Al heel lang wilde ik een blog post over zelfmoord schrijven. Helaas kon dit door privé omstandigheden eventjes niet. Vandaag is dan toch eindelijk de dag dat ik er over kan schrijven. Zelfmoord is een onderwerp wat mij zelf, maar ook veel bekende aanspreekt. Momenteel gaat het met mij echt super goed. Ik doe wat ik het liefst wil doen. Alleen dit is zeker niet altijd het geval geweest. Als echt alles tegen gaat zitten kunnen de twijfels wel eens ontstaan.

Tegenwoordig zullen de meeste mensen mij als een positieve en vrolijke jongen zien. Eigenlijk ben ik ook echt nooit meer boos of saggerijnig. Op een bepaald moment keek ik mij zelf echt eens goed aan. Van binnen kookte ik en iedereen werd mij te veel.  Nou ben ik echt een denker. In die periode was ik dan ook vooral bezig met denken. De gedachtes vlogen echt alle kanten op. Het werd al snel een twee strijd. Ik stond tegenover mij zelf en bekeek mij zelf eens heel goed. Andere mensen waren mijn leven aan het verpesten, maar daarin tegen was ik zelf ook lekker op dreef. Iedereen die ik lief had liet ik los en sprak met niemand. De tijd van een lange stilte was echt aangebroken.

Één ding wist ik zeker. Mocht ik op een punt van zelfmoord komen, dan zou het ook echt gebeuren. Als ik iets doe, dan doe ik het ook gelijk goed. Mededoor die feit ben ik waarschijnlijk nooit echt zo ver gekomen. De gedachtes brachten mij juist iets moois. Ik nam mij één ding voor. Vanaf nu ga ik mijn eigen leven leiden en heel veel dingen doen waar ik gelukkig van wordt. Verder wilde ik er ook meer voor andere zijn. Hoe kon ik zo arrogant denken dat mijn leven zo kut was. Iedereen heeft zo zijn dingen. Zolang je elke dag minimaal één geluksmomentje kan mee pikken. Sinds die dag doe ik dat dan ook. Misschien zeg ik het al veel te vroeg, maar volgens mij lukt het aardig goed. Natuurlijk verloop mijn leven nog steeds niet vlekkeloos. Alleen er is wel een groot verschil met vroeger. Tegenwoordig bepaal ik zelf mijn weg. Niet bijvoorbeeld één van mijn ouders of een vriendinnetje die alles wilt veranderen. Nee, niemand komt aan mij.

Naast mijn eigen gedachtes ben ik veel vaker met dit onderwerp in aanraking gekomen. Veel dierbare kwamen ook op zo’n punt. Gelukkig kon ik mij heel goed in sommige verplaatsen. Misschien hadden ze wel heel wat anders mee gemaakt, maar dit gevoel is toch altijd wel het zelfde. Je kan je niet machtelozer voelen dan op zo’n moment. Tijdens de gesprekken werd mijn gevoel alleen maar sterker en gelukkig die van de ander ook. Er was misschien toch nog wel iets om door te blijven gaan. Al was het misschien alleen maar om nog een droom uit te laten komen. Gelukkig heb ik dan ook nog nooit een gelukte  zelfmoord meegemaakt. Ik zou de beslissing snappen, maar of ik het zou accepteren weet ik niet. Hopelijk hoef ik daar dan ook nooit achter te komen. Heb toch liever dat iedereen zijn leven kan af maken zo als die zelf zou willen.

Dit verhaal steek ik zeker nooit onder de grond. Soms krijg ik wel eens een schrik reactie van iemand die mijn verhaal hoort/lees. Vaak krijg ik dan de vraag hoe ik dit allemaal heb kunnen redden of ze besluiten te zeggen dat ze dit zelf nooit aan zouden kunnen. Hoe kan je toch zo positief blijven. Mijn antwoord is dan eigenlijk heel simpel. Anders had ik hier waarschijnlijk niet meer gezeten. Dan had je mij nog maar op één plekje kunnen opzoeken. Er had dan een veel te vroege steen extra op het kerkhof gestaan. Ja dat klink heel heftig, maar het is wel echt de waarheid. Je ziet helaas het resultaat vaak genoeg voorbij komen.

Nou is er niet echt een tip die ik je kan geven als je zelf ook momenteel met dit gevoel rond loop. Voor mij hielp het alleen zijn en dag en nacht denken. Dit moet je zelf wel fijn vinden en kunnen. Andere moesten zich juist omringen met andere mensen. Probeer alleen nog voor je zelf naar zo’n oplossing te zoeken. Er is altijd wel iemand waar je mee kan praten. Misschien niet in je omgeving, maar online of per telefoon is er altijd wel iemand te vinden. Hopelijk vind je in ieder geval de juiste oplossing. Sterkte

Fabian van der Gijze

2 gedachten over “Dan had ik hier waarschijnlijk niet meer gezeten (zelfmoord)

  1. Goed beschreven. Ik heb ooit van iemand die depresensief was geleerd: zelfmoord is een definitieve oplossing voor een tijdelijk probleem. Ik denk hier vaak aan terug.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.