Onderduiken vervolg  (verleden)

In het nieuwe opvang centrum waren we niet meer alleen. Mijn zus kwam ook weer bij ons wonen en er waren hier heel veel gezinnen. Ik kreeg hier ook weer nieuwe vrienden. Waar ik de namen niet meer van weet, door dat ik het echt weg heb gestopt. In dit centrum was het echter wel veel strenger. Je moest echt heel vroeg naar bed als kind. Iedereen kreeg ook zijn eigen schema met wat hij of zij moest doen. Dit bestond uit koken, schoonmaken, tafel dekken enzovoort.

Ik moest ook weer aan school beginnen. Ik kreeg de keuze om op een school in Rotterdam te gaan of me boeken op hallen en zelf alles te gaan maken / leren. Ik koos voor de zelf studie.

De dingen die me het meeste bij zijn gebleven waren vooral leuke dingen. Ik speelde heel veel met mijn nieuwe vrienden, maar we deden ook veel kattenkwaad uit hallen. We deden bijvoorbeeld iedereen die zat te eten hun veters aan elkaar knoppen, allemaal troep in een regen ton vol met water gooien. Dit bestond uit koffie melk en thee zakjes en suiker. Allemaal van dit soort troep. Volgens mij is nooit iemand er achter gekomen anders hadden we echt veel problemen gekregen. Ook in de avond gingen we door. We moesten dan wel vroeg naar bed, maar we hadden onze ds, dus we konden via de chat gewoon nog heel lang door praten.

Van de beveiliging heb ik toen niet echt last gehad. Overal waren dan wel camera’s, maar dat boeide me toen vrij weinig. We waren veilig en dat telde. Het huis was ook gewoon prima. Was een groot huis in een normale wijk. We mochten dan wel niet buiten spellen met de buurt kinderen, maar het was ondanks alles fijn.  Na een paar maanden kregen we een nieuwe huur huis in Puttershoek. We konden er gewoon wonen, want de politie had ons verzekerd dat het veilig zou zijn. De angst bleef er wel. We wisten allemaal wat we zouden moeten doen als mijn vader ineens toch iets zou doen.

En dit was mijn onderduik verhaal. Hopelijk vonden jullie het de moeite waard om het te lezen en dan zeg ik weer tot de volgende blog

Fabian van der Gijze

3 thoughts on “Onderduiken vervolg  (verleden)

  1. Wat heftig, maar ook mooi dat er ook mooie momenten waren in het opvang centrum met bijvoorbeeld de vrienden die je daar maakte.
    En nogmaals heel dapper dat je dit verhaal durft te delen.

    #respect!

    1. Bedankt voor de complimenten. Was in die tijd inderdaad best heftig om mee te maken, maar nu vind ik het niet meer zo erg. Vind het nu juist mooi dat ik andere kan helpen die het zelfde mee maken en/of mensen kan inspireren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.