De Parijse connectie door Gerrit Barendrecht

Vroeger was ik echt verliefd op lezen. Ik las per week twee boeken. De bieb was één van mijn vaste bezoek plekken. Ik bleef in de nacht toch vaak wakker, dus die bracht ik maar gewoon lezend door. Gemiddeld zo’n 150 á 200 bladzijdes per nacht. Bezopen, maar mijn liefde werd er groot door. Helaas liet ik deze liefde in de steek. Ik kreeg het te druk en kon mijn concentratie niet meer terugvinden. Gelukkig kreeg ik een schrijver als collega, namelijk Gerrit Barendrecht. Hij daagde mij uit om eens te beginnen aan zijn thriller ‘’De Parijse connectie’’. Ik besloot de uitdaging aan te gaan en Gerrit gaf mij zijn boek.

Persoonlijk ben ik echt een informatiezuiger. Ik wil altijd zoveel mogelijk van iemand weten. Een beetje interesse kan nooit kwaad. Zo krijg je gelukkig ook op het werk betere connecties. Met Gerrit kan ik het gelukkig altijd goed vinden. Vanaf het begin zei ik dus gelijk al dat mijn review heel eerlijk gaat zijn. Wanneer ik het ruk vind dan zeg ik dat gewoon en wanneer ik het geweldig vind, dan laat ik dat ook gewoon weten. Zo nam ik stiekem met een beetje spanning zijn boek aan. Een boek waar hij op de eerste bladzijde nog iets liefst voor mij had geschreven.Iets wat ik altijd enorm waardeer. Kom ik straks aan met een review waar ik hem compleet af zou kragen. Lekker dan.

Ik kreeg in oude typeletters Amsterdam 1889 te zien. Een bladzijde er na verbaasde Gerrit mij direct. Ik lees meestal in beelden en kreeg dus ineens een verkrachting voor mijn ogen te zien. Een donkere ruimte met daarin een man en een vrouw. Een vrouw die er al lang lag en niet met plezier. Voor de zoveelste keer werd ze weer eens verkracht. Dit moest een voorwoord zijn, maar hij had mij. Wat een eerste bladzijde was dit zeg. Ik hoopte er gelijk op dat dit zich zo voort ging zetten.

Gerrit heeft De Parijse connectie heel goed in details geschreven. Wanneer je door een steegje ren, dan weet je dat het water ook over de vieze mos druipt. Iets wat voor een beeld lezer perfect is. Alleen na de eerste bladzijde ging mijn hoofdgelijk tegenwerken. Je volgt namelijk twee verhalen die met elkaar te maken hebben. Met mijn dyslectische kop kon ik dit blijkbaar niet meer aan. Ik had denk ik al zo’n 5 jaar geen echte boek meer gelezen. Wanneer ik er net weer in kwam werd ik er weer compleet uitgehaald.

Gelukkig bleek mijn concentratieprobleem maar voor heel kort te zijn. De twee verhalen kwamen even bij elkaar terecht en vanaf dat moment zat ik weer heerlijk in de Parijse connectie. Ik kwam erin en ging er niet meer uit. Gerrit had de liefde voorlezen in mij weer aangewakkerd. Ineens las ik elk vrij moment weer even een boek. Het fijne aan de Parijse connectie is toch wel echt dat er een heerlijke spanningsboog in verwerkt zit en dat het verhaal oprecht heel mooi is. De details maakt het mooi, de oude verhalen en de sfeer maken het perfect. Dat zeg ik zeker niet omdat het geschreven is door een collega, maar het pakte mij echt enorm.

Het verhaal speelt zich in Parijs en Amsterdam af en gaat over de vrouwenhandel. Hierdoor kunnen sommige stukjes misschien heftig overkomen, maar persoonlijk hou ik wel van die shock. Het leest heerlijk weg en de spanning blijft er lekker in. Ik zei dan ook laatst voor de grap tegen Gerrit dat ik nu toch wel anders naar hem ben gaan kijken hoor. Je moet deze dingen toch maar kunnen verzinnen. Gelukkig reageerde hij hier ook weer leuk op.

Sorry Gerrit, maar ik kan mij voorstellen dat de meeste lezers van mijn blog jou niet kennen. Wanneer je nog een nieuw boek zoek van een nieuwe schrijver, dan raad ik De Parijse connectie echt aan. Ik heb mijn liefde voor boeken er in ieder geval erdoor teruggevonden en hoop er stiekem op dat het ooit nog eens verfilmd gaat worden. Daar is dit boek perfect voor. Ik zeg dus bekijk het, lees het en geniet ervan. Voor de jonge dames kan het denk ik ook nog eens heel leerzaam zijn.

Veel lees plezier 😉

Fabian van der Gijze 
Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Mama ik wil Nike air max

Zoals ik laatst al eens schreef hadden wij na de scheiding geen geld voor kleding. Soms kreeg ik wel iets nieuws, maar meestal kreeg ik het van een vriendje. Schoenen wilde ik alleen echt niet van een ander hebben. Meestal waren die dingen toch al veel te veel kapot gelopen. Samen met mijn moeder ging ik dan gezellig shoppen. We waren op missie voor een mooi paar schoen voor een klein prijsje. Alleen één soort schoen riep altijd zo enorm hard naar mij en dat was Nike air max. De mooiste paar schoenen die ik maar kon vinden.

Helaas moest mijn moeder altijd nee zeggen tegen die paar schoenen. Het was oprecht gewoon duur en dat paste gewoon niet in ons budget. Ik wist het donders goed, maar toch kwam ik keer op keer weer met een zielige blik en met een Nike air max naar mijn moeder gelopen. Tot op de dag van vandaag heb ik ze nog nooit gehad. Zelf had ik er later ook niet zo veel geld voor en als ik al eens wat meer geld had, dan ging ik dat zeker niet aan een paar schoenen uit geven. Vorig jaar was eigenlijk de eerste keer dat ik schoenen kocht boven de €50, nou dat was al heel wat voor mij.

Alleen ik wil daar nu toch eens verandering in laten komen. Tegenwoordig draag ik eigenlijk alleen maar Adidas, maar Nike air max heeft mijn hart nog steeds niet verlaten. Sinds 3 september ben ik nu fulltime aan het werk bij Talpa, dus ik vond het wel eens tijd voor een beloning. Ik wil eindelijk mij zelf een de paar schoenen geven waar ik altijd al naar heb verlangd heb. Een Nike air max, alleen dan blijkt Nike toch echt verdomd veel schoenen te hebben

Ik kwam dus als eerst bij de Nike air max 97 collectie uit. De air max collectie met een soort golf in de schoen. Nou ik kan je zeggen dat ik dat dus echt heel lelijk vind. Ik heb er dus echt niks mee. Dan heb je ook nog eens de goede versie. Erger kan ik het mij bijna niet voorstellen. Nee, maar oprecht. Het kan zijn dat je ze echt heel mooi vindt, maar ik heb er gewoon niks mee. Ben eigenlijk wel benieuwd wat jij er van vindt.

De Nike Huarache collectie kwam ik ook al snel tegen. Ik vond Nike air max 97 gewoon niet bij mij passen, maar de Huarache collectie vind ik dus echt helemaal niks. De naam en de schoen doen mij echt aan iets Japans denken. Nou ben ik echt enorme fan van Japan, maar niet van de Huarache collectie. Ik zie mij zelf dan echt al op een soort van robot lijken. Weet niet waarom, maar dat roept deze collectie echt bij mij naar boven. Dat is nou net niet wat ik zoek. Dan steek ik dat geld toch liever in een reis naar Japan, in plaats van Japanse schoenen.

Natuurlijk heb je dan ook nog gewoon de Nike Internationalist. De betrouwbare normale Nike schoen. Betaalbaar en zonder allemaal gekke dingen eraan. Gek genoeg ben ik toch nog nooit voor zo’n schoen gegaan. Ik bleef altijd maar weer hangen bij een Adidas collectie. Dat voelde goed en vertrouwd. Tussen de Nike internationalist collectie zitten zeker wel wat schoenen die ik zo zou kunnen dragen. Alleen dat Nike air max verhaal bleef toch aan mij plakken.

Ik heb er momenteel drie op het oog. Waarvan ik de eerste denk ik het leukste vind. Voor welke zou jij gaan?

1 Nike Air Max 90 Premium SE Herenschoen – Rood

2 Nike Air Max 1 red Crush/ University Red

3 Nike Air Max 1 Premium Retro Herenschoen – Rood

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Slapen onder je droom

Als je mij een beetje zou kennen , zal je wel weten dat ik niet echt slaap. Meestal pak ik zo’n 4 a 5 uur slaap per nacht. Dat ben ik gewend en ik kan er gelukkig ook goed mee leven. Ik kan gewoon niet vroeg gaan slapen. Door de weeks gaat de wekker dan toch mooi weer rond 6:15. Dan kom je vaak gewoon niet aan veel slaap. Om deze reden vond ik een voorgestelde samenwerking juist zo leuk. Dekbed-discounter wilde namelijk een pakje naar mij opsturen. Van de reviews ben ik alleen nooit zo’n fan. Gelukkig mocht ik gewoon lekker zelf los gaan met schrijven en mijn eigen ding doen. Dan zeg ik in dit geval zeker geen nee.

Tijdens het uitzoeken ging ik specifiek opzoek naar een dekbedovertrek waar een verhaal zou aan plakken. Zo vond ik als eerst een panda met twee geweren in zijn poten. Nou ben ik zeker niet van het geweld, maar het waken paste wel enorm bij mijn slaapritme. Helaas ging die alleen uit het assortiment. Toen viel ik al snel voor mijn dekbedovertrek. Ik zag sneeuw, bergen en een mooie lucht. Ja dan ben ik persoonlijk snel verkocht. Nou heb ik veel slechte herinneringen overgehouden aan mijn vorige relatie. Alleen ik ben haar en haar ouders zeker wel dankbaar voor sommige momenten die ik mocht meemaken.

In die tijd hadden wij zelf thuis helemaal niks te besteden. Een vakantie zat er toen zeker niet in. Bij hun was dit zeker wel het geval. Nou had ik al heel lang de droom om ooit eens op een snowboard te mogen staan op een grote berg. Die droom was toen alleen heel ver weg. Een wintersport vakantie kost gewoon klauwen met geld. Dat was dus zeker niet voor mij bestemd. Daar kwam dankzij hun verandering in. Zo mocht ik in Nederland eerst op les en later ook nog eens in Zwitserland. Ik kreeg zomaar ineens de mogelijkheid om daar op zo’n prachtige berg te gaan staan. Ja, daar ben ik hun eerlijk gezegd nog steeds super dankbaar voor. Het was een droom die uit kwam.

Het werd één van mijn leukste vakanties ooit. Lekker veel sporten en een vakantie soort die ik nog nooit had mee gemaakt. Nederland en België ziet er namelijk toch heel anders uit dan Zwitserland. Wat zag alles er mooie uit. Echter konden we toen  helaas niet alle dagen vol snowboarden. De sneeuw werd steeds minder en de zon steeds feller. Nou vallen stenen niet zo lekker als de sneeuw. Alleen toen kreeg ik een vraag die mij toen heel blij maakte. Ik kreeg namelijk de kans om het in februari weer overnieuw te proberen. Haar vader vond het zo jammer dat er geen sneeuw lag, dat ze in feb toch alweer terug wilde gaan. Gelukkig lag er toen inderdaad veel meer sneeuw. Zo leerde ik steeds meer dingen bij en kon ik van Zwitserland naar Frankrijk snowboarden.

Dit jaar begon het voor het eerst weer echt te kriebelen. Je zit het momenteel natuurlijk veel op tv en in Nederland zelf heb je helaas alleen de kou. Nou heb ik volgend jaar hoog waarschijnlijk een tussenjaar. Als het kan en de kriebels weer aanwezig zijn, dan ben ik volgend jaar zeker te vinden op de bergen. Kijken of we het dan nog niet verleerd zijn na zo’n 4 jaar. Anders wordt het toch maar eerst weer even een lesje pakken.

Achter mijn muur zit ook nog een verhaal, maar dat komt later nog wel eens voorbij

De droom is in ieder geval wel weer aangewakkerd. De droom zelf moet alleen wel nog even wachten. Echter slaap ik nu dankzij dekbed discounter  ten minste wel onder mijn droom. Daar ben ik hun dan weer dankbaar voor. Nou verkopen ze tegenwoordig ook boxsprings, dus wie weet slaap ik de volgende keer wel nog beter dan nu 😉 Nee, dat zou natuurlijk gekke werk zijn. Ik ben in ieder geval heel erg blij en kijk al uit naar die mooie bergen

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram