De waarheid is iets wat ik erg belangrijk vind. Alleen wat is precies de waarheid en waneer vertel je de waarheid. Misschien is het beter om je af te vragen op welke manier je de waarheid verteld. Ik kan op dat puntje zeker nog een hoop leren. Ik hou van de waarheid, maar volgens mij de waarheid niet van mij. Echter weet ik alleen niet of dat mijn fout is of die van de waarheid. Soms is de waarheid gewoon een te grote verrassing of iets wat je eigenlijk niet hoor te zeggen.

Eigenlijk probeer ik de waarheid zo vaak mogelijk terug te brengen in mijn leven. Er zijn al veel te veel momenten verpest en/of verloren gegaan. Mensen verpeste dingen door de waarheid achter te houden. Bij mij lijkt het juist anders te werken. Wanneer ik de waarheid vertel sla de waarheid drie keer zo hard terug. Kijk als die slag terug moest komen, dan zou ik het zeker begrijpen hoor. Alleen naar mijn weten zou de waarheden juist voor opluchting moeten zorgen. Geloof mij, die opluchting is voor mij nog heel ver te zoeken. Tegenwoordig benauwd het mij juist eerder. Het ergste van die benauwdheid is een feit. Wanneer je ergens benauwd van word, dan maak je het alleen maar erger.

Dan kan je natuurlijk zelf ook wel bedenken om het gewoon lekker voor je te houden. Ik heb alleen één kut eigenschap die dat tegenhoud. Grootte dingen kan ik uitstekend voor mij houden, maar om de kleinste dingen kan ik echt dagen wakker liggen en gestrest door zijn. Meestal verdwijnt dat dan pas samen met de waarheid. Het moet er gewoon via een kant uit. Om die reden alleen al probeer ik zo vaak direct de waarheid te spreken. Je kan het ten slotte er beter uitgooien, dan er zelf mee gaan zitten. Toch?

Aan de waarheid zit altijd een ander woordje gekoppeld. Zeg je waarheid, dan zeg je ook altijd antwoord. Het maakt echt niet uit hoe groot de waarheid is. Er is echt altijd een antwoord doe er op volgt. Iemand kan er met woorden, fysiek of in stilte reageren. Die laatste is toch wel de dodelijkste. Je merkt het altijd en je kan er helemaal niks meer tegen doen. Nou, oké heel soms komt er toch nog een woordje uit, maar meestal moet je ze dan wel een beetje uit de tent lokken. Vind het altijd wel jammer als mensen in eens helemaal niks meer zeggen. Oké, ik kan het een beetje begrijpen dat je niet meer weet wat te zeggen, maar zeg dat dan gewoon. Denk dat de meeste mensen dat juist eerder zouden begrijpen.

Naar mijn weten zijn  er maar heel weinig mensen waar ik expres niks meer tegen zeg. Zo heb ik bijvoorbeeld laatst nog iemand geblockt. Alleen daar zit dan natuurlijk wel een rede achter. Als iemand alleen maar over mij kan zeiken en na waarschuwingen het nog niet wilt snappen, dan druk ik zelf wel even op dat knopje hoor. Alleen ik heb volgens mij echt nog nooit iemand genegeerd nadat ze iets hadden verteld. Dan tel ik mijn vader natuurlijk even niet mee. Dat is weer een heel ander verhaal.

Laten we het maar houden op ieder zo zijn ding. Er zou vast en zeker soms een mooie reden achter zitten. Toch blijf ik hopen dat de waarheid zeker regelmatig voor mooie dingen gaat zorgen want volgens mij is deze plek daar ene mooi voorbeeld van. Op één blog post na is dat tot nu toe goed uitgepakt. Ik blijf wel door lopen en schrijven. Wie er achter aan holt zullen we wel zien 😉

Fabian van der Gijze

Volgers zijn dus zeker welkom 😉 YouTubeFacebook,  Twitter en  Instagram

Eén gedachte over “ De waarheid

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.