Gondelvaart Rijsoord  en feest (heden)

Afgelopen zaterdag (19 aug ‘15) had ik een feestje bij May thuis. Haar moeder was 50 geworden en haar ouders waren 25 jaar getrouwd met elkaar. Ze vierde het speciaal die dag, want er was feest in Rijsoord. Elke 5 jaar word er een Gondelvaart gehouden in de Waal.

Tijdens de Gondelvaart draait het om lichtjes en boten. Mensen gaan vaak gek verkleed met een mooie versierde en verlichten boot over de waal varen.

Vanwege deze redenen hadden May’s  ouders een tent, catering en muzikanten gehuurd. 20150920_113701
Was een super mooie en grote tent die in de loop van de avond vol stond met mensen. Er waren namelijk een stuk of 50 man gekomen.20150919_195019

De meeste van de mensen had ik al eens eerder ontmoet, dus dit keer stond ik er niet meer zo awkward bij. Ook waren er weer een paar kinderen bij van de adoptie groep van  May en die later werden geadopteerd.

Meilou (iemand van de adoptie groep) is denk ik de gene die ik daar het beste ken. Ik heb haar al best vaak gezien en een paar keer bij haar thuis geweest. Ik kan altijd weer lachen als ik haar en haar gezin zie. Een voorbeeld hiervan is dat ze bijna altijd zelfgemaakte waffels maken als we naar hun gaan of ze naar ons komen. Soms zuur ik hier ook veel om, maar dit komt omdat haar oma ze zo lekker kan maken. Plus ik kan altijd gewoon gezellig met haar praten. Vooral haar Limburgse accent is leuk om te horen. Als ze bijvoorbeeld Pasen heel Limburgs uitspreek moet ik altijd lachen. Met haar heb ik dan ook het meeste gepraat op de avond.

De zangeres en de zanger die er was konden echt super goed zingen. Allen haast iedereen luisterden buiten en danste of klapte niet. Dit vond ik zelf best wel sneu voor ze, maar ik denk dat ze het wel snapte dat het kwam door dat iedereen naar de boten keek.

Toen de verlichte boten langsvaren  was het echt super mooi om te zien. Ook zaten er een paar supergrappige boten bij, zoals de schaatsclub boot. Hier stonden twee mensen op verkleed als sneeuwpop witte waterballonen te gooien.

Aan het eind van de avond was er heel veel vuurwerk. Zelf heb ik 20150919_230609_LLSniet zoveel knallen gezien, want ik bleef even bij Charlie (de hond van May). Hij raakte zo erg in paniek dat ik dacht ik blijf wel even bij hem om hem rustig te aaien. Dat even werd best wel lang. Vond het namelijk wel even gezellig en leuk om met hem te spellen en te aaien. Bovendien waren ze allemaal aan het dansen en zoals sommige misschien wel weten ik ben niet echt zo’n danser. Zelf zeg ik altijd ik dans alleen als niemand mij ziet of als ik ver weg van bekende ben. De laatste tijd gaat dit wel iets beter, maar zulke avonden zie je mij er niet tussen staan.

20150919_232044

Feest ging nog tot 1 uur door. Hierna was iedereen weg en konden ook wij naar bed gaan. Het was mijn eerste keer dat ik dit zag en ik vond het echt super leuk. Wel had ik er iets meer van verwacht, want er waren niet zoveel lichtjes langs de zijkanten gehangen en best weinig boten. Ondanks dat was het een super gezellige avond, waar ik weer gezellig heb bij gekletst met mensen die ik een paar keer had gezien.

 

Fabian van der Gijze

Heb ik epilepsie? (verleden)

In groep 1/2 gebeurde er iets op een dag met mij. Ik weet nog goed dat ik in een kring zat met mijn klas en zat te praten met een vriend. Ineens verstijfde mijn lichaam en ik kon niks meer doen. Iemand heeft dit toen tegen mijn lerares  gezegd. Zij tilde mij op en nam mij mee naar de gymzaal van de kleuters.

Hier kon ik nog steeds niks zegen en kreeg ik maar kleinen stukjes mee van wat er gebeurde. Dit heeft heel lang geduurd. Ik kreeg een pakje drinken in mijn handjes gedrukt. Vanaf dit moment kwam ik steeds meer bij het heden.

Ik werd weer in mijn klas gezet, want de andere lerares mocht niet zo lang alleen staan op de groep. Toen ik weer bij kwam kneep ik iets te hard in mijn pakje Fristi  waardoor ik op mijn blouse knoeide. Ik baalde hier van en zei het tegen iemand uit mijn klas. Ik was weer terug op aarde.

Toen ik thuis kwam vroeg mijn moeder gelijk of dit echt was of gespeeld. Ik kon echt niks meer doen en herinneren zei ik tegen mijn moeder. Ze had van een moeder van school gehoord dat het echt leek op een epilepsieaanval. Zij werkte bij het ziekenhuis, dus ze wist waar ze het over had.

Ik kreeg een afspraak bij het ziekenhuis. Hier kreeg ik te horen dat ik binnen kort terug moest komen en ze mijn hoofd gingen scannen op vreemde  activiteiten. Ik moest de dag er voor 24 uur opblijven zodat ze het goed konden zien.

bron: giantbomb

Precies op de dag van mijn ziekenhuisbezoek was er een feestje op school. Met clowns en andere leuke dingen. Ik was erg boos, want ik wilde hier heen en ik mocht niet slapen.

Mijn vader bleef met mij wakker. We hebben de hele nacht
videobanden bekeken van Bassie & Adriaan en Flipper & Lopaka.

bron: vumc

De nacht was eindelijk voor bij en eindelijk  mocht ik naar het ziekenhuis met mijn moeder. Snel nog mijn Ernst en Bobbie videoband gepakt, want ik mocht tv kijken. Ik kreeg plakkertjes op mijn hoofd. Hierna kreeg ik een soort kappers föhn over mijn hoofd. Hier in waren veel felle flitsen te zien.

Toen de cap van mijn hoofd werd gehaald beweerden mijn moeder en de dokter dat ik had geslapen. Ik werd hier zo boos van, want ik had niet geslapen naar mijn idee. Achteraf moest het haast wel, want de dokter maakt daar geen grappen over (denk ik).

Ik wilde mijn videoband terug, want het was mijn lievelingsvideoband van Ernst en Bobbie. Hij kwam er niet meer uit en de tv was kapot gegaan. Toen werd ik pas echt verdrietig. De dokter gaf mijn moeder een mail adres. Ik mocht namelijk een nieuwe kopen op zijn kosten. Het bedrag moesten we naar zijn mail sturen.

Ze hebben toen niks gevonden in mijn hoofd wat fout was. Een paar keer moest ik terug komen om weer te kijken, maar er is gelukkig nooit iets verkeerdst aan getroffen. Ook heb ik nooit meer zo’n aanval gekregen.

 

Fabian van der Gijze

Samenwerkingen (heden)

Vorige week (week37) ben ik erg druk geweest met dingen te regelen voor mijn blog. Ik zocht veel samenwerk programma’s voor mijn blog. Ik vond toen twee samenwerkingen die mij super leuk lekken. Dit was de partnerprogramma van www.bol.com en de affiliate programma van www.coolblue.nl. Ik las in beide overeenkomsten dat je minimaal 18 moest zijn dus ik nam contact op.

Eerst nam ik contact op met bol.com. Ik belde ze. Aan de telefoon zeiden ze dat ik even mail contact op moest nemen met de
partnerprogramma werknemers. Ik kreeg binnen 1 min al gelijk reactie. De man die mij terug mailde vond het heel leuk dat ik het nu al wilde doen. Hij zei dat ik mij moest inschrijven en dat hij dan niet naar mijn leeftijd zal kijken. Hij was denk ik nieuwsgierig geworden, want terwijl ik bezig was met de inschrijving zag ik dat hij online was op mijn site. Al snel na de inschrijving kreeg ik een mailtje terug. Hier in stond dat ze met veel plezier konden melden dat ik geaccepteerd was. Ik was super blij en lied het gelijk iedereen weten.

 

De Affiliate programma van Coolblue bleek achteraf een veel moeilijker proces. Ik nam namelijk contact via de mail met Marion Passchier, Affiliate Marketeer van Coolblue. Ze was gelijk nieuwsgierig naar mijn blog en vroeg mijn site URL zodat ze het zelf kon gaan bekijken en lezen. Over de leeftijd moest ze eerst zelf ook naar kijken, want Coolblue werk samen met Zanox. Zanox regelt voor bedrijven samenwerkingen met sites. Ze mailde me even later weer terug met de mededeling dat het helaas niet mogelijk was, want Zanox had dit inderdaad in voorwaarde gezet. Ze had het zelf graag anders gezien, want zij zelf vond me site heel leuk om te lezen. Een dag later  kreeg ik een mail adres van een  contact persoon van Zanox van Marion.

 

Ik schreef opnieuw een mailtje met uitleg dit keer naar Meral van  Zanox. Ze vond het leuk om te lezen dat ik zo gedreven was om als Affiliate aan de slag te gaan. Ze was blij met mijn eerlijkheid. Ze had het na gevraagd, maar ze maakte graag een uitzondering voor mij op deze regel van de voorwaarde. Ik me gelijk ingeschreven en na een dag was het inderdaad allemaal geregeld en mocht ik eindelijk reclame blokken tonen van Coolblue.

 

Over waarom ik juist de samenwerking met deze twee bedrijven wilde aangaan laat ik in 2 lossen blog posten weten. Ik ben in ieder geval heel blij met deze twee uitzonderingen en toon ze met trots aan de zijkanten van mijn blog.

 

Hopelijk tot mijn volgende blog die woensdag weer online staat,

 

Fabian van der Gijze

Een super lief gebaar (verleden)

Deze blog gaat over een gebaar wat mij altijd is bij gebleven van vroeger. Ik weet niet of ik hun namen  mag gebruiken, dus dat die ik niet. De gene weet denk ik wel dat het over haar gaat. Bij deze alvast bedankt, en veel lees plezier.

Toen wij net een nieuwe huisje hadden gekregen na het onderduiken. Hadden we niet zo veel tot onze beschikking. We moesten weer helemaal op nieuw beginnen. Op een dag kwam mijn moeders vriendin langs met een verassing. Ze kwam aan met echt super veel boodschappen tassen. Met echt super veel boodschappen er in. Dit was niet het enigste wat ze heeft gedaan. Toen we bij haar eigen bedrijf waren regelde voor iedereen een tv voor op de kamer. Ook regelde ze twee zitzakken, omdat me zus en ik die graag wilde hebben. Volgens mij waren er nog een paar dingen, maar dat durf ik niet te zeggen.

Op dit soort momenten besefte ik altijd wat een gebaar wel niet kon doen met iemands leven. Ze lied mij lachen terwijl eigenlijk alles heel slecht ging. Die glim lach blijf me altijd bij. Zo goed gingen we eigenlijk nou ook weer niet met haar om, maar toch deed ze dit. Dit toont maar aan dat je niet perse iemand hoeft te kennen om iets goeds te doen. Al is het voor jou een klein gebaar. Voor iemand anders kan dit heel zijn leven in zijn hoofd blijven hangen.

Nog een voorbeeld hier van is haar vriend. Hij heeft onze hele laminaat gelegd toen die er nog niet lag. Hij deed dit in zijn enige vrije uurtjes die hij had in de avonden na zijn werk. Om maar te zorgen dat het er zo snel mogelijk in lag. Nu nog steeds doet hij af en toe klusjes na zijn werk. Hij kon ook gewoon lekker thuis op de bank zitten, maar dat doet hij niet. Nee dat doet hij niet. Hij helpt ons. Durf je hem te bedanken dan word hij haast boos. Hij wilt dit niet. dan zeg hij de afspraak was dat ik het zou doen als ik er maar niks voor kreeg.

Natuurlijk bedank je hun, maar de reactie die ze dan geven vind ik zo mooi. Je moet ze gewoon aandringen om het aan te pakken en dat ze dan rood worden, omdat we ze bedanken.

Ik zal deze dingen nooit vergeten. Jullie waren er voor mij, mijn moeder en mijn zus. Wij zijn dit echt nooit vergeten en ik denk dat wij dit ook nooit gaan doen. Nogmaals bedankt dat jullie er toen waren en er nog steeds altijd klaar staan. Al hebben jullie het allebei zo druk. Jullie waren er wel. Ik waardeer dit echt heel erg. Dankzij zulke dingen ben ik mij echt gaan realiseren dat je er voor mensen moet zijn en als er nu iemand in mijn omgeving hulp nodig heb zal ik er voor hun zijn.

Bedankt,

Fabian van der Gijze

Dans workshop van Lorenzo Elsetak (heden)

Vrijdag 4 september was de afsluiting van kennismaking week voor mijn nieuwe opleiding. Ik ging naar school met het idee dat ik zou leren mij zelf te verdedigen. Hier had ik mij de dag ervoor ingeschreven met een paar mensen uit mijn klas.  Toen we binnen kwamen zag ik gelijk dat niemand zich had ingeschreven voor breakdance en rappen. Ik zei dit nog lacherig tegen de mensen waar ik mee om ga.

Voor dat we zouden  starten met de workshop spraken een paar leraren ons toe. Ook de man van de workshop breakdance. Hij stelde zich voor als Lorenzo Elsetak van de dansgroep Groovekings. Toen hij dit zei wist ik gelijk wie hij was. Dit komt omdat ik altijd naar de Dinoshow keek en de dans groep die altijd het eerste stuk kwam heten Groovekings. Later zei hij dit ook in zijn praatje. Hij legde uit dan breakdance niet echt breakdance was maar een dansworkshop met verschillende dansstijlen.

Toen hij klaar was met praten hoorde je gelijk overal. Oo wat is hij knap zullen we ons daar in schrijven. Ook de mensen waar ik mee naar zelfverdediging zou gaan. De mensen waar ik mee omga en in een andere groep zaten wisten het gelijk zeker. Ik schrijf mij in voor de dansworkshop. De mensen die twijfelde hadden geen kans om veder te twijfelen, maar werden er gewoon in geschreven. Zelf wilde ik dit eerst niet, maar ik dacht later waarom ook niet. Ik kan mij toch al zelf verdedigen door judo. Mijn naam werd er dus ook bij geschreven.

Ik kan totaal niet dansen, dus ik ging maar achterin staan met twee andere uit mijn klas. Lorenzo had mij eerst niet gezien. Tot dat er twee andere jongens zich er bijvoegde. Toen zei hij gelukkig eindelijk ook nog twee jongens. Toen besloten de twee meisjes naast mij te zeggen. Hij is er ook nog. Iedereen keek gelijk mijn kant op. Volgens mij werd ik gelijk rood, maar we begonnen gelukkig. Ondanks ik niet echt kan dansen deed ik maar gewoon mij best. Vond het achteraf super grappig en leuk om weer eens een dansworkshop te krijgen. Achteraf ging iedereen met hem op de foto, dus ik dacht laat ik het ook maar doen. Ondanks ik altijd super lomp op foto’s sta. Ik word altijd super verlegen op foto’s, maar ik heb het toch maar gedaIMG-20150904-WA0000an.

 

Toen iedereen klaar was met zijn of haar workshops aten allIMG-20150904-WA0002e klassen gezamenlijk in de kantine. Het moest een soort van picknick voor stellen. Iedereen had iets mee genomen. Was dus bij elkaar een super leuke dag. Ik weet het zeker ik ben klaar voor mijn nieuwe opleiding. Laat de sommen maar komen.

 

Fabian van der Gijze

Mijn eerste keer in het buitenland (verleden)

Toen mijn ouders nog bij elkaar waren gingen we altijd ergens in Nederland op vakantie. Dit kwam door mijn vader. Die wilde eigenlijk nooit op vakantie. Als hij dan toch mee moest, dan maar in Nederland.

Hier kwam al snel verandering in na de scheiding. Hij wilde ons graag mee hebben op vakantie, dus besloot hij om te boeken naar Turkije. Ik vond het vliegen geweldig om mee te maflag-61070_640ken (nu nog steeds). In het vliegtuig was een groepsgesprek ontstaan via ds chat. Alle kinderen en ik kwamen bij elkaar. We maakte een connectie met elkaars ds en gingen samen spelletjes spelen. Na de vlucht van 3 uur kwamen we aan in Turkije. We moesten nog anderhalf uur rijden in een bus naar ons hotel. Ons hotel stond in het plaatje Marmaris.

Er waren maar een paar Nederlanders in ons hotel. We vormde al snel een groep van ongeveer 30 mensen. We gingen ook een paar dagen met de groep op stap. Naar marktjes en de stad zelf. Hier maakte ik voor het eerst kennis met handelen/bieden. Ik keek mijn ogen uit je liep weg en je kreeg in eens je product voor 10 euro in plaatst de 25 euro die die vroeg.

bron: gofun

Op een dag liepen we in de avonds in de stad. Ineens hoorde we een bekende stem ons roepen. Het was mijn tante en mijn oom. Die op het zelfde moment ook in Turkije waren. Mijn vader schrok hiervan en liep super snel door en bleef een stukje veder wachten tot wij kwamen. De rede van zijn reactie, was omdat hij ze niet meer had gezien na het vertrek van mijn moeder. Hij zei dat hij zich er te veel voor schaamde. Na een kort gesprekje liepen we naar mijn vader om terug te gaan naar ons hotel.

Een paar dagen later kwam ineens
een ober naar ons toe. Hij zei er zijn twee jongen mensen voor jullie. Wij wisten niet wie dit was, dus we gingen maar mee. Het bleek mijn nicht en haar vriend te zijn. Inmiddels is dit haar ex vriendje. Ze waren ook op vakantie in Marmaris. Ze hadden gehoord van mijn tante wat er was gebeurd en besloten om langs te komen. Ze haalde mijn vader over om mee te gaan op visite naar mijn tante en oom. Mijn vader die toen haast nooit huilde, basten gelijk los toen hij mijn oom zag. Na een goed gesprek hebben we nog ons favoriete vakantie spel gespeeld ‘’waterpolo’’. Na het waterpoloën gingen we weer terug naar ons hotel. Na lang zoeken vonden we die eindelijk terug, want dat bleek geen eitje te zijn.

De groep werd steeds kleiner en ook wij moesten weer naar huis. De terug vlucht ging vrij goed. Ondanks de onweer die je onder ons zag. We werden thuis gebracht en dat was ons eerste buitenlandse avontuur.

 

Ondanks dat mijn vader af en toe raar deed tijdens deze vakantie. Blijf dit een van de leukste vakanties waar ik soms nog aan terug denk. Ook dankzei deze vakantie is Turkije nu nog mijn lievelingsvakantie plek.

Hopelijk tot de volgende blog 🙂

Fabian van der Gijze

‘’Zomerondernemer’’ #3 de afsluiting (heden)

20 Augustus was de afsluiting van het zomerondernemer project. Naast het bedanken van de mensen die dit mogelijk maakte. Moesten wij een presentatie houden over wat voor bedrijf je ging starten. Ik vond het zelf vooral leuk dat je iemand nu heel anders zag presenteren dan de eerste paar dagen. Toen hadden we eigenlijk nog geen idee, maar nu? Nu stonden er allemaal jongeren met hun eigen verhaal of je nou een bedrijf ging starten of niet. Iedereen had wel iets te vertellen.

Zelf ga ik waarschijnlijk door met het op zetten van mijn bedrijf. Ik zie dit echt als een enorme uitdaging en een kans die ik wil benutten. Niet iedereen krijg de mogelijkheid om zo vroeg al in aanraking te komen met ondernemen. Bovendien ben ik echt van het ondernemen gaan houden. De uitdagingen die je tegen kom en gespreken die je voert. Ik had hier voor nooit gedacht dat ik vandaag een interview zou regelen met het kompas voor waarschijnlijk de aankomende krant woensdag.

Mijn presentatie ging over het bedrijf People4people. Knipsel2People4people word een bedrijf die boodschappen bezorgd. Ik wil mijn inkopen zo goedkoop mogelijk inkopen. Hierdoor zijn mensen goedkoper om te bestellen dan dat ze alles in 1 winkel kopen. Ik doe dit zodat mensen die zelf geen boodschappen kunnen halen geen extra kosten hebben door het brengen. In het begin werk ik alleen nog maar in Puttershoek, maar later wil ik uit breiden. Als ik merk dat er echt super veel vraag naar is dan wil ik misschien mensen in andere dorpen aan nemen zodat die ook onder de naam People4people kunnen gaan werken.   Ik ben druk bezig om dit te kunnen op zetten. Ik heb al mail contact gehad met de KvK, maar binnenkort moet ik ze bellen.

bron: jaradriessen

Er is alleen nog een project waar ik nu ook probeer op te focussen. Dat is bloggen. De laatste tijd ben ik het echt super leuk gaan vinden en ik merk dat er steeds meer belangstelling komt naar mijn blog. Ik hoop dat ik van mijn blog dus ook een bedrijf kan maken. Ben hier ook druk mee bezig om de mogelijkheden te bekijken. Wel wil ik voor op stellen dat dit niet de rede word om door te bloggen. Ik doe dit echt om mijn verhaal en mening te vertellen en hopelijk later mensen te kunnen helpen. De feedback op mijn blog word ik echt blij van. Vooral de verspreiding van mijn lezers en de snelheid van nieuwe bezoekers waardeer ik echt, maar hier komt binnen kort een aparte blog over.

Terug te komen op het project. Ik heb me echt super vermaakt tijdens de 6 weken training. ik ben super dankbaar voor deze kans en kan het iedereen aan raden. Is echt iets voor mij om later naar terug te kijken. Heb al veel dingen geleerd over ondernemen en dit kan ik later alleen maar in als voordeel gebruiken.

IMG-20150831-WA0004

Ben je tussen de 15 en 22 en ben je na het lezen van de laatste 3 blogs nieuwsgierig  geworden. Wil je misschien volgend jaar mee doen. Kijk dan eens op de site www.zomerondernemer.nl en schrijf je gewoon in.

 

Hopelijk tot de volgende blog,

Fabian van der Gijze

“zomerondernemer’’ #2 de terugkomdagen (heden)

Logo VandeGrijp
bron: VandeGrijp

23 Juli hadden we onze eerste terugkomdag. We waren die dag te gast bij het bedrijf VandeGrijp. Dit bedrijf is gespecialiseerd in het produceren van buizen. Het is een grote naam in het verkopen en huren van buizen. Het stuk grond wat ze beheren loog er ook echt niet om. Dit zag ik gelijk toen ik eindelijk aan kwam na mijn bussen tocht.

We begonnen de dag met een vergadering. Bij ons aan tafel zat Paul Nederlof, Managing Director IGS bij VandeGrijp en Astrid Ponsioen werknemer bij de Kamer van Koophandel.

We begonnen de vergadering met het vertellen hoe ver we waren met het op zetten van ons bedrijf.  Toen iedereen dit had verteld kregen we uitleg over de Kamer van koophandel. We leerde wat de KvK voor werk verricht en wat wij er aan hebben. Hierna moesten we onze gegevens wisselen, want ze zou nog een paar vragen beantwoorden. Hierdoor kregen we ook een contactpersoon bij de KvK. Als we vragen hadden konden we gelijk mailen of bellen en wist ze gelijk wie je bent en wat je doet. We kregen de magazine van de KvK mee naar huis. Hier in stond een hele handige handleiding voor het op zeten van een bedrijf.

Na alle informatie te hebben ontvangen van de KvK. Vertelde  Paul Nederlof zijn ervaringen met het ondernemen en wat het bedrijf VandeGrijp inhield. Zijn verhaal was echt super interessant. Hij had bijvoorbeeld al een bedrijf gehad in Amerika. Hij leiden ons rond over het terrein van VanderGrijp. Ik heb zelf niks met techniek en alles wat er om heen zit, maar ik vond dit wel super interessant om mee te mogen maken en te zien. Na de rond leiding sloten we dag af.

Home
bron: VandeGrijp

 

bron: Rabobank

30 Juli was onze tweede terugkomdag bij RABO bank Merwestroom. We mochten die dag vergaderen in de vergaderzaal van de Rabobank. Dit keer zaten Martijn Prins, Accountmanager MKB van de Rabobank en Martin Kok, COOKS CrossOver Communicatie bij onze vergadering.

We begonnen weer met het bespreken wat we hadden gedaan voor ons bedrijf. Martin kok was verhinderd, dus vertelde Martijn Prins eerst zijn verhaal. Dit ging over hem en wat hij deed en over de Rabobank. Wat kan een bank voor ons betekenen en hoe maak je een goede ondernemingsplan om te presenteren. We kregen op het laatst nog een goodiebag van de Rabobank met alle informatie nogmaals geschreven, boekjes en kleine dingentjes zoals een usb.

Inmiddels was Martin kok aan geschoven. Hij vertelde wat je kon doen op sociale media voor je bedrijf en wat de vuilkuilen konden zijn. We moesten in groepjes van twee verzinnen hoe 1 van de twee bedrijven reclame kon maken en welk sociaal media zal je dan gebruiken. Na dit te hebben gedaan was ook deze dag weer ten einde.

 

Er kwamen hierna nog twee terug kom dagen. helaas kon ik hier niet bij zijn, omdat ik op vakantie was. Benieuwd hoe dit is verlopen? Het is hier te lezen https://fabiangijze.nl/index.php/2015/08/29/kamperen-met-may-heden/

Morgen komt de laatste blog post over hoe zomeronderneming project is gelopen. Hier in vertel ik hoe mijn presentie is verlopen en de afsluiting veder is verlopen.

Hopelijk dus tot morgen,

Fabian van der Gijze

‘’Zomerondernemer’’ #1 De eerste drie dagen (heden)  

Zoals jullie misschien al hebben gelezen heb ik dit jaar een soort zomerschool gevolgd. Tijdens deze zomer project kreeg ik de kans om een bedrijf op te starten en om te netwerken. Ik ga deze 6 weken project in 3 delen posten anders word het veel te lang. Deze gaat over de eerste drie dagen. De volgende over de bedrijven waar we heen zijn geweest. De laatste over de uitreiking.

dag 1

De eerste dag van het project leerde we elkaar kennen. De grootste sponsoren van het project  stelde zich zelf  eerst voor en bleven nog heel even om te kijken hoe we starten.

We begonnen met een paar spelletjes. Hierdoor leerde we elkaar kennen. Een van de eerste spellen was met ansichtkaarten. Je moest hier een kaart kiezen die bij jou paste en daar over vertellen. Hierover had ik al een blog over geschreven en die is hier te zien: https://fabiangijze.nl/index.php/2015/07/21/een-kleine-kaart-maar-voor-mij-een-grote-betekenis-heden/.

Daarna moest je 5 dingen over je zelf vertellen. Dit deden we met het hand spel. Elke vinger was een vraag. Je duim stond voor de vraag: waar ben je goed in. Wijsvinger vroeg: waar wil je naar toe. Middelvinger je raad het al stond voor: wat haat je. Ringvinger stond voor: waar ben je trouw aan. Als laatste kwam je pink en die stond voor: hoe zie jij je toekomst (dit weet ik niet meer zeker).

Na een paar van zulke spellen, moesten we opschrijven wanneer dit project voor jou was geslaagd en wanneer niet. Ook moesten we op schrijven wat we graag wilde leren tijdens dit project. Dit was het einde aan dag 1.

kennismaking
bron: businesskringdeventer

Dag 2

Dag twee speelde zich in het centrum van Dordrecht af. We mochten van de baas van de Macdonalds in Dordrecht vergaderen. Dit was helemaal achter in de zaak. We moesten eerst door de keuken lopen om naar boven te kunnen waar ze altijd vergaderen. We kregen in het kort te horen wat ze als ondernemer deed als baas van een Macdonalds. Daarna mochten we op pad.

We waren in 3 groepjes verdeeld en kregen allemaal 10 euro. We moesten ons geld zien te verdubbelen. Ik en mijn groepje deden dit door middel van doorverkoop. We kochten bandjes in tegen pesten en verkochten dit door.

bron: rtlnieuws

Hierdoor steunde we gelijk een goed project. Dankzij het verkoop talend van Luana is het gelukt om ons geld te verdubbelen. Hierna kregen we weer les in ondernemen.

We maakte kennis met de golden cirkel. Via dit leerde waarom mensen juist bij bijvoorbeeld Apple hun producten kochten. Filmpje van de golden cirkel is hier te zien https://www.youtube.com/watch?v=XNqKZybIdv4.

Ook leerde we hoe je een bedrijfsplan moest maken in 6 verschillende stappen. Stap 1 brainstormen, stap 2 wat is je belangenbalans, stap 3 wat is je visie, wat je missie stap 4 SWOT analyse, stap 5 wat heb je nodig en de laatste stap 6 de 5 w’s en 2 h’s bedenken bij je bedrijf.  Als ik merk dat jullie dit interessant vinden maak ik hier nog een aparte blog post van laat dit vooral aan me weten door middel van een berichtje achter te laten. Dan was dit dag 2 alweer.

bron: ikgastarten

Stap 3

Dit was onze laatste theorieles. Deze dag hebben we de 6 stappen die we de dag er voor hadden geleerd toegepast op onze eigen bedrijfjes. Dit deden we weer in 3 verschillende groepjes.  De rest van de  bespraken wat we tot nu toe hadden geleerd en wat ons nog te wachten stond. Hierna kregen we nog een rondleiding in het leerpark waar we al onze lessen hadden door gebracht. Tijdens deze rondleiding kregen we bijvoorbeeld te zien hoe 3d printers werkte en wat je allemaal er wel niet mee kon. Ook kregen we allemaal wetenschap projecten te zien. Over deze rondleiding geld het zelfde verhaal. Als ik merk dat jullie dit in details willen lezen volgt hier een blog post over.

 

Dit waren ongeveer de drie (zomer school) dagen. Morgen komt gelijk de nieuwe blogpost over de bedrijven, dus hopelijk tot morgen :).

 

Fabian van der Gijze

Kamperen met May (heden)

Dit jaar ging ik voor het eerst zonder me moeder op vakantie, maar het was ook de eerste keer dat ik zou gaan kamperen. Kamperen wilde ik vroeger nooit en me zus ook niet, maar May had me dit jaar overgehaald om het wel te gaan kamperen. Gelukkig had zij wel ervaring met kamperen anders was het nooit goed gekomen.

Iedereen zei al neem nou niet je koffer mee. Dus wat deed ik. Ik nam de grootste koffer mee die in me huis lag. Heel me kast inhoud er in gegooid, een paar boeken, slippers  en een duikbril.  Een ding was zeker kleding zou ik geen te kort aan hebben.

We gingen naar May’s huis. Het eerste wat er gebeurde was natuurlijk het uitlachen. Vanwege mijn te grote koffer. We gingen de koffer van May in pakken. Even nog een nachtje slapen en we konden gaan.

duin foto de lepelaar
bron: waarnaartoe

We stonden op camping de Lepelaar. Dit is één van de weinige duincampings. Was een leuke camping. De douches en wc’s waren bij ons alleen echt vies en de wc’s  trokken heel vaak niet door. Op het laatst kwamen we er achter dat als we een stukje zouden lopen we bij een hele schone sanitair uitkwamen. Helaas was dit pas 3 dagen voor vertrek.

 

Slapen kan ik blijkbaar niet in een tent. De eerste nacht had ik gelijk maar een paar uurtjes slaap te pakken. De dagen die volgde werden niet veel beter met slapen, maar daar kom ik later nog wel op terug.

 

schagen markt
bron: campingdevolharding

We zijn bij haast alle steden geweest en de kleine dorpjes. Voor Alkmaar moesten we heen 20 km fietsen en later weer 20 km terug. Misschien komt het door het vele fietsen dat we de stad tegen vonden vallen. We zijn naar een hele leuke markt in Schagen geweest. Ze lieten zien hoe Schagen er vroeger uit had gezien en hoe de mensen er uit zagen en dansten.

 

De andere markt viel echt super tegen. Dit was de avond markt in Julianadorp. We zaten eerst in de verkeerde bus. Een hele aardige buschauffeur heeft ons midden op een weg af gezet, zodat we zo min mogelijk moesten lopen. Na 2km lopen waren we er eindelijk. Misschien kwam het doordat er storm aan kwam, maar tot onze verbazing stonden er maar een stuk of 5 kraampjes en 1 iemand op een kleedje. We waren dus voor niks een uur onder weg geweest. We besloten dus maar om weer terug te gaan naar de camping. De bus die we moesten hebben kwam over 5min. We hadden dus haast. Wij vol overtuiging in een bus stappen. Stappen we uit op het tijdstip wanneer we er uit moesten. Je kan het al raden. We waren weer in een verkeerde bus gestapt. We hadden de bus aan de overkant moeten pakken.

We hebben uiteindelijk besloten om de bus weer naar Den Helder te pakken te pakken. Hier waren we nu al zo vaak geëindigd dus wisten we hier de bus route uit ons hoofd. Het regende, dus waren we maar in de Macdonalds gaan zitten zonder iets te bestelen. Niemand had dit gelukkig door. Na een half uurtje te hebben gewacht kwam eindelijk onze bus. We waren ook nog naar Texel geweest, maar daar maak ik een aparte blog post over

Op de camping zelf hadden we een andere plaag. We hadden namelijk een mol bij onze plek. Elke dag stond er wel weer iets nieuws omhoog. De camping heeft ons een andere plek aangeboden, maar om alles weer op te bouwen op een andere plek hadden we echt geen zin in. Hoe langer we er waren hoe minder plek we hadden om te eten, want overal waren molshopen.

Cartoon_slaapprobleem
bron:mindfulnessblog

Een andere min punt was mijn slaap probleem. Ik kan door dat ik vroeger soms de hele nacht door ging met gamen met weinig slaap de dag erna overleven. Alleen dit sloopte me na een paar dagen wel. We deden veel, dus veel energie ging er aan. Door te weinigaan slaap kwam deze energie niet meer terug. De laatste twee nachten waren het ergste. De eennalaatste dag  was vanaf 00:45 tot 7:00 een zware storm bezig. May sliep met haar slaap talent overal door heen, maar ik heb letterlijk elke druppel horen vallen en elke flits gezien. Ik had de hele nacht maar 2 uurtjes slaap gehad. Ik was zo kapot. Ik was blij dat de laatste nacht er aan kwam. Tot we in de middag hoorde dat het weer zou gaan stormen. Was weer het zelfde liedje. Gelukkig kreeg ik deze nacht iets meer slaap. Het bed van me vriendin de dag erna had nog nooit zo lekker gelegen. Ik sliep als een os.

Als het aan mij ligt ga ik nooit meer slapen in een tent. Geef mij maar een bungalowpark of een hotel in Turkije, maar ik vond het wel een hele leuke vakantie door de uitjes die we hebben gedaan.

Hopelijk tot de volgende blog,

 

Fabian van der Gijze