examen

Mijn examen stress? (verleden)

Gisteren kwam het besef in eens weer. Vorig jaar zat ik gewoon in mijn examenjaar van Mavo. Eerlijk gezegd weet ik niet of ik ooit iets over mijn middelbare school heb gesproken. Volgens mij is dat nog niet het geval. Nu ga ik het er wel een beetje over hebben. Ik zie heel veel blogposten en sociale media berichten over de nieuwe examens. Eigenlijk lees je alleen negatieve berichten en stress volle berichte. Dat is eigenlijk heel logische, want als alles goed gaat dan ga je daar niet over klagen.

Voor ik ga vertellen hoe mijn examens gingen moet ik wel eerlijk bekennen dat ik onder mijn niveau zat. Het eerste jaar begon ik op Havo-VWO. Het ging tot de laatste periode heel goed. Tot de laatste periode heb ik altijd mijn best gedaan, maar twee vakken lukte echt niet. Namelijk de vakken Frans en Engels. Ik kreeg een voorstel van mijn mentor. Hij zei tegen mij dat het goed ging, maar de tallen waren echt een hele grote punt. Het word natuurlijk elk jaar moeilijker en hij rade mij dan ook aan om lekker naar Mavo te gaan. Het was mede dankzij hem dat jaar vast gesteld dat ik dyslectische ben. Dankzij dat papiertje zou ik op Mavo de kans hebben om Frans al in het tweede jaar Frans te laten vervallen en Duits in het derde jaar. Zo doende kwam ik op Mavo terecht.

Nu ga ik dan toch echt vertellen over mijn examens. Ik vond het namelijk echt heel leuk om examens te maken. Je had er voor een paar weken vakantie en daarna kreeg ik ongeveer drie maanden vakantie. Mijn examens zelf gingen echt super goed. Naar mijn mening niet zo zeer dat ik onder mijn niveau zat, maar vooral door hoe ik dacht. Tegen iedereen die tegen mij zei heb je stress. Gaf ik het zelfde antwoord. Namelijk nee. Ik heb er nog nooit slecht over na gedacht. Misschien klikt dit heel erg arrogant, maar ik ging het gewoon doen. Uit eindelijk is dat ook gebeurd.

Je hersenen kunnen zo veel met je doen. Als je je zelf helemaal gek loopt te maken ga je ook werkelijk slechter presenteren. Er zelf helemaal in geloven kan je juist beter en scherper maken. Dat was bij mij het geval. Ik las het veel beter door en dacht veel logischer na. Er staat negen van de tien keer minimaal één heel dom antwoord in. Die filter je er toch sneller uit als je veel rustiger ben dan als je heel druk ben in je hoofd.

Natuurlijk kan ik lekker makkelijk praten, maar je moet het uit eindelijk toch zelf doen. Wel kan ik je nog één kleine tip geven. Zoek een persoon waar je het er mee kan over hebben. Het kan iemand zijn die zelf ook examens moet maken, maar ik zou aan raden om het toch echt met iemand te praten. Anders kan je elkaar juist weer gestrest maken.

Iedereen die nu examens heeft of binnen kort gaat krijgen veel succes gewenst. Onthoud altijd goed dat je het al heb gehaald om in het examen jaar te komen, dus je bent goed genoeg om het te mogen doen. Nogmaals succes en hopelijk tot ziens

Vallen is niet falen, maar niet meer op staan wel 🙂

Fabian van der Gijze

Mij kan je veder volgen  op: Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Je eigen mening durven te geven (mijn mening #18)

Vaak willen mensen hun mening laten horen op het internet of in hun omgeving. Heel vaak merk ik alleen dat het niet hun eigen mening is of dat ze het echt menen. Je merk het gewoon als iemand een lul verhaal aan het vertellen is. Je kan natuurlijk altijd mee gaan met de rest of er juist tegen in gaan. Voor iedereen is dit anders. Ik geef zelf tegenwoordig altijd mijn eigen mening. Vroeger deed ik dit helaas niet altijd. Soms voelde het gewoon niet goed om mijn eigen mening te geven. Vandaag in mijn mening ga ik het hebben over meningen.

Mij maak het tegenwoordig niet meer uit wie er voor mij staat. Ik ben mijn mening belangrijker gaan vinden. Dit is gekomen toen ik heel erg veranderde. Voor mij is dit een hele mooie verandering. Discussiëren heb ik altijd al heel leuk gevonden, maar deed het nooit echt met andere. Nu sta ik er eigenlijk om bekend dat ik altijd wel een mening over iets heb.

Als ik ergens niet mee eens ben dan vertel ik dat gewoon. Natuurlijk altijd met respect, maar wel echt mijn eigen mening. Natuurlijk kan je mening in een gesprek wel een beetje veranderen. Als iemand echt met hele goede argumenten komt. Dan kan ik niet anders dan mijn mening een beetje aan te passen. Je mening hoef natuurlijk ook niet altijd te kloppen. Al hoop je zelf natuurlijk van wel, maar helaas kan dat natuurlijk niet altijd.

Om al die verschillende meningen te zien vind ik heel mooi. Ik hou er heel erg van om mensen hun persoonlijkheden te leren kennen. Als iemand echt zijn of haar mening geeft kan je al een hoop te weten komen. Al is dit niet altijd heel positief. Op bepaalde meningen zit ik echt niet te wachten. Als iemand echte haat toont in zijn of haar mening ben je bij mij echt verkeerd. Ik hoef niet te weten waarom jij buitenlanders haat of waarom je geen andere geaardheid mag hebben. Dat trek ik echt zo slecht. Als ik zo’n mening hoor en als die gene het ook nog eens heel dom onderbouwd. Kan ik zo boos worden. Het beste is dan om er van weg te lopen, want anders kan het wel eens uit lopen tot een ruzie.

Als een mede bloggers zijn of haar mening geef. Lees ik die blog post altijd heel graag. 9 van de 10 keer is dit hun echte mening en ook nog eens goed onderbouwd. Sociale media meningen bekijk ik eerlijk gezegd niet heel vaak. Vaak zijn dit hele korte meningen en word deze mening vaak te snel online gezet. Je merk heel vaak dat iemands emoties een grote rol heeft gespeeld.

Mijn vraag aan jou is dit keer misschien voorspelbaar, want wat is jou mening over meningen van mensen. Luister je er graag naar of liever niet. Is jou mening ook werkelijk jou mening of praat je toch met iemand anders mee. Als je er iets over kwijt wil. Laat het mij en de andere lezers het dan zeker weten.

Wees nooit bang om je eigen mening te geven 🙂

Fabian van der Gijze

Mij kan je veder volgen  op: Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Opgevoed worden door alleen een vrouw (verleden)

Toen ik dingen begon te begrijpen en te leren kreeg ik al snel iets door. Naar de opvoeding van mijn vader moest ik niet al te veel luisteren. Natuurlijk heeft mijn vader mij dingen aangeleerd, maar naar mijn mening bestaat mijn opvoeding vooral uit mijn moeders opvoeding. Vooral toen ik als enigste man over bleef bij mijn moeder en zus werd mijn opvoeding vooral vrouwelijk. Vind ik dat erg? Nee, totaal niet. De redenen ga ik vandaag vertellen. Veel lees plezier.

Mijn moeder vind ik echt een pracht mens. De manier hoe zei leef waardeer ik heel vaak. Natuurlijk niet altijd, maar misschien zijn we alle bij gewoon te koppig. Ze heeft mij heel veel geleerd. Hoe raar of slecht de situatie wel niet was. Ze leerde mij iets bij zoals tegen over mijn vader. Mijn vader heeft super veel slecht dingen gedaan. Hij probeerde mijn moeder heel vaak zwart te maken. Ik heb mijn moeder bijna nooit hier op kunnen betrappen. Ze vertelde mij juist altijd dat het toch mijn vader zou blijven en dat hij ook veel goede dingen had gedaan. Dit vind ik zo knap van haar. De meeste mensen zouden hem helemaal de grond in trappen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat ook vaak zat heb gedaan, maar zij niet. Waarom ze dat niet deed. Ze wilde mij laten zien dat iedereen mooie kanten heeft.

Één ding wat ik gelukkig ook heb geleerd is dat het huishouden niet alleen voor vrouwen is bedoeld. Thuis of buitenshuis help ik graag een handje mee. Wat heel veel mannen niet kunnen of willen kunnen kan ik wel en vind ik helemaal niet erg om te doen. Ik heb leren strijken, koken, vouwen, afwassen, dweilen, enzovoort. Koken en strijken vind ik juist super leuk om te doen. Mits er natuurlijk wel muziek aan staat of/en er gezongen bij kan worden. Mannen kunnen het heus wel. De mensen die zegen van niet vind ik heel lui en dom bezig. Besef wel even dat ik het al kon op mijn twaalfde en zijn hun slechter dan een kind van twaalf?

Oke misschien ben ik niet altijd de menselijkste man, maar dat maak mij niet uit. Ik hoef ook echt niet te veel vrienden te hebben. Geef mij maar ook een paar stoere vriendinnen. Als ik bij sommige jongens zit vraag ik mij echt af wat ik er zit te doen. Sommige kunnen zich zo onbeschoft en goor gedragen. Dat is mannelijk hoor ik ze dan zeggen. Nou dan ben ik toch liever niet zo heel mannelijk

Moet ook altijd wel lachen. Ik kan heel vaak met vrouwen mee praten bijvoorbeeld over Goede tijden slechte tijden. Dit kijk ik nu al zo lang. Mensen staan altijd heel verbaast te kijken als ik dat zeg. Voor de grap zeg ik dan altijd maar: ‘’ben op gegroeid tussen twee vrouwen dan krijg je dit’’. Door mijn opvoeding ben ik denk ik ook zo gevoelig en open. Als ik praat met iemand merk ik dat het heel erg help. Ik begrijp de ander en die laat duidelijk merken dat die het prettig vind. Als vrouwen super saggerijnig zijn vanwege hun maandelijkse probleempje. Loop ik niet weg hoor. Ben het onlangs wel gewend. Leef nu met drie vrouwen. Dan went het van zelf wel.

Mijn opvoeding heb ik als heel fijn ervaren. Natuurlijk kan een vrouw bepaalde dingen niet zo goed uit leggen aan een jongen. Hoe wil je iets uit leggen wat je zelf niet heb of voel. Dat ik gewoon moeilijk. Toch ben ik nooit wat te kort gekomen. Ik durf zelfs te beweren dat dit de beste opvoeding was voor mij en ik had geen betere kunnen wensen. Bedankt ma

Fabian van der Gijze

 

 

Tien computer bezigheden van vroeger (verleden)

Eerder in een andere blogpost over mijn verslavingen. Heb ik aan gegeven dat ik vroeger heel erg verslaaft was aan game en computeren. Dit begon al heel vroeg en was altijd wel op de hoogte van de trends rondom de computer. Op mijn blog schrijf ik naast alle ellende van vroeger ook graag over de leuke dingen. Dat ga ik vandaag wederom weer doen. Vandaag ga ik het hebben over wat ik vroeger altijd op de computer deed en bespeelde. Waarschijnlijk komen er een hoop dingen bekent voor. Als dat zo is laat het mij zeker weten. Dat vind ik altijd leuk om terug te lezen.

 

  1. MSN: Laat ik maar met de meest populaire beginnen. Wie op gegroeid is met een computer of direct een computer in huis heeft genomen kon er niet om heen. MSN moest je gewoon hebben. Als ik terug denk aan MSN schieten er een paar dingen gelijk in mijn hoofd. Hoe irritant was het wel niet als jemsn beeldscherm ineens begon te trillen. Ja hoor iemand vond dat je niet op schot met reageren en stuurde je gelijk een buzzer. Soms kwam er ook ineens bewegende dingen op je beeld scherm. Iemand had je een speciale smiley gestuurd bijvoorbeeld een zoen of een rockster. Als laatste herinner ik mij heel erg dat eigenlijk iedereen altijd offline stond terwijl ze er gewoon waren en ja ik was ook zo iemand. Sorry :). Als ik nu mensen spreekt over MSN hoor ik altijd dat ze het heel graag terug zouden willen hebben. Hopelijk komen de makkers inderdaad ooit terug met een nieuwe versie, maar ik zie het helaas niet gebeuren

 

  1. Runescape: Voor de mensen die spelletjes speelde komt dit waarschijnlijk heel bekend voor. In mijn jeugd was het eigenlijk ondenkbaar dat je dit spel niet speelde en het was sowieso ondenkbaar dat je het niet kon. Al mijn vrienden metrunnescape een computer hadden er wel een account op. Je begon in een kasteel en je moest naar buiten om te vechten tegen andere wezens of mensen. Iedereen probeerde altijd zo rijk mogelijk te worden en zo hoog mogelijk te leven. Eerlijk gezegd was ik hier nooit zo heel goed in. Het was niet mijn lievelings spel en al mijn vrienden waren er veel beter in. Volgens mij is het hoogste level wat ik ooit heb bereikt 55. Oke het is best hoog, maar tegen mijn vrienden die hoger dan level 100 waren kon ik echt niet op. Gelukkig denk ik nu achteraf, want hun hadden er zoveel tijd in gestopt. Ik speelde toch altijd nog liever buiten. Tot mijn verbazing bestaat het spel wel nog steeds. Alleen is het helaas helemaal veranderd en speelt bijna niemand het meer

 

  1. Clipjes.nl: YouTube was vroeger nog niet zo heel populair in mijn jeugd. Als je liedjes wilde luisteren deed je dat heel ergens anders. Ik ging altijd naar Clipjes.nl. De echte site clipjes.nlbestaat tegenwoordig niet meer. Tegenwoordig is de huidige Clipjes.nl veranderd in een nep versie van Spotify met YouTube filmpjes. Zo ver ik weet was Clipjes.nl altijd heel populair en verdween het al snel toen Youtube populairder werd. Als je liever niet via internet wilde luisteren en kon downloaden luisterde je altijd je muziek via Limewire.

 

  1. Limewire: Als je liever niet via internet wilde luisteren en kon downloaden luisterde je altijd je muziek via Limewire. Dankzij Limewire heeft elk kind uit mijn tijd leren downloaden. Je limewirezocht een nummer en klikte op downloaden. Je had in een paar muisklikken al snel een cd bij elkaar verzameld met al je favoriete artiesten. Helaas hielt het niet al te lang stand tegen de wet. Door hoge boetes vanwege illegaliteit moesten ze offline. Later probeerde iemand anders terug te keren met Frostwire, maar dit werd nooit echt een succes.

 

  1. Hyves: Toen MSN helaas verdween kwamen er al snel nieuwe sociale media’s om de hoek kijken. De meest gebruikte werd al snel Hyves. Hyves heb ik zelf ook altijd heel leuk gevonden. Snel even een krabbel sturen naar een vriend, je kwam even langs met je buddypoke, Je vulde een poll in van iemand of jehyves richten een Hyves club op. Je kon er echt heel veel doen. Als iedereen offline was kon je altijd nog kiezen om een game te spelen. Door de grote groei kon Hyves het al snel niet meer aan en stopte er ook al mee. Tegenwoordig heet het Hyvesgames en kan je er echt alleen nog maar spelen op spelen

 

  1. Online games: Over spelletjes gesproken. Onder de spelletjes spellers onder ons. Kan je deze sites bijvoorbeeld nog: Funny Games, Spelen.nl of Speeleiland. Ik heb het na gekeken en alle funnygamesdeze sites bestaan nog gewoon met de zelfde spelen. Wie heeft er nou niet gebruik gemaakt van de love tester. Even snel jou naam in voeren en de naam van de gene waar je verliefd op was. Kwam er 100% uit dan klopte het natuurlijk, maar kwam er minder dan 60% uit nou dan was het ineens een nep tester. Zelf deed ik ook heel vaak eiland opbouwer of Bubble Shooter.

 

  1. Windows games: Toen er nog niet overal internet was om te gebruiken en je verveelde je had je echt een probleem. Bijna iedereen koos dan voor plan B. Namelijk de Windows games. windows games-1Je kon flipperkasten, patiencen, mijnveger, mahjong en nog veel meer standard spelletjes spellen. Volgens mij is de flipperkast en patience nog steeds heel erg populair bij gebrek aan internet.

 

  1. Humongous Entertainment: Nu denken de meeste waarschijnlijk wat is dat nou weer. als ik nou eens Freddy de Humongous Entertainmentvis of pyjama sam zou zeggen. Snap je dan wel wat ik bedoel? Ik denk de meeste mensen wel. Vroeger waren er niet echt heel veel computer spelletjes die je op cd kon kopen. Humongous Entertainment was een van de weinige die zulke spellen uitbracht en echt bijna iedereen had wel een van die spellen in huis

 

  1. Habbo hotel: Wie van de kinderen heeft nog nooit van Habbo Hotel gehoord. Bijna iedereen gebruikte Habbo hotel wel of een van de nep versies waar je direct begon met heel veel cr. Bijna iedereen van mijn vrienden had wel eens stiekem cr gekocht via de telefoon, want ja welke ouders hadden het nou door. Mijn moeder kreeg het later wel een klein beetje door, habbowant blijkbaar deed mijn zus dit ook :). Ach ja waar het geld nou precies heen ging is ze gelukkig toen nooit achter gekomen. Als je nou heel veel spullen had en populair werd ging je gewoon naar een volle kamer toe en vroeg je random iemand verkering. Ja de gene had je nog maar net ontmoet, maar hij of zij klok wel aardig. Veder kan ik nog veel meer dingen op noemen zoals een potje stoelen dans, wie is de mooiste of bobba. Misschien komt er ooit nog wel eens een blog online over Habbo hotel, want ik heb er nog veel meer over te zeggen

 

  1. Paint: Er was nog iets wat veel mensen deden als ze zich verveelde. Iedereen was namelijk ineens een kunstenaar. Je 2016-03-27opende namelijk dan gewoon Paint en je was een grote kunstenaar. Meestal was dit gewoon in je verbeelding, want uiteindelijk stonden er gewoon maar wat krassen op je tekenvel.

 

Dit was het dan alweer voor vandaag. Hopelijk mocht ik jullie vandaag weer even terug brengen naar jullie jeugd. Herkende je dingen of snap je werkelijk niet waarom ik iets niet heb genoemd. Laat het dan zeker hieronder achter. Wie weet komt er nog een deel twee ooit aan en wordt jij ook genoemd in de blogpost. Ik ben benieuwd. Kijk gerust nog even veder en anders hopelijk tot ziens 🙂

 

Nog een fijne dag toe gewenst,

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin

Zinnen die je ouders vroeger altijd zeiden (verleden)

Elk kind hoort van die standaard ouder zinnen. Volgens mij krijg je als ouder zijnde automatische een handboek thuis gestuurd met allemaal zinnen er in die je kan gebruiken. Vandaag heb ik elf van die zinnen voor je uit gezocht die ooit wel eens tegen je gezegd is. Bij elke zin heb ik mijn verhaal er bij verteld. In mijn geval was het natuurlijk  heel vaak mijn moeder die het zei. Waarom dat zo is kan je in mijn verleden verhalen lezen. Hopelijk kunnen een paar van deze zinnen je weer laten denken aan leuke momenten van vroeger. Veel lees plezier

Alleen kijken met je oogjes: Mijn moeder zei dit altijd als ik weer als een gek een winkel binnen rende. Vooral als ik de inhoud van de winkel heel erg interessant of leuk vond. Gek genoeg moest ze het ook altijd zegen als mijn moeder of mijn zus naar bh’s ging kijken. Ik had mij zelf de tik aan geleerd om dan ineens bokser te worden. Als klein moest ik perse altijd boksen met bh’s. Vraag mij echt niet waarom haha

Als passen en Pinksteren op een dag valt: Als kind kon ik vaak door drammen als ik iets wilde hebben. Al was het onmogelijk ik probeerde er toch aan te komen. Automatische hoorde ik dan altijd mijn moeder deze magische zin zegen. Als dit dus ooit gaat gebeuren kom ik even mijn lijstje brengen bij mijn moeder, want ik heb nog een hoop te goed.

Vraag maar aan je ….. : Als een van je ouders niet zelf kon beslissen werd dit echt altijd gezegd. Natuurlijk kwam je bij de andere ouder dan met een heel mooi verhaaltje. Ik zei meestal dan dat het van de ander wel mag, maar ik moest het toch nog even vragen aan jou of het ook van jou mag. Natuurlijk keek je er dan extra schattig bij

Wacht maar tot jij zo oud ben: Sinds ik ben geboren ben ik altijd al een kleine plaaggeest geweest. Soms kwam ik in de ochtend even naast mijn moeder liggen of zitten en begon ik haar aan te kijken. Stiekem hoopte ik dan altijd dat ze vroeg wat is er Fabian. Als ze het dat dan eindelijk zei kon ik beginnen met plagen. Mam het word echt erg hoor. Kijk hier heb je weer rimpels bij gekregen en daar een kraaienpoot. Ja wat moet je daar mee als ouder. Het enigste wat je bijna kan doen is deze zin zegen.

Zou ik dit later ook bij jou thuis komen doen: Iedereen kent het wel. Als kind zag je nooit echt gevaren ergens in of dat spullen ook kapot kan gaan. Je ouders kregen altijd wel een hartstilstand als je weer rende door het huis of sprong op de bank of op een bed. Mijn moeder zei dan altijd deze zin

Daar ben je nog veel te jong voor: Dit is zo’n zin wat ik altijd heb gehaat. Dit moest je echt niet tegen mij zegen. Zoals ik al een tijdje geleden schreef in de blogpost voor CHI iedereen heeft een menig, dus ook kinderen. Niemand mag bepalen wiens mening of wil belangrijker is. Kinderen hebben wel degelijk iets te vertellen en sommige zijn al veel veder dan hun leeftijd. Het blijft tot sloot ook maar een getal he.

Niet alles op eten he: Deze zin probeerde ik altijd zo erg uit te rekken. Natuurlijk kan ik iets bewaren mama. Heel trots kwam ik wel geteld met één chipje of snoepje terug. Alstublieft mama zo als beloofd heb ik niet alles gegeten. Mijn moeder kon hier volgens mij wel om lagen. Behalve als ik echt te veel op had gegeten.

Als je vanavond wel nog je bord leeg eet: Deze zin past eigenlijk heel mooi op de vorige. Soms kreeg je nou eenmaal honger voor dat je avond eten klaar was. Snel nog even wat eten, want natuurlijk kan je niet even wachten als kind. Wiens ouders zei dan niet deze zin. Volgens mij staat die echt in iedereens ouder handboek

Iedereen is altijd welkom: Mijn ouders waren hier gelukkig altijd heel makkelijk in. Iedereen was altijd welkom of er moest echt iets zijn waar door het niet kon. Dit heb ik zelf altijd heel prettig gevonden. Altijd mocht er wel iemand mee eten of slapen. Dan at iedereen toch even iets minder of maakte ze iets meer klaar. Dit is zeker iets wat ik later mee hoop te nemen in mijn opvoeding

Het was maar een droom: Als kind had ik echt heel vaak nachtmerries. Ik was dan altijd heel erg bang en kon daarna nooit meer in slaap komen. Heel angstig liep ik dan naar mijn ouders toe en klopte heel zachtjes aan. Volgens mij wisten ze dan altijd wel wie er weer voor de deur stond. Ze waren dan altijd wel zo lief om mij tussen hun in te laten. Al liep de relatie noch zo slecht dan waren ze er alle twee voor mij en zo hoort het natuurlijk ook. Als mijn moeder of vader dan deze zin zei werd ik meestal wel wat rustiger. Vooral het feit dat ik veilig bij hun lag deed  mij altijd heel goed

Dat durf te ik vroeger nooit te doen hoor: Als ik weer eens brutaal zei of iets anders deed kwam deze zin altijd als gevolg. Hier had ik al snel een zin op terug. Ik zei dan altijd tegen mijn moeder. Mam tijden veranderen. Leer dat nou eens. Ook zei ik vaak dat ik daar niks aan kon doen. Dan had ze het zelf ook maar moeten doen. Later begin je wel meer te begrijpen da het tegenwoordig wel wat losser is geworden

En herkende je zelf ook een paar zinnen? Hoorde je er vroeger ook een paar of zeg je het nu zelf tegen je kind. Hopelijk kon het je weer even terug brengen naar het moment dat één van je ouders zo’n zin tegen je zei of dat je het zelf zei. Heb je zelf ook nog zinnen of een leuk verhaaltje bij een van de zinnen laat het dan zeker hieronder achter.

Hopelijk heb je genoten van deze blogpost. Ben je benieuwd geraak naar één van mijn andere verhalen over vroeger klik dan hier of bekijk je liever tussen al mijn blogposten klik dan hier. Anders hoop ik je snel weer terug te zien. Hopelijk tot ziens.

Doe je trouwens al mee aan deze giveaway

Nog een fijne dag toe gewenst 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin

 

De verhalen achter de bos foto’s (Foto’s #6)

Het is alweer even een tijdje geleden, maar vandaag is het toch weer zo ver. Weer een nieuwe foto sessie. Ik heb weer een paar leuke foto’s kunnen vinden. Sommige helaas iets waziger, maar de foto’s zijn al best oud. Sorry hier voor. Hopelijk maken de foto’s het goed. Veel plezier met lezen en kijken en lach mij niet te veel uit he 🙂

bos swag

Op foto’s moest ik altijd zo stoer mogelijk over komen. Ik deed dan altijd mijn pet andersom en een te gekke pose. Zoals je aan mijn zus gezicht kan zien was ze hier nooit echt mee eens.  Toch vond ik het altijd super leuk om met mijn zus op de foto te gaan. Ik was het broertje die haar nu en later zou beschermen.ff stoer doen

 

Over slechte poses en mode gesproken. Dit is wel een hele slechte foto hoor. Wat voor T-shirt ik hier draag hou ik nog even geheim. Je ziet het straks vanzelf op een andere foto. Dit is weer één van die foto’s die verplicht moesten worden gemaakt. Mijn moeder zag dan weer eens een perfecte plek voor een foto. Ja dan moest de aap van het gezin wel weer ergens op gaan klimmen. Boven wonder had ik hier weer een pet op. Gelukkig heb ik deze tijd nu wel achter de rug.

hutten bouwen

Vroeger was ik echt een hutten bouwer. Overal waar het kon moest er eentje worden neer gezet door mij. Vaak in de bossen werden het een paar takken tegen een boom. Ach je moet wat doen om je mannelijke krachten te showen. Bij deze foto staat ook eens de datum. Gewoon alweer bijna 9 jaar geleden. Toch blijft deze bos herinnering één van de leukste.

ff stoer doen 2Naast hutten bouwen was ik nog ergens gek op. Namelijk in bomen klimmen. Mijn ouders zaten altijd weer met een hart in hun keel als ik weer eens ergens was in geklommen. Thuis kwamen er soms zelfs buurt bewoners aan de deur als ik weer tot de top omhoog was geklommen. Als mijn ouders er net als dit geval bij waren bleef ik altijd, maar dicht bij de grond. Ik dacht wel aan ze 🙂 (eigenlijk wilde ik gewoon geen straf)

Deze foto weet ik mij nog goed te herinneren. Dit was namelijk een wandel route die ik later nog eens heb gelopen. Zoals je misschien als ziet was dit niet echt een bos, maar he er staat een boom op. De route die we liepen was bij een soort savanne. Er liepen altijd koeien en bizons rond en nog veel meer kleine diertjes. Dit vond ik altijd helemaal geweldig. Ik ben altijd op gegroeid met dieren om mij heen. Als ik op de route een konijn zag moest ik het konijntje uiteraard even volgen. Met zijn drieën liepen we vroeger altijd graag km routes met elkaar. Tot dat mijn zus ouder werd en begon te puberen. Toen stonden mijn moeder en ik er alleen voor. Nu doen we het eigenlijk nooit meer. Ik loop veelste snel en dat houd mijn moeder niet meer bij.  Waar deze route te vinden is weet ik niet meer.kijk ons apen

echt foto g

Hier kan je dan een beetje door de wazigheid mijn mooi T-shirt zien. Je wil niet weten hoe blij ik was met mijn spong bob shirt.  Nu ben ik niet meer zo trots op mijn mode keuzes. Het shirtje kan ik nog wel om heen kijken, maar sokken in sandalen kan echt niet hoor. Zo te zien was dit nog zo’n verplichte foto van mijn moeder. Je ziet dat altijd terug aan het gezicht wat we trekken. Aan gezien onze ogen dicht waren en er geen lach te zien is. Moet dit er inderdaad wel eentje zijn.

met mijn zus op de paddelstoel

Met deze foto wilde ik graag afsluiten. We hadden hier weer eens een beeld gevonden waar je op kon zitten. Ondanks de wazig foto kan je gewoon zien dat de lucht uit mijn longen geduwd werden. Met deze foto wilde af sluiten, omdat je daar echt de liefde en rust kan zien bij mijn moeder en ik. Rond de tijd dat deze foto is gemaakt waren er nog niet zo veel problemen. Te minste zover ik toen dacht. Er was gewoon nog niet zo veel gezeur en gezeik. Dat vind ik super mooi om terug te zien.

 

Hopelijk vinden jullie deze fotosessie weer net zo leuk als de vorige. Ging je vroeger ook altijd naar de bossen of ging je toch liever ergens anders heen. Als je hier aan terug denk wat is dan voor jou de leukste momenten van dit soort uitjes. Benieuwd naar de volgende foto sessies. Klik dan hier om gelijk op de foto pagina te komen en hier om terug te gaan naar mijn home page voor al mijn andere blogposten. Geen zin of geen tijd om veder te lezen? Jammer, maar hopelijk tot een volgende keer.

 

Groetjes en nog een fijne dag toe gewenst 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin

De leuke momenten van mijn jeugd (Verleden)

Het is weer eens tijd geworden om te schrijven over de leuke dingen van mijn jeugd. Als kind heb ik natuurlijk ook heel veel mooie en leuke dingen mee mogen maken. Soms zijn zulke momenten juist ontstaan door alle gebeurtenissen. Vandaag dus weer een blog over de leuke momenten. Hopelijk vinden je het leuk om te lezen. Veel lees plezier.bone-708588_640

Als ik denk aan mijn jeugd denk ik automatische aan spelletjes. Ik was en ben echt gek op spellen. Voor mij duurt een spel nooit lang genoeg. Mijn lievelings spel was toch wel de ouderwetse monopoly. Elke week speelde ik dit wel met mijn vader en soms vonden we een slachtoffer die ook weer eens mee wilde doen :). Als ik nu soms nog eens een potje speelt denk ik altijd weer even terug aan die tijd.

Hutten bouwen is ook echt een hoogte punt van mijn jeugd. Dit deed ik eerst altijd alleen, maar later met vrienden. We gingen altijd met zijn alle naar de hut. Vooral op Woensdag, want dan hadden we lekker veel tijd om te werken aan onze hut. We hadden een hele mooie plek langs het water. De ene keer konden we alleen bij het bovenste gedeelte blijven als het vloed was, maar als het eb was konden we de hele kust aflopen. Heel vaak vonden we hier dan weer spullen die we konden gebruiken voor onze hut. Ook zaten er altijd een paar mannen vlak bij onze hut gezellig koffie te drinken. Hun hielpen ons soms ook door spullen aan ons te geven. Binnenkort komt er een hele blogpost over verhalen van deze hut, want dat zijn er echt een hoop.

child-613199_640

Niet veel mensen weten dit, maar mijn vader deed vroeger aan betaald voetbal. Hij kon profvoetballer worden. Alleen dit ging dit door zijn gezin situatie. Wel heeft hij heel vaak gevoetbald met mensen die wel door zijn gegaan en sommige heeft hij zelfs geholpen om beter te worden. Door mijn vaders voetbal geschiedenis vond hij het altijd heel leuk om met mij te voetballen. Dit deed ik dan ook heel graag met hem. Altijd voetbalde we samen als we op een camping stonden of we zochten thuis een leuke plek op om samen even te trappen. Dit is zeker een mooie herinnering aan hem.

Misschien is deze voor sommige wel heel raar, maar voor mij is het zeker een mooi moment. Namelijk de eerste video-games-925929_640games die ik kreeg en helemaal plat heb gespeeld. Er ging een hele wereld voor mij open toen wij onze eerste computer kregen thuis. Hij was super dik en van slechte kwaliteit, maar het was zo leuk. Later kreeg ik ook nog een PlayStation 1. Toen is echt mijn liefde ontstaan voor de PlayStation. Het was zo’n magische gevoel om een controller te hebben en allemaal spellen te spelen. De werelden waren zo groot en de spellen waren zo leuk.

De  laatste mooie herinnering is ontstaan door alle problemen. Namelijk de band van het gezin. Mijn moeder, zus en ik hebben zo’n sterke en mooie band gekregen. Daar kom echt niemand tussen. Ook de familie heeft ons altijd gesteund en dat doen ze nu nog steeds. Om deze banden te zien en mogen mee maken vind ik echt heel speciaal. Deze banden moet je echt op bouwen en zulke goede krijg je niet zomaar. Hier was en ben ik enorm dankbaar voor.

Welke momenten zijn voor jou heel mooi van je jeugd en wat ben je heel erg dankbaar. Laat het mij zeker weten. Dit was het weer voor vandaag. Lees gerust nog even veder en graag tot ziens.

 

Groetjes 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin

Jeugdherinneringen van de basisschool (verleden)

Dit is al weer de laatste blogpost van deze thema week over jeugdherinneringen. Mij is het heel erg bevallen en volgens mij jullie mijn lezers ook. Op de blogs kwamen veel reacties van mensen die dingen herkende. Zelf vond ik het super leuk om te maken. Met deze blogs wilde ik ook iets duidelijk maken. Mijn blogposten zijn soms misschien heftig om te lezen en het lijkt soms dat ik geen leuke jeugd heb gehad. Met deze blogposten wilde ik laten zien dat ik ook super veel leuke tijden heb gekend. Hoeveel er ook fout kan gaan er zijn altijd nog dingen die wel leuk zijn. Hopelijk heb ik dat een beetje kunnen laten zien. Het is mij dus heel goed bevallen, dus ik ga vaker een week in thema bloggen. Welke weet ik nog niet. Het moet natuurlijk wel passen bij mijn blog net als het thema jeugd. De vorige blogposten van deze thema zijn hier te lezen.

De laatste blogpost van deze thema wilde ik afsluiten met iets wat andere sowieso ook herkende. Ik ging dus weer eens denken. Wat heeft bijna elk kind gemeen met elkaar. Toen ik deze week op school kwam wist ik het ineens. Bijna iedereen heeft natuurlijk op school gezeten. Hier heb ik heel veel herinneringen aan over gehouden. De meest voorkomende herinneringen heb ik op mijn telefoon bij gehouden om vandaag te gebruiken. Ben benieuwd of jullie het met mij delen. Hopelijk vinden jullie deze laatste ook weer leuk om te lezen. Veel lees plezier gewenst en hopelijk kan ik je weer even naar toen terug brengen 🙂

Drinken is voor mij altijd al een probleem gehad. Hier was op schoolSchoolmelk een oplossing voor. Je had namelijk schoolmelk. Gelukkig was dit in de verloop van de jaren beter geworden, want ik heb verhalen gehoord van mijn moeder over schoolmelk. Deze verhalen waren meestal niet om over naar huis te schrijven. In mijn tijd kon je gelukkig ook kiezen tussen meerdere pakjes drinken. Ik koos altijd voor een nep versie van Fristi. Hier was ik altijd en nu nog steeds gek op. De keuze was dus niet zo heel moeilijk. Had jij ook schoolmelk op school? Ik denk het wel.ijsjes uitdelen

Bij het bedenken van deze herinneringen vroeg ik af en toe aan andere of ze het herkende. De volgende herinnering had bijna iedereen die ik sprak. Op de basisschool had ik altijd veel vrienden, maar op één dag was je altijd heel erg populair. Namelijk op je verjaardag. Op mijn school moest je dan altijd trakteren. Als je klaar was met het uit delen in je klas mocht je een verjaardagskaart uitkiezen en twee mensen die met je mee mocht lopen om langs te gaan bij de andere docenten. Dit was de rede waarom je in eens zo veel vrienden had. Ze mochten dan de hele dag met je mee lopen. Ja dat wilde iedereen wel. Zelf vond ik het ook altijd helemaal geweldig om te doen. Ik verzamelde ook altijd heel veel stikkers en tekstjes op mijn kaart. Mijn geheim zou ik jullie vertellen. Ik ging niet alleen de leraren af, maar echt letterlijk elke werknemer die zich in het gebouw bevond. Wel zorgde ik dat er altijd nog genoeg over was om met mijn meelopers op te eten. Dit moment zou ik echt nooit willen vergeten.

ik mik lorelandDe volgende herinnering was misschien vroeger een nacht merrie van jou, maar nu een leuke herinnering. Als je in groep 3 kwam ging je namelijk bij mij twee programma’s kijken. Één programma komt jullie denk ik wel bekend voor. Ik heb het natuurlijk over Ik mik loreland. Het programma waar heel veel kinderen nachtmerries door heeft gekregen. Karbonkel de slechterik was namelijk zo lelijk en eng dat iedereen er aan bleef denken. Het programma is hier voor ook aangeklaagd. Zelf vond ik het altijd super leerzaam en leuk om naar te kijken.

apenkooi
bron: judoclubboekel.nl

Op school deed ik ook altijd heel veel spelletjes. Een paar van deze spellen heeft iedereen wel gedaan. Bijna iedereen kent natuurlijk deze volgende spellen wel: Apenkooien, Schipper mag ik over varen, trefbal en zakdoekje leggen. Zoals ik in de vorige blogpost al aan gaf ben ik gek op spellen. Dit zijn dan ook een van de leukste herinneringen. Even alles vergeten en gewoon lekker rennen en gek doen.

leraarJe had altijd met een paar leraren een betere klik dan andere. Dit had ik vooral met mijn leraar van groep 7 en 8. Hij wist wat er speelde bij mij thuis en hielp mij dit te vergeten. Hij liet mij lachen en nam mij serieus. Hij was echt een geweldige man die ik voor bepaalde dingen echt dankbaar ben. Één van die dingen wil ik graag nog even kwijt waar ik hem echt dankbaar voor ben. Mijn konijn stond nog bij mijn vader en zo als de meeste wel weten ga ik niet meer met hem om. Hij had dit te horen gekregen en nam mij apart en stelde mij de volgende vraag: ‘’zou ik binnenkort eens naar je vader gaan om het konijn van hem terug te stelen’’. Veel te bang voor de gevolgen zei ik nee, maar dat hij het aanbood heeft mij echt diep geraakt. Hij was echt een geweldige leraar en zeker een bijzonder persoon.

Op de basisschool had je ook heel veel buitenspeeltijd. Hier heb ik heel veel herinneringen aan te danken. Over deze herinneringen wil ik het nu niet over hebben, maar wel over het speelgoed waar ik het te danken aan heb. Heb jij ook leuke herinneringen te danken aan de zandbak, de mini voertuigen, het springtouw, de slechte voetbal en stelten . Elke basisschool heeft dit standaard in zijn schuur staan. Daarom weet ik wel zeker dat jullie hier ook veel herinneringen aan hebben te danken.

play-227243_640

wat maak je menuHet laatste jaar van de basisschool was in mijn tijd groep 8. Er waren veel dingen leuk aan groep 8. De twee leukste dingen vond ik zelf kamp en de eind musical. Over kamp groep 8 komt binnen kort een andere blogpost, dus hier ga ik nu niks over zegen. Wel over mijn musical. Hierin had ik één van de hoofdrollen gekregen. Hier was ik zo blij mee. Ik hou er van om op het podium te staan. In plaats van een microfoon kregen de hoofdrolspelers een eigen microfoontje. Er werd een kastje aan je broek vast gemaakt en je kreeg een microfoontje langs je oor geplaatst. Mijn musical heten Wat maak je menu. Het ging over een verjaardag van een grote kok die al lang met pensioen was. Alles moest goed gaan, maar natuurlijk ging er van alles mis. Één van de grootste probleem werd veroorzaakt door mij. In plaats van een mooi cadeautje te kopen kocht ik heel veel kapotte magnetrons.

Een paar van deze momenten waren denk ik ook heel herkenbaar voor jou. Hopelijk hoefde je niet te ver te graaien naar deze herinneringen en maakte ik je een beetje blij met jou herinneringen. Was dit het geval en vond je het een leuke blog post. Laat het mij dan zeker weten door middel van een reactie en een like. Lees gerust nog even veder en anders hopelijk tot ziens.

Groetje 🙂

Fabian van der Gijze

Jeugd herinneringen van het spelen (verleden )

In mijn jeugd was ik veel buiten te vinden. Computers en andere technologie waren er nog niet echt. Buiten deden we de leukste dingen. Deze hele week staat in het tegen van jeugd herinneringen van jou en van mij. De ene laatste jeugd herinnering blogpost van deze week wil ik het hebben over de dingen die ik en de meerdere van jullie ook ooit hebben gedaan. Ben benieuwd of je er een paar herkend. Veel lees plezier.

Één van de meest gespeelde spelen wat ik vroeger buiten speelde hete volgens mij buurten. Je zocht een plek en dat noemde je de buurt. Één iemand was de buurter en de rest moest zich verstoppen. Er werd een bal vanaf de buurt weg geschopt en als de buurter de bal had terug gebracht moest hij iedereen gaan zoeken. In het geval dat er geen bal was moest de buurter gewoon tellen. Het doel van de verstoppers was ongezien bij de buurt komen en dan heel hard buurt vrij te roepen. De buurter moest iedereen vinden. Zo dra de buurter iemand zag moest hij snel terug rennen naar de buurt en dan buurt (de naam van de verstopper) roepen. Ik ben gelukkig snel dus was altijd heel snel bij de buurt.

kids-56952_640Een ander spel wat ik altijd heel leuk vond om te doen was jongens pakken de meisjes of meisjes pakken de jongens. Als jongen kreeg je nooit zo veel meisjes achter je aan dan als je dat spel speelde. Af en toe remde je dan natuurlijk expres af als je gevangen wilde worden. Een simpel spel, maar het was super leuk om te doen

story-978855_640Hutten bouwen was echt mijn ding. Het maakte niet uit waar, maar ik ging hem bouwen. Op een dag ging ik met drie of vier jongens net buiten mijn dorp naar een mooie plek waar ik vroeger altijd kwam. We begonnen een plan om daar een hele mooie hut te maken. Later voegden er heel veel andere mensen zich aan bij ons groepje. We gingen er haast elke dag naar toe na onze school dag. 2 a 3 jaar later werden we weg gestuurd door iemand die beweerde dat hij politie was. Het was namelijk beschermd natuur gebied en het werd niet echt gewaardeerd dat wij daar zaten te zagen en planten plat maakte.

Van papier maakte we altijd pijltjes. We zaagden dan een klein stukje pvc buis en schoten de pijltjes dan op elkaar of naar binnen bij mensen. Sommige mensen vonden dit natuurlijk niet al te leuk en vaak moest je dan ook heel hard weg rennen.

20110426-2

 

monopoly-junior-600771_960_720In mijn jeugd vond ik altijd iets heel leuk om te doen. Ik heb het over familie spellen. Het liefste deed ik de hele dag monopoly. Op een of andere manier was ik hier en in andere spellen altijd heel goed. Dit is nog steeds zo. De meeste spelen win ik wel. Hoe het kan? Ik zou het niet weten, maar spellen spelen blijft nog steeds iets wat ik heel leuk vind. Nog steeds zou ik het elke dag willen doen. Helaas wilt bijna niemand meer een spelletje spelen met mij, omdat ze niet kunnen winnen

Sporten deden wij ook altijd. We voetbalde, basketbalde, gooide over, knikkerde en lummelde. Dit zijn denk ik de standard dingen wat iedereen altijd deed. Toen mijn buiten speeltijd voor bij was kwamen de games meer aan de aandacht. Tegenwoordig spelen de kinderen niet meer echt buiten. Ik hou van game, maar ik ben echt super blij dat ik de tijd van buiten spelen nog heb mee gemaakt.

 

Hopelijk vonden je het weer leuk om te lezen en bracht het je weer terug bij bepaalde jeugd momenten. Ik vond het in ieder geval heel leuk om te schrijven en het bracht mij weer terug naar deze leuke tijd. De laatste blogpost gaat over dingen die je deed op de bassischool. Ben je benieuwd naar deze jeugd momenten. Kom dan Maandag weer terug op mijn blog.

Bracht deze blog jou ook naar leuke momenten of herkende je bepaalde dingen. Laat het mij dan weten door middel van een reactie. Je kan sinds gisteren ook steunen door op de facebook like knop te drukken. Dit zou ik erg leuk vinden en waarderen. Lees gerust nog een paar van mijn andere blogs en anders hopelijk tot ziens.

groetjes 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin

Liedjes die je terug laat denken aan je jeugd (verleden)

Zo als je misschien al had gelezen bij mijn vorige blogpost Oude jeugd programma’s. Gaat deze blog week over dingen die mij laat terug denken aan mijn jeugd en ik probeer jullie ook terug te laten denken aan die tijd. De vorige keer ging het over programma’s van tv. Dit keer gaat het over oude nummers. Het waren er echt super veel, maar ik heb de leukste er proberen uit te pikken en waar bij ik ook nog een verhaaltje heb waarom het mij moet denken aan mijn jeugd. Veel lees en luister plezier. Ben benieuwd of jullie sommige liedjes nog kennen of er überhaupt ooit van gehoord.

 

Bij deze bent dacht je waarschijnlijk oo ja die bestonden ook nog. Ik heb gekozen voor hun vijfde single. Bijna alle nummers herkende ik nog, maar deze bracht mij het meeste terug naar mijn jeugd. Mijn zus en ik zongen en danste altijd op dit nummer. Sinds 2010 is de band op gedoekt door hun management, maar in vele jeugd  herinneringen blijft Chipz bestaan.

 

Het nummer Viben kan voor mij echt niet ontbreken in deze blogpost. Dit nummer werd altijd wel een paar keer gedraaid als ik afsprak met twee vriendinnen van de basisschool. We zongen dit altijd. Er was wel altijd een raar dingetje aan deze nummer. Bij het liedje Viben verstonden ik en heel veel andere iets heel anders. Tot de dag van vandaag ben ik benieuwd of de makers dit expres hadden gedaan. Als dit het geval is dan hebben ze het voor elkaar gekregen, want echt heel veel mensen hoorde dit.

 

Dankzij mijn zus en haar vriendin hoorde ik dit nummer heel vaak. Zelf ben ik het toen ook heel vaak gaan luisteren. In de periode toen dit nummer uit kwam ging het niet zo goed met ons gezin. Er kwamen veel ruzies en we stonden stijf van de stress. Dit liedje raakte mij dan altijd enorm. Huilen moest ik nog net niet, maar het zat er dik tegen aan. Ik miste mijn vader toen heel erg, maar ik wilde hem ook weer niet zien. Een oneindige dubio strijd die lang heeft geduurd.

 

http://https://www.youtube.com/watch?v=3qFMldeDojU

Dit is wederom een nummer die ik te danken heb aan mijn zus. Wij hebben het plat gedraaid in ons huisje. Dit doe ik zelf nog steeds. Voor bij het schrijven van blogposten heb ik een YouTube Playlist gemaakt met mooie liedjes en liedjes van vroeger. Daar staat dit nummer van INB ook in. Tegenwoordig laat het mij denken aan mijn ome en mijn opa. Als ik een lastige blog post moet schrijven dan help dit nummer en de andere nummers mij heel erg om mooi te kunnen schrijven.

 

Iedereen kent dit nummer denk ik wel. Dit is typisch zo’n nummer die iedereen plat heeft gedraaid en nu nog heel zelden voorbij hoor komen. Vroeger en nu nog steeds brengt dit nummer mij naar een strand in een verwarm land. Dit nummer is naar mijn mening echt heel goed gemaakt. De tekst is niet zo heel goed en belangrijk, maar door de muziek word dit gewoon een top nummer. Aan gezien dat dit nummer al meer dan 55 miljoen keer is bekeken op YouTube denk ik dat ik niet de enigste ben die er zo over na denk.

 

Vroeger lag er een cd van Britney Spears in de auto van mijn moeder. Mijn zus en mijn moeder draaide hem echt heel vaak in de auto. In mijn oren was het gewoon een cd waar in je te veel gehijg hoorde. Om duidelijk te laten blijken dat ik deze cd zat was. Zat ik dan altijd op de achterbank veel te overdreven mee te hijgen om. Toch vind ik sommige nummers tegenwoordig wel goed van deze cd. We hebben hem volgens mij nergens meer liggen, maar als ik toch een liedje voorbij hoor komen brengt het mij weer terug in mijn mama’s oude auto.

 

Met dit liedje van Akon wilde ik afsluiten. Vroeger vond ik zijn liedjes geweldig en nog steeds luister ik er regelmatig naar. Hij heeft mij ook een muziek liefde gebracht. Op het einde van dit liedje veranderd de muziekstijl in eens. Tegenwoordig hoor je dit bijna niet meer. Dit vind ik altijd zo leuk. Het lijkt alsof je ineens een ander nummer luister.

 

En herkende je er een paar? Er zijn nog natuurlijk zat andere liedjes, maar om nou een blogpost te plaatsen met tientallen liedjes is nou ook weer niet de bedoeling. Heb je zelf ook liedjes die je terug laat brengen naar je jeugd? Laat het dan vooral achter door middel van een reactie. Ik ben dol op muziek, dus ik ben benieuwd. Hopelijk vond je het in ieder geval weer leuk om te lezen en dit keer ook om te luisteren. Lees natuurlijk nog gerust één van mijn andere blogposten en anders hoop ik je weer terug te zien.

Groetjes 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin