onthouden zou ik gek woorden. Toch vraag ik mij af hoe andere hier nou over denken. Scheelt het echt enorm als je denk dat iemand zich zelf niet meer aan durft te kijken of is het één grote illusie. Ik ben erg benieuwd.

Sommige dingen kan je beter negeren dan er nog iets aan toevoegen!

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Die zelfverzekerde onzekerheid

Waarschijnlijk als je mij in de afgelopen jaren hebt ontmoet, vind je dat ik zelfverzekerd ben. Sommige zullen het misschien wel als iets te zelfverzekerd zien. Zo zou ik het zelf ook bij een ander omschrijven. Een beetje je eigenleven leiden en de meningen van andere achter je laten. Echter zie ik het bij mij zelf toch heel anders. Ja, ik ben best zelfverzekerd, maar ik vind mij zelf ook een stille onzekere jonge. Gelukkig niet op alle gebieden, maar zet mij maar eens op een hele stille plek neer en zie mij denken. Dan komt er een enorme golf van onzekerheid. Een kant die ik stiekem heel graag bij mij zelf zie.

Wanneer ik begin met bloggen zorg ik meestal voor een donkereplek, Jazz door mijn koptelefoon en het liefst steek ik er een kaarsje bij aan. Ik voel mij dat soort momenten enorm rustig en klein. Zeg nou zelf, wat stellen we eigenlijk voor. Als je zou uitzoomen ben je echt helemaal niks. Die gevoelige onzekerheid stop ik dan weer met liefde in een nieuwe blog post. Alleen dan kunnen ze zo persoonlijk mogelijk worden. Niks staat je dan nog in de weg om zo eerlijk mogelijk te schrijven.

Bij mij kan je het ook enorm goed zien wanneer ik een keertje uit ga of wanneer ik een feestje heb. Ik begin dan als de stille kleine jonge. Wanneer ik merk dat ik grapjes kan maken en mij zelf kan zijn bloei ik ineens op. Dan wordt de onzekerheid weer even aan de kant geschoven en komt de zekerheid weer even naar boven gedreven. Van dat gevoel ben ik mij enorm bewust. Het voelt ook behoorlijk bijzonder. Je komt in een vergrotende trap terecht. Van heel onzeker, kom je op één van de hoogste laders van zelfverzekerdheid terecht.

Qua liefde heb ik het juist totaal omgekeerd. Wanneer ik een relatie in ga ben ik enorm blij en zelfverzekerd. Alleen na een tijdje brokkelt dat enorm af. Wil dan gewoon de goede jonge zijn en ben dan altijd bang dat ik ergens te kort schiet. Uiteindelijk wil ik niet horen dat ik één van die foute jongens was. Zullen ze waarschijnlijk niet zeggen, maar die onzekerheid is er alleen wel. Bij familie is het net zo. Ik probeer altijd zoveel te doen voor bijvoorbeeld mijn mams en mijn omaatje. Zijn zij gelukkig dan ben ik dat ook. Alleen dat voor hun zijn speelt voor mijn gevoel soms te veel in mijn hoofd af. Zo van je denkt enorm veel aan ze, maar je laat het te weinig blijken.

Dit soort dingen vind ik dan wel weer mooi om te delen op mijn blog. Naar mijn mening hoort dat ook weer bij zo persoonlijk bloggen. Onzekerheid is een gevoel wat iedereen heeft. Juist bij de mensen die het hards roepen van niet. Je moet alleen niet onzeker worden vanwege je onzekerheid. Het hoort er nou eenmaal bij. Dat maakt je alleen maar een mens.

Fabian van der Gijze

 

 

Sta je dan een zwangerschapstest te kopen met niet eens je vriendin

Het leuke aan een niet saaie leventje is toch wel de gekke dingen die je soms mee maakt. Normaal deel ik vaak zware verhalen, maar vandaag wilde ik ook eens een grappig feitje uit het verleden kwijt. Zo’n drie jaar geleden stond ik namelijk ineens met een meisje een zwangerschapstest te kopen. Geloof mij dat had ik niet al op mijn 17de verwacht. Zeker niet met een meisje wat toen niet eens mijn vriendin was, want mijn vriendin zat zelf thuis op mij te wachten. Dan kan je toch wel zeggen het leventje kan raar lopen.

Persoonlijk ben ik een persoon die erg open is. Als je iets vraagt zal ik altijd wel zo eerlijk en open mogelijk proberen te antwoorden. Sommige dingen mogen niet van andere naar buiten, maar wat ik kan delen deel ik. Qua de onderwerpen Seks en drugs helemaal. Heb het altijd interessante onderwerpen gevonden, dus gooi er altijd alles uit als het er eindelijk weer eens over ga. Als je zelf zo ben, dan zoek je toch ook wel naar mensen die ook zo open zijn. Laat ik zo’n persoon nou net in 2015-2016 vinden. Ik kwam elk weekend met de saaie verhalen van het weekendje met mijn vriendin. Vergeleken met haar stelde dat echt niks voor. Nee, zij kwam pas met de echte verhalen. Ze ging uit, had hier en daar wat seks en leefde gewoon echt het studenten leef.

Na elk weekend keek ik weer naar uit om haar te mogen zien. De verhalen zouden vast weer top zijn en daarnaast zag ze er ook nog eens super goed uit. Mijn eigen relatie was steeds meer aan het afbrokkelen, dus dan vallen dat soort dingen je toch meer op. Je was gek als je niet zag dat dit gewoon een mooie meid was. Laat ze dat zelf nou ook wel een beetje door hebben. Daar moet je dan toch een beetje gebruik van maken. Zo winde ze de mannen om haar vinger. Nou had ik wel nog een vriendin, dus ik zal haar hoe dan ook met geen vinger aanraken. Vreemdgaan is in mijn ogen echt het ergste wat ik zou kunnen doen. Ze werd dan ook een beetje het onhaalbare en dat was perfect. Vond de vriendschap juist zo leuk.

Er was in ieder geval weer een weekend voorbij. Waarschijnlijk voor mij een saai weekendje bij mijn toenmalige vriendin. Een weekend die ik bijna elk weekend beleefde. Zat een beetje te chillen in een villa en te genieten van mijn vriendin en haar hond. Van mijn kant weer weinig nieuws om te vertellen. Dat werd alleen heel anders toen ik mijn kletsmaatje weer aan zag komen lopen. Ze had mij al heel veel verteld, maar dit was mij weer een weekendje hoor. Kijk ik zou bij haar thuis al niet meer op de bank gaan zitten, maar dit overtroefde echt alle verhalen.

Één van haar vriendinnen dacht dat ze zwanger was geraakt en had dit met haar gedeeld. Ze had een paar symptomen en was lichtelijk in paniek. Haar vriendin zou voor de zekerheid even een zwangerschapstest doen. Alleen ze was hier zelf ook in de stress door geraakt. Ze was nu toch ook alweer eventjes niet ongesteld geworden en had hier en daar wat last van. Ik zei tegen haar dat het waarschijnlijk niet zo zou zijn, maar als je twijfel kan een test natuurlijk nooit kwaad. Alleen toen kwam de vraag die ik nooit had verwacht. Ze vroeg namelijk of ik met haar mee wilde naar de Kruidvat om zo’n zwangerschapstest te kopen. Natuurlijk kon deze gek wel mee. Even steun bieden en kijken hoe gek het zou voelen.

Zo stond ik dan ineens in Rotterdam met een te blije hoofd bij de kassa van een Kruidvat. Zo stoer ze normaal was, zo verlegen was ze nu. Ze trilde zowat van de stress. We hadden de zwangerschapstest gevonden en moesten hem nu gaan afreken. Gek genoeg vond ik dit echt te gek. Zoiets maak je gewoon niet elke dag mee, daarnaast had ze beloofd dat ik zou mogen oppassen. Beeld je het even in hé hoe wij dus bij de kassa stonden. Een dame waar de angst echt van het gezicht te lezen was en een jonge ernaast met een te vrolijk gezicht wat uitstraalde laat die baby maar komen. Laat ik bij de kassa ineens zien dat de Pampers in de aanbieding zijn.  Kon ik natuurlijk niet laten om voor de grap te vragen of we die ook maar gelijk moesten inslaan. Kon ze even niet waarderen, maar ik vond het ergens enorm grappig.

Onze wegen gingen scheiden. De prachtige dame moest naar huis en ik ging ook maar eens weer naar mijn bus. Met zo’n nieuw verhaal kan je wel thuiskomen. Zij thuis natuurlijk gelijk met haar vriendin bellen en samen tegelijkertijd de zwangerschapstest doen. Beide bleken ze zoals verwacht niet zwanger te zijn. Voor haar gelukkig en voor mij een beetje jammer. Dit was toch een beetje de kans om een kleine peet ome te worden hé. Nee, zonder dollen ik was oprecht wel blij voor haar. Het was in ieder geval niet het moment voor haar om al mama te worden. Ik zou deze dag in ieder geval nooit meer vergeten, want het was mij eer eentje hoor. Heb ik in ieder geval al eens in mijn leven een zwangerschapstest gekocht met een hele mooie dame 😉 (Al had ik toen gelukkig zelf ook al een mooie meid getroffen. Mag ook wel eens gezegd worden)

 

Zal maar niet vragen of je ook al eens zo’n test heb moeten kopen.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Dromen over mooie baan doelen

Zoals je misschien wel al heb gelezen, ben ik nu in bezit van een vaste baan. Talpa wilde gelukkig dat ik bleef en zodoende kon ik toch nog blijven bij Utopia 2. Ik ben nu een fulltime logger. Dit houdt in dat ik mee kijk met de livestreams en alles mee typt wat de inwoners zeggen. Opzoek naar belangrijke dingen die we later weer kunnen gebruiken voor de uitzending. Ik ben echt ontzettend blij met deze mooie kans. Op deze manier ben ik toch al mooi in het mediawereldje gerold. Alleen dit is natuurlijk niet mijn einddoelstelling. Het wordt dus weer even tijd om door te dromen, want waar wil ik belanden als het voor de camera helaas nooit lukt.

Formats bedenken

Normaal ben ik niet zo strever om zo hoog mogelijk te klimmen. Alleen op dit gebied heb ik dat wel veel meer. Hoe hoger we kunnen komen hoe beter. Daar bedoel ik alleen niet mee dat ik dan achter een bureau terecht wil komen. Nee, zeker niet. Ik wil dan juist echt aan de slag. Momenteel staan content creator/Programma Ontwikkeling echt hoog op mijn lijstje. Je maakt dan een programma echt vanaf de bodem. De ene dag kan je iemand van een trampolines zien vallen en een dag later werk een format uit wat draait om trampolines. Het lijk mij zo mooi om een format te verzinnen, helemaal uit te werken en daarna gewoon in het echt te zien. Dan heb je niet alleen het gevoel dat je iets hebt bereikt, maar dan kan je het ook echt zien. Je baan is dan gewoon mooie dingen verzinnen. Ja, dat is één van mijn grootste dromen.

Regie

Momenteel ben ik vaak bij de regie te vinden. Als ik recht naar voren kijk zie ik mega veel schermpjes waar de camerabeelden op te zien zijn. Daar kan ik zelf waarschijnlijk nog helemaal niks mee doen. Ik oefen heel soms even stiekem met schakelen qua beelden, maar verder kom ik er eigenlijk niet aan. Dat ik dit kan zien vind ik echt machtig mooi. Als ik zou willen, zou ik er zo uren in kunnen verdwalen. Gewoon kijken en niks doen. Ik geniet er oprecht heel erg van. Het lijk mij echt mooi als ik daar ooit meer verstand in kan krijgen. Je bepaalt dat ten slotte wat voor beelden er uitgaat. Je bent dan eigenlijk de ogen van het programma. Een belangrijke baan waar je weer echt iets neer zet. Dat lijk mij zeker geen straf om te doen.

Filmregisseur

Tijdens mijn filmklussen ben ik echt verliefd geworden op de baan filmregisseur. Ze stressen zich vaak dood, moeten soms de longen uit hun lijf schreeuwen, maar wat een top baan is dat zeg. Je moet alles gewoon perfect laten lopen zoals de bedenker het heeft bedacht. Natuurlijk heb je ook zo je eigen inbreng erin. Deze belangrijke, moeilijke en vette baan lijk mij ook zo tof om te mogen doen. Hier zou ik zeker mijn best voor doen.

Locatiespotter/Casting director

Ja, ik weet dat dit twee heel verschillende banen zijn, maar ik heb ze expres even aan elkaar geplakt. Het zoek en puzzel gedeelte vind ik dus echt heel mooi. Je zoekt altijd maar naar de juiste puzzelstukjes. Als je het echt perfect doe dan valt de puzzel net goed in elkaar. Je breekt het of je maakt het. Het kan nog zo perfect worden gefilmd, maar als de locatie en/of de mensen niet goed in het plaatje past, vind niemand het nog leuk om naar te kijken. Je voelt dan gewoon dat er iets niet klopt. Ik zal deze baan wel aandurven als uitdaging.

Nou zijn er echt nog veel meer banen wat ik interessant vind qua dit gebied. Ik ben dus nog lekker zoekend. Wil ik al werkend door groeien of ga ik er nog een vak voor leren. Het liefste zou ik voor het eerste kiezen. Je zelf bewijzen en omhoog gaan vind ik zelf persoonlijk mooier dan weer naar school te gaan. Heb daarnaast ook niet zo veel met scholen, tenzij het een toneel/acteur opleiding is. Die vind ik dan wel weer heel interessant. We gaan het mee maken. Momenteel heb ik in ieder geval nu een baan tot eind mei als Logger. Kan natuurlijk altijd zo zijn dat we eerder moeten stoppen, maar daar ga ik maar even niet vanuit.

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Dan wordt jouw stukje over pesten er uitgeknipt

Laats was ik gezellig een dagje met creabealounge (Demi) in Amsterdam. We hadden al langer contact met elkaar via internet en wilde samen eens een keertje meeten. Het weer zat helaas alleen niet echt mee. Na even schuilen liepen we weer verder. Ineens zag ik in de verte een cameraploeg staan. Nou wil Demi anoniem blijven, dus die zag je al een beetje weg duiken. Gingen ze natuurlijk net ons aanspreken. Ja, en dit soort dingen vind ik alleen maar leuk om te doen, dus ik liet mij wel interviewen. De vragen gingen over pesten en daar had ik inderdaad wel een mening over.

Nou kreeg ik laats een tweet van Chelsey met de vraag of ik het nou echt was. Blijkbaar had Concentrate Velvet de video online gezet en mij erin gelaten. Al is er ingelaten wel een groot wordt wat ik ben letterlijk 2 a 3 seconde te zien vanaf minuut 2:00. Eerlijk gezegd denk ik dat ze mij er helemaal uit hadden willen houden, want ik gaf nou net niet het antwoord waar ze op gehoopt hadden.

Ze vroegen mij namelijk wat ik dacht wat voor effect pesten op iemand heeft. Daarop antwoordde ik dus dat ik vond dat het een goed effect kan hebben maar ook een slecht effect. Het ligt naar mijn mening namelijk net aan de persoon. In mijn leventje heb ik al veel mee gemaakt. Alleen dat vind ik persoonlijk niet erg, want daardoor werk ik enorm hard om mijn dromen te kunnen laten uitkomen. Met pesten heb je dat precies hetzelfde. Bepaalde mensen krijgen daardoor zo’n enorme drive om door te knallen. Zo zie je dat bijvoorbeeld enorm vaak bij artiesten. Heel vaak zijn hun enorm gepest, omdat ze net iets anders waren dan alle andere. Ze sloten zichzelf op en zijn gewoon achter hun doelen aangegaan. Kijk nu nog maar eens waar ze staan en wie ze zijn. Zonder pesten waren ze misschien nooit zo ver gekomen.

Alleen dit hoef natuurlijk niet altijd het geval te zijn. Op een ander type mens heeft het juist extreem negatieve gevolgen. Daarmee zeg ik niet dat die persoon veel te zwak is. Dat zeker niet, maar iedereen reageert er toch weer anders op. Sommige mensen zijn ook gewoon te erg gepest en dan breek je vanzelf een keertje. Dat is iets menselijk. We kunnen veel klappen aan, maar er komt vanzelf een klap die je neer krijg.

Laat ik er wel gelijk even bij vermelden dat ik absoluut niet achter pesten sta. Ik wilde dit zelf altijd liever voorkomen. Het zou niet moeten gebeuren en we moeten er zeker iets aandoen. Alleen persoonlijk vind ik het effect van pesten niet altijd slecht. Soms komen er gewoon enorm veel mooie dingen van. Natuurlijk was dat antwoord te vaag voor de video. Alleen ik wilde zelf toch stiekem nog even kwijt wat ik eigenlijk in die video deed. De vraag vond ik op zichzelf namelijk wel enorm boeiend. Dit was in ieder geval mijn antwoord.

 

Wat zou jij hebben geantwoord?

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram