Voor het eerst naar een gay feest van B-Sassy

Uit het niks werd ik door mijn lieve collega Sammy uitgenodigd voor een feestje in Weert. B-Sassy zou daar blijkbaar een gay feest geven. Nou ben ik zelf hetero, maar dat hoef naar mijn mening niet de pret te drukken. In het verleden klaagde ik wel eens dat ik nooit mee werd gevraagd voor feestjes, dus ik mocht simpel gezegd van mij zelf ook geen nee zeggen. Voor het eerst ging ik dus weer eens uit en voor het eerst zou ik naar een gay feest gaan. Ik ben lekker open minded, dus ik was wel benieuwd. Laat dat gay feest van B-Sassy maar komen.

Mijn vakantie ging precies op het dag van het feestje in. Zo had ik gelukkig ook geen problemen met vrij krijgen. Lekker omslachtig ging ik eerst naar het huis van mijn moeder. Even mijn was in de wasmachine gooien en daarna door naar Weert. Was even een omweg, maar Sammy en Marleen moesten toch nog uit Hilversum komen. Na een reis van 3 a 4uur kwam ik eindelijk aan in Weert. Iets te vroeg, dus ik besloot Weert maar weer eens te verkennen. Was er wel eens geweest met een ex-vriendin, maar dat was ook alweer eventjes geleden. Uiteindelijk liep ik maar eens naar Sammy haar huis en toevallig kwamen Sammy en Marleen er ook net aangereden.

Het gay feest van B-Sassy zou pas laat op de avond beginnen, dus we hadden nog wel even de tijd bij Sammy thuis. Helaas moest Marleen de dag erna vroeg vrijwilligers werk doen, dus die kon niet mee naar B-Sassy. Marleen zou ons dus alleen kort gezelschap houden. Gelukkig zou Sabine er wel nog aankomen, dus we zouden in ieder geval niet alleen zijn. Nou vind ik Sammy als persoon echt een geweldige meid. Lekker gek, open minded en echt haar zelf. Nu had ze aan Marleen en mij gevraagd of wij interesse hadden om een piercing in haar oor te knallen. Een normaal mens zou dit waarschijnlijk niet vragen en een normaal mens zou dit ook zeker niet doen. Alleen wij dachten met zijn drieën lekker, waarom ook niet. Weet niet of ik ooit nog eens de kans gaat krijgen om het bij iemand te doen, maar deze gek heeft gewoon een piercing gezet in iemand zijn oor. Goed begin van de avond zeggen we dan maar hé.

Na een pizza en een opmaaksessie, moesten we Marleen helaas toch echt afzetten. Ze moest er alweer vandoor. Snel nog even een leuke foto maken, een hug geven en met veel pijn afscheid nemen. Het was net een aflossing van de wacht, want Sabine kwam er ook alweer aan. Nou is Sabine altijd mijn feest maatje bij werkfeestjes, dus ik keek er al heel erg naar huis. Gewoon met twee hele gezellige meiden losgaan. Één gelukje was er dit keer wel. B-Sassy zou tot ongeveer 4 uur duren. Sabine en ik bleven dus gezellig bij Sammy en har vriend slapen. Zoals je misschien weet drink ik zelf niet en was ik vroeger enorm tegen alcohol. Nu is dat tegenwoordig gelukkig niet meer het geval. Sabine moedig ik dus altijd aan op feestjes om ook gewoon te drinken. Dit kon op werkfeestjes alleen nooit. Er moest namelijk nog terug naar huis gereden worden. Nou maak ik altijd het grapje Sabine moet op de bar en met alcohol zat die kans er nu eindelijk toch echt in.

De avond viel, onze neon outfits waren aan, de make-up zat goed, dus wij waren ready voor het gay feest van B-Sassy. Tijdens dat ik Sammy haar nagels aan het lakken was, vond ik ergens ook wel dat ik iets geks moest doen. Gingen ten slotte natuurlijk wel naar een gay feest. Ik besloot dus ook eens zelf nagellak op te doen. Normaal de ik het bij een ander op, maar waarom zelf niet eens proberen. Zit je dan met je glitternagels. Voelde enorm raar en het paste ook echt totaal niet bij mij, maar voor één keertje kon ik de uitzondering wel maken. Wij waren klaar voor het feest en ik kon ook niet meer langer wachten. Op naar Weert en op naar B-Sassy.

Ik kan je vertellen dat wij lekker opvielen met onze outfits. We hadden echt knallende neon kleding aan. Normaal wacht ik altijd af met dansen. Dit keer was dat niet het geval. Misschien was het de mensen waar mee ik bij B-Sassy was, misschien omdat gay feesten ook bedoeld zijn om iedereen te accepteren of misschien was het de muziek, maar ik ging er gewoon gelijk voor. Ik had het oprecht enorm naar mij zin. Dit had ik echt even nodig en kon weer even alles en iedereen vergeten. Voordeel is ook dat ik nooit moe word, dus het volhouden was ook niet moeilijk. Ik kan B-Sassy alleen maar mijn complimenten geven. Heel de avond was fijn en ik heb echt heel erg genoten.

Ik was zelf heel erg benieuwd of ik last zou hebben van de mannen. Op mijn sociale media is het gewoon een feit dat ik wat meer aandacht krijg van mannen dan van vrouwen. Op het feest viel dat ook wel mee eigenlijk. Af en toe even een blik of een knipoog, maar dat maak mij nooit zo uit. Daarnaast vrouwen in overvloed, dus ik had ook nog wat om naar te kijken. Bij deze wil ik Sabine, maar vooral Sammy nog even bedanken voor de gezellige avond/nacht. Ondanks ik niet drink en niet echt vaak naar feestjes gaat, vroeg je mij mooi toch wel mee. Dat waardeer ik echt enorm en we gaan het hopelijk nog veel vaker doen. Ouwe feestgangers 😉

Hou B-Sassy trouwens ook zeker in de gaten. Vind dat ze het goed doen. Daarnaast kan het wel een gay feest zijn, maar als hetero word je ook zeker met open armen ontvangen. Die tip heb je dus in ieder geval weer te pakken.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Waar is mijn vader nou weer?

Gisteren was het weer eens tijd voor mijn verjaardag. Nou heb ik nachtdiensten dus ik kon lekker overdag slapen en rondlopen. Het weer was perfect, dus mij hoorde je verder niet klagen. Dit soort dagen ga ik altijd een beetje terugblikken. Gewoon even lekker denken. Nou bleef ik dit keer wel bij een verhaal hangen. Mijn vader was namelijk op mijn verjaardag eens verdwenen. Hij had ruzie met mijn moeder en was toen weer eens voor een tijdje verdwenen. Gek genoeg bleef dat verhaal dit jaar enorm lang hangen.

Ik heb een lange tijd geleden ervoor gekozen om niet meer met mijn vader om te gaan. Persoonlijk kan ik je vertellen dat het één van mijn beste keuzes ooit was. Het was een last die van mijn schouders viel. Mijn vader probeerde vroeger elke verjaardag weer contact te maken. Begrijpelijk, maar voor mij een enorme last. Ik keek mede daardoor altijd enorm tegen mijn verjaardag op. Gelukkig doet die dit al een tijdje niet meer, al had ik er dit jaar wel weer een beetje vrees voor. Ik weet niet hoe mijn vader er nu bij zit, maar hoe ik hem ken had hij dit jaar ineens wel weer wat kunnen laten horen. Weer eventjes proberen en zichzelf te laten horen.

Zo sliep mijn vader dus weer even mijn hoofd in. In die tijd hadden mijn vader en mijn moeder heel veel ruzies. Het alcoholprobleem was toen echt op zijn hoogte punt. Regelmatig verdween mijn vader toen even voor een dagje. Als kind had ik alleen nooit verwacht dat dit ook op mijn verjaardag zou plaats vinden. Stel je maar even voor dat je weer een klein kind bent. Je wordt wakker om je verjaardag te kunnen vieren, je ziet je vader nergens en je moeder zit in de stress. Het was heerlijk dat mijn familie in de middag zou komen, mar de belangrijkste ontbrak gewoon. Ik en mijn moeder hebben hem dit zo kwalijk genomen. Hij hoorde er gewoon te zijn. Een kind moet niet op zo’n dag uitleggen aan zijn vrienden en/of familie waarom je vader er niet is.

Denk dat dit stiekem ook een redde is dat ik niet zo veel geef om een verjaardag. Het veroorzaakt toch een krasje en per jaar verdwijnen er toch weer een paar mensen uit je leven. Vroeger wist ik dat mijn oma en opa er altijd wel bij waren, maar die hebben we natuurlijk de afgelopen dagen ook verloren.

Voor mij is het in ieder geval wel een streven dat ik nooit een verjaardag ga missen als ik ooit een kind heb. Dat zal ik hem of haar in ieder geval niet aan willen doen. Je hoort er ook gewoon bij te zijn. Niet vluchten vanwege je eigen problemen!

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Naar Giant Little Ones op de Roze filmdagen Festival

Voor een al wat langere tijd ben ik lid van BNN en tegenwoordig dus van BNNVARA. Ik was altijd fan van Bart de Graaff, wilde graag bij BNN werken en werd dus een lid. Als lid steun je BNNVARA, mag je dingen eerder zien, kan je dingen winnen en je wordt soms uitgenodigd. Zo kreeg ik een uitnodiging voor de Roze filmdagen festival. De naam Roze filmfestival verraadt het misschien al, maar dit is een LGBTQ Film festival. Misschien weet niet iedereen wat LGBTQ betekend, maar dat staat in ieder geval voor alle liefdes lijntjes naast hetero.

Zelf val ik dan wel op vrouwen, maar ik was gelijk geïnteresseerd om naar de Roze filmdagen te gaan. Persoonlijk wil ik wel altijd alles weten van het onderwerp seks en de LGBTQ vind ik zelf ook erg belangrijk. Meerdere redden, maar ik weet sowieso dat veel lezers/volgers erbij horen en ik vind het enorm belangrijk dat iedereen gewoon lekker zichzelf kan en mag zijn. De Roze filmdagen vonden plaats in Amsterdam. Nu ik in Hilversum woon ben ik daar dus zo. Toen ik mij inschreef voor mijn Roze filmdagen kaartje, besefte ik mij gelijk dat ik gelijk door moest na mijn nachtdienst.

17 maart was het dan eindelijk zo ver met een kleine 2 uurtjes slaap vertrok ik naar Amsterdam. Van moeheid was niks te merken. Ik had er gewoon heel veel zin in. Ik was echt enorm benieuwd. Persoonlijk wilde ik mij echt laten verassen door de Roze filmdagen, vandaar had ik mij nog niet echt ingelezen. Het enige wat ik wist, was dat de film een LGBT-tintje zou hebben. Wie er op afkomen, hoe groot het zou worden en welke film ik zou gaan zien wist ik allemaal niet. Tot ik zelf aankwam bij de Westergasfabriek. Waar de grote pinguïn logo al te zien was.

De deur bestond uit een soort van glazenkast, ik moest mij aanmelden bij de BNNVARA-balie. Hier kreeg ik mijn kaartje voor de film Giant Little Ones. Één van de vele films die draaide op de Roze filmdagen. We kregen twee muntjes om wat te kunnen drinken en ik genoot van de verschillende mensen en de mooie omgeving. Uiteindelijk gingen de deuren voor Giant Little Ones dan eindelijk open.

Het was voor mij best grappig om te zien. In mijn leven ben ik voor opnames maar 1 keer in een gay club geweest en verder kom ik nooit op dit soort plekken. In plaats van reclames voor restaurant, kreeg ik nu gaysauna reclames te zien en winkels waar je de beste kinky spullen kan kopen. Was even wennen, maar vond het wel grappig om te zien. Als je ergens heen gaat zonder je er eerst echt in te verdiepen weet je uiteindelijk toch nooit waar je in terecht kwam.

Nu weet ik dat gelukkig wel en ik zou mij nu al inschrijven voor volgend jaar. Wat een mooie film was Giant Little Ones en wat een mooie open plek was de Roze filmdagen. Over de film wil ik niet te veel spoilen, want ik ben van mening dat iedereen zelf echt deze film moet zien. Je hoef in ieder geval niet bang te zijn dat je uitgebreide seks stukjes krijgt te zien. Nee, dat hadden ze echt heel mooie verwerkt. Wat je wel krijgt te zien is de reacties, nadat het uitkomt dat twee vrienden met elkaar hadden geëxperimenteerd. Toevallig heb ik al een blog klaar staan over dat LGBT in Nederland zeker wordt toegelaten, maar nog lang niet is geaccepteerd. Dat zie je in deze film heel goed terug.

Verder wordt in de film ook nog een klein kijkje gegeven in de ontdekkingsreis van een meisje die een jonge wil zijn en iemand die tegen haar zin in seks heeft gehad. Al bij al een hele leerzame film, die mijn ogen gelukkig weer nog verder opende. Alleen ik weet van mij zelf dat die gelukkig al heel ver open staan. Als jij van je zelf weet dat ze in ieder geval nog een heel klein stukje open kunnen gaan raad ik je deze film en de Roze filmdagen echt aan. Verbreed je kennis en verklein het minderwaardigheidsgevoel. Liefde is liefde en niet meer dan dat.

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Wil je veel of weinig liefdes ervaring? Seks en Drugs praat #6

Heel wat jaar stond mijn leven in het teken van zo min mogelijk op mijn vader lijken. Hij drinkt, ik dus niet / Hij had veel vrouwen, ik dus zo min mogelijk. Die drang is gelukkig veel minder geworden. Alleen ik sta nog steeds wel achter deze punten. Het liefst heb ik zo min mogelijk ervaringen met verschillende mensen. Alleen dat is mijn mening. Ik was wel eens benieuwd hoe andere daar over dachten.

71 mensen beantwoorde de vraag. Wil je veel of weinig partners hebben gehad. 65 stemde voor zo min mogelijk en 6 mensen gingen voor de optie veel partners. Op de vraag mijn partner moet veel of weinig ervaring hebben, hadden nog maar 55 mensen een mening. Waarvan 40 mensen voor weinig gingen en 15 mensen voor veel. Ik vond dit resultaat grappig om te zien. Mensen willen het liefst zelf dus niet zo veel partners afgaan, maar zien hun partner liever zelf iets meer ervaring hebben.

Uiteraard maakte ik hier weer een nieuwe Seks en Drugs praat video over. Dit is namelijk mijn mening er over!

Vergeet niet te abonneren en dan zie ik je hopelijk weer de volgende keer 🙂

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Neergeschoten in de videoclip Money Monica met Bizzey

Tegenwoordig probeer ik mijn werk voor de camera weer een beetje op te pakken. Zo was ik laats te zien in Emma’s Peepshow, ben ik een YouTube kanaal gestart en zit ik in een selectie voor een programma. Het plezier en de drang is weer enorm. Ik vind de combinatie met achter de schermen bij Utopia perfect. Als je mij een beetje kent, dan weet je dat muziek ook een enorme liefde van mij is. Een videoclip blijft voor mij altijd speciaal. Al helemaal wanneer ik er zelf een rol in heb. Zo ben ik nu ineens te zien in de nieuwe videoclip genaamd Money Monica.

Kapot door de week lag ik even in mijn bed. Ineens ging mijn telefoon af. Met mijn slaperige kop nam ik de telefoon op. De acteer klus die ik niet had gekregen vanwege mijn leeftijd, was toch ineens weer vrijgekomen. Door het gebrek aan tijd, maakte de leeftijd gelukkig niet meer uit. Deze rol kon ik natuurlijk niet laten schieten. Gelukkig had ik ook nog eens het geluk dat het castingbureau uit Rotterdam kwam. Zo kon ik lekker met hem mee rijden naar de set.

De dag er na stond ik dus weer eens op een videoclip set. Onze kleding, make-up werden verzorgd en we konden ons een beetje inlezen via het script. Wij mannen zouden gezellig een avondje pokeren, we zouden uitgedaagd worden door een vrouw en later zouden we neergeschoten worden. Persoonlijk heb ik niet echt een bucketlist, maar neergeschoten worden voor film was in ieder geval wel echt nog een droom. Ik was zo benieuwd hoe dit zou gebeuren.

Soms denk ik wel eens dat ik meer mijn mond moet houden, maar tijdens opnames word ik altijd heel gemotiveerd. Als ik ergens kan helpen, dan zeg en vraag ik dat gewoon. Gelukkig speelde ik als tiener altijd poker op de computer. Zodoende wist ik hier gelukkig iets vanaf. Met die kleine poker dingen kon ik mijn inbreng weer geven tijdens de opnames. Nu ik in de videoclip dan bepaalde dingen terug zie, word ik stiekem weer extra enthousiast.

Het vetste deel was alleen wel het neerschieten. Kyara, moest eerst drie andere pokeraars van achteren neerschieten. Hun vielen neer en daarna mocht ze mij neerschieten. Het vette daaraan was dus dat ik naar haar en het geweer moest kijken. Ik zag haar dus elke keer weer de trekker over halen en daarna het vuur en de kogels er uitkomen. Het vallen mocht ik zelf invullen. Op de set heb ik ooit eens de zin ‘’doe het goed of doe het niet geleerd’’. Ik besloot mij dus elke keer echt goed te laten vallen. Het bezorgde mij een hele blauwe been en bil, maar door hoe het uiteindelijk in de videoclip is geworden sta ik hier nog steeds achteren.

De videoclip Money Monica, is van de rapper Hansie, maar deze dag bracht ik vooral met Bizzey door. Dit was voor mij de tweede keer dat ik een dag met hem door mocht brengen. De status van een persoon boeit mij eindelijk nooit. Het is vet, maar ik zie hem bij voorbeeld niet ineens als een god. Nee, ik vind iets anders veel belangrijker bij hem. Zijn gedrevenheid, passie en zijn liefde voor zijn gezin, dat vind ik nou tof om te zien. Dit zag ik tijdens de opnames van COCA, maar nu ook weer tijdens de videoclip van Money Monica. Dit motiveert mij alleen maar meer, om mijn dromen na te streven!

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Echt heel tof om te zien wat een persoonlijke video kan doen

Met mijn blog ga ik nu wel al een tijdje mee. Inmiddels zijn we al zo’n 500+ aan blog posten verder. In 2016 begon ik er mee en had er gelukkig al gelijk voor gekozen om het lekker persoonlijk te doen. Ik wilde mij zelf en andere kunnen laten huilen, zo persoonlijk moest het zijn. Een persoon die vreselijk dyslectisch is, wilde even proberen om zijn gevoel via woorden in een ander te plaatsen. Nooit gedacht dat het zo lang zou duren, maar we zijn er nog steeds. Nu na die drie jaar ben ik YouTube er gezellig bij gaan doen. Een plek waar ik normaal mijn mening over seks en drugs geef, maar nu eens een verleden verhaal vertelde. Had een paar reacties verwacht, maar eigenlijk niet dit.

Ik besloot tegen de deur van mijn muziekkamer te gaan zitten en mijn verhaal te vertellen. Het kleine jongetje was weer even terug op de plek waar hij 8 jaar geleden zat. De trillingen moesten over mijn lijf lopen, het gevoel moest terugkomen en de locatie moest ik kunnen schetsen. Toen dat er allemaal was, zette ik mijn camera aan. In plaats van een persoonlijke blog, zou dit mijn persoonlijkste video ooit worden. De woorden vlogen er uit en met een kleine na trilling stond ik weer op. Het gevoel was weer echt puur. Net zo puur als toen.

Snel zetten ik het op mijn pc, luisterde het na en knipte alleen het begin en het einde kloppend. De video was perfect. Achter dit product stond ik achter en hier zou ik een traantje van kunnen laten. Waarschuwde de mensen online alvast dat er eindelijk weer een hele persoonlijke ding zat aan te komen.

Bij persoonlijke dingen hoop ik altijd gewoon één iemand te bereiken die het even nodig had en verder maakt het niet zo zeer uit. Dat zie je vaak dan ook weer terug. Het ene persoonlijke wordt enorm opgepikt en het andere wordt niet eens gezien. Dit was de eerste keer dat mensen mijn blik zouden zien en het slikken zouden kunnen horen. Geen 1 seconde zou mijn blik van hun ogen afwijken. Ik moest en zou je vanaf seconde 1 in het verhaal zuigen en jouw op mijn plek neer zetten. De plek waar ik als kind van 8 jaar zat.

De video staat nu zo’n twee dagen online. Van allemaal verschillende kanten krijg ik reacties. Op mijn werk wordt ik aangesproken, online door bekende maar ook onbekende en even een whatsappje. Voor mij was er niet zoveel anders, want ik zit er de afgelopen 3 jaar zo bij. Een kaarsje aan, licht uit en een glas water naast mijn toetsenbord. Deze reacties lieten mij zien wat een blik en een geluid bij iemand teweeg kan brengen. Een gemeende slik, kan 3 keer zo hard aankomen dan de puurste woorden.

Ik zou het eerst alleen bij dit verhaal laten, maar ik denk dat ik dit niet zomaar voorbij kan laten gaan. Waarschijnlijk woord dit gewoon mijn tweede serie op mijn YouTube kanaal. Een serie waar ik blog verhalen nu ook op beeld ga vertellen, maar ook waar ik de verhalen ga vertellen die ik hier nog niet kon vertellen. Één ding is zeker. Het onderduikverhaal komt in ieder geval weer bovenwater. We gaan weer persoonlijke dingen maken. Iets wat ik het liefst doe en ook het beste qua verhalen.

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Ik wil zo dicht mogelijk bij de angst leven

Wanneer je een uitgesproken mening hebt en veel deelt, dan krijgen mensen vanzelf wel een beeld bij je. Ik probeer zelf altijd zo min mogelijk in vakjes te denken. Alleen ook ik moet eerlijk bekennen dat je het automatische wel eens aan het doen ben. Laats had ik gelukkig weer eens een mooie gesprek. Hierin werd er ineens tegen mij gezegd dat ik gelukkig geen angsten ken en heel zelfverzekerd ben. Toen zei ik dan ook gelijk dat dit zeker niet het geval is. Ik leef juist met veel angst en onzekerheid. Alleen ik uit en gebruik dit waarschijnlijk wel anders.

Door alles wat ik heb gezien en meegemaakt hebt, probeer ik zo veel mogelijk te leven. Als ik iets wil dan moet ik het gewoon niet. Anders wacht je af en dan gebeurd het waarschijnlijk nooit meer. Je kan dit enorm gedreven noemen of je kan het zien als handelen uit angst. Zoals je misschien laatst wel heb gelezen ben ik best wel angstig om alleen te zijn. Ik zou er niet aan moeten denken dat iedereen weg zou vallen om mij heen. Zo reis ik elke week weer terug naar de mensen die ik lief heb. Daar doe ik er dan ook alles naar dat we gezellig met zijn alle kunnen lachen en nieuwe momenten kunnen opbouwen.

Toch ga ik heel vaak in mijn eentje op reis. Dit doe ik juist om zo dicht mogelijk bij die angst en onzekere kant te blijven. Ik zie het altijd als een cirkel die om iemand heen gaat. Van de ene is die zo beschadigd dat de cirkel heel klein is, maar bij een ander is die juist heel groot. Je kiest er zelf meestal voor waar je loopt. Loop je in de cirkel, op de cirkel of er overheen. Ik probeer altijd op de cirkel te lopen of er even overheen te gaan. Dit betekend dat ik eigenlijk altijd in aanraking ben met mijn angsten en onzekerheden. Zo verplicht ik mij zelf altijd even te lachen naar mij zelf als ik in de spiegel kijk. Dit doe ik expres omdat ik het zo erg vond/vind om mij zelf aan te kijken. Puur uit onzekerheid en de angst om terug te keren naar mijn vorige uiterlijk.

Het alleen reizen is hier ook een heel mooi voorbeeld van. Ik boek uit het niks een reisje en maakt dan de mooiste reizen in mijn eentje. Ik verplicht mij zelf elke dag iets te ondernemen en niet bezig te zijn met andere. Persoonlijk had ik het niet verwacht, maar de reizen zijn oprecht veel leuker dan als je aan iemand vast zat. Tijdens zo’n reis stap ik enorm buiten mijn cirkel. Je bent dan echt alleen en je moet het maar met je zelf uithouden. Zet zielige muziek op en je ziet vanzelf wel een traantje rollen. Die dagen kom ik het dichts bij mij zelf. De angst houd mij scherp, laat mij ondernemen, maakt mij creatief en laat mij lachen. Ik lach mij zelf dan zo vaak uit. Hoe kom je bijvoorbeeld ineens op het dak van een operagebouw in Oslo met een Australische vrouw. Ik zou het niet weten, maar het gebeurde toch.

Voor mij is het enorm belangrijk dat ik deze angsten en onzekerheid hebt. Het maakt mij enorm gevoelig en ik blijf mij zelf erdoor. Doordat ik op die angst cirkel loopt, overmeesterd het mij niet en blijf ik altijd door gaan. Misschien moet je het zelf niet zeggen, maar als ik dan toch bezig ben. Volgens mij maak ik toch echt hele mooie dingen mee en leef ik dit leven toch maar mooi. Angst en onzekerheid hoef niet slecht te zijn. Het maakt je wie je bent en dat vind ik persoonlijk heel mooi.

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

De deur van angst

De mensen die mijn blog al wat langer bezoeken en/of mij persoonlijk kennen, zullen waarschijnlijk wel weten dat ik ooit moest onderduiken. Zo heb ik op drie verschillende plekken mij schuil moeten houden voor mijn vader. Je beland alleen niet zomaar op zo’n schuilplek. Daar gaat een heel verhaal aan vooraf. Voor mij was dit één van de start punten van mijn verhaal. Mijn start punt was een deur in het politiebureau.

Een verhaal wat ik al heel lang over wilde brengen, maar niet echt in woorden uit te typen was. Ik besloot daarom tegen een deur aan te gaan zitten en mij weer terug te brengen naar dat moment. Met een kleine trilling kwam ik weer terug op mijn start punt en hoorde ik mijn vader binnen komen. De man waar wij ineens voor moesten onderduiken. Ik was zo stil, te stil voor een kind. Kijk de video en sluit desnoods je ogen, zoals ik dat toen ook deed.

Fabian van der Gijze

Het eenzame kluizenaars leventje

Al van jongs af aan keek ik enorm uit naar het moment dat ik op mij zelf kon gaan wonen. Het grote avontuur mocht van mij wel beginnen en ik keek er enorm naar uit. Alleen dat veranderde na een tijdje steeds meer. Vorig jaar was ik zelfs een beetje bang voor de gevolgen wat het met mij zou doen. Persoonlijk ga ik heel goed op de kleine eenzame momenten. Zo zoek ik die natuurlijk ook zelf heel erg op door alleen op vakantie te gaan. Alleen door dat ik daar zo goed op ga was ik wel bang dat ik een eenzame kluizenaars leven zou creëren.

Momenteel is het zo dat ik op mij zelf woon. Ik vertrok naar Hilversum voor mijn droom en leef nu in een kamertje van 8 a 10 vierkante meter. Enorm klein natuurlijk en je wordt echt op je zelf gewezen. Ik woon met 7 andere mensen in een huis, maar deze mensen zie en spreek ik werkelijk waar nooit. Ik vind het eigenlijk gewoon knap dat ik bijna nooit iemand tegen kom. Wel heb ik het geluk dat ik enorm veel tijd op mijn werk door breng. Ik kom onder de mensen en de eenzame kant van het verhaal gaat er weer vanaf. In mijn weekenden ga ik gelijk door naar mijn moeders huis, dus die zijn gelukkig al helemaal niet eenzaam.

https://www.instagram.com/p/Bs0kp-TALO8/

Alleen de tussentijdse periodes zijn dat dus wel. De muren komen op je af, ik heb een koptelefoon op dus ik sluit mij zelf nog meer af en je zegt geen woord. Wel heb ik nog het geluk dat ik actief ben op sociale media’s. Hierdoor heb je gelukkig nog wel af en toe contact met andere. Al moet ik eerlijk toegeven dat contacten via de telefoon onderhouden niet echt mijn ding is. Iets houd mij tegen om gewoon even een berichtje te sturen naar mij. Misschien enorm stom, maar zo ben ik nou eenmaal. Het breid je cirkel uit maar het remmen houd het toch enorm klein.

Het eenzame leventje waar ik al die tijd bang voor was, kwam wel degelijk. Ik zat maar te niksen en kwam mij zelf enorm tegen. Ondanks ik zo veel leuke en mooie gespreken voerde op het werk, ik kwam steeds weer terug in die eenzame koude kamer. Hier en daar kocht ik wat uit verveling een deed ik maar iets om mij te vermaken. Toch kon ik het afgelopen weekend tegen mijn moeder zeggen dat ik momenteel echt in mijn gelukkigste periode ooit zit.

https://www.instagram.com/p/BphT3sFiGPS/
https://www.instagram.com/p/BuYfwnlF3QW/

Na een tijdje sloeg de eenzame tijd namelijk compleet om. Kreeg enorm veel contact met ander en deed lekker mijn ding. Zo werkte ik vaak in de nacht en overdag sprak ik gezellig met mensen af of kletste ik de hele avond door tot ik weer naar mijn werk moest. Tijdens die week moest ik inderdaad wat slaap in leveren, maar ik besefte mij ook iets heel belangrijks. Ik had deze drukte en gezelligheid, namelijk echt even nodig. Ik werd elke dag met een enorm goed gevoel wakker, keek lekker om mij geen en deed gewoon weer mijn ding. Ik hoop het ook echt vast te kunnen houden. Ik heb die eenzame momenten heel soms wel nodig, maar te veel is voor mij dus niet echt goed. Word er weer wat ingetogen van en laat alles maar een beetje gebeuren.

Voor nu is dat denk ik toch wel de belangrijkste les die ik in mijn huisje heb geleerd. Alleen is toch ook maar alleen.

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Is zoenen met een ander vreemdgaan?

Wanneer ik in een relatie zit kan ik heel veel hebben. Je mag van mij lekker je eigen ding blijven doen. Ik viel ten slotte toch voor jou hoe je bent. Vreemdgaan is voor mij alleen echt een no go zone. Ik heb gezien wat het kan aanrichten en daar wil ik zelf zo ver mogelijk vandaan blijven. Alleen wat zien we nog als vreemdgaan? Een knuffel of close met iemand zijn zie ik zeker niet als vreemdgaan. Wel ben ik van mening dat zoenen met een ander zeker wel vreemdgaan is. Toch merkte ik dat niet iedereen zo denkt. Vandaar werd de vraag van deze seks en drugs praat: is zoenen met een ander eigenlijk vreemdgaan.

Zo ver ik weet heb ik maar één keer meegemaakt dat mijn vriendin heeft gezoend met een ander. Na een beetje door vragen over hoe het feestje was biechtte ze dit bij mij op. Ze had wat drankjes op, miste mij en besloot te zoenen met haar beste vriendin. In haar ogen niet schuldig, maar in die van mij zeker wel. Het maakt mij niet uit of het zoenen met een man of een vrouw is, het blijft gewoon een andere persoon. De redde ja ik miste je zo erg vind ik dan ook nergens op slaan. Kijk ik kan mij ergens voorstellen als je samen naar een feestje ga en je wil de ander een beetje op geilen dat je ineens met je beste vriendin zoent. Alleen zonder redde en stiekem vind ik nergens opslaan. Toch besloot ik verder te gaan met onze relatie. We hadden echt pas net en ik vond het wel een mooi avontuur die we aan gingen. Moet er wel eerlijk dan bij zeggen, dat wanneer het een andere jonge was geweest ik het wel erger had gevonden. Dan was er nooit een avontuur geweest.

Zelf ga ik ook regelmatig met Brabanders om. Het val mij op dat die er vaak ook iets anders naar kijken. Dan krijg ik soms zelfs te horen dat het tijdens carnaval het minst erge is om je partner aan te doen. Dan lijkt het ineens wat meer geaccepteerd te zijn. Vind ik altijd wel grappig om te zien. Zo zag ik dit ook weer terug in de stemming 95 mensen stemde totaal, waarvan 17 zeiden dit kan gebeuren. Onder die 17 kwamen er toevallig veel mensen uit Brabant. Ik zie een verband 😉

Ik zal het denk ik zelf altijd blijven zien als vreemdgaan. Alleen ik kan mij wel voorstellen als het in een relatie gebeurd die al 20 jaar bezig is, dat je zoenen niet als reden ziet om het uit te maken. Vooral niet als er ook kinderen in het spel zijn. Het moet dan natuurlijk wel echt een goede redde hebben en niet dat het op dagelijkse basis gebeurden. Het bed delen met een ander al helemaal niet. Dat zie ik toch ook meer als iets verslavend. Als het één keer lukt en goed voelt, dan volgen de andere keren denk ik toch weer vanzelf.

Nou is dit mijn mening. Misschien in jouw ogen hele ouderwets en geloof je niet in maar één relatie. Laat jou mening hier of onder de video dan zeker achter. Ben heel erg benieuwd hoe andere over dit soort onderwerpen denken. Zelf heb ik het ook dus ook al eens goedgekeurd en 17 menen stemde al dat het kan gebeuren, dus misschien wordt het inderdaad wel iets normaler. Alles kan ten slotte gebeuren hè?

Fabian van der Gijze  
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram