Via Twitter deelde ik dit bericht

Normaal zou ik dit soort dingen nooit zo snel naar buiten gooien. Dit is namelijk een deel van mij waar ik totaal niet trots op ben. Toch gooide ik het direct online en laat ik het gat zeker weten zitten. Zeker niet om kracht uit te stralen. Eerder juist om zwakte te laten zien. Eigenlijk ging het echt heel goed qua woede en boosheid. Tot het momentje dat het weer even naar boven kwam. Door middel van het gat en er open over te praten wil ik mij zelf iets laten zien. Dit wil je niet, dus laat het ook zeker niet meer gebeuren.

Waarom zou je dit in godsnaam doen?

Momenteel speelt er thuis heel veel. Uit respect en het verwerkingsproces waar sommige in zitten kan ik hier niet te veel over uitwijken. Wel kan ik zeggen dat het ene conflict was tussen mijn zus en mij. Nou kan dit door haar blog post heel raar over komen. Hierin vertelde ze juist hoe trots ze op mij was en dat het heel goed ging tussen ons. Dat gaat het ook zeker. Alleen vertelde ze ook in die blog post dat het met haar momenteel nog steeds niet zo goed ga.

Zelf gaf ik daarentegen in mijn laatste blog post aan dat ik te veel voor mij zelf houd. Dit is dus zo’n gevalletje waar in dat moet. Natuurlijk ben ik niks verplicht, maar het is wel mijn plicht. Ik wil gewoon zo snel mogelijk dat zij weer de oude word. Als ik dan alles naar buiten gooi, kan dit een hele grote drempel gaan worden. Dan is eerder al eens gebleken. Vrijdag ging ze alleen net iets te ver en dat is een puntje waar ik heel slecht tegen kan. Mijn woorden vlogen na een tijdje  brandend uit mijn mond. Ik was vol gefocust op haar. Niemand kon mij meer stoppen. Ja, een iemand kon dat nog een beetje. Die iemand was ik zelf. Zo doende trok ik mij zelf gelukkig snel naar boven.

Trots

Nou kom het dingetje waar ik wel weer heel trots op ben. Vroeger zou ik beneden zijn gebleven. Dan had ik haar echt van haar stoel getrokken. Dat is helaas vroeger wel eens gebeurd. Nou kon ik gelukkig vrij snel naar boven rennen. De opgevouwen kleding werd daarentegen wel direct boven door de gang geschopt. Zo dra ik in mijn kamer kwam ging het even echt mis. De adrenaline gierde door mijn lijf. Met een of andere trap techniek schopten ik mijn deur met een harde klap dicht. De harde klap kwam er zeker. Gelukkig kon ik mij halverwege de trap nog een beetje af remmen, maar je zit dat het net niet genoeg was. Er zat ineens een gat in mijn deur. Binnen 1 seconde was de adrenaline  bijna in één keer weer verdwenen. Waar de Fuck ben ik mee bezig. Wil je dit nou echt doen of wilt het lichaam dat alleen maar. Gelukkig besloot ik voor het tweede te gaan en bleven mijn vuisten/deur bespaard

Wat nu?

De dag erna besloot ik het eigenlijk al direct te melden bij mijn moeder. Gelukkig begreep ze mijn frustratie wel. Mijn moeder weet als geen ander dat ik dit helemaal niet zou willen doen. Dit had ik trouwens van te voren niet verwacht hoor. Ze kwam gelijk met opties om het gat te delen. Hierin hield ik haar gelijk tegen. Het gat moet daar blijven zitten. Nu wordt ik er op een goede manier elke dag aan herinnerd. Het gaat de goede kant op, maar diep van binnen zit het er nog wel een beetje. Bovendien laat het mij ook zien dat ik het meer in controle heb.

Verder hoop ik dat mijn slaaploosheid ook weer een beetje af gaat nemen. Zodra slapen weer een beetje goed gaat, kan ik weer gaan hardlopen. Dit komt er helaas niet meer van. Na school val ik meestal als een blok in slaap en in de avonden ben ik boven aan het werk. Nou denk ik dat dit binnenkort wel weer goed gaat komen. Anders moet ik er toch maar weer eens contact voor opgaan nemen. Wie weet werken de sterke slaappillen  nu eindelijk wel weer. Al zie ik dit wel als laatste redmiddel. Ik ben er niet voor niks mee gestopt. Persoonlijk ben ik er een beetje op tegen.

 

Vandaag liet ik weer eens een andere kant van mij zelf zien. Waarschijnlijk gaat dit niet veel vaker terug komen, maar ik wilde het toch even delen en uitleggen. Persoonlijk vind ik praten hierover heel belangrijk. Op een dag kom ik er vast en zeker wel.

 

Fabian van der Gijze

Volg mijn avonturen ook via  Facebook,  Twitter,  Instagram,  google+en Bloglovin  tot daar 🙂

 

 

3 gedachten over “Dan zit er door woede een gat in je deur

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.