Het is uit met mijn vriendin (heden)

Vandaag is het 27 augustus 2016. Vandaag is de dag dat mijn relatie met mijn vriendin ten einde is gekomen na twee jaar, één maand en elf dagen. Waarschijnlijk word dit weer een blog post met een lach en een traan. Waarschijnlijk komt dit voor mijn vaste lezers heel vaag over. Ik ben momenteel namelijk drie dagen geleden met haar weer terug gekomen van een hele leuke vakantie. Nee, hier is niks gebeurd. Al hoe wel. We voerden samen een toneel stukje op.

Zelf ben ik niet zo van het stoer dan en zijn. Hier ga ik dan ook niet zeggen dat ik haar heb gedumpt. Ik werd vanochtend wakker gebeld door een privé nummer. Toen ik haar naam hoorde wist ik al genoeg. Dit zou de eerste dag worden dat ik haar mijn ex-vriendin zou gaan moeten noemen. Eigenlijk had ik het een paar dagen later verwacht, maar ze heeft het al eerder durven te doen. Dat het deze maand uit zou gaan was te verspelen. Als zij het niet had gedaan had ik het waarschijnlijk stop gezet.

Mijn ex is echt een schat met echt heel veel gevoel. Mede daardoor heb ik zo lang met haar gehad. Ik ben zelf ook enorm gevoelig. Ze twijfelde al heel lang over onze relatie. In mijn hoofd had ik dit moment al heel vaak voorbij zien komen. Toch probeerde we er nog iets van te maken. Naarmate ik het steeds erger begon te merken gingen mijn gevoelens ook veranderen.   Deze laatste maand leek wel een kleine toneel stukje van beide kanten. We wisten dat het uit zou gaan. Onze vakantie zat er aan te komen en dat was onze uitstel van executie. Het was al eerder besproken dat we dit misschien als afscheid moesten zien.

Elke avond heb ik heel lang wakker gelegen. Starend naar het plafon of naar haar. Dit waren de laatste dagen met haar. Het was weer een goede gok van mij. Ze wist ook dat ik het wist, want ik heb het tijdens de vakantie één keer gezegd. De laatste nacht dat ik bij haar sliep heb ik in de nacht afscheid genomen van haar twee lieve honden. Geloof mij of niet, maar dat is echt zo. Ik had een heel goed gesprek met iemand op WhatsApp waar ik het al aan gaf dat het uit zou gaan. Met een dubbel gevoel ben ik de dag erna door gekomen en vertrok ik door haar deur. Ik keek of ik daar nog spullen had liggen om mee te nemen, maar die waren allemaal al bij mij thuis. De koffer stond symbolische voor onze afscheid. Met een laatste kus en knuffel was het dan echt afgelopen.

De dagen voor de vakantie stond ik stijf van de adrenaline en twijfels. Moest ik het nou toch zelf uit maken of genieten van de dagen die we nog hadden. Ik koos voor de tweede optie, maar ik merkte het aan alles. Thuis was ik erg geprikkeld en heel boos. Op mijn werk viel ik steeds half in slaap door de slaap te kort en ik begon hele dagen op het internet te zitten. Mijn hoofd ontplofte echt van helende. Mensen die het hebben gemerkt mijn oprechte excuses. Je weet nu hoe het komt.

Het komt niet door haar en ook niet door mij. We zijn allebei zo erg gegroeid alleen niet met elkaar mee. Ik groeide met mijn blog en gooi mijn levensverhalen op het internet. Mijn ex las bijna alles, maar haten het echt als ik over ons schreef. Ze is vrijwel nergens op het internet te vinden. Door mij werd dit ineens anders. Zij groeide met haar opleiding en naar mijn mening werd ze van binnen ook heel sterk. De verschillenden meningen bracht ons vaak in discussie. We zeiden wel dat we van elkaar hielden, maar stiekem was dit steeds meer op een vriendschap gebaseerd.

Deze dag voel ik mij echt extreem vaag. Moet ik nou opgelucht zijn of juist heel verdrietig. Mijn droom is altijd geweest om met mijn eerste vriendin samen oud te worden. Helaas is dit niet gelukt, maar aan de andere kant kan ik nu wel weer rustig slapen. De onrust is nu weg.

Voor mijn blog is dit ook een verandering. Zoals ik al aan gaf ga ik veel persoonlijker schrijven. Nu snap je de rede waarom. Het zou na de vakantie kunnen zonder dat ik haar er bij betrok. Er is namelijk een verhaal die momenteel nog, maar vier mensen van mij weten. Eigenlijk weet maar één vriendin dit verhaal van mij. Ik wil deze verhaal al heel lang online gooien om ook een boodschap mee uit te stralen. Helaas zorgde dit verhaal al bijna eerder voor een breuk, dus ik heb het simpel weg daarom niet online gezet.

Hopelijk vinden we allebei een leuke nieuwe partner waar we wel oud mee worden. Ons kenden moet dat ook wel lukken. Het is gewoon een hoofdstuk in ons leven die we gelukkig mooi hebben kunnen afsluiten.

Bedankt weer voor het lezen. Ik ga deze rare blog klaar zetten en ga weer door met mijn eigen leven. Het gaat wel even anders zijn. Normaal was ik bijna elk wekend bij haar te vinden, dus dat word echt wennen. Hopelijk tot een volgende keer. Mocht je mijn ex vriendin nou persoonlijk kennen. Laat haar gewoon met rust en bespaar haar de vragen. Als ze iets aan je kwijt wil laat ze het je zelf weten. Ik weet hoe moeilijk ze het vond om deze keuze definitief te maken. Als je een echte vriendin of vriend ben dan snap je het.

Nogmaals bedankt en tot ziens

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Alcohol (mijn mening #2)

 

Door de rol die alcohol in mijn leven heeft gespeelt. Heb ik hier een sterke mening over gekregen.  Ik ga nooit drinken. Ik heb tot nu toe ook nog nooit alcohol genuttigd. Ik ben hier trots op en blijf hier trots op. De grote mening ‘ je heb alcohol nodig om het leuk te hebben’ vind ik zulke onzin. Waarom zou je iets nodig hebben om te kunnen genieten.

Vroeger had ik een enorme haat aan alcohol. Ik was er zo op tegen. Ik vond dat niemand alcohol mocht drinken in me buurt. Als ik een blikje bier zag liggen bij bijvoorbeeld me vader schudden ik het en gooide het keihard kapot op de grond. Zo dacht ik dan weer een blikje minder. Als ik merkte dat iemand aangeschoten raakte irriteerde ik me hierzo aan. Ik maakte die gene uit voor alcoholist en liep er van weg. Heb zelfs ooit iemand geslagen van 50, omdat die dronken was en me zo erg irriteerden.

Na veel praten is de angst af genomen, maar mijn mening gaat denk ik nooit veranderen. Ook vind ik het super raar als ik tegen iemand van 15 zeg ‘’ ik heb nog nooit gedronken en ga dit ook niet doen’’  dat ze je dan raar aan gaan kijken. Pas als je het uitlegt zegen ze oo nou snap ik het. Hun mogen eigenlijk niet eens drinken, maar zijn zo verbaast dat iemand anders het niet doet.

Ook verbaast het me zo erg dat je er zo makkelijk aan kan komen. Op je werk bijvoorbeeld. Overal geven ze aan in de zaak geen alcohol onder de 18. Wat doen ze. Ze geven alle werknemers na het werk een alcoholische drankje. Zitten maar twee 18 jarige jongeren bij de rest allemaal onder de 18.

 

Ben wel blij dat ik er niet meer zo mee zit als mensen iets drinken. Kan me wel nog steeds irriteren aan te veel drank gebruik, maar dat gaat denk ik nooit echt over.

Dit was mijn mening over alcohol. Heb je er zelf iets aan toe te voegen of een hele andere mening zet het gerust in de comments.

 

Tot de volgende blog,

Fabian van der Gijze

Alcohol problemen thuis (verleden)

Toen mijn  ouders nog niet gescheiden waren was het elke dag haast het zelfde liedje. Mijn vader kwam thuis van zijn werk en was bezopen. Hierdoor ontstonden veel ruzies in huis. Begon meestal gelijk al bij het eten en bleef de rest van de avond door gaan. Heel vaak viel mijn vader door de alcohol inslaap op de bank. Iedereen was dan altijd opgelucht. Was even rustig.

Op het laatst werd het steeds erger. We vluchten naar buiten om een ommetje te lopen. Om maar van hem weg te blijven. Vaak belde we mijn moeders zus. Die heeft ons echt super goed geholpen in die periode. We hebben een tijdje bij haar gezin verblijft, maar hier schrijf ik nog een apart stukje over.

Soms was de ruzie zo erg dat mijn vader zomaar verdween en een dag later dood leuk terug kwam. Een keer was dit niet het geval. Dit was toen ik jarig was en dit ook vierde. Hij kwam toen pas in de nacht terug. Ik was hier toen zo verdrietig over, want mijn eigen vader kwam niet op mijn feestje. Later bleek dat hij dan in zijn bus sliep op een parkeerplaats.

Het werd in ieder geval door de alcohol gebruik niet gezelliger op thuis. Er waren natuurlijk wel dagen dat hij niet dronken was. Dan was hij gewoon een normale papa die gaf om zijn kinderen. De alcohol veranderde hem gewoon in een heel ander mens.

Binnen kort wil ik twee blogs maken. De ene gaat over de leuke tijd, want het is niet altijd slecht geweest en een nieuw stukje over mijn mening over alcohol.

 

Tot de volgende blog

Fabian van der Gijze

muziek heeft geen datum (heden)

Af en toe heb ik van die dagen dat ik echt de hele avond oude muziek luister. De rede? Ik ben van mening als je een nummer leuk vind, dan maak het echt niet uit hoe oud zo’n nummer is. Muziek zit in je hart en wat je raakt laat je nooit meer kwijt. Je kan toch ook houden van iemand die 20 jaar ouder is, waarom dan niet van een nummer die uit je jeugd komt.

Vaak als ik zo’n avond heb dan denk ik niet wat een kut leven had ik toen eigenlijk, maar juist aan leuke dingen. Oke soms aan mindere, maar dat ligt ook weer aan het nummer. Ik luisterde vroeger bijvoorbeeld altijd naar Lisa die Hallelujah zong. Dat nummer hielp me altijd als ik even verdrietig was of boos. Ben ik gelovig? Nee totaal niet. Vind ik het een mooi nummer? Super mooi. Tijdens het luisteren kon ik het vroeger nooit droog houden. Nu gaat dat wel vaak, maar soms bepaalde momenten en ik hoor het nummer weer dan hou ik het niet meer droog. Dan zie ik me zelf weer even als klein jongetje zitten die het nummer weer mee zat te zingen. Half huilend dat wel, maar het hielp.

Als ik sommige nummers aan leeftijdsgenoten laat horen dan herkennen ze het nummer niet. Dit komt vaak doordat ze het nummer ook eigenlijk niet kunnen herkennen. Ik luister echt super veel oude nummers van bijvoorbeeld me moeders jeugd. Ik kwam al super snel in aanraking  met muziek nummers. Ik heb een oudere zus en die luisterde altijd wel muziek die toen in was. Al die nummers begon ik dus leuk te vinden en te kennen. Me moeder bleef ook altijd door zingen al had ze nog zo veel problemen. Zo kwam ik in aanraking met haar muziek.

Zo heeft iedereen denk ik wel zo zijn nummers. Die je dan af en toe aan zet. Om weer even terug te kunnen denken aan de tijd toen je het voor het eerste hoorde.

bolg muziek

Afbeelding Bron: www.articlomine.com

Fabian van der Gijze

Deeserveit (heden)

Laatst ben ik  op de blog gekomen van Deborah. Haar blog heet  Deeserveit. Ik vond haar blog echt super leuk om te lezen en de site ziet er naar mij mening echt leuk uit.

Ik besloot haar te contacten.  Ik vroeg haar of ze me blog wilde bekijken en beoordelen. Ik kreeg een berichtje met de vraag wat me mail, want dit was makkelijker communiceren. Ik was blij wat ze zou me blog gaan bekijken en beoordelen. Ik had op maar een paar tips gerekend in een klein berichtje.

In plaats een klein berichtje kreeg ik een heel groot berichtje met echt super goede tips. Waar ik ook echt iets aan had. Ik vond dit echt super aardig, want ze heeft me nooit ontmoet, maar neemt toch even de tijd om me blog te lezen en tips te zoeken. Vandaar deze shout out.

Kijk ook eens naar haar blog op  https://deeserveit.wordpress.com/ . Is echt een super leuke blog. Elke week een stukje over Rotterdam en elke vrijdag een klein grappig stukje die mensen kunnen in sturen of wat ze zelf heeft mee gemaakt en nog veel meer. Dus neem gerust eens een kijkje, want je krijg er geen spijt van.

Nogmaals bedankt Deborah en als je ooit hulp nodig heb je weet me te vinden online.

https://deeserveit.wordpress.com/

Fabian van der Gijze

De ontmoeting na het onderduiken (verleden)

Toen we weer gesetteld waren in Puttershoek en het weer iets rustiger was kreeg ik weer contact met mijn vader. Ik en mijn zus spraken, dus weer af dat we bij hem langs zouden komen en gelijk dan maar bleven slapen. Dit was achter af de domste fout die we toen konden maken. Hoezo? Daar kom ik zo op terug.

De dag dat het zou gebeuren was er een feest in Puttershoek. We wonen dicht bij het dorp dus je krijg alles mee en je kon er niet om heen. We liepen wat rondjes op de markt tot dat er beweging kwam op het podium. Ze gingen mensen mooier maken. Ze zouden een knipbeurt krijgen en dure spullen. Noem het maar op. De kandidaten stonden al vast dus niemand kon nog mee doen. Tot onze verbazing werd plotseling een naam geroepen. Van die naam schrokken we zo erg. Was namelijk de naam van mijn vader.

We waren hier niet op voorbereid. We zijn in shok snel terug gegaan naar huis. We durfde nergens meer heen. We waren gewoon te bang, maar in de middag hadden we wel met hem afgesproken. We zijn toen met behulp van een oud vriendin van mijn moeder naar hem gegaan.

Alles leek later een verassing te zijn en goed bedoeld, dus de vriendin ging weg plus onze stres. Alles verliep goed tot de dag er na. Toen gebeurde er iets wat ik niet snel zou vergeten en mijn dapperheid zichtbaar werd. Mijn moeder kreeg ons niet te pakken en raakte in paniek. Hoe vaak hoor je wel niet op het nieuws dat er iets gebeurd met kinderen.

Ze kwam aan bij mijn vaders huis. Er ontstond meteen een hele grote ruzie. Mijn moeder kreeg geloof ik een klap en zakte later ergens boven aan de dijk in elkaar. Zonder dat mijn zus en ik dit wisten. Zonder dit te weten. Wist ik iets heel zeker. Ik wilde niet meer blijven op die plek. Al was ik nog in mijn  pyjama ik moest gelijk weg of ik me toch nog heb omgekleed weet ik niet meer.  We stormde naar huis. Daar bleek niemand te zijn. we werden gek. Eindelijk toen we mijn moeder aan de lijn kregen hoorde we dat ze was opgevangen en veilig was.

Later is toch het contact weer tot leven gekomen en ging het een lange tijd weer goed, maar daar over later meer.

Fabian van der Gijze

Een kleine kaart, maar voor mij een grote betekenis (heden )

Een kleine kaart, maar voor mij een grote betekenis

Een van de eerste opdrachten van Zomeronderdernemer was pak een kaart wat bij je past en vratel later waarom. Op deze manier konden we elkaar leren kennen. Mijn kaart zag een beetje uit als de afbeelding van deze blog. Een flessepost die aan gespoeld was en nog ongeopend was. Deze kaart sprak mij gelijk aan. Mijn uit leg voor mij keuze was. Mensen zien mij vaker als iemand anders dan hoe ik werkelijk ben. Je moet mij eerst leren kennen voor je echt weet wie ik ben en waar ik voor sta. Ik zag natuurlijk gelijk iedereen me aan kijken. Hoorde wat gerozelmoes zoals nu ben ik echt nieuwschierig, echt mysterious.

Het is wel echt zo. Mensen die ik ken en mijn blog lezen zijn echt verbaast. Vooral de mensen waar ik niet mee om ga of haast niet. Vaak denken mensen oo das een gamer en die is niet echt interresant. Tot ze me echt leren kennen. Dan weten ze ineens dat ik echt goed kan praten en me kan inleven in mensen. Ik ben niet zo’n doorsnee kind, maar een kind met een verhaal en die mischien in de klas wel stil is, maar buiten zouden ze me eens moeten horen.Daarom wil ik echt mee geven. Denk niet dat je iedereen kent als is het je beste vriend. Zoek contact en toon echte intresse. Als je dat doet. Leer je pas echt mensen kennen. De mensen die mij echt goed kennen weten hoe ik ben en hoe ik praat en weten ook mijn verhaal.

tumblr_mh9lidNhse1rzq5xjo1_500_large

Fabian van der Gijze

foto bron: http://ourlipsaresealed.skynetblogs.be/tag/flessenpost

Een kleine afstand maar toch zo groot (heden)

Afgelopen donderdag 9 juli was mijn laatste werkdag bij de Nettorama. Tijdens dat ik de pakken appelsientje vulde keek ik een beetje naar rechts richting het bier. In eens zag ik een man lopen een kop kleiner dan mij zelf. Was een man rond de 50 a 60 met gijze haren. Het sprak me op een of ander manier aan, dus ik bleef kijken. Ik bleef staan en ik deed niks meer.

Tot het moment dat hij zich heel even omdraaiden richting de kant van mij wist ik niet waarom ik bleef staren. Hij leek iets heel vertrouwelijks te hebben waardoor ik bleef staren. Toen hij richting mij keek gebeurde er iets met mij. Alles werd heel even een soort van waas. Het leek heel even of alleen wij in de winkel waren. Schoot steeds   maar 1 ding door mijn hoofd  in dat kleine minuutje. Is deze man nou mijn kinderpsycholoog van meer dan 4 jaar geleden. Ik stond werkelijk verstijft en kon niks meer doen. Toen het moment kwam dat hij weg was kwam ik pas weer tot besef. Ik baalde zo erg dat ik niks had gedaan. Mijn hele laatste werk dag heb ik aan dat moment moeten denken maar daar bleef het niet bij.

Thuis bleef ik er aan denken. Ik kon het me gewoon niet voor stellen. De man die mij een soort van had gevormd. De man die zo vertrouwd was voor mij. De man die ik niet zag als maar een psycholoog, maar meer als een hele goede vriend. Kwam voor maar 1 min mijn leven weer in en verdween daarna zoals hij verdween toen we echt afscheid moesten nemen. Diep van binnen kwam het kleine jongetje weer tot leven die altijd liever bij hem was dan thuis.

De verhalen van vroeger kwamen weer even terug en het mooiste verhaal kwam vandaag eigenlijk pas weer te boven. Het verhaal dat ik hem een keertje had uitgenodigd bij me thuis om een dart wedstrijd tegen elkaar te houden. De wasmachine was kapot. Mijn moeder was single. Ik zag hier wel een mooie kans. Ik had toen dus tegen mijn moeder gezegd. Mama ik weet iets heel slims. Mr mijer kan vast wel een wasmachine maken. Waarschijnlijk had hij dit natuurlijk niet gekund :). Als hij dit nou doet mag hij hier dan ook blijven bij mij. Ik had helemaal niet door dat hij al lang getrouwd was en al lang kinderen had, maar hij zou bij mij blijven.

Ik heb na vele dagen eindelijk een mailtje durven sturen met de vraag of hij het was. Vandaag kreeg ik een mailtje terug. Ik wist niet hoe snel en blij ik naar die mail moest kijken. Het was hem echt. De soort van verloren vriend had ik dus idd weer heel even terug in mijn leven. Dat ene minuutje liet mij weer even zien. Ja je bent nu echt veranderd en alles gaat nu echt goed met mij, maar die vriend. Die mij daar enorm heb mee geholpen. Zou ik eigenlijk nooit meer kunnen spreken.

Ik heb hem over mijn blog verteld en ik hoop dat hij dit leest.

Hier bij wil ik echt even zeggen. Bedankt voor alles. Je heb me echt geholpen om mijn leven te kunnen leiden die ik nu leef. Bedankt voor alle mooie momenten die ik heb kunnen hebben met jou. En ik hoop als we elkaar een keertje tegen komen in een stad of waar dan ook dat we ooit eens weer een echt goed gesprek kunnen hebben op een terrasje. Al mag dat volgens mij niet.

Tot ooit

Fabian van der Gijze

Mijn eigen bedrijf (heden)

3 weken terug heb ik ontslag genomen bij mijn werk. Ik vond het echt niet meer leuk en mijn werk deed steeds meer dingen die mij niet bevielen. Het liefst deed ik iets waar ik ook financieel moest gaan denken. Iedereen zei gelijk zet dat maar uit je hoofd, want dat gaat nu gewoon nog even niet. Ik ging dus maar ergens anders solliciteren. Dit werd de kruidvat.

Een paar dagen later kwam ik een advertentie tegen toen ik op Facebook zat. Er stond in de advertentie heb je nog geen zomerbaantje en wil je graag eigen baas zijn en het ondernemingsschap ontdekken. Normaal klik ik nooit op advertenties, maar dit keer sprak het  me echt aan. Ik kwam op de site  http://zomerondernemer.nl terecht. Na het lezen van deze site werd ik steeds blijer en drukker. Gelijk begon ik allemaal ideeën te verzinnen. De zelfde avond overlegd met mijn  moeder. Ze vond het er leuk uit zien dus ik mocht me inschrijven. Ik helemaal blij en me dan ook nog de zelfde avond me inschrijven.

Een week erna kreeg ik een mailtje dat ik op gesprek mocht komen voor me eigen bedrijf. Ik gelijk mijn plan op papier zetten. Van de kruidvat kreeg ik de zelfde week het nieuws dat ik niet door was naar de volgende ronde. Mijn focus ging toen helemaal naar het project. Ik moest en zou dit mogen doen.

Ik werd gebeld en moest naar Dordrecht om een intake af te nemen. Ik kreeg hier te horen wat het project in gaat houden . Ze vonden mijn plan heel leuk en dachten dat het zeker wel moest gaan werken. Ik kreeg dus het nieuws dat ik het mocht doen. Ik heb dus nu een investeerder voor mijn bedrijf. Binnenkort krijg ik dus geld op mijn rekening om te investeren van mensen die me helemaal niet kennen. Ik ben hier zo blij om

Ik krijg nu ook  binnen kort trainingsdagen en moet allemaal bedrijven gaan bezoeken, zodat ik niet zonder goede aan pak een bedrijf start wat niet van de grond komt.

Ik heb dus weer iets te doen in de zomervakantie. Ik kijk hier zo naar uit en word bij elke gedachten er aan steeds weer blij. Nu maar hopen dat ik een goede ondernemer ben J

Fabian van der Gijze