Vast in Frankrijk  (verleden)

Mijn vader, mijn zus en ik gingen voor 2 weken naar Frankrijk om vakantie te vieren. Deze vakantie veranderde van een leuke vakantie tot een ware hel vakantie. Waarom? Ik ga het je nu vertellen.

We waren onder weg naar Frankrijk. Mijn vader wilde het in een keer rijden, dat zou hij makkelijk rede zei hij. Onderweg begon het ongeluk al van deze vakantie. Mijn moeder belde ons en wij praten rustig met haar aan de lijn. Er was nog niks aan de hand. Tot het moment dat wij werden ingehaald op een gevaarlijke manier. Mijn vader toeterde. De man die in de andere auto reed pikte dit niet en remde vol op zijn rem. Mijn vader kon hem net ontwijken. Heel de bus ging heen en weer. Mijn moeder in paniek, omdat ze alles hoorde. Gelukkig konden we gewoon veder.

Na super lang te hebben gereden hadden we het eindelijk gevonden. We moesten naar een tent komen, want de gene die ons zou ontvangen was al lang dicht. Wij maakte kennis met de man en de vrouw die ons caravan regelde voor de organisatie. Super aardige mensen en brachten ons naar onze caravan. We kregen een uitleg over wat er te doen was en waar wat was. Ze hadden het over een kindercircus waar je heen kon als je wilde en je inschrijven om mee te doen.

Mijn zus en ik hebben dit later gedaan en 2 keer opgetreden met het circus. Dit was voor mij het leukste aan de vakantie. Heb er veel geleerd zoals een chineesbordje laten draaien op een stokje terwijl je op een grote bal loop.

De eerste paar weken waren super gezellig tot er op een avond iets was gebeurd. Je moest je auto parkeren op de parkeerplaats buiten het park. Dit hadden wij dus vanaf dag 1 gedaan. Deze avond veranderde mijn hele vakantie en misschien wel mijn leven hierna. Deze avond heeft mijn leven, die van mijn vader en mijn zus een andere dag haast ons leven gekost, maar dit vertel ik de volgende verleden post.

Wat is er dan gebeurd vraag je waarschijnlijk af. Eigenlijk iets heel onschuldigs. Een vrouw die dronken was had super veel auto’s geramd en had iedereens auto helemaal kapot gereden. Waaronder ook onze bus. Wij zouden een paar dagen later weg gaan. Dit ging dus niet meer door. Wij moesten langer blijven tot we een vervangende auto kregen. Op dat moment vond ik dit niet zo erg. We konden langer blijven bij het circus en langer in Frankrijk.

Later bleek dit wel anders te gaan uitpakken. Er ontstond veel stress. Het was niet meer zo leuk als eerst. We wilde naar huis. Mijn vader had ook nog eens bij een regenachtige dag zijn telefoon buiten laten liggen. Hierdoor deed hij het niet meer. Wij naar de mensen van de organisatie gaan om hulp te vragen. Wij waren goed bevriend geraakt met deze mensen en hielpen ons goed.

We mochten met hun mobiele telefoon bellen naar mijn moeder om te overleggen hoe we terug kwamen. We hadden namelijk eindelijk een vervangende auto gekregen. Godzijdank we konden naar huis. Één klein probleempje. We waren de heen weg met een bus en moesten terug met een BMW vierpersoonsauto. De fietsen en nog en paar spullen konden niet mee terug naar huis. In overleg met de 2 mensen van de organisatie, kwamen we tot conclusie dat we het, maar even bij hun moesten laten staan en later per vracht naar Nederland zouden laten komen.

Deze spullen hebben wij nooit meer terug gezien. Deze (aardige) mensen konden zich ineens niks meer herinneren van ons bestaan. Wij konden hun wel heel goed herinneren. Wij wisten zelfs hoe hun kinderen heten en waar ze allemaal woonden. Helaas hebben we ondanks dit nooit onze spullen meer terug gekregen. Ze waren van de aardbol verdwenen. Ook onze borg hebben we nooit meer terug gezien. Onze caravan die we de hele dag als bedankje hadden schoongepoetst, was volgens hun super vies achtergelaten en overal was wel iets.

Al deze dingen kunnen mij gestolen worden. Wat de terugweg is gebeurd is namelijk veel erger. Dit had mijn einde namelijk kunnen zijn. Mijn vader kreeg namelijk een stres aanval terwijl die reed. Deze vervolg post is hier te lezen.

ps: sorry voor het gebrek aan plaatjes. Heb op elke computer/ laptop gekeken, maar kan de foto’s nergens meer terug vinden

Bedankt voor het lezen en hopelijk tot ziens,

Fabian van der gijze

2 thoughts on “Vast in Frankrijk  (verleden)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.