Gekke foto hé. Eigenlijk is deze foto door een grapje ontstaan. Om mijn moeder te irriteren zetten ik al ons fruit recht op. Ineens bleef ik naar deze twee peren en de kiwi kijken. Gek genoeg deed het iets met mij. Ik werd er stil van en droomde in eens terug naar vroeger. In eens liep ik als klein kindje hand in hand met mijn ouders in het bos. Het hielt mij zo bezig dat ik deze foto heb gemaakt en er deze blog post over moest maken.

Gelukkig kan ik de laatste tijd goed nadenken over het verleden. Dit is vroeger wel eens anders geweest. Tegenwoordig probeer ik af en toe er juist even bij stil te staan. Dit keer was dat niet de bedoeling, maar het zorgde wel voor een mooi beeld. Toen de problemen nog niet echt door waren gedrongen bij mij leek alles heel mooi en lief te verlopen. Wij hadden vaak kleine  gezinsmomenten. Als het even kon dan gingen we naar het strand en/of naar het bos. Dit soort uitjes vond ik altijd helemaal geweldig. Lekker los rennen, van alles even beet pakken, stoer naast papa tegen een boom plassen of in eens in een hoge boom klimmen.

Sommige dingen zijn mij echt heel sterk bij gebleven. Zo weet ik één zin nog heel goed te herinneren. Die zin ging als volgt: ene, tweeën hoppakeje. Het gevolg van deze zin zou ik nooit vergeten. Mijn voeten vlogen boven de grond en ik werd even heen en weer geslingerd door mijn ouders. Dit vond ik altijd prachtig. Mijn sterke papa en mijn lieve moeder waren gewoon mijn lopende schommel. Schommels waren geweldig, dus hun ook. Waarschijnlijk vonden hun spieren het iets minder leuk, maar mijn lach maakte alles weer goed. De warme gevoelens van toen voelde ik gewoon weer even. Het waren een paar seconde, maar het beeld deed mij echt goed. Nee, ik mis mijn vader niet, maar zulke momenten mis ik soms wel eens.

Het is toch bizar dat drie stukken fruit mij even terug kon slaan. Nou weet ik dat beelden, geluiden en gedachtes je heel veel konden laten zien, maar dit had ik nog nooit eerder mee gemaakt. Het deed mij oprecht een beetje pijn om ze weer terug te leggen. Het plaatje klopte in mijn hoofd helemaal. De kleine zachte kiwi staat voor het kleine onwetende jongetje, de dikke peer stond voor mijn sterke vader en de slanke mooie peer voor mijn moeder. Ja, dit zou ik normaal ook heel ver gezocht vinden, maar laat mij ook eens gek denken.

Nou was ik heel benieuwd of iemand anders er ook iets in kon zien. In mijn geval gooi je dan gewoon een foto op twitter. Onder de 140 weergave waren er 3 drie net zo gek om er ook iets in te kunnen zien. De andere zagen niks of durfde niet te reageren, maar dat zullen we nooit weten. Iemand zag in de kiwi het binnenste gedeelte van een Kinder Suprise en de andere twee dachten aan Barbapapa. Waarschijnlijk hadden ze nog nooit zo naar fruit gekeken, maar ze hadden wel de fantasie om er iets anders in te zien. Dat vind ik dus zo mooi van het mensenleven. We zijn echt tot zo veel gekke en nutteloze dingen in staat. Nou weet ik niet wat voor gevoel ze er bij kregen, maar die van mij voelde heel goed. Precies het gevoel wat ik even nodig had.

Misschien voelde je mij vraag al een beetje aankomen, maar heb jij dit ook wel eens gehad. Heel misschien zag je ook wel iets anders in deze foto of herken je mijn gevoel bij een ander plaatje. Heb jij wel eens heel lang naar iets gekeken, omdat het je even ergens anders heen bracht. Als je het aandurf laat dan zeker even een reactie achter. Ben echt heel benieuwd of een beeld dit ook bij jou kan doen. Sommige dingen kan je natuurlijk ook naar slechte tijden brengen, maar hopelijk betekend dat ook dat je nu heel ver bent gekomen!

Nou gaat deze kiwi toch maar eens slapen 😉

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

3 gedachten over “Dan zie ik mij zelf ineens als kleine jonge

  1. Ik heb eens veel te lang naar een broodje gebakken ei zitten staren, waarna ik in huilen uitbarstte omdat het broodje ei teveel leek op het broodje ei dat iemand die ik echt enorm miste ooit voor mij maakte.. Misschien een beetje dom, maar dat raakte mij zo toen.
    Weer mooi geschreven!
    Dat ene tweeë hoppakeje deden mijn ouders ook altijd! Zo leuk haha!

    1. Wat leuk dat jij dat hoppakeje ook herken. Vind het ei verhaal helemaal niet dom hoor. We hebben allemaal aan de gekste dingen herinneringen. Vind het juist mooi om te lezen 🙂

  2. Zo apart he wat onze hersenen kunnen. Mooi dat dit simpele beeld je terug bracht naar zo’n moment! Mijn ouders deden dat ene, tweeën hoppakeje ook altijd, heerlijk!
    Ik heb wel als ik naar foto’s kijk dat het moment terug komt of naar de tatoeage op mijn pols dat ik weer terug denk aan Zuid-Afrika. Wat jij nu hebt gehad heb ik volgens mij nog nooit gehad.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.