3.5 jaar geleden begon ik eindelijk een blog. Inmiddels zijn we zo’n 442 berichten verder en heel wat uur verder. Van niks ging ik naar zo’n 1000 a 2000 lezers per week. Het is iets wat ik nog steeds niet echt kan beseffen. Alleen dat speelde voornamelijk online af. De meeste lezers zijn voor mij ook anoniem. Hier en daar lezen een paar bekende van mij een blog post. Op feestjes werd ik dan even aangesproken en daarna gingen we weer door. Momenteel word ik er ineens heel vaak op aangesproken. Voor het eerst beginnen er heel veel collega’s het ook te lezen.

Over mijn blog heb ik nooit geheimzinnig gedaan. Dat zou ook super dom zijn, want als je mij google krijg je pagina’s vol met mijn blog. Kan je er beter zelf over praten. Ik vind het alleen maar lief als mensen even de tijd nemen om op een link te drukken en een verhaal van mij te lezen. Ja, je moet het maar willen hé 😉 Voor het eerst ben ik ergens weer echt heel erg aanwezig. Ik geniet heel veel van mijn werk en loop er dan ook rond als een blije gup. Hierdoor val ik wat meer op dan normaal. In de mediawereld zijn we ook niet echt vies van sociale media. Al snel voegde ik wat mensen toe en hier en daar werd ik ook weer gevolgd. Voor ik het wist had ik al heel wat collega’s op facebook. (Op twitter ben ik trouwens leuker, maar dat terzijde) Facebook is voor mij toch de plek om reclame te maken. Voor ik het wist lazen collega’s mijn blogberichten. Soms zelf wanneer ik ernaast zat.

Dit was voor mij eerst zo gek. Kijk mijn moeder lees wel eens een blogpost, terwijl ik ernaast zit, maar verder gebeurd dat eigenlijk nooit. Ja dan kan je wel verwachten dat je aangesproken wordt. Alleen toen bleek dus dat veel meer collega’s mijn blogposten hadden gelezen. Voor ik het wist zat ik bij een gesprek over mijn blog. Heel gek, maar ben oprecht heel dankbaar hiervoor. Tof om te zien en van bepaalde mensen had ik het ook niet echt verwacht.

Iemand maakt als grapje dat ze verbaast was dat ik toch ergens serieuze inhoud had. Van die persoon kon ik het zeker hebben. Die zit vaak zat met mijn humor vast. Dan mag zij wel over opmaken en mijn blog beginnen. Pak je vanzelf wel weer terug joh. Nou werd ik met een grapje door haar aangesproken, maar er zit natuurlijk wel een enorme kern van waarheid in. Youtubers zeggen vaak dat ze een bepaalde typetje spelen. Online zijn ze heel anders dan ze in het echt zijn. Ik vertel hier echt al mijn verhalen en speel ook zeker geen typetje hier. Zou niet weten hou ik dat zou moeten doen. Het zou in mijn geval juist dan eerder andersom moeten zijn. Online real en offline fake. Zover ik het van mij zelf mag zeggen is dat gelukkig niet het geval.

Alleen ik ben natuurlijk geen e-reader die hardop voorleest. Nee, ik ben tegenwoordig juist een blije gup die veel te druk word. De meeste verhalen zijn dus niet echt van mijn lichaam te lezen. Nou komen er deze periodes juist weer hele persoonlijke verhalen terug. Dit laat toch een hele zachte en gevoelige kant van mij zien. Een kant die je normaal alleen in een heel goed gesprek krijgt te zien. Zonder dat krijg je er wel iets van te zien, maar natuurlijk niet de volle 100%. Het zou anders wel heel zielig worden. Dat ik er aangesproken door wordt is alleen maar heel logisch. Wat schuilt er dan in godsnaam nog meer achter die rare jonge.

Ja, eerlijk gezegd heel veel, maar vooral heel veel genot. Ik geniet echt van het leven. Lekker boeiden dat ik iets meer heb mee gemaakt dan een gemiddelde twintig jarige. Mijn leven ben ik oprecht alleen maar dankbaar. Ik geniet daardoor veel meer van alles en iedereen. Normaal zeg ik altijd ik word al blij als een baby lacht, maar nu kan ik een lach op kantoor ook wel benoemen. Dat er een persoon bijna altijd wel lach, maakt mij alleen maar vrolijker.

Nou kan ik alleen nog maar bedankt zeggen. Voel je zeker niet verplicht om mijn berichten te lezen. Ik hou dat zelf ook niet vol bij andere. Je mag mij ook zeker altijd aanspreken. Voel mij niet zo snel aangesproken, dus zal er zeker niet mee zitten. Wees alleen wel voorbereid dat je hier een extreem persoonlijke kant van mij kan zien. Als het kan probeer ik er altijd zo persoonlijk mogelijk in te gaan. Dit betekend zeker niet dat ik nog met al deze verhalen zit. Dat is 9/10 keer zeker niet het geval. Als het wel het geval is dan valt dat er ook gewoon in terug te lezen. Ga mij dus zeker nooit zielig ofzo vinden, want dat ben ik zeker niet. Dat is eigenlijk het enige wat ik hier altijd vraag. Oh, en vergeet niet te lachen 🙂

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

 

Eén gedachte over “ Dan word je ineens aangesproken over je blogposten

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.