Stiekem ben ik blij dat ik deze blog post kan zijn. Tijdens mijn achtste dag heb ik hier namelijk vaak over getwijfeld. Nee, geen grapje meen het echt. Het had in ieder geval wel echt een leuke laatste dag geweest. Nu denk je waarschijnlijk waar heb je het allemaal over. Dat zou ik je eens uitleggen. Misschien ken je het spelletje Mario kart wel. Een knots gekke race spel waar je bij sommige levels iets te vaak dood ga en vaak net niet van de map afval. Dat laatste maakte wij Woensdag echt mee, want wij besloten gezellig een safari te gaan doen.

Na heel lang lekker niks doen en een beetje slenteren was het eindelijk tijd. Het w20160817_163210as eindelijk 14:30 en dus tijd om naar de afgesproken plek te gaan. We moesten ons boven de gamehal melden. Met veel verdriet keek ik nog even naar de airhockeytafel die ons had opgelicht en toen besloot ik toch maar eens de kapotte roltrap te beklimmen. We waren gelukkig ruim op tijd. Met deze hitte in de rij staan is geen pretje. Nu werden we gelijk geholpen. Ondanks mijn slechte Engels kreeg hij pas laat door dat wij Nederlanders waren. Het gesprek ging in eens een stuk makkelijker, want hij was zelf ook Nederlands. Naast de safari hadden we ook nog een kamelentoch geboekt. Natuurlijk leuk en aardig, maar hij zei ineens dat hij de sleutels even moest pakken. May zag ik direct stom verbaast kijken. Gelukkig kwam hij met twee slecht geprinte kaartjes weer tevoorschijn.

Aangezien iedereen hier heel rustig aan doet gingen we een halfuur later pas weg. Bepaalde sleutels van de jeeps waren kwijt. Toch knap als dat je grootste product is. Mij kon het niet echt schelen. Ik had er gewoon heel veel zin in. Iedereen werd bij elkaar geroepen om in groepen verdeeld te worden. We waren echt met veel mensen. Er ontstonden zo’n tien groepen met 8 a 10 mensen. Met een beetje geluk kwamen wij in een groep terecht met allemaal Nederlandse jongeren. Achteraf bleken wij de enigste één taal groep te zijn. Over één ding maakte onze groep een beetje zorgen. Toen wij Mario als chauffeur kregen wensten de ander chauffeurs ons veel succes.

Direct de eerste bocht werd ons duidelijk gemaakt hoe goed Mario was. Waarschijnlijk vond hij game te saai worden en wilde hij alles in het echt proberen. Wat kon hij goed driften en slippen. Remmen deed hij niet echt aan. Toen wij een drempel zagen hoopten wij dat hij het wel zou doen. Nou, mooi niet hé. Vol gas er overheen is veel leuker. May en ik zaten tegenover een ander stel achterin op een klein bankje. Dit bankje stond niet echt vast. We vlogen letterlijk door de lucht. Mario had zijn punt gezet. Het werd ons vrij duidelijk dat we de overige 7 uur moesten overleven. We waren nog niet eens off road.

20160817_160442Na een korte heftige rit kwamen we met bezweten billen aan bij onze eerste fotostop Degollade de las Yeguas. De baas liet ons zien waar we nog allemaal heen zouden gaan en vertelde ons wat over de omgeving. Hij waarschuwden ons nog even voor de oo shit weg. Die weg was lekker hobbelig en erg zanderig. Gelukkig konden wij ons hier nog wel even op voorbereiden. We moesten eerst nog een stuk rijden en we zouden eerst nog stoppen voor de kamelen tocht. We zouden bijna helaas zegen, maar het was weer tijd om weer veder te rijden. Onze levens lagen weer in de handen van Mario

 

 

20160817_160539 20160817_160435

De camel park was helemaal bened20160817_161403en aan de berg te vinden. Mijn borden kennis is niet zo heel goed, maar volgens mij was de weg er naar toe erg stijl en met veel gevaarlijke bochten. Een logische reactie hier op is een 30 km bord. De jeeps chauffeurs deden alleen niet echt aan 30km. Harder is toch veel leuker. Mario was voor iedereen erg interessant. Hij was de gekste en met 20 jaar ervaring  één van de meest ervaren chauffeur. Natuurlijk moet je hem wel een beetje opjutten en pesten. Mario’s reactie was heel voorspelbaar voor een jongentje in een volwassen lichaam. Je laat zien dat je stalen ballen heb. Hij driften en slipte met volle vaart door alle bochten heen. De bochten die gewoon van hem zijn. Prachtig om bij hem achterin te zitten. Zelf moest ik vooral lachen hoe hij er bij zat. Hij deed alles rustig met een hand uit het raam en heel relax. Even een tip tussen door. Als je met iemand een relatie wil opbouwen. Zorg dat je een jeep rit met Mario krijgt, want ik had nog nooit zoveel met vreemde gebeden en angst kreten geschreeuwd. Het leukste vond ik dat de jongen voor mij af en toe heel angstig keek. Blijkbaar had hij hoogte vrees. Gelukkig had hij dat niet aan Mario verteld.

Helaas voor Mario en gelukkig voor20160817_163255 ons waren we bij het camel park aangekomen. Om ons nog een beetje te pesten parkeerde Mario hem lekker ruig. Mario had blijkbaar nog een talend. Hij stond namelijk al naast de auto terwijl de jeep nog maar 1 seconde uitstond. Ik had al moeite om mijn gordel uit de gleuf te krijgen. Die had ik er maar extra goed in geklikt. We kwamen bij een heel klein ‘’boerderijtje’’ aan waar de kamelen ons al zaten op te wachten.

 

 

Zelf heb ik al eens kameel gereden met mijn moeder, dus ik wist al een beetje 20160817_164344wat we konden verwachten. Toen we recht op stonden en May weer rustig kon ademen kreeg ik gelijk al flow met een kameel achter ons. Het lieve beeste vond mijn luchtje wel lekker ruiken, want hij legde zijn hoofd nog net niet op mijn schouders. Gelijk weer twee bucketlist dingen kunnen afstrepen. Flow hebben met een kameel en een kameel selfie stonden toch echt bovenaan ;). Nee, even serieus normaal hou ik nooit van selfies, maar voor deze keer maakte ik graag een uitzondering. Misschien was dit wel mijn enigste kans ooit en zeg nou zelf is het geen knappert.

 

 

 

20160817_163711
Het was even schrikken,want onze eigen kameel heten ook Mario

Na een te korte rit (mijn mening) waren we weer terug bij het camel park. We kregen nog even de kans om onze foto te kopen, te plassen en om even te eten en/of te drinken. May wilde onze foto wel kopen, dus die gingen we even op halen. Tot mijn verbazing zag ik binnen de hele tijd iets spuiten. Blijkbaar deden ze de hele dag condens in de lucht spuiten, zodat het lekker koel bleef. Helaas werkt het maar half als het zo’n 32 graden is. Bovendien hadden wij dit helemaal niet nodig. Wij hadden Mario! Naast dat je doodsbang werd gemaakt, werd je ook heerlijk gekoeld. Aangezien we nu echt off road gingen had ik er echt weer zin in. Mario is gewoon een Mario en die moet je maar gewoon vertrouwen.

Toen we ons in de middag hadden aangemeld hadden ze ons aangeraden om een bandana te kopen. Wij dachten eigenlijk dat ze gewoon extra inkomsten wilde, dus wij hadden dit geweigerd. Terwijl ik met mijn T-shirt voor mijn mond hielt, mijn mobiel stevig vast hielt en ondanks mijn bril mijn ogen dichtkneep dacht ik hier heel vaak aan. Door al het driften, het slippen en de snelheden zag je echt niks. Als je heel even kon kijken zag je overal zand vliegen. Echt heel vet om eens mee te maken. Vies worden vind ik echt niet erg. Hoe viezer hoe beter. (oké, die zin klinkt echt verkeerd #puber).

20160817_174444 20160817_174529

Na lang niks meer te hebben gezien waren we weer bij een fotomoment aangekomen. Eerlijk gezegd vroeg ik mij heel erg af waarom wij hier stopte. Er was eigenlijk geen reet te zien. Het enigste wat je zag waren de rotsen en een paar verdachte enkele schoenen verspreid over  de vloer. Dit kon natuurlijk meerdere dingen betekenen. We zouden hier door hun beroofd kunnen worden, achtergelaten, misschien vermoord worden of er zou weer een verhaaltje aan komen. Gelukkig bleek het laatst het geval te zijn. Hij beweerde dat nog niet iedereen was gestorven van de mensen die daar hadden geleefd. We moesten met zijn alle heel hard naar die mensen roepen. Door de hele lange ego leek het er wel op dat overal mensen in de bergen verstopt zaten.

20160817_174626

Toen iedereen het ergste stof weg had geklopt konden we weer veder. Helaas was het nog maar een klein stukje off road en moesten we de weg weer op. Gelukkig voor Mario kon hij hier ook lekker los gaan. Mensen gingen zelfs langs de kant wachten als wij er aan kwamen. Volgens mij zijn ze heel bekent op Gran Canaria. Vanaf hier hebben we eigenlijk tot laat getoerd door heel Gran Canaria. Naast een etenspauzetje bij een restaurant hebben we echt alleen maar gereden in de jeep. Eindelijk kregen we ook groen te zien op Gran Canaria. Later kregen we te horen dat dit kwam door een boswachter. Hij had expres een paar bomen in brand gestoken. Hierdoor is er in 2007 1/3 deel van al het groen op het eiland in as opgegaan.

Helaas waren de uren voorbij gevlogen. Het werd tijd om afscheid te nemen20160817_205549. Het stelletje voor ons zaten met hun hotel aan de andere kant van het eiland. Hierdoor kregen wij nog een extra rit cadeau, want we gingen hun daar eerst afzetten. Moet bekennen dat ze veel smaak hebben, want wat zaten hun in een mooie hotel en bij een hele mooie omgeving. Alle lichtjes, het stand en de gebouwen waren zo mooi. Als ik hier ooit terug kom zou ik daar ook wel willen zitten. Hierna gingen wij dan ook echt naar huis. Helaas was de rit van mijn leven voorbij, maar hopelijk zie ik Mario ooit nog een keertje terug. Misschien wilt hij wel een keertje game ofzo ;). In ieder geval is de jeep safari echt een aanrader waar je niet lang hoef over na te denken. Vraag vooral naar Mario.

Donderdag hebben we het heel rustig aan gedaan. We wisten eigenlijk niet meer wat we nog konden doen. We hebben nog een paar leuke dingen op de planning staan, maar veder hebben we alles al een beetje gedaan. Na het ontbijt hebben we heel lang getwijfeld wat we nou wilde. May is niet zo’n zwembad/strand fan, dus dat viel vandaag af. We keken nog eens naar c.c. Yumbo. We wilde eigenlijk in de avond hiernaar toe. Het kon dan wel vooral voor gay’s bedoelt zijn, maar daar zijn wij niet vies van. In ons boekje stond alleen dat je als vrouw niet overal naar binnen mocht en dat vaak verplichte kleding aan moet hebben. Dit werd hem waarschijnlijk niet. We besloten er toch maar te gaan shoppen in plaats van feesten.

Helaas lijken alle shoppingcenters hier allemaal op elkaar. Er zijn heel weinig kledingwinkels. Als je een luchtje, elektronica of onzin zoekt zit je hier goed. c.c Yumbo was een klein beetje anders dan de rest. Hier heb je namelijk bijna geen beschutting en overal vind je hier penissen. Het maak niet uit waar je kijkt, maar echt in bijna elke winkel is er wel een penis te vinden. Wel moet ik toe geven dat sommige echt heel creatief waren verzonnen. Helaas waren wij niet echt opzoek hiernaar en komen al die andere winkels onze neusgaten uit. Na een paar uurtjes hadden wij het al snel gezien. Hopelijk is de hoofdstad veel leuker, want daar gaan wij morgen (voor jullie vandaag) heen.

Bedankt weer voor het lezen. Hopelijk zijn jullie niet inslaap gesust, want deze Gran Canaria blog post was weer lekker lang. De safari was gewoon veel te leuk. Ik ga bonga-bonga in ieder geval nooit meer vergeten, want Mario zei dat elke keer weer op nieuw om ons te pesten. Heb jij trouwens nog tips om op Gran Canaria te doen. We zitten in het zuiden. Alvast bedankt 🙂

Fabian van der Gijze

Mij kan je verder volgen  op: Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.