Nooit verwacht dat ik dit ooit zou gaan schrijven, maar pa ik begin je steeds meer te begrijpen. Zeker niet in alles, maar wel je toevlucht. De laatste tijd ben ik met alles en iedereen bezig. Één ding vergat ik echter wel. Wat wilde ik zelf nou eigenlijk. Het stukje wat ik juist nooit meer uit het oog wilde verliezen. Toch gebeurde het weer eens een keer. Mensen veroorzaakte dingen en die dingen namen andere dingen met zich mee. Uiteindelijk steeg het water en verdronk ik in die bubbel. Wat is de eindstand? Ik zit hier gezellig in mijn eentje dit te tikken en ben er 24/7 mee bezig. Wat waarschijnlijk nog wel even een tijdje gaat duren.

Jij zat ook 24/7 over alles en iedereen te denken. Alleen je vond na een tijdje wat toevluchten. Seks en je drank. Ik heb alleen een paar dingen voor mij zelf  bepaald. Alcohol gaat mijn lichaam nooit in en drugs zou ik alleen voor werk gebruiken. Alleen voor spuiten en slikken wordt een uitzondering gemaakt op dat gebied. Bovendien is het dan onder goede begeleiding. Een beetje rond neuken is ook niks voor mij. Jij dacht volgens mij hoe meer hoe beter, maar ik vind het andersom juist veel mooier. Dan houd het toevluchten al snel op. Jou 24/7 werd onderbroken en die van mij zit ik helemaal uit. Je probeert van alles, maar de man met de hamer komt sowieso wel terug. Je komt van zelf in een rustige situatie. Je plafon zegt daarin tegen ook niet zo veel terug.

Ik ben nu heel blij dat ik mij niet kan voorstellen hoe die toevlucht voelde. Dan had ik je zomaar achter na kunnen gaan pa. Van het ene komt van zelf het ander. De verslavingsgevoeligheid hebben we beide even erg. Alleen ik kan het gelukkig door wijsheid nog onder drukken. Alleen ik zat er nu wel ineens aan te denken. Zou pa dit nou ook zo gevoeld hebben. Jij wist wel hoe alles voelde. Dan verlies je van zelf een keer de strijd. De eerste keer vergat je er ook alles door. Dan zou het de tweede keer sowieso ook weer lukken. Voor je het wist was je verslaafd. Ondertussen werd je alleen wel pa  genoemd. Dat maakte de pijn misschien juist wel veel groter. Wij zagen wat jij vroeger had gezien. Het begon weer van voor af aan. Vluchten is altijd makkelijker geweest dan het onder ogen komen. Daar ben jij toch een mooi voorbeeld van.

Het is ook eigenlijk te raar voorwoorden dat ik nu deze brief richting jou schrijf. Waarschijnlijk ken je deze plek niet eens. Het is al een wonder als je het aanknopje vindt van een computer. Alleen ik zie deze plek soms een beetje als mijn toevlucht. Het verdoofd niet echt, maar je laat steeds meer een stukje los. Soms kan je er zelfs andere weer mee helpen. Dan heb ik liever dit als verslaving. Dan doe je gelukkig niet zo veel mensen pijn. Sowieso zat je ineens weer veel te veel in mijn hoofd. Ineens liep je zomaar weer ons wereldje in. Misschien nog geen eens door je zelf, maar door een enorme leugen. Je naam alleen al was genoeg. De tijd vertraagde en de gedachtes waren er weer. Iets wat door jou weer begon, probeer ik ook weer met jou af te sluiten.

Geloof me ik zou je zeker niet de schuld gaan geven  pa. Uiteindelijk moet ik gewoon weer eens lang naar mij zelf gaan kijken. Ik liet het zelf weer eens gebeuren. Dit alleen al laat ons gelukkig verschillen. Je gooide liever de spiegels kapot dan er zelf langer in te kijken. Had dat nou maar gewoon wel gedaan. Dat had een heleboel gezeik bespaard. Ach, het loop zo als het loop hé. We gaan het nog eens mee maken waar het stopt.

Fabian

 

2 gedachten over “Hey pa ik ga je nog eens begrijpen

  1. Ik vind het een hele mooie, open en eerlijke brief geworden Fabian. Ik heb echt bewondering voor hoe je dingen omschrijft en opschrijft. Houd dat vast, maar ik twijfel er niet aan dat dat ooit zal veranderen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.