Wees buiten Valentijnsdag ook eens een beetje lief

Het is weer eens tijd voor Valentijnsdag. De dag waarop sommige mensen de verplichting voelen om heel spontaan extra lief te zijn voor hun partner. Persoonlijk heb ik hier wel al eens geschreven hoe ik kijk tegenover Valentijnsdag. Mijn mening is er niet echt op veranderd. Nee, ik ben zeker niet zuur tegenover Valentijnsdag. Alleen ik kan nooit zo goed tegen dat neppe en commerciële gedoe. Nou plaatste ik een foto op mijn Instagram met een stukje tekst over Valentijnsdag. Ik besloot er ook maar eens een blog over te schrijven. Ben benieuwd hoe jij er over denkt.

Ja, ik ben single

Voordat bepaalde reacties gelijk weer worden gegooid. Ja, ik ben ook dit jaar single tijdens Valentijnsdag en nee dat heeft niks met deze blog te maken. Wanneer ik wel een partner heb tijdens deze dag, dan veras ik haar liever juist een dag later dan op Valentijnsdag zelf. Geef toe, hoe vaak hoor je niet dat de partner er zelf op hoop en er naar toe hint. Dast maakt het in mijn ogen al zo veel minder romantische en al helemaal niet meer spontaan. De duurste cadeaus zijn nog niet goed genoeg en het moet altijd net ietsjes groter. Wat voor echte waarde zit er dan nog achter en had je het ook uit je zelf gedaan op een andere dag dan Valentijnsdag? Waarschijnlijk niet. Weet nog wel dat er bepaalde mensen boos op mij waren, omdat ik mijn ex vriendin geen roos had gegeven op Valentijnsdag. Sorry maar ik met niet zo standaard en van de clichés.

https://www.instagram.com/p/B8g9zj3FN_m/
Er zijn nog 364 andere dagen

Wat ik nou echt mooi vind om te zien is als iemand echt lekker spontaan iets doet. Op Valentijnsdag verwacht bijna iedereen wel iets te ontvangen van zijn/haar partner. Als je het een week eerder of desnoods een maand eerder doet. Dan voelt het toch al veel specialer en dan is het echt onverwacht. Ik vind het mooi om te zien als ik mensen oprecht van elkaar ziet genieten. Genieten van elkaar en van het leven. Persoonlijk hou ik er van om mensen complimenten te geven. Ik moet het wel altijd menen anders geef ik ze niet, maar als het kan dan zal je mij zeker altijd horen. Dit is in mijn ogen ook een mooie manier om te laten zien aan iemand dat je ze waardeert en/of om ze geeft. Helaas merk ik heel erg dat we dat stukje een beetje verliezen. Mensen kijken je soms gek aan als je een compliment geeft en je hoort bijna niemand meer echt complimenten maken. Al helemaal niet tegen mensen die ze niet kennen. Op dagen zoals Valentijnsdag kan het gek genoeg vaak ineens wel. Waarom is dat ene zetje daar voor nodig. Durf je het anders niet of denk je er niet aan.

Wat is jou mening hierin

Ben je zelf een lover of een hater voor Valentijnsdag? Volgens mij zit er tussen die twee ook niet echt een middenweg. Vooral als lover zijnde je zeker niet door mij laten beïnvloeden en vier Valentijnsdag lekker groots. Het is alleen maar mooi om te zien als de liefde wordt verklaard, alleen vergeet gewoon de andere dagen ook niet om iemand af en toe speciaal te laten voelen. Dat blijft uiteindelijk alleen maar het mooiste wat er bestaat!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

1 op de 20 Britse studenten is student & sekswerker

Als je mij een beetje kent dan weet je dat ik alles wil weten over de onderwerpen seks en drugs. Nu kwam er op Videoland ineens twee nieuwe docu’s over seks online. Uiteraard beide direct gekeken. Voor mij sprong student & sekswerker er direct uit. Het ging ook gelukkig ook echt alleen over de jonge mensen in de seksindustrie. Het begint ook direct met de zin dat 1 op de 20 studenten  in Engeland in de seksindustrie werk. Ja dan heb je mijn aandacht direct.

Let op je kan ook de video bekijken in plaats van lezen 😊

Zou ik het zelf ook kunnen?

Tijdens student & sekswerker probeerde ik mij een beetje te verplaatsen in studenten. Zou ik het bijvoorbeeld ook kunnen doen. Stel ik ben aan het studeren en ik raak echt in de shit qua geld. Nou heb ik er denk ik ook niet echt het lichaam er voor. Er was bijvoorbeeld een jonge die is stripper geworden. Die stap zou ik zelf dan ook nog wel overwegen. Alleen echt iets voor de camera te gaan doen zou ik niet weten. Je weet dat je daarna natuurlijk ook grote risico loopt qua baan. Dat zag je ook goed terug in student & sekswerker. Ze waren begonnen om de studie te kunnen betalen, alleen ze werden daarna van school gestuurd of mochten niet meer werken bij hun stage. Puur en alleen maar omdat ze dit als werk hadden.

Studeren in Engeland

Eerlijk gezegd schrok ik sowieso door student & sekswerker. Ik heb nooit geweten dat het probleem in England zo groot was. Nee, als je er in werk is het geen probleem. Alleen eerlijk is eerlijk, maar niet iedereen ziet dit als droombaan. De meeste van die studenten van student & sekswerker hadden liever een andere baan gehad. Alleen zie ik ook vaak online voorbij komen dat je echt gewoon niet aan een baan komt in Engeland. Als de seksindustrie zo groot is, dan haal je elkaar vanzelf over als je in de problemen zit. Zo werkt het gewoon. Persoonlijk hoop ik zelf ook ooit eens echt te kunnen praten met mensen uit Engeland die er werkzaam in zijn. Gewoon puur hoe ze het ervaren en hoe hun leven er is door veranderd. Ook ben ik heel erg benieuwd wat hun idee is qua verbetering.

Pesterijen

Tijdens student & sekswerker merk je twee dingen heel erg. Het probleem is heel groot en je wordt er enorm door gehaat. Je zou zeggen als veel mensen het doen dan, wordt het ook meer geaccepteerd. Alleen je merkte tijdens student & sekswerker juist het tegenovergestelde. Als er werd ontdekt dat je dit als werk deed, dan kon je niet meer normaal naar school. Zo zei een meisje bijvoorbeeld dat een klasgenootje er achter kwam dat zij in de porno zat. Waarschijnlijk had die er eerst goed van genoten en daarna besloten om haar het leven zuur te maken. Op die manier snap ik ook wel dat het een taboe blijft. Oké, het is niet de baan die iedereen kan doen of wil doen, maar het is ook niet iets heel raars in mijn ogen. Het heeft invloed in bijna iedereen zijn of haar leven. We zijn er bijna allemaal wel schuldig aan door er naar te kijken en dan ga je zo met iemand om. Ik kan dat gewoon niet begrijpen. Help elkaar gewoon eens wat meer en bied steun. Zo wordt het anders alleen maar kutter.

Ik zou zeggen kijk ook zeker eens de documentaire student & sekswerker en laat ook zeker je mening weten. Is het een normale baan en is het normaal dat 1 op de 20 studenten dit als baantje heeft?

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Hier ben ik mijn vader dan wel dankbaar voor

Dat ik er voor heb gekozen om niet meer met mijn vader om te gaan, is hier natuurlijk geen geheim. Zat verhalen hier te vinden over hoe die emmer steeds meer vol raakte. Alleen momenteel heb ik lichte contact met zijn begeleider. Hier later meer over. In ieder geval heb ik haar wat blogposten toegevoegd. Het viel mij op dat ik maar één blog post had geschreven die een beetje positief ging over hem. Ik begon mij stiekem daardoor één ding af te vragen. Om welke dingen ben ik hem eigenlijk wel dankbaar?

Zelfstandige opvoeding

Het woordje opvoeding is niet geheel toepasselijk als ik terug kijk naar mijn vader. Voor mijn gevoel heeft mijn moeder, dierbare en de wereld mij opgevoed. Toch is er een puntje opvoeding wast ik wel waardeer van hem. Toen mijn ouders waren gescheiden en het ellende wast meer achter de rug was, kwam ik geregeld bij mijn vader. De rollen vader en zoon waren toen niet meer in verhouding en misschien zelfs wel omgedraaid. Hierdoor werd ik heel erg los gelaten, leerde ik dingen qua huishouden en dus goed voor mij zelf te zorgen. Door het hele verleden verhaal en deze rol verdeling ben ik vroeg volwassen en zelfstandig geworden. Als ik zo rond om mij heen kijk ben ik hier heel blij mee. Stiekem ben ik hem daar dus gek genoeg heel erg dankbaar voor. Voor andere ouders misschien slecht om te lezen, maar laat mij maar lekker blij er mee zijn.

https://www.instagram.com/p/BsLSaQCA4FB/
Wees lief voor vrouwen

Mijn vader was echt een vrouwen versierder. Hij ging altijd goed met vrouwen en wist altijd wel iets te zeggen. Nou wil ik even uitsluiten dast ik dit goed vind en dat hij zeker niet altijd goed is geweest voor vrouwen. Alleen hij gaf mij die les gek genoeg altijd heel erg mee. Misschien omdat hij het zelf wel had verwaterd. Wat er ook gebeurde, ik moest in ieder geval altijd goed blijven zorgen voor mijn moeder, zus en andere dierbare. Dat werd mij elke keer weer specifiek op het hart gedrukt. Ook door dat hij niet altijd even netjes om ging met vrouwen. Ik kreeg er een afkeer tegen en beloofde mij zelf nooit zo te worden. Die afkeer heeft wel een nare bijwerking dat ik mij soms onnodig schuldig voel. Dat zit mij oprecht dwars. In ieder geval als ik mijn vriendinnen moet geloven, ga ik in ieder geval zorgzaam en goed met hun om. Ja, gek genoeg ben ik hem hier heel dankbaar voor. Thanks pa

https://www.instagram.com/p/B8WlEUCFW5P/
https://www.instagram.com/p/BzlB3Rhl9bL/
Je bent mijn alles

Het laatste doet waarschijnlijk voor ons beide misschien wel een beetje pijn. Vooral waarschijnlijk voor hem. Door mijn vaders verleden, de alcohol en andere dingen kon hij niet echt goed voor mij zorgen. Echter liet hij mij wel keer op keer weer weten hoeveel hij om mij gaf. Hij uiten het misschien niet altijd op de juiste manier, maar dat hij trots op mij was dat wist ik zeker. Kwam je aan mij dan kwam je aan hem. Daar ben ik hem altijd dankbaar voor geweest. Hij zong dan ook echt altijd een liedje dat wij twee vriendjes waren en nooit meer uit elkaar zouden gaan. Ja, dat laatste is dus niet helemaal gelukt, maar het zorgde bij mij wel altijd voor een fijn gevoel. Een gevoel van vertrouwen. Misschien dat het daarom ook wel voelt alsof ik de macht in mijn handen heb qua ooit nog ontmoeten of nooit meer. Oké als macht moet ik het niet benoemen, maar het is in je achterhoofd misschien toch rust gevend dat je het altijd terug kan draaien, zolang het nog kan uiteraard.

Hoe kijk ik er op terug

Kijk uiteraard zijn er nog een paar dingen waar ik trots/blij naar terug kan kijken. Er zijn altijd dingen te verzinnen waarom je iemand dankbaar bent. Alleen ik denk dat deze driepunten voor mij enorm belangrijk zijn en mij echt hebben gevormd. Hij kan dan wel niet zo zeer bij de opvoeding hebben geholpen, maar hij heeft mij 100% wel gevormd zoals ik nu ben. Misschien niet altijd op de manier hoe het moet en het was niet even fijn, maar ik ben voor 76% in ieder geval wel echt blij met hoe ik nu ben en in het leven sta!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Omgaan met mensen met een verhaal

Vanaf het begin vertel ik hier mijn verhaal. Ik besloot een tijd geleden dat ik meer mensen wilde helpen en inspireren met mijn verhalen. Ik zat niet meer met mijn verhalen en merkte dat ik mensen er mee kon helpen. Het was tijd om geen geheim meer te maken van mijn verhaal. Vanaf dat moment was er niet meer echt een weg terug. Ik had mijn eigen stukje internet en socials opgebouwd. Hierdoor leerde ik gelukkig ook enorm veel mensen kennen. Mensen met een verhaal en ik hou ervan.

Het stukje gevoel wat ik nodig heb

Ik ben zeker niet bang om over mijn gevoelens te praten. Sterker nog ik hou er juist van. Niet dat ik het kwijt moet ofzo. Alleen je krijgt er veel mooiere gesprekken van. Zoals lang geleden geschreven ga ik vooral met vrouwen om. Dit komt mede door de werelden waar in ik mij begeef, maar ook zeker omdat ik het zelf opzoek. Het is denk ik wel een feit dat vrouwen eerder en vaker hun gevoelens uiten dan mannen. Dat stukje heb ik nodig in een vriendschap. Hierdoor ontstaat een band waarin je alles kan bespreken met elkaar. Dat is in ieder geval mijn ervaring. Je kan je verhaal gewoon lekker delen en je krijgt er vaak een mooi verhaal voor terug. Ja, soms word je door andere gek aan gekeken als je bijna alleen met het andere geslacht omgaat, maar daar moet je dan weer lekker schijt aan hebben.

De online ontmoetingen

Op het begin viel het nog wel mee. Alleen als je ergens veel tijd in steekt zal het altijd groter worden. Dit gebeurde dus ook met mijn online wereldje. Mijn blog groeide verder en mijn volgers groeide gezellig mee. Toen ik dit hele verhaal begon had ik zeker nooit verwacht dat ik bijvoorbeeld op Instagram bijna 5000 volgers zou aantikken. Dat zijn gewoon bizarre getallen in mijn ogen en ook zeker niet terecht. Ten minste ik zie mensen die het in ieder geval meer verdienen qua content, maar dat is voor iedereen anders uiteraard. Alleen tijdens die groei ontstond er wel iets moois. Mensen kwamen ineens ook met hun verhaal naar mij toe. Dit zorgde gek genoeg soms voor betere banden dan die ik had met mijn offline vrienden. Je wist bijna al alles van elkaar, terwijl je elkaar niet eens ooit echt ontmoet had. Voor een ander misschien niet te bevatten, maar ik vind het een heel goed verhaal.

Het is toch ergens een eer als een wildvreemde je zomaar een verhaal durft te vertellen wat hij/zij bijvoorbeeld al jaren verborgen houdt. Kijk ik moet er wel bij vertellen dan niet alle verhalen en personen even makkelijk zijn. Ik heb hier niet voorgeleerd ofzo. Dat ik iedere verhaal zou willen helpen is een feit, alleen het tweede feit is wel dat ik dat zeker niet kan. In het verleden ben ik inderdaad ook wel eens te diep in een verhaal gesprongen, maar daar leer je dan ook wel weer van. Ik heb in ieder geval wel een paar belangrijke dingen geleerd door mijn eigen verhaal. Je kan soms net even beter aanvoelen wat een persoon nou eigenlijk wil. Voor sommige is het gewoon een hele opluchting als er überhaupt eindelijk iemand naar hun verhaal luistert. Zelf heb ik alleen wel de regel dat ik altijd eerlijk zal antwoorden. Je kan niet altijd alleen maar meepraten en medelijden tonen. Als ik er niet mee eens ben is het ook belangrijk om te melden. Ze komen ten slotte toch naar mij toe voor mijn verhaal en mening. Dan wil ik die ook eerlijk geven. Dat geef ik dan ook zeker altijd van tevoren aan.

Persoonlijk hoop ik in ieder geval nog vele jaren de verhalen van andere mensen te mogen horen. Na een tijdje raak je er gewoon aan gewent ofzo. Dat klink misschien heel gek, maar dat is wel de waarheid. Het is iets moois, soms heel verdrietig, maar voor mij vooral een eer. Wie weet kan ik er ooit hopelijk iets mee doen. Iets waardoor je nog meer mensen bereikt en andere mensen kan bijstaan met hun verhaal. Voor nu kijk ik terug naar heel veel mooie verhalen en ook zeker mooie vriendschappen. Vriendschappen die ik niet meer weg wil denken. Vriendschappen die ik later van wijze van spreken in mijn verjaardagskring wil terugvinden als ik een oude lul word.

Herken je ook het geval dat je soms een vreemde veel meer vertelt dan de mensen die echt om je heen staan en heb jij ooit wel eens een goede vriendschap opgebouwd doormiddel van het wijde web?

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Auditie De Nederlandse Acteursschool

Dag vrije tijd, Hallo Nederlandse Acteursschool

Zoals je misschien al weet sta ik af en toe voor de camera. Momenteel werk ik dan wel fulltime als mediamanager bij een productiehuis, maar voor de camera staan laat ik dit keer zeker niet varen. Vorig jaar heb ik daarom ook 10 zondagen lang de vooropleiding van Faaam gedaan. Een bekende acteursschool. Helaas kwam ik daarna alleen niet door de auditie heen. Balen, maar ik had gelukkig nog een plan B, namelijk de Nederlandse Acteursschool. Ik mocht op auditie komen en drie keer raden wie dit keer wel door de auditieronde kwam. Yep dat was ik en vandaag was al gelijk mijn eerste lesdag.

Heel lang heb ik geroepen dat ik nooit meer terug zou gaan naar school. Oké er was één ding waar ik nog wel een uitzondering zou voor willen maken en dat was voor een acteer/toneelschool. Tijdens de vooropleiding van Faaam werd ik weer echt verliefd op het vak. Ik kreeg ook direct weer wat mooie kansen aangeboden. Ik ging er weer voor. Het weg vallen hiervan voelde stiekem echt als een gemis. Oké ik had eindelijk weer mijn vrije tijd terug, maar dat voelde niet echt zo boeiend. Ik moest en wilde door knallen. De auditie bij de Nederlandse Acteursschool kwam dus ook echt als geroepen.

Direct toen ik veel te vroeg binnen stapte bij de Nederlandse Acteursschool voelde het als thuis komen. Je merkte dat de locatie in Apeldoorn echt bedoelt was voor kunst. Alles stond er van in het teken. Ik vergaat direct dat ik mij echt klote voelde. Ik wilde het namelijk eerst afzeggen. Stiekem bang dat het toch zinloos was en ik voelde mij echt al een week beroerd. Gelukkig verplichte een paar collega’s mij toch om naar mijn auditie te gaan. Je wilt toch naar de Nederlandse Acteursschool dan ga je verdomme gewoon. Thanks daarvoor, want dat was uiteindelijk de redde dat ik toch mijn tekst in mijn hoofd kreeg en naar mijn auditie ging.

Achteraf bleek de auditie dus zeker niet zinloos te zijn. Sterker nog het was één van mijn leukste audities en ook met succes. De dag was echt heel leuk en de hoop werd daardoor weer extra groot. Ik ging door en schreef mij daardoor ook direct in als eenmanszaak. Iets wat ik stiekem al heel lang wilde, maar daar later meer over.

Eerste les Nederlandse Acteursschool

Vandaag 2 februari begon voor mij dan eindelijk de lessen van de Nederlandse Acteursschool. Ik zit gewoon in klas DNA 4. Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik mijn eerste docent voor de aankomende drie weken nog niet kon. Mijn docent is namelijk niemand minder dan Gaite Jansen. Je zou haar onder andere kunnen kennen van: Hoe duur was de suiker, Peaky Blinders en nog veel meer. Ik ben het lijstje even afgegaan op haar Wiki pagina. Uiteraard allemaal films die ik zou moeten hebben gezien, maar nog niet heb bekeken. Ik ging er dus lekker open in. Ergens ben ik daar achteraf heel blij mee. Zo had ik niks mee te vergelijken, maar wat een toffe chick is zij zeg. Nee, dat doe is zeker niet om te slijmen, dit ziet ze hoog waarschijnlijk toch nooit. Alleen haar energie level en manier van benaderen is zo fijn en leuk. Een betere eerste docent van mijn traject op de Nederlandse Acteursschool kon ik niet wensen. Vooral de lichte aanwezige enthousiaste ADHD stijl kan ik heel erg waarderen. Je ziet haar langs de kant ook gewoon genieten van ons.

Fotoschoot De Nederlandse Acteursschool

Ik weet nu eigenlijk nog maar één ding zeker. De Nederlandse Acteursschool gaat er weer voor zorgen dat ik 6 maanden lang maar 1 vrije dag heb in de week. Alleen ik denk dat het alle tijd en energie waard is. Het begin is er in ieder geval en dat belooft heel veel!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Vind jij jezelf knap?

Of je knap bent kun je zelf niet echt iets aan doen. Ten minste niet van nature in ieder geval. Het is je gegeven of het is je niet gegeven. Zo simpel is het nou eenmaal, maar hey echte schoonheid zit vanbinnen. Dat zeiden wij tenminste altijd. Alleen klopt die term nog wel en zien wij het allemaal nog wel zo. Ik deed mee met een programma en kreeg letterlijk de vraag, vind jij jezelf bij de vijftig knapste horen? Ik liep direct naar binnen. Ik was het namelijk niet eens dat ik van de honderd mensen bij de knapste vijftig hoorde. Achteraf bleek ik dus wel uitgekozen te zijn tot de groep die als knap beschreven stond. Vandaar kwam mijn stelling tot leven. Vind jij jezelf knap, vinden andere mensen je knap en welke menig vind je belangrijker? Daar kwam dit uit.

Ps: over dit onderwerp is dus ook een video van online genomen. Misschien vind je dat leuker om te checken.

Laat ik bij het begin beginnen. Ik was namelijk een paar jaar terug nooit bezig met mijn uiterlijk. Het boeide mij eigenlijk niet zo veel. Je bent wie je bent toch? Zoals hier wel bekend is, kwam ik na een tijdje heel wat kilo’s aan. Was het zat en begon ertegen te vechten, zodat de kilo’s er ook weer afvlogen. Vanaf dat punt werd het interessant. Ik zag er na een paar jaar eindelijk weer wat beter uit, maar ik durfde ineens niet meer op foto’s, keek niet in de spiegel en moest niks horen over mijn uiterlijk. Hoe raar is dat dan. Mensen noemen je ineens knap of in ieder geval knapper dan eerst, maar jij zelf begint er ineens aan te twijfelen. Ik dwong mij zelf na een tijdje op foto’s te gaan en social media pakte heel erg in mijn voordeel uit. Ik kreeg namelijk ineens berichtjes van mensen die mij blijkbaar knap vonden en iets anders zagen dan hoe ik mij zelf zag. Dit gaf mij stiekem weer wat zelfvertrouwen en begon anders naar mij zelf te kijken. Nee, ik vind mij zelf nog steeds niet knap, maar wel al beter dan eerst.

Op de vraagstelling vind jij jezelf knap, gaven 63% van de mensen het antwoord nee, ik vind mij zelf niet knap. Op de vraagstelling vinden andere mensen je knap, kwam juist ja met 71% als meest gekozen antwoord. Dit betekent dus heel simpel gezegd dat wij ons zelf vaker niet knap vinden dan hoe andere mensen je zien. Alleen waar heeft dat dan mee te maken hé. Veranderd je innerlijk misschien je uiterlijk bij andere mensen. Word je knapper als je een enorm lief karakter hebt en belangrijker nog zien wij dat zelf dan niet. Al kan het natuurlijk ook gewoon zo zijn dat wij naar ons zelf veel kieskeuriger zijn dan een ander.

Ik was in ieder geval wel enorm benieuwd naar het laatste antwoord, want welke mening weegt voor de meeste mensen nou het zwaarst. Vinden mensen het belangrijk dat andere hun knap vinden of is je eigen mening toch net iets meer waard. 63% van de mensen kozen dus idd voor, ik vind mijn eigen mening het belangrijkst. Daar was ik stiekem blij mee om te, want hey het gaat eruit eindelijk om dat je zelf lekker in je vel zit. Alleen dit betekent dan stiekem wel dat de meeste mensen niet hun eigen doelstelling halen. In de meeste gevallen zei iedereen juist van ik vind mij zelf niet knap, maar een ander wel.

Nou is knap inderdaad een ingewikkeld woordje. Wanneer is iemand inderdaad knap en wat ben je dan als je je zelf niet knap vindt. In mijn ogen valt dan niet direct de stempel je bent lelijk. Er zijn veel meer woorden dan knap en lelijk. Ik vond het alleen even een interessant onderwerp om te peilen bij mijn volgers. Waarschijnlijk heeft iedereen zo zijn onzekerheden, maar uiteindelijk blijven we allemaal mooi op onze eigen manier 😊

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

S10 concert tour Rotown Rotterdam

Per ongelijk kwam ik achter de artiest S10. Nou ben ik een echte muziek liefhebber. Zeker als het puur is en veel inhoud bevat. Dat bleek bij S10 in ieder geval het geval te zijn. Gelukkig zag ik dat ze over twee weken een concert had in Rotown Rotterdam. Het zou heen en weer reizen worden, maar ik had het er voor over. Zie hier onder het resultaat. Geen gezin in mijn gelul en wil je direct naar de muziek stukjes. Skip dan naar minuut 3:30 & 8:10 voor S10 zelf.

Het toffe aan S10 vind ik ook dat ze uit het niks zelf reageerde op mijn video. Zo te zien gaat ze de laatste tijd steeds beter. Het is haar zeker gegund en hou haar in de gaten!! Ze heeft net haar docu uitgebracht, maakt kans op een Edison, haar nieuwe album is uit en nog veel meer. Blijft ergens wel altijd jammer dat vrouwen niet altijd even serieus wordt genomen in deze business. Hopelijk gaat daar in ieder geval wat verandering in komen.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

sunset

Laat mijn facking leeftijd er eens buiten

Er zijn verschillende manieren om mijn emoties los te maken. Qua boosheid zijn er twee manieren om mij gelijk te triggeren. Zo kan je zeggen dat ik op mijn vader lijk qua gedrag of je zegt tegen mij dat ik te jong ben. Deze twee dingen achtervolgen mij al zolang. In mijn ogen laat het juist alleen maar zien dat mijn leeftijd er niet toe doe, maar dat diegene zelf juist de zwakste schakel is. Als je niet kan winnen, dan maar over iemands leeftijd beginnen hé. Verzin eens iets nieuws.

Sinds wij bepaalde dingen mee begonnen te maken, probeer ik er gewoon omheen te leven. Te laten zien wie ik ben en voor wie en wat ik sta. Wanneer je in het diepe wordt gegooid, dan word je gewoon veel sneller volwassener. Een goed voorbeeld hiervan is vluchten en onderduiken. Met een beetje geluk ben je nog wel bij een paar mensen die je liefhebt, maar je moet toch een hoop zorgen zelf dragen en oplossen. Je wil nog zo kinderlijk mogelijk blijven. Alleen simpel gezegd kan dat gewoon niet meer echt. Dat merk je zelf, maar je omgeving ook zeker. Alleen sommige mensen willen er blind voor blijven.

Om die ogen eens wat meer te openen, ben ik mede deze blog begonnen. Ik heb een verhaal en met die verhaal kon ik andere mensen helpen. Mijn gedachtes en mijn visies kon ik ineens overbrengen. Het werkte na een tijdje zelfs zo goed, dat ouderen hun verhaal met mij deelde. Ze haalde inspiratie uit mijn teksten en konden hun verhalen daardoor ook weer beter verwerken. Je wil niet weten hoe blij ik was om dit te zien. Tja sommige verhalen waren wel eens heel pittig, maar ze vertrouwde mij er mee. Zij keken niet naar mijn leeftijd. Nee, zij keken naar mijn ervaringen en naar mij persoonlijk. Dat was het enige wat ik wilde. Ik hoef geen medelijden of te horen dat het allemaal zo heftig is. Ik wilde laten zien wie ik was, wat ik aankon en dat leeftijd maar een getal is. Dat eindelijk mensen mij gewoon voor lief namen en niet meer zeiden je bent nog te jong, vond ik geweldig. En ooh ja zeker dat ik daar wel eens een traantje voor moest weg pinken.

Laats maakte ik ook weer iets mee, wat ik ergens ook wel weer grappig vond. Een vrouw vroeg aan mij ineens of ik ook een broer had. Met grootste irritatie punt begon daardoor direct te triggeren. Ik besloot het daarom ook maar gewoon direct erop te klappen. Ik vroeg dus ook gelijk terug, want je vindt mij te jong? Nou had zij dan net wel weer de mazzel dat het interessant en schattig genoeg was voor mij. Ergens kon ik er dus wel mee leven. Alleen later werd mij alleen maar meer bewezen dat mijn leeftijd er niet zo zeer toe deed. Misschien was ik juist wel het verst qua ervaring/volwassen gedachtes. Ten minste ik had dingen wel iets handiger en volwassener aangepakt, maar hé wie ben ik tegenover iemand van 26 😉

Het stukje leeftijd ben ik nooit gaan snappen en wil ik ook gewoon niet snappen. Voor mij hé, ik heb mijn verleden goed doorgebracht, woon al meer dan een jaar op mij zelf en zorg ook al meer dan een jaar voor mij zelf, werk ook gewoon 40+ uur, volg mijn dromen, heb een bereik gecreëerd en heb bijvoorbeeld van de €0 euro een mooi bedrag gemaakt op mijn rekening. Zijn onzinnige kleine dingen, alleen ik gok dat ik deze dingen gelukkig niet bij al mijn leeftijdsgenoten kan terugvinden en waarschijnlijk ook zeker niet bij alle ouderen. Ik heb zelf deze keuzes gemaakt en ik doe het ook zelf. Gelukkig staan er vrijwel altijd mensen naast of achter mij, maar goed je moet het zelf toch maar toen.

Ja mijn leeftijd is op papier inderdaad 21. Nou wat goed van jou zeg dat je dat hebt kunnen opzoeken. Maar flikker AUB op met die mening van je bent te jong, want die facking leeftijd laat niet zien wie ik ben. Dat laat mijn leeftijd niet zien. Nee, dat laat ik zelf aan jou zien. Laat mijn gedrag en mijn ervaringen aan je zien wie ik ben. Niks of niemand anders!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Wanneer je tegen een boom aan fiets, weet je dat het niet zo goed meer gaat

In je leven maak je natuurlijk verschillende veranderingen mee. Veranderingen op het gebied van lichaam, maar natuurlijk ook qua mindset. Misschien komt het door het verleden of ligt het aan mij persoonlijk, maar ik verander om de zoveel jaar compleet. Ik kan heel slecht tegen een standaard leventje. Oké, dat klinkt misschien neer buigend of zoiets, maar zo is het niet bedoeld. Ik heb gewoon echt veranderingen nodig. Nieuwe avonturen en nieuwe doelstellingen. Blijkbaar vond mijn lichaam dat het daar wel weer eens tijd voor werd.

Het begon eigenlijk al een beetje voor dat ik naar Liverpool ging rond mei. Ik merkte dat ik heel geprikkeld was. Nu had ik het concert van Anne-Marie in Liverpool al langer op de planning, dus dat was even een mooie toevlucht. Ik boekte een kleine vakantie van 9 dagen. Voelde misschien iets te lang aan, maar het zou wel goed komen dacht ik. Ik besloot er een YouTube serie over te maken en met heel veel geluk kwam Liverpool ook nog eens in de finale te staan van de Champions League, ze wonnen en de reis werd geweldig. Voor die serie maakte ik ook voor het eerst een account aan op Tinder. Iets wat ik hier ooit nog omschreef als iets wat totaal niet bij mij pas. Ik had daar alleen informatie nodig voor lokale mensen, dus dit was de makkelijkste optie.

Voor ik het wist maakte ik een enorm mooie reis, ontmoette ik gezellige mensen en verbeterde ik mijn Engelse contacten via Tinder. Als je dat mij een jaar geleden had verteld, dan had ik je vierkant uitgelachen. Dit zetten de veranderingen achteraf wel enorm in. Door mijn werk bij Utopia was ik wat socialer geworden, maakte ik mij veel meer druk om hoe ik er uitzag en hoe ik over kwam. Mijn stijl is compleet omgedraaid en heb echt een eigen stijl gemaakt. Mijn eerst lege kast, werd ineens steeds voller. Rond de twee a drie jaar had ik al geen kleding meer gekocht en ineens was het een nieuwe verslaving ofzo geworden.

Tijdens mijn reis en na mijn reis ging ik die veranderingen ineens extra beseffen. In Engeland was er een actie op Tinder, voor een maand abonnement. Voor 4 dollar, kreeg je onbeperkte dingen en alles ging wat makkelijker. Tijdens mijn reis beviel het stiekem wel. Ik besloot het in Nederland dus ook nog maar even te proberen. Had tenslotte toch nog een abonnement. Zodoende merkte ik stiekem ineens dat ik blijkbaar wel wat populairder was geworden, dan hiervoor. De lichamelijke en kleding veranderingen hadden dus zo zijn successen. Iets wat ik niet goed kon begrijpen. Vond het ergens heel eng en naar voelen. Waarom geen idee.

Hierdoor kwam ik in een spiraal terecht waar ik zo snel mogelijk weer wilde uitkomen. Dit probeerde ik door een andere functie te krijgen bij Utopia/Talpa. Met geen succes. Het werd mij niet gegund, terwijl ik van meerdere kanten wel de duwtjes kreeg om het te proberen. Het maakte mij gek en de volgende dag besloot ik zomaar ineens iets te doen. Ik belde mijn leidingsgever op, had een kort gesprekje en deed mijn hakken in het zand. Ik nam ontslag. Een droom waar ik per ongeluk in was gevlogen prikte ik ook in 1 seconde weer kapot. Alleen ik moest het doen. Ik hield het niet meer vol daar. Ik irriteerde mij aan alles en iedereen, was niet meer gelukkig en voelde mij ergens enorm genaaid. Nog even een maandje vol houden en dan ging ik weer lekker terug naar mijn basis.

Ik had namelijk nog iets wat ik had afgezegd. Mijn kamertje in Hilversum had ik namelijk ook afgezegd. Wanneer het augustus zou worden, zouden allen veranderingen ook in één klap toe slaan. Geen baan meer en geen kamer meer. Ik zou in één klap weer gedag zeggen tegen alles en iedereen waar ik zoveel om gaf het afgelopen jaar. Het maakte mij simpel gezegd gewoon niet meer gelukkig en werd er ergens alleen maar treurig van.

Heel eerlijk gezegd werd dat door de aankomende veranderingen het er niet beter op. Ik draaide super veel uren en ging mij daardoor nog meer genaaid voelen. De berichten om mij heen werden er ook niet beter op. Toen na een tijdje was het echt klaar. Op een avond was ik aan het fietsen naar mijn werk. Volledig in gedachten ergens anders en van binnen viel stiekem een traan. Het was echt even klaar. Het ging oprecht even niet meer goed en dat besef kwam heel hard aan. Nee, ik had zelf deze verandering niet ineens door. Nee, het kwam hard aan, omdat ik in volle vaart ineens tegen een uitstekende boomtak aan fietsten, van mijn fiets af werd gegooid en bloedend op de grond lag. Het was gewoon echt klaar. Ik moest en zou het zo snel mogelijk afsluiten.

Ik besloot van de laatste momenten te genieten en een deadline aan te gaan. Mocht ik niet voor twee maanden een baan/rust hebben gevonden dan zou ik eindelijk weer eens echt gaan reizen. Misschien ergens helaas, maar ik vond binnen de twee weken alweer een nieuwe baan. Wanneer mijn Utopia avontuur zou aflopen, dan zou ik 5 dagen later beginnen aan dit nieuwe avontuur. Achteraf gezien misschien wel te vroeg qua rust.

Het enige probleem was nu wel dat ik nog geen huis had gevonden, gelukkig kon ik twee weken na het begin van mijn nieuwe baan ook in mijn nieuwe kamer. Eindelijk lekker ruim en niet meer zo druk als mijn eerste kamer. De vijf uur aan reistijd per dag waren lang, maar gelukkig dus wel maar voor kort. Het Tinder verhaal had ik alleen niet voor niks vertelt. Toen ik eindelijk weer in Hilversum woonde. Besloot ik dus ook maar eens weer te gaan daten. Iets wat ik normaal nooit buiten een relatie deed. Dit hoorde dus bij de veranderingen. Het was naar mijn mening alleen iets te veel. Had ineens elke dag een date.

Ik besloot mijn verhaal en zorgen te uiten bij mij mijn moeder en een paar vriendinnen. Dit zorgde er voor dat ik de veranderingen niet meer alleen voor mij zelf hield, maar dat ik ze eindelijk kon delen. Dit zorgde voor heel veel rust. Momenteel gaat het gelukkig ook wel weer okay met mij. Af en toe met veel prikkels sluit het er wel weer even bij in, maar door de vele wandelingen, gaat dit er gelukkig ook weer uit. Af en toe even de extreme rust pakken en de veranderingen omarmen. We gaan een nieuw hoofdstuk aan!

Herkenbaar?

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

het Rotterdams Philharmonic orkest

Ik ging voor het eerst naar het Rotterdams Philharmonic orkest

Even een kleine mededing voordat je deze blog of video gaat lezen/bekijken. Ik mag namelijk 2×2 kaartjes weggeven voor het volgende concert van 26 november. Kans maken? Abonneer dan even op mijn YouTube-Kanaal en laat mij weten dat je mee doet 😊

Waarschijnlijk weten heel weinig mensen dit maar ik heb ooit stagegelopen bij een orkest. In die periode wilde ik nog muziek docent worden en dit sloot er mooi bij aan. Het enige wat ik hoefde te doen was naar de concerten gaan en wat foto’s maken. Nou in die tijd waren de telefoon’s en camera’s die ik had nog niet al te best, maar ze gebruikte ze gelukkig wel echt. In die tijd heb ik een beetje een liefde voor orkesten ontwikkeld. Die liefde kwam nu ineens weer boven drijven bij het Rotterdams Philharmonic orkest.

Ik had het geluk dat ik uitgenodigd werd door het Rotterdams Philharmonic orkest. Ik mocht samen met iemand naar de Core Classic avond. Mijn moeders vriend gaf aan dat hij dit soort avonden blijkbaar ook interessant vindt. Nou maak ik de mensen om mij heen graag blij en ik koos er dus voor om hem gezellig een avondje mee te nemen naar het Rotterdams Philharmonic orkest. De naam verklapt het natuurlijk al, maar dit werd gehouden in Rotterdam. Om preciezer te zijn in de Doelen.

Nou werk en woon ik tegenwoordig in Hilversum, dus dat werd dus even een dagje heen en weer reizen. Gelukkig woont mijn moeder wel nog gezellig in mijn ouwe dorpje, dus daar kan ik nog lekker pitten. Ik had de middag vrij genomen en ging al vroeg die kant uit. Het concert was pas in de avond, maar toch ging ik alvast naar de doelen. Ik had gelukkig al wat contact gelegd en mocht dus al eerder naar binnen. het Rotterdams Philharmonic orkest zou er nog niet zijn, mar het podium natuurlijk wel. Zoals je misschien wel weet ben ik een enorme fan van film en theater. Wanneer ik dus eerder naar binnen kan om een podium te bewonderen dan doe ik dat.

De Doelen stuurde mij naar de artiesteningang. Geen flauw idee of dat ook bij het plan hoorde, maar het voelde in ieder geval niet verkeerd. Daar zat ik dan ineens in pak naast de spullen van het Rotterdams Philharmonic orkest. Uiteindelijk werd ik opgehaald en kreeg ik een exclusieve rondleiding door het gebouw. Ze liet mij alle interessante plekken zien en bracht mij naar het podium. Uiteraard konden de hartkloppingen en foto’s niet uitblijven. Ik was echt verbaast hoe mooi het er uit zag. Ik was zelf nog helemaal niet bekend bij de doelen. Het deed mij een beetje denken aan Het Luxor Theater waar ik zelf lessen volgde, maar dan net iets nieuwer en groter. Het voelde goed om weer eens op het podium te staan, terwijl ik er stiekem niks mee te maken had. Een goeie reminder voor waar we ooit terecht willen komen.

Hierna ging ik snel nog even naar huis om te eten en mijn moeders vriend op te halen. In de avond was het dan eindelijk tijd voor het concert. Van tevoren mocht ik nog even de zaal in en rondlopen voor mijn video en daarna gingen wij weer netjes terug de zaal in. De Core Classic avond houd in dat het wat lager is dan de grote uitvoering. Het Rotterdams Philharmonic orkest wil namelijk ook het jonge publiek aanspreken. Hiervoor organiseren ze deze avonden, zodat het voor iedereen toegankelijk is en niet in één keer een lange zit.

De beelden in de video zeggen denk ik in ieder geval genoeg. Het was een moeie avond en een avond om te onthouden. Het bracht rust, het verhaal was mooi en het deed mij veel goeds. Naar mijn mening is het Rotterdams Philharmonic orkest dus zeker een aanrader. Verbreed je horizon eens een keertje en zoek het ook eens op. Ik kan er in ieder geval voor zorgen dat je de eerste keer er ook nog eens gratis naar toe mag. De win actie voor het Rotterdams Philharmonic orkest loopt in ieder geval nog steeds. Abonneer dus snel op mijn YouTube-kanaal en doe mee!!

Groetjes thuis,

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram