Het is weer zo ver hoor. Ik moet vandaag weer twee reizen overleven die zo’n 2:20 per keer duren. Nou ben ik al een tijdje onderweg, dus ik heb nog ongeveer een uurtje te gaan. Dit keer had ik een paar afleveringen klaar gezet van de zwarte tulp om niet te vervelen. Vraag mij niet wat er mis is gegaan, maar Videoland wilt geen van de aflevering afspelen. De hele reis Raymon spelen had ik niet zo heel veel zin in, dus ik begin lekker alvast aan deze blog post. Kan ik mooi weer de hele dag door stukjes schrijven, want vandaag komt er toch stiekem wel al een klein beetje een droom uit.

Als je naar mijn lievelingsfilm of muziek vraagt weet ik mijn antwoord al snel te noemen. Als kind kon ik altijd zo van een film genieten. Als Camp Rock op tv kwam dan moest ik hem opnemen of direct opzetten. Ik vond die films en muziek zo leuk en geloof me ik ben daar zeker niet de enigste in. Laatst zag ik de film weer eens voorbij komen en ik kan er nog steeds van genieten. De liedjes kan ik ook echt nog  allemaal mee zingen, maar misschien komt dat wel omdat ik de nummers nog heel vaak via Spotify opzet. Dankzij dit soort films kreeg ik kleine dromen. Ik zou ooit naar een muziek kamp gaan, op een creatieve school studeren en ooit eens in zo’n film acteren.

Nou kon je aan de titel al zien dat ik vandaag ga figureren bij Just Like me. Nou zijn de leeftijden van mijn lezers heel verschillend, maar de meeste zullen dit programma niet kennen. Dat is zeker geen schande, want  ik kon het hiervoor ook nog niet. Het is een programma wat je via Disney channel kan bekijken of natuurlijk per dvd. Als het goed is gaat het over een groepje jongeren die ook heel creatief zijn. Nou kon ik mij helaas elke keer niet opgeven. Ik had al iets te doen of ik was niet wat ze zochten. Gelukkig kwamen er meerdere oproepen en kon ik toch “solliciteren”. Ik moest en zou hier minimaal 1x voor gaan figureren/acteren. Zoals je kan zien is het mij mooi weer gelukt.

Veel figuranten zouden zich hier zeker niet voor opgeven. Je vrije wekend is weg en je verdient bij deze opdracht niet veel. Nou moet ik eerlijk toegeven dat ik ook iets meer eisen heb gekregen, maar dat maakte nu echt niet uit. Dit is echt zo’n dag waar ik heen ga voor mijn plezier en de ervaring. Deze dag verdien ik namelijk echt niks. Ik maak zelfs een beetje verlies door mijn reiskosten. Dit soort dagen zijn echt investeringen. Normaal gesproken is het door de weeks, dus dan maak ik 100%. Als student reis je doordeweeks gelukkig gratis. Na een tijdje loop dit best wel op. Nou ben ik echt heel streng met geld, dus ik bouw daar mee een investering op. Zo kan ik bijvoorbeeld nieuwe kleding kopen voor dit soort dagen, mijn fotoshoot betalen en dit soort dagen bekostigen. Misschien sta ik dan nog niet ingeschreven als ZZP’er, maar ik zie dit samen met mijn blog wel als mijn kleine bedrijfje.

Nou weet ik echt nog niet wat ik straks moet gaan doen, dus mijn tekst houd er nu een beetje mee op. Ik ga nog even gezellig naar de vele koeien kijken en dan mag het Amsterdam getruggel straks beginnen. Al wordt dat langzamerhand steeds minder. Voor augustus was ik alleen voor de toppers een keertje in Amsterdam geweest. Nu ben ik er regelmatig te vinden. De reizen kan ik al bijna dromen, dus dat is een goed teken. Waarschijnlijk wordt dat alleen maar erger, want stoppen zit er nog lang niet in. Om allemaal onzin zinnen te verkopen ga ik dan nu echt even stoppen. Tot zo 🙂

Dit was echt de eerste keer dat ik zo lang moest wachten tot we gingen filmen. We zouden ongeveer  hier van 13:00 t/m 16:00 blijven. Dit bleek dus op de zet niet goed uit te pakken. We starten namelijk pas vanaf 15:30. Een paar andere figuranten zijn dan ook al weg gegaan zonder dat ze iets hebben gedaan. Dit zou ik zelf niet zo snel doen, maar ik kan het wel begrijpen. Zelf vind ik dit wel één van de leukste klussen tot nu toe. Het figureren stelt hier dan niet zo veel voor, maar achter de schermen is het echt heel gezellig. De assistent moest ook bij ons wachten. Ze kwam gezellig bij mij zitten en hebben samen met nog twee andere de tijd door gezeten. Laten bestelde we ook nog wat eten en als we dorst hadden konden we gewoon naar de bar lopen. Normaal mag dat niet, maar vanwege het lange wachten maakten ze even een uitzondering

Toen de twee figuranten echt weg wilde bleven we samen over. We
besloten te pesten. Eindelijk weer eens een keertje pesten. Thuis wilt eigenlijk niemand meer een spelletje doen en ik hou er zelf echt van. Bovendien was het echt mooi om de tijd te vullen. Gelukkig is ze geen saaie brombeer, dus ik had het zeker erger kunnen treffen. Was eigenlijk wel gezellig. Dat verzachten in ieder geval de langzame vooruit gang. Gelukkig werd ze na een paar potjes gebeld dat we mochten komen. Eindelijk gingen we de boot op.

Momenteel zit ik nu weer te wachten. Dit keer gewoon in het bovenste gedeelte van de boot. We hebben net een kleine scene gedraaid. Het niveau verschil had ik zelf nog niet echt mee gemaakt. Je kan wel een beetje merken dat het beginnende/jonge acteurs zijn. De sfeer is top, maar het tempo voelt voor mij heel traag aan. Bij GTST ram je de opnames er echt uit. Hier zie je dat niet echt terug. Of ik het jammer vind weet ik niet echt. Het programma had ik wel iets anders verwacht, dus dat vind ik stiekem wel jammer, maar voor de rest zou ik het niet weten. Zou niet weten of ik mij hier nog eens voor zou opgeven, maar aan de andere kant lijk het mij wel leuk. Stiekem zou ik het liefst gewoon er zelf in willen spelen. Het lijk mij echt een leuke serie om mee te beginnen. Je kan hier mooi kennis maken met het vak en de camera.

Voor je het weet ben je dan alweer een dag verder. Gisteren kwam het schrijven er echt niet meer van. Zoals je misschien wel heb gelezen gun ik mijn lichaam iets meer rust, dus ik heb lekker de terug weg een serie gekeken. De laatste opnames vond ik zelf echt grappig om te doen. Ik moest met nog twee andere selfie’s gaan maken. Nou zijn foto’s niet echt mijn sterke punt, dus ik kon mij zelf weer lekker uitlachen. Al vond ik het nu wel minder erg. Op de set voel ik mij altijd anders dan normaal. Aan mijn ogen/gezicht zie ik twee dingen. Je kan zien dat ik moe was en je kan een sprankeling zien. Die sprankeling zie ik echt alleen als ik mij echt prettig voel.

Gisteren avond kreeg ik laat nog een mailtje van het programma. In dit mailtje excuseerde zich voor de vertraging en bedankte ze ons nogmaals. Dit vond ik zelf erg netjes van hun, maar in mijn ogen waren ze al heel dankbaar. Eigenlijk zouden we maar 1 drankje gratis krijgen, maar door dat het heel ander liep kregen we netjes te drinken en te eten. Dit heb ik nog niet ergens anders terug gezien.

Ik vroeg mij gisteren natuurlijk af of ik dit nogmaals zou doen. Vandaag ben ik er denk ik al uit. Stiekem vond ik het echt heel leuk. Soms heb ik mij van binnen dood gelachen wat er gebeurde. Er hing zo’n relax sfeertje. Als ik wil mag ik ook weer terug komen. Ik ben namelijk al weer geboekt voor aanstaande zondag. Nou moet ik nog even na denken of ik dan kan, maar ik denk dat ik er wel heen wil gaan. Kijken of het weer het zelfde zal zijn en misschien kan ik mijn potje pesten afmaken. Lijk mij in ieder geval leuk. Bovendien is het nooit verkeerd om je gezicht vaker te laten zien.  Just like me gaat trouwens over een groepje YouTubers, dus qua creatieve mensen zat ik er gelukkig niet ver naast. Al had ik stiekem op een muziek groepje gehoopt, maar je kan niet alles hebben hé 😉

Fabian van der Gijze

Het lijk mij ook leuk als je mij via  Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin gaat volgen 🙂

 

Eén gedachte over “ Heel lang wachten om te figureren bij Just Like me

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.