Just-Mercy in de rechtbank

Mijn nieuwe lievelingsfilm Just Mercy (Monday movie time #2)

Weer een nieuwe maandag, dus ook een nieuwe film review. Dit keer wil ik heel graag Just Mercy behandelen. Vorige keer koos ik voor de slechtste film ooit genaamd Gretel and Hansel. Om die reden koos ik deze week juist voor het tegenovergestelde. De titel verklapt het al een beetje, maar ik vond Just Mercy echt een hele mooie film. Dit is waarom ik die mening heb.

Hallo eye opener

Just Mercy heeft een 7.5 gekregen op de site imdb. Wat denk ik ook enorm te maken heeft met het feit dat deze film een enorme eye opener is. Just Mercy gaat namelijk over een donkere afgestudeerde man die verhuist naar Alabama. Bryan Stevenson, de man in kwestie is afgestudeerd in advocatuur. Hij heeft daarom ook specifiek voor Alabama gekozen. Dit plaatsje is helaas net als een paas andere plekken in Amerika enorm racistische. Hij wil vechten voor de mensen die veroordeeld zijn met de doodstraf, terwijl er eigenlijk geen bewijs tegen hun is. Een eerlijk proces dat is wast hij wil. Alleen hoe vecht je tegen een staat wat maar in één richting kan kijken. De film is dus een mooie schop tegen deze manier van denken. Helaas is dit dan ook echt op een waargebeurd verhaal gebaseerd.

Niet alleen tranen in de ogen van Bryan

Persoonlijk kan ik heel moeilijk huilen. Nee, hier ben ik niet trots op. Ik had het juist liever anders gezien. Ik vind een echte traan namelijk één van de puurste emoties die je maar kan zien. Naarmate Just Mercy verder afspeelt, krijg je meerdere tegenslagen te zien. De pijn en emotie van Bryan is zo tastbaar. Zo puur gespeelt, misschien ook wel omdat hij de pijn herkend. Hij zal er vast en zeker ook vaaks genoeg mee te maken hebben gehad. Ik kreeg enorme rillingen van bepaalde gebeurtenissen in Just Mercy. Ik voelde na een tijdje vanzelf tot mijn verbazing een kleine traan over mijn wagen rollen. Wanneer dit mij overkomt weet ik dat ik naar iets moois zit te kijken. Dat gebeurd niet zomaar, daar heb je iets voor in huis nodig.

Just-Mercy voor de doodvonnis
Gelukkig ben ik blank

Misschien is dit kopje een gewaagde uitspraak. Alleen toen ik na de film naar huis liep, kwam deze zin in mijn hoofd gepopt. Ja, misschien kunnen mensen zeggen dat Just Mercy uit een bepaalde blik is gefilmd. Alleen het is gewoon een feit dat mensen met een kleurtje vaak al minimaal  0 – 1 achterstaan tijdens gebeurtenissen. Dat is helaas een label die er ooit is gekomen. Persoonlijk hou ik juist van alle soorten culturen en wil ik juist zo veel mogelijk leren van andere. Dat deze gedachten in mijn hoofd terecht kwam, vond ik eerlijk gezegd walgelijk. Zo wil ik niet denken. Toch is het wel een gedachten wat ik soms stiekem  hebt. Ik kan enorm slecht tegen onrecht en het feit dat je anders behandeld wordt. Als bepaalde dingen dan bepaald worden door mijn huidskleur zou mij gek maken.

Het blijft al die tijd boeiend

Sommige waargebeurde verhalen kunnen niet mijn aandacht er bij houden. Te langdradig of te voorspelbaar. Dat had ik bij Just Mercy geen enkele seconde. De bakstenen bleven maar neergelegd worden tot de climax er eindelijk was. Het was een meeslepend verhaal waar je openminded naar toe moet gaan. Voor mij zou deze film dan ook zeker een 8.6 krijgen en ik heb  Just Mercy  aan mijn favorietenlijst toegevoegd!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

De gay community wordt zeker nog geaccepteerd (Mijn mening #28)

Zelf vind ik het altijd mooi om met zoveel verschillende mensen om te gaan. Jong, oud, hetero, bi of gay het maakt mij allemaal niet uit. Door die diversiteit leer je naar mijn mening juist veel meer en krijg je echt je eigen mening waar ja achterstaat. Met mensen die een ander geaardheid hebben vind ik het zelf ook altijd heel mooi om over te praten. Vind het interessant en ben altijd benieuwd hoe hun tegenwoordig kijken naar de acceptatie van de gay community. Het leek mij wel weer eens leuk om er over te schrijven en mij visie er over te vertellen.

Op de vraag worden gay’s in Nederlands geaccepteerd zou ik zelf nu in ieder geval nee antwoorden. Het wordt door de meeste mensen getolereerd, maar het is toch vreemder dan een hetero. Waar het vandaan komt zou ik niet durven te zeggen, maar het is naar mijn mening wel de waarheid. Persoonlijk kom ik zelf uit een dorp waar denk ik minimaal 90% hetero is. Als daar een gay koppel door de winkelstraat zou lopen, zouden 9 van de 10 mensen omkijken. Door de meeste mensen zou het gelukkig bij ons wel getolereerd worden, alleen het zou zeker niet door iedereen geaccepteerd worden. Het geloof en de ouderen is bij ons denk ik daar de grootste redde voor.

Toevallig stelde ik laatst de vraag aan een mannelijke collega, die een relatie heeft met een man. Hij bevestigde mijn vermoede gelijk. Ik vroeg hem namelijk of hij hand in hand kon lopen met zijn vriend. Hij beantwoorde de vraag met nee. Simpel gezegd gewoon, omdat ze nageroepen worden en altijd wel worden aangekeken. Een andere collega antwoordde daar eerlijk op dat hij ook altijd omkijkt, maar meer met een trots gevoel. Hij vond het juist mooi als twee mannen of vrouwen hand in hand liepen. Ik snap dat het met een goede bedoeling kan zijn, maar hoe irritant is het als je het gevoel hebt dat je echt door iedereen na wordt gekeken.

Daarnaast loop je toch nog steeds niet relaxt hand in hand als het donker is. Hoe vaak hoor je niet dat er weer een paar tanden uit iemands mond is getikt, omdat hij toevallig op mannen valt. Nu neem ik als voorbeeld expres mannen, want volgens mij is het bij vrouwen wel wat meer geaccepteerd. Hoe dat zo is zou ik dan weer niet kunnen verklaren. Misschien omdat vrouwen sowieso vaak al wat gevoeliger en handtastelijker naar elkaar zijn dan mannen.  Verdovende middelen wordt bij zo’n vechtpartij vaak dan als schuldige aangewezen. Alleen als ik er met bepaalde mensen er over hebt, dan praten ze echt alsof het iets heel vies is. Je gaat toch niet in een beerput roeren, twee mannen is gewoon smerig of ze hebbend dan gewoon nooit een goede partner gehad.

Dat de gay community in ons land beter wordt geaccepteerd dan in andere landen, daar ben ik het zeker mee eens. Alleen naar mijn mening kan het wel nog een flik stuk verbeteren. Iedereen zou elkaar een zoen moeten kunnen geven, hand in hand lopen en lief hebben wie je lief hebt. Vraag je zelf gewoon eens af of je het echt accepteert en normaal vindt of nog steeds stiekem als iets geks ziet. Ben benieuwd!

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Wil je veel of weinig liefdes ervaring? Seks en Drugs praat #6

Heel wat jaar stond mijn leven in het teken van zo min mogelijk op mijn vader lijken. Hij drinkt, ik dus niet / Hij had veel vrouwen, ik dus zo min mogelijk. Die drang is gelukkig veel minder geworden. Alleen ik sta nog steeds wel achter deze punten. Het liefst heb ik zo min mogelijk ervaringen met verschillende mensen. Alleen dat is mijn mening. Ik was wel eens benieuwd hoe andere daar over dachten.

71 mensen beantwoorde de vraag. Wil je veel of weinig partners hebben gehad. 65 stemde voor zo min mogelijk en 6 mensen gingen voor de optie veel partners. Op de vraag mijn partner moet veel of weinig ervaring hebben, hadden nog maar 55 mensen een mening. Waarvan 40 mensen voor weinig gingen en 15 mensen voor veel. Ik vond dit resultaat grappig om te zien. Mensen willen het liefst zelf dus niet zo veel partners afgaan, maar zien hun partner liever zelf iets meer ervaring hebben.

Uiteraard maakte ik hier weer een nieuwe Seks en Drugs praat video over. Dit is namelijk mijn mening er over!

Vergeet niet te abonneren en dan zie ik je hopelijk weer de volgende keer 🙂

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Je kan een pooier voor 15-jarige niet goedpraten

Persoonlijk hou ik enorm veel van muziek. Ik ben er altijd mee bezig en hoop ook altijd nieuw talend tegen te komen. Zodoende ben ik vaak te vinden op de trending pagina van YouTube. Daar kom je nu Amigo van Soufiane tegen. Een nummer wat gaat over zijn vriend Moreno. Helaas voor hem zit zijn vriend in de bak. De clip begint dan ook met krantenartikelen over deze rechtspraak. Even een kleine aantekening. Moreno is opgepakt wegens het pooier zijn van waarschijnlijk 3 15-jarige meiden en waarvan hij er één zelf heeft toegegeven.

De videoclip is geschoten door Framez Productions. Het bedrijf waar ik zelf ook een keertje mee mocht lopen en waar ik hopelijk nog vaker mag helpen. Laat je hun het schieten dan weet je in ieder geval dat de clip goed zal zijn. Dat was dan ook zeker het geval. Mede daarom snap ik misschien nog wel ergens dat dit liedje zo goed gaat. Alleen ik kan niet begrijpen dat mensen niet beter naar de tekst luisteren en beter naar de clip kijken.

Je zou het overal kunnen na lezen dat het een feit is dat het liedje over een pooier gaat die voor 15-jarige meisje zorgde. Iets waar ik enorm van walg en waar mijn haren van overeind gaan staan. Wanneer jij dan als stoere rapper de tweede verse begint met: ’’Oh, mi amigo, amigo. Had geen optie, hij was broke. Op de plank was er geen brood. Z’n moeder strugglede dood.’’ Moet je naar mijn mening doodschamen. Hoe kan je het goed praten dat iemand een pooier was voor 15-jarige meisjes, omdat die broke was. Even een wake-up, maar die 15-jarige meisjes hebben mogelijk hierdoor voor de rest van hun leven een trauma en krijgen dit liedje waarschijnlijk ook te horen.

Mijn moeder moest ook voor ons zorgen en strugglede ook zonder geld, maar never dat ik maar ooit eens heb gedacht om een pooier te worden voor minderjarige of iets anders in die richting. Je kan je dan alleen maar schamen. De haat reacties durven ze er uiteraard ook niet onder te laten staan. Voor je het weet gaan mensen het nog begrijpen waar je over zingt. Is toch eigenlijk te erg voorwoorden dat zo’n nummer richting de 700.000 views gaat en 17.000 likes haalt. Ik vraag mij af hoeveel mensen daarvan nu echt hebben gehoord of hebben gelezen waar het daadwerkelijk over gaat.

Gelukkig zie je in de Vlaamse-media ook de verbazing terugkomen. De laatste tijd zie je al zoveel troep voorbijkomen. Blijkbaar is het dus tegenwoordig normaal om een pooier van een minderjarige de hemel in te zingen en is het normaal om je handtekening te zetten onder een verdrag wat vertelt dat gay zijn niet normaal is. Hou dan maar op met mij.

Waarschijnlijk zijn er nu vast weer een paar mensen die denken waar hou je je ook mee bezig. Alleen ik vind het wel belangrijk om je mening uit te spreken over dit soort onderwerpen. Ja, ik kan lekker over koetjes en kalfjes gaan bloggen en daar veel views mee halen. Alleen zo zit ik dan weer net niet in elkaar. Gelijk nadat ik het nummer hoorde en er dingen over begon te zien kon ik het niet meer los laten om er niet over te schrijven. Naar mijn mening is het te ziek voor woorden en zouden we dit soort dingen niet normaal moeten vinden. In mijn ogen zijn twee mannen en twee vrouwen die getrouwd zijn normaal en zingen over een pooier niet! Dat is nou mijn mening!

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Ik mocht naar Amsterdamse Helden 2018 XITE

Persoonlijk vind ik het mediawereldje geweldig. Sinds ik er echt voor ga ben ik er helemaal verliefd op geworden. Zelf vind ik het belangrijk om mij hierin te ontwikkelen. Het is leuk, leerzaam en het moet gewoon. Als je iets wil bereiken, dan moet je er vol voor gaan. Dat is mijn mentaliteit en zo probeer ik ook echt te leven. Zo zag ik ineens de inschrijvingen van Amsterdamse Helden 2018 voorbijkomen van XITE. Een dag vol workshops van grote namen. Natuurlijk wilde ik daar heen, daarnaast was het ook nog eens een gun factor. Het draaiden een keer niet om geld, maar om de gunfactor. Gelukkig kreeg ik een uitnodiging om naar deze mooie dag te gaan. Amsterdamse Helden 2018 was ineens een feit!

Deze uitnodiging betekende heel veel voor mij. Het zou een dag worden waarin ik heel veel zou kunnen leren, netwerken en gewoon weer even genieten. Amsterdamse Helden bestond dit jaar uit de Masterclass Regie, performance, videoproductie en Styling. Naar deze Masterclasses keek ik enorm uit maar ook naar de helden, want dat waren niet de minste namen. Zo werd Regie gegeven door Peter de Harder, een jonge die ik al een tijdje volg. Echt een ondernemer met een mooie visie en denkwijze. Je zou hem bijvoorbeeld kunnen kennen van zijn YouTube kanaal Petrus en Cinemates. Perfomance werd gegeven door Ruben Fernhout. Echt één van de muziek legends in Nederland en gewoon nog steeds door knalt. Je moet hem kennen van The Partysquad. Pearl Minaj zou videoproductie verzorgen en Nicole Huisman die van Styling. Die zou ik deze dag pas zelf ook voor het eerst leren kennen. Op dit gebied was ik zelf helaas nog niet zo bekend.

Gelukkig was ik vrijdag in ieder geval heel vroeg vertrokken. Ik had ervoor gekozen om vanuit mijn moeders huis te vertrekken. Hierdoor moest ik wat langer reizen en wat vroeger op. Alleen dit zou voor mij gewoon wat fijner zijn. Helaas hadden vier personen deze ochtend besloten om voor de trein te springen. Gelukkig door de ruime speling zou ik het in ieder geval nog wel redden. Het werd in ieder geval een drukke trein reis. Al zie je daardoor wel weer de gekste dingen. Eenmaal in Amsterdam sprong ik de veerpont op en ging ik naar één van mijn lievelingsgedeelte van Amsterdam. Hier zag ik al snel het kleurrijke gebouw genaamd: ‘Jongerenproductiehuis De Valk’. De mensen van XITE waren al druk bezig met opbouwen, dus ik besloot even te vragen of ik mee moest helpen. Ze hadden gelukkig al genoeg werkende handen, dus ik werd verder naar binnen gestuurd. Hier raakte ik gelukkig al snel aan de praat. Amsterdamse Helden was nu echt begonnen.

Ik zat in groep twee en wij begonnen met de Masterclasses Performance. Hier was ik echt heel erg benieuwd naar. Het is toch weer een jeugdheld waar je ineens met 9 andere naar mag luisteren. Het scheelt ook nog eens dat de setting heel chill was en Ruben zelf ook. Hij vertelde over zijn levensweg en de valkuilen die je allemaal tegen ga komen. Ruben heeft echt een hele fijne stem om naar te luisteren en hij kan ook nog eens super goed vertellen. Je kon zijn hele verhaal voor je zien en hij kreeg het gelijk voor elkaar om iedereens aandacht te trekken. Nou ben ik sowieso fan van sprekers, dus dit kon al niet meer stuk. Je ziet zijn inspirerende flow en dan neem je er altijd weer een stukje van mee.

Hierna gingen we naar de Masterclass waarvoor ik mij oorspronkelijk voor had ingeschreven. We mochten namelijk naar Peter voor Regie. Het voordeel van hem is dat hij precies op het punt zit waar ik zelf tussen zit te twijfelen. Wil ik voor de schermen terecht komen of achter de schermen. Hij heeft het gewoon voor elkaar gekregen om deze twee werelden bij elkaar te krijgen. Ook nog eens enorm goed. Hij was momenteel al één van mijn inspiratie bronnen, maar nu nog meer. Eindelijk zijn denkwijze eens live mee mogen maken. Nou ga ik zeker nog contact met hem opnemen, dus hopelijk wordt het nog vervolgd.

https://www.instagram.com/p/BpcG_QSCszl/?hl=nl&taken-by=finnamsterdam

Na regie was de Masterclass videoproductie aan de beurt. Pearl ging even naar Ruben toe en Finn zou ons de workshop geven. Helaas werkte de tv even niet mee, maar Finn ging gelukkig stug door. Hij vertelde ons wat hij als assistent bij Framez Productions moest en mocht doen. Daarna liet hij ook nog wat videoclips zien waar ze aan mee gewerkt hadden. Persoonlijk ben ik echt een muziek liefhebber en wilde ik er vroeger mijn baan van maken. Ik keek dus mijn ogen uit. Wat een vette baan heb je dan zeg. Tijdens de workshop moest ik Pearl ook even een compliment geven, want hoe vet waren haar haren. Ze had even gekozen voor de kleur roze. Zo’n kleur moet je gewoon rocken anders staat het gewoon niet, maar bij haar was het gewoon perfect.

Als laatste was de grootste verassing aan de beurt. Met alle voorgaande Masterclasses heb ik wel iets te maken gehad. Alleen met styling ben ik zelf nooit echt bezig geweest. Echt sinds een paar maanden ben ik een beetje bezig met fashion. Probeer hier en daar mijn eigen stijl te creëren en dit deel ik dan later weer ergens. Ik kan je vertellen dat Nicole mij zo enorm heeft verbaasd en geïnspireerd heeft. Ik luisterde met al mijn aandacht en herkende mijn gedrevenheid erin terug. Achteraf moest ik ook gewoon even haar contact gegevens regelen. Er moet ooit echt eens een gevolg dagje komen. Ik moest achteraf ook echt lachen. De hele tijd zocht ik een moment om een compliment te maken over haar outfit. Ik vond hem zo vet. Nou ging ik dus na de workshop naar haar toe voor een foto en haar contact gegevens. Ineens zei ze dat ze mijn gekleurde jas vet vond. Ik kon hierdoor mijn compliment mooi maken en even heel hard lachen. Toch de juiste jas uit gekozen, zij heeft er toch verstand van. Pak aan ma 😉

Achteraf mochten we ook in groepjes een productie idee pitchen. Helaas heb ik niet gewonnen met mijn groepje, maar dat maakte mij niet zo veel uit. Amsterdamse Helden was een dag om niet meer te vergeten. Ben XITE dan ook echt heel dankbaar en ga mij er zeker nog meer in verdiepen. Bedankt voor het netwerken, de leuke dag en hopelijk tot volgend jaar!!!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Omdat ik online daten geen mooi verhaal vind (mijn mening #27)

Persoonlijk ben ik altijd een voorstander geweest van de techniek. Was fan altijd al fan van sociale media’s en consols. Alleen op één gebied is het ze nog nooit gelukt om mij te pakken. Online daten heeft mij nooit kunnen pakken. Waarbij ik overal om mij heen Tinder voor bij zie komen, zou ik eigenlijk niet eens weten hoe het precies werkt. Dat is best gek voor iemand die het juist bij dierbare aanmoedigt. Zo van probeer het gewoon eens, want je verdient het. Alleen ik ben zelf alleen toch meer opzoek naar dat mooie verhaal.

Even een hele snelle terugblik naar mijn twee relaties. Op één of andere manier zijn ze op de zelfde snelle manier begonnen. Allebei binnen vijf na de ontmoeting en beide tijdens een busreis. Gek genoeg liep het gewoon zo. Helaas is het daarna ooit weer uitgegaan, maar op het verhaal was ik wel echt verliefd. Zeker op de laatste. Je gaat in je eentje een droomreis maken, wordt verliefd en reis ineens niet meer alleen. Thailand was dan ook wel één van de meest romantische setting waar ik ooit ben geweest.

https://www.instagram.com/p/BXfu0kZht-s/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Voor, tussen of na die relaties ben ik eigenlijk nooit opzoek gegaan. Het komt altijd op de momenten wanneer je het niet verwacht, tenminste dat is mij ooit verteld. Moet het wel gelijk geven, want in beide gevallen had ik het zeker nooit verwacht. Ik vertelde het verhaal dan ook altijd met veel liefde. Het ontmoetingsverhaal waar ik zo trots en blij mee was. Ik had bereikt waar ik zelf zo verliefd op was geworden, namelijk de verhalen van oma’s en opa’s. Persoonlijk kan ik urenlang naar die liefdes ontmoeting luisteren. Het ene verhaal is nog mooier dan de andere. Neem als voorbeeld de liefdesverhalen van mensen die elkaar tijdens de oorlog hebben gevonden. Ja dan smelt ik gewoon even weg.

Die verhalen mis ik tegenwoordig steeds meer. Er zit heel vaak geen mooi verhaal meer aan vast. Noem mij maar lekker gek, maar persoonlijk verzamel ik enorm graag verhalen. Het maakt mij niet eens uit of ze goed of slecht zijn. Een verhaal is een verhaal. Ik wil later kunnen terugkijken op een leventje wat een soort van boek is. Een leven vol verhalen en dat is tot nu toe best goed gelukt. Dat online daten zou ik zelf niet uit mijn mond willen krijgen. Ik vind het zeker mooi dat het er is, want je moet het nageven online daten brengt heel veel mensen bij elkaar. Het is alleen niks voor mij. Persoonlijk zie ik er echt geen mooi verhaaltje om heen. Noem mij maar lekker ouderwets. Ik wil mijn persoonlijkheid eerst echt laten zien voor ik één van de mooiste dingen begin. Zo zie ik liefde in ieder geval.

Voor mij (voorlopig) dus geen Tinder of wat voor een dating site dan ook. Voor mij alleen online daten als kind op Habbo. Nu wacht ik het liever nog even af. Wie weet wacht er ergens wel een heel mooi verhaal op mij en wordt ik gelukkig dan ooit. Het online daten verdwijnt voorlopig toch nog niet, dus we kunnen er later altijd nog aan geloven.

 

Wat vindt jij van online daten. Doe je er aan mee of is het toch ook niks voor jou?

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Ik kan mij zelf nog in de spiegel aankijken (mijn mening 26 )

Één van de meest gehoorde zinnen in mijn leven is Ik kan mij zelf nog in de spiegel aankijken. Bijna elk jaar kwam deze zin zich weer even melden. Toch blijf ik het een nare en meest nutteloze zin vinden. Als ik kijk naar de mensen waar het tegen is gezegd zijn ze er niet slechter op achter uit. Het goede wint altijd van het kwaad. Zoals vele wel door hebben is dat echt de grootste boelshit die ooit is verzonnen. We leven hier niet in een sprookjes wereld of in een film.

Dit klinkt misschien wat depressief, maar het is wel de waarheid. Ik zit er nooit zo mee, maar met die twee zinnen wel. Het kan een troost zin zijn, maar helpt het je echt. Ik hoef mij niet zelf in de spiegel aan te kijken dat ik weet dat ik een goede persoon ben, maar ik heb ook mijn verhaal. Natuurlijk ben ik geen heilige boon. In mijn leven heb ik ook wel eens mensen voor het hak gezet om er zelf beter van te worden. Mensen ontkennen dit heel graag, maar iedereen heeft dit ooit gedaan. Soms kan je ook niet echt anders. Het is een stukje menselijkheid wat volgens mij iedereen wel bezit.

Zelf ben ik enorm goed met woorden en dingen in schatten. Ik zou liegen als ik nu zou zeggen dat ik dit nooit heb gebruikt. Het gaat hard klinken, maar als ik iets wil bereiken qua gesprek weet ik negen van de tien keer wat ik precies moet zeggen. Iedereen heeft bepaalde gevoeligheden of een woord waar je alarm van af gaat. Helaas heb ik hier soms iets te veel gebruik van gemaakt. Af en toe moest ik iets horen uit iemands mond of lezen via een bericht. Een paar woorden waren al genoeg om die tevoorschijn te toveren.

Maakt dit mij een slechter mens? Zelf ben ik er niet heel trots op, maar ik vind mij geen slecht mens. Natuurlijk zien andere mensen dit misschien weer anders. Laat dit niet zien dat die denkbeeldige spiegel voor iedereen anders is. Voor sommige mensen is vreemd gaan een normale zaak, maar uit mijn ogen één van de ergste en domste dingen die je kan doen. Als het kan leven we allemaal het leven wat we zelf willen leven. Één ander kan wel denken dat je eigen glazen in gooit, maar misschien opent het voor jou juist wel weer deuren. Een deur blijft een deur met of zonder glazen.

Bij heel wat mensen hoop ik inderdaad dat ze niet meer in de spiegel durven te kijken. Helaas is dit niet real. We blijven menselijk en iedereen leeft zijn leven op zijn of haar manier. Niemand kan hier iets aan veranderen. Diep van binnen blijf je de zelfde persoon die je altijd al ben geweest. Je gedrag kan wel veranderen, maar zonder reden ga je niet ineens anders gedragen dan je altijd al deed.

De zin ik kan mij zelf nog in de spiegel aankijken kan ik dan wel heel vaak horen en zeggen, maar ik zal er nooit achter staan. Het leven loopt zoals het loopt. Als ik echt bij alles die zin zou moeten onthouden zou ik gek woorden. Toch vraag ik mij af hoe andere hier nou over denken. Scheelt het echt enorm als je denk dat iemand zich zelf niet meer aan durft te kijken of is het één grote illusie. Ik ben erg benieuwd.

Sommige dingen kan je beter negeren dan er nog iets aan toevoegen!

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Ja ik weet dat geaardheid geen keuze is

De titel van mijn vorige blog post was ‘’Mogen we lekker zelf onze geaardheid kiezen’’. Ik hou er zelf van om lekker persoonlijk te praten en op dit soort onderwerpen in te gaan. We kunnen dan wel zeggen dat we daar heel vrij in zijn, maar dat valt echt behoorlijk mee. De laatste tijd wordt het denk ik juist minder. Van tevoren wist ik dan ook dat het onderwerp geaardheid sowieso weer reactie zou oproepen. Al helemaal toen ik in de titel het woordje kiezen gebruikten. Het blijft een domme feit dat veel mensen het namelijk een keuze vinden. Ik dacht dat het aan de tekst wel duidelijk was te zien dat ik dat juist niet vindt, maar achteraf bleek dat niet voor iedereen zo te zijn. Bij deze nog heel even door op dit onderwerp.

Persoonlijk ben ik op dit gebied juist super open-minded. Ik wilde juist altijd alles weten over liefde, seks en drugs. Vraag mij niet waarom, maar ik vind het gewoon super interessant en mooi. Als de liefde echt is en van beide kanten komt is het naar mijn mening gewoon echt iets heel moois. Ontzettend lastig dat wel, maar wel heel mooi. Daarom heeft het mij dan ook nooit zo zeer uitgemaakt op wie of wat iemand val. Zolang de liefde van beide kanten komt en echt puur door liefde is ontstaan.

In mijn ogen heeft het dan niks te maken met een keuze. Bij mij komt het liefde gevoel in ieder geval gewoon altijd ineens op. Het is niet dat ik kies op wie ik verliefd wil komen. Ik kies er alleen voor wat ik er mee wil doen. Ga ik er op in of juist niet. Op wie je valt kan je naar mijn mening dus simpel gezegd niks aan doen. Was het soms maar een keuze, had een hoop slapeloze nachten voor mij gescheeld.

Ik vraag mij dan ook regelmatig af hoe mensen kunnen denken dat geaardheid een keuze is. Je weet toch zelf ook wel hoe je verliefd wordt. Het is toch iets wat er meestal ineens is en met veel geluk pakt het ook nog eens mooi uit. Kiezen die mensen dan wel echt specifiek mensen uit waar ze verliefd op worden. Kijk dat je de keuze hebt met wie je wil om gaan en wie je beter wil kennen, dat kan ik niet ontkennen. Alleen het liefde gevoel valt niet echt te sturen.

Met mijn vorige blog post wilden ik dan ook gewoon meer zeggen hou van wie je hou en heb schijt aan wat andere mensen van je vinden. Dat is in elke soort geaardheid het geval. Niemand zou ooit mogen bepalen wat jou gelukkig maakt. Dat kan je zelf denk ik het alle best. Het is al erg genoeg dat sommige liefdes niet geaccepteerd worden. Dat zou gewoon niet mogen gebeuren. Mensen kunnen je wel eens een beetje sturen of waarschuwen. Ik zeg bijvoorbeeld ook altijd eerlijk tegen mijn moeder of ik de verliefdheid bij haar relatie echt zie. Dat bleek achteraf dan ook goed te kloppen. Alleen als zij bijvoorbeeld met een vrouw zou thuis komen en ik zie de liefde er afspatten, dan hoor je mij er niks over zeggen hoor. Ik juich het dan alleen maar toe.

Sommige zeiden dat ik mijn vorige blog post dan beter kon veranderen. Dat is inderdaad een kleine moeiten. Alleen zou dat denk ik niet meer zo veel uitmaken. De mensen die het wilden lezen hebben het toch al gelezen en naar mijn mening had ik juist een mooie tekst geschreven. Mij leek het dus beter om een kleine blog post te schrijven over dat ik liefde geen keuze vindt. In mijn ogen is dat gewoon geen keuze en gaat het dat ook nooit worden. Ik ben in ieder geval benieuwd op wie ik nou echt weer eens super erg verliefd ga worden. Dat gevoel vind ik in ieder geval enorm fijn 🙂

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Mogen we lekker zelf onze geaardheid kiezen (Mijn mening #25)

Laats was ik toevallig voor het eerst eens op stap met een meisje wat op vrouwen val. Persoonlijk vind ik dat juist alleen maar leuk en interessant. Op zulke gebieden heb je mijn aandacht al snel getrokken. Tijdens deze dag schoot mij ineens weer een blog post onderwerp in mijn hoofd die ik al langer wilde schijven, maar steeds weer vergeet om hem te schrijven. Mij val het namelijk op dat we steeds vaker iemands geaardheid zelf willen bepalen. Laat ik daar nou net een mooie mening over hebben.

Het meisje waar ik mee was zag er goed uit, dus dan kan je er eigenlijk al vanuit gaan dat ze wel aandacht krijgt van mannen. Ik vroeg haar dan ook hoe vaak ze verzoekjes kreeg of ze niet toch hetero wilde worden. Ja hoor, mannen zeiden dus serieus wel eens ik maak je wel hetero. Als zei voelt dat haar geaardheid lesbische is dan mag ze dat toch zelf weten. Ik begrijp dat wel. Mannen vind ik in het algemeen vaak niet echt sexy, vrouwen hebben dit toch een stuk meer over zich heen. Daarnaast vind ik de zachte kant van vrouwen ook vaak veel mooier/liever om te zien. Alleen dat verschilt natuurlijk ook weer persoon. Alleen dat vind ik. Haar geaardheid kan ik dus alleen maar begrijpen. Die keuze laat ik lekker bij haar. Ze moet zelf maar weten wat en wie ze wil. Wordt een persoon alleen maar leuker van.

Tijdens het stappen zag ik het toevallig ook gebeuren. Ze werd juist door de mannen aan gesproken. Dan lach ik stiekem extra hard van binnen. Ze zijn zojuist aan een onmogelijke missie begonnen. Die tijd hadden ze dan net zo goed weer in een ander kunnen steken hé. Misschien is die verloren tijd juist wel één van de redenen dat ze je naar een andere geaardheid willen trekken of ze vinden je oprecht gewoon te knap. Dat kan natuurlijk ook nog altijd. Dan is het gewoon een irritante compliment.

Zelf heb ik het dus andersom. Op één of andere manier krijg ik online best veel aandacht van mannen. Heb er echt nooit om gevraagd en naar mijn mening ook geen aanleiding naar gegeven. Gelukkig vind ik je geaardheid nooit o belangrijk, dus ik word er zeker niet kwaad om. Vragen mag je van mij altijd. Je gaat het van zelf maar gewoon als een compliment zien. Alleen ik word er dus wel pissig van als iemand anders mijn geaardheid wil bepalen. Hier had ik vroeger namelijk oprecht ook veel moeite mee. Ik kwam wat gevoeliger/vrouwelijker over dan de rest, dus dan ging ze er maar van uit dat mijn geaardheid gay was. Nou ik kan je zeker vertellen dat dat niet het geval is, maar na een tijdje ga je toch zelf bijna twijfelen. Zouden die mensen het dan gewoon toch eerder weten dan je het zelf weet.

Als iemand nu dan ineens in een privé berichtje stuurt weet je het zeker en/of kan ik je niet even over tuigen, voel ik die frustratie alweer op komen. Hoe kan jij nou weer beter weten op wie iemand val zonder dat hij er aanleiding voor geef. Ik laat toch ook iedereen lekker in zijn waarden. Heb juist een hekel aan mensen die zeggen dat je niet gay of bi mag zijn. Als dat iemand echt gelukkig maakt, kan het jou toch niet wakker houden. Zoek lekker je eigen leven uit en niet die van een ander.

Natuurlijk mag je heus wel eens je vraagtekens bij iemand zetten, dat doe ik ook wel eens. Alleen ik vind het oprecht niet kunnen dat je iemand anders er dan van wil overtuigen dat hij/zij toch gewoon hetero is of juist gay. Dat kan je niet voor iemand bepalen en dat moet je gewoon niet willen. Neem je verlies en loop lekker door. Ergens op de wereld is er vast wel een knapperd/lieverd die de zelfde geaardheid heeft als die van jou .

Hoe sta jij hier in en heb je het zelf wel eens mee gemaakt?

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Je moet een compliment krijgen als je hem verdient (mijn mening #24)

Persoonlijk vind ik het altijd leuk om een mening te delen. Dat je een mening kan geven die je ook kan onderbouwen vind ik erg belangrijk. Voor de lezers die wat langer mee gaan, weten dat ik dat voeger regelmatig deed in de rubriek ‘’Mijn mening’’. Gek genoeg is de laatste alweer van 14 februari 2017, dus het werd wel weer eens tijd voor een nieuwe. Het valt mij namelijk enorm op dat we veel te weinig complimenten geven. We gaan er soms maar gewoon vanuit dat iemand altijd doet. Laat ik daar nou net een sterke mening over hebben. Ben benieuwd of je mijn mening ook deelt.

Zo’n 2 a 3 maanden geleden zat ik nog stom te wezen op een kantoor. Ik zat er voor stage, maar verveelde mij dood. Het voordeel van een stage was daar wel dat ik gewoon vijf uur naar buiten kon lopen. De vaste mensen uit mijn team werkten er standaard altijd één a twee uur over. Ook een jong meisje en daar had ik enorm veel respect voor. Soms nam ze gewoon even iedereens taken over. Hier probeerde ik altijd een compliment voor te geven. Alleen dan hoorde ik altijd om mij heen, ja dat zijn we van haar gewend. Het compliment werd volledig van de tafel geveegd. Ze doet het altijd, dus je hoef er geen compliment over te maken. Hoe kan je er nou altijd maar van uit gaan dat ze 2 uur per dag overwerkt en zich maar blijft verbeteren. Daar mag je echt wel eens een compliment over maken.

Dat heeft mij toen wel meer aan het denken gezet. Ik gaf regelmatig wel een complimentje, maar kon dat eigenlijk niet iets beter. Als iemand er echt heel tof uit ziet of lekker rook dan durfde ik er zeker niet altijd iets van te zeggen. Voor je weet denkt iedereen weer dat je iets meer van die gene wil. Alleen wat maakt dat ook eigenlijk uit. Aan zulke meningen heb ik dan wel weer schijt. Wanneer je een compliment kan maken, dan moet je hem toch eigenlijk gewoon hard op zeggen. Bijna iedereen vindt het wel leuk om eens een compliment te krijgen. Waarom zou je dat heerlijke gevoel die gene dan ontzeggen.

Op mijn huidige werkplek lopen vaak echt de vrolijkste mensen rond. Ze lachen, zien er goed uit en zijn vaak lekker zichzelf. Soms doe ik het misschien net iets te veel, maar ik deel daar echt vaak complimenten uit. Als iemand echt superlekker ruikt, dan ga ik dat echt niet voor mij houden. Hetzelfde geld voor een hele leuke lach of iemand die stralende ogen heeft. Die lach en straal wordt echt alleen maar groter door een compliment. Daarnaast wordt de band met die gene waarschijnlijk alleen maar leuker. Complimenten worden zeker niet altijd zomaar vergeten. De volgende keer krijg je weer zo’n leuke glimlach te zien als ze je weer zien.

Wij houden altijd alles maar voor ons zelf. Waarom zal je een gevoel delen met een ander. Je valt er een ander alleen maar mee lastig, terwijl die gene het waarschijnlijk gewoon wil horen. We doen dat echt bijna met al onze gevoelens. Het is ergens een heel normaal menselijk iets, maar het slaat echt nergens op. Als iedereen nou eens gewoon meer zegt wat er in zijn of haar hoofd omgaat wordt het een veel leuker wereldje. Waarom zou je een compliment voor een ander alleen voor je zelf houden. Zelf heb je er toch niet zo veel aan hoor. Bij een lekker geurtje heb je alleen iets aan de geur, maar de woorden in je hoofd doen jou echt niks. Voor de ander betekent het misschien wel enorm veel, omdat het geurtje van een dierbare was.

Wat kan het kwaad om misschien wel iemands dag te maken?

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram