Misschien heb je mijn vorige blog post ook wel gelezen. Die ging over de meeting met mijn blog vriendinnen. Hier in vertelde ik ook dat ik in de avond bij een vreemde ging couchsurfen. Nou is couchsurfing niet zo heel bekend in Nederland, dus de meeste mensen zullen nu denken: ‘’wat is dat nou weer?’’. Nou, couchsurfing is een soort van sociale media voor rondreizigers. Je zoekt naar je bestemming en dan zie je alle mensen met een slaap plek verschijnen. Die mensen kan je een verzoek sturen en met een beetje geluk vind je een slaap plek.

Zelf keek/kijk ik veel reisprogramma’s, zodoende leerde ik deze app/website kennen. Zelf vond ik het altijd heel interessant en was ik er vak jaloers op. Ooit zou ik het ook eens gaan gebruiken. Die ooit was dan nu echt aan gebroken. Als figurant moet je vaak vroeg op locatie staan. Ik woon in de hoekse waard (een gebied net onder Rotterdam). Hier kan je pas vanaf 5:30 vertrekken per bus. Aangezien de meeste opnames in Hilversum en Amsterdam zijn, besloot ik mij aan te melden. Laatst had ik het bijna eerder nodig gehad, dus ik had al een beetje kunnen testen. Nu ik om 7:00 al in Amsterdam moest zijn, besloot ik het dit keer echt te gebruiken. Zoals ik net al zij is het in Nederland niet zo heel populair. Dit betekende dus veel berichtjes sturen en hopen op een uitnodiging.

Gelukkig kwam die uitnodiging er. Mijn slaap plek was gevonden. Ik kon na de meeting terecht bij Kate. Kate is een buitenlandse student die in Diemen Zuid woont. Haar opleiding vond ik erg interessant, want ze studeer muziek compositie bij het conservatorium Amsterdam. Jaloers dat ik er op ben. Vroeger wilde ik ook altijd studeren op een muziek school. Dat is toen helaas niet door gegaan, maar het is dan wel interessant om te horen hoe het daar aan toe gaat.

20161016_195230Kate en ik hadden afgesproken rond acht uur in de avond bij de uitgang van metro Diemen Zuid. Zelf was ik er al een half uur eerder door mijn trein. Als ik  denk aan een woord of een woord hoor wat met een lied te maken heeft moet ik het altijd even zingen. Misschien raad je al wat ik de hele tijd heb gezongen. Ik zat mooi de hele dag met een liedje van Lange Frans en Baas B in mijn hoofd ‘’jij moet mee naar Diemen Zuid’’. Gelukkig zag ik al snel een vrouw zwaaiend aan komen. Kate kwam er aan. Ze woonde vlakbij het station in een studente flat. Hier werd ik verwelkomt door haar met groente soep. Normaal eet ik nooit echt soep, maar nu vond ik het wel even lekker en gezellig.

Haar Nederlands was nog niet heel goed, maar ze kon al best veel Nederlandse woorden. Toch besloten we vooral Engels te praten tegen elkaar. Normaal vind ik dit zelf nooit zo fijn, maar tegenwoordig woord ik er steeds beter in. Op deze manier leer ik het natuurlijk nog sneller. Later kwam er nog een andere couchsurfer die ook bleef slapen. Als ik het goed heb begrepen kwam ze ook uit Engeland. Ze kwamen hier allebei voornamelijk heen vanwege de Brexit. Ze wilde nog wel bij Europa horen. Kate liet nog een stuk eigen geschreven muziek horen en ik speelde nog even  waka waka Shakira. Hierna gingen we slapen. Kate sliep in haar bed, het meisje uit Londen op de Bank en ik in mijn slaapzak op een yogamatje en een deken. Normaal slaap ik nooit zo heel goed, maar dit keer gelukkig wel. Had het trouwens wel echt heel warm in mijn slaapzak, maar ik mocht niet klagen.

Mijn weker ging alweer zes uur af. Heel stil heb ik snel mijn ding gedaan. Toen ik uit de badkamer kwam werden de twee vrouwen ook wakker. Ik pakte snel alles in en nam afscheid. Helaas kon ik niet even langer blijven. Gelukkig zat ik in een metro met mensen die ook geboekt waren, dus kon ik achter hun aan lopen. Anders was ik er waarschijnlijk niet zo snel terecht gekomen. Wat was ik anders verdwaald geraakt.

Voor het eerst bier in mijn handen gehad. Natuurlijk wel 0% ;). Gelukkig hoefde je het ook niet te drinken
Voor het eerst bier in mijn handen gehad. Natuurlijk wel 0% ;). Gelukkig hoefde je het ook niet te drinken

Dit keer moest ik de hele dag nep dansen. Je hoorde eerst de muziek, zodat je op het ritme verder kon dansen. Zelf herkende ik maar één actrice. De rest kende ik eerlijk gezegd nog niet. Dit was de eerste keer dat ik voor een film moest figureren en de mensen niet kon. Ook was het de eerste keer dat ik met zoveel andere figuranten moest spelen. Gelukkig had ik iemand om mee te praten, want die had ik de dag er voor al ontmoet als acteur bij de escape room. Mij viel het heel erg op dat veel figuranten elkaar al konden en dat er ook veel Engelse figuranten tussen zaten. Af en toe moest ik hier dus ook weer Engels praten. Nou ik kan je zeggen ik vond het nog leuk ook. Zo zou ik wel altijd mijn Engels willen leren.

Verder kan ik helaas niet zo veel meer zeggen. Wel vind ik het heel tof dat ik voor 90% in de film te zien ben. Ze moesten namelijk drie keer langs mij heen lopen in de zelfde opnamen. Ze moesten mij een beetje opzij duwen om op bestemming te komen. Van de Duitsers kreeg ik de bijnaam blue man. Ik had mijn spijkerblouse aan, dus vandaar de naam. Als je zelf ook voor de camera mag staan veranderd het figureren en je positie in eens heel erg. De acteurs doen ook een babbeltje met jou en de regisseurs uiteraard ook. Ze weten in eens wie je ben. Hier doe ik het natuurlijk voor. Ik vind het geweldig als ik hoor dat het goed ga en dat er af en toe tijdens het filmen in eens aan mijn blouse word getrokken om goed te staan. Tijdens het filmen kreeg ik ook nog een compliment dus mijn dag kon niet meer stuk.

https://www.instagram.com/p/BLtMnMVBAsa/?taken-by=fabian_gijze

Uiteindelijk waren we pas om 21:30 klaar met filmen. Zelf zeg ik altijd dat het nooit lang genoeg is. Dat vind ik ook echt oprecht. Wel was ik blij dat ik mijn laatste kans om thuis te komen niet had gemist. Mij viel het op dat heel veel andere er anders over dachten. Ze waren moe en het zat. Begrijpelijk, maar ik vind dat je dit van te voren wel een beetje weet. Ze begonnen te zeuren over het bedrag wat ze kregen en dat ze gingen klagen. Ik liet ze lekker praten, want ik genood echt weer van elke seconde. Dit was natuurlijk al helemaal toen ik ook nog eens voor de camera stond. Misschien komt het wel door de klagende mensen, maar de dag erna kreeg ik ook een mailtje met een excuses en er werd vermeld dat de vergoeding hoger werd. Het werd dus een top dag en een top bedrag. Beter kan het eigenlijk niet.

Als laatst kan ik je vertellen dat kruidensigaretten en kruiden joints stinken. Niet een klein beetje ook. Het leek net als of er een kabeltje door branden of dat je op een hele vieze wc stond. Gelukkig is de geur niet echt in mijn kleding gaan zitten en niet in mijn neus blijven hangen. Al bij al weer een top dag. Gelukkig stopt het ook niet bij deze dag. Als je dit namelijk direct lees, dus donderdag 20 oktober dan sta ik op dit moment op een set van GTST. Helaas mag ik daar nu helemaal niks over zeggen. Dat word dus de eerste blogpost die ik pas mag schrijven als het op tv is gekomen. Hopelijk word het weer zo’n top dag.

Graag tot ziens 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

6 gedachten over “Couchsurfing en figureren in een Duitse tv film (heden)

  1. Dat couchsurfing kende ik helemaal nog niet! Klinkt erg leuk, ga ik onthouden voor het interrailen.
    Als je iemand kent dan is het ik kende ze al niet ik kon ze al. Weet dat je dyslextie bent maar zeg het even voor de volgende keer!

    1. Bedankt voor de tip. Ga proberen het de volgende keer goed te doen. Je beledig mij er niet mee hoor. Vind het juist fijn. Zo leer ik nog iets. Slim idee om couchsurfing dan te gebruiken. Zo maak je trip nog specialer en leerzamer. Ben benieuwd of je het gaat gebruiken

  2. super gaaf fabian!! Ik blijf het maar zeggen maar ik vind het echt heel gaaf wat je allemaal doet! Dit zijn ook echt de posts waar ik naar uit kijk hahaha
    Alleen dat gedeelte met kruidensigaretten en joints vind ik een beetje random komen hahaha Ik snap namelijk helemaal niet waar je dat ineens vandaan haalt hahaha

    Keep up the good work!

    1. En ik kijk altijd uit naar jou reacties hier op :). Moest het er echt nog in mijn blog post kwijt. Ze moesten daar elke keer van die nep dingen op stekken. Echt alles rook er naar en het meurde enorm. Gelukkig merk je het na 16 uur niet meer haha. Nu ik het terug lees kan ik wel begrijpen dat het echt uit de lucht kom vallen, maar het moest er nog even bij 😉

Laat een antwoord achter aan fabiangijze Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.