Mijn oom die te vroeg is gegaan door een ander (heden)

Vandaag precies 3 jaar geleden is er op de nacht van 5/6 oktober heeft er een dodelijk ongeluk plaatst gevonden op de Ringdijk Ridderkerk. Het slachtoffer zat op zijn scooter onderweg naar zijn huis waar zijn familie nog niks vermoedend zat te wachten. Hij is na die nacht nooit meer thuis gekomen. Hij is namelijk aangereden en is terplekken overleden. Dader was onder invloed en is door gereden. Mensen hebben hem nog plaatselijk proberen te reanimeren, maar het was al te laat.

De man die daar is omgekomen was mijn oom en veel meer dan dat. Ik zag hem als mijn tweede vader. Hij en zijn gezin stond altijd klaar voor mij en mijn gezin. Ik weet nog als de dag van gisteren die zaterdag te herinneren. Rond 2 a 3 uur ging de telefoon. Op eens ging het heel snel. Mijn zus en ik rende naar beneden, want mijn moeder was hier aan het bellen. We wisten dat er iets ergs was gebeurd. Het was de zus van mijn moeder die belde. We kregen het nieuws te horen wat zich had af gespeeld. Haar man was dood gereden. De tranen vielen al snel van onze wangen op de grond. Hij was dood en niet meer bij ons. De man die ons zoveel had geholpen.

Ik was kwaad en wist niet wat ik met mijn gevoelens aan moest. Iemand had mijn oom dood gereden en daarna gewoon door gereden. Hij was voor mij echt mijn tweede vader. De vader die er wel altijd was voor mij en waar ik alles voor zou doen. De beelden schoten door mijn hoofd. Het waren de beelden van de keren dat ik bij hem en zijn gezin was. Vooral de laatste keer dat ik hem zag. Ik weet het nog steeds te herinneren. Het was  29 september 2012 een week voordat hij stierf. Het was een feestje bij hem thuis. Ik keek samen met hem naar Feyenoord-NEC. Niet wetende wat er zou gaan gebeuren.

Later na we het nieuws te horen hadden gekregen vond ik een filmpje. Ik zag hem liggen onder witte lakens. Hij werd weg gereden op een brancard richting de ziekenwagen die vervolgens weg reed samen met mijn dode oom er in. Het filmpje laat ik hier niet zien vanwege familie. Door alle stress schot ik per ongeluk in de lach terwijl ik keek naar het filmpje met mijn gezin. Later toen ik alleen boven was veranderde die lach al snel in een heftige huil bui. Af en toe als ik aan hem denk bekijk ik nog eens het filmpje en herdenk hem.

6 oktober 2012 zal ik nooit vergeten. De dag die niet had mogen plaats vinden. De dag waarop ik elk jaar weer een traan moet weg vegen, omdat ik aan hem denk. Net als nu. Is de moeilijkste blog die ik tot nu toe heb geschreven. Morgen is de dag weer aan gebroken. De dag waar ik een kaarsje voor hem brand en Adel door mijn speakers zou laten horen.

Ik heb hem nooit kunnen bedanken en kunnen zegen wat hij voor mij betekende, maar ik denk dat hij dat wel wist. Dat hoop ik tenminste. Lieve Oom ik zal je nooit vergeten. Hopelijk gaat het je goed. Rust in vrede

 

Binnen kort wil ik een blog schrijven die over hem gaat, maar dat gaat mij nu niet meer lukken. Dit was de moeilijkste en de tot nu toe enigste blog waar ik het niet droog hield. Hij betekende gewoon te veel voor mij.

 

Fabian van der Gijze

7 thoughts on “Mijn oom die te vroeg is gegaan door een ander (heden)

  1. Een hele dikke knuffel voor jou! In 2007 ben ik ook veel te vroeg mijn oom verloren, net als jij zal ik de dag dat ik dat te horen krijg nooit meer vergeten. Niet door de schuld van een ander, hoe dat aspect voor jou voelt weet ik niet maar lijkt me heel pijnlijk. Je kan het nauwelijks bevatten, zelfs na al die jaren is het gewoon ‘gek’ dat diegene weg is, is mijn ervaring. Heel knap hoe persoonlijke artikelen je deelt, ook met zware onderwerpen, maar toch op een manier die niet per se negatief is maar gewoon realistisch. Nogmaals dikke knuffel! Heb je verdiend.

    1. Echt weer een hele lieve en een mooie reactie van je Mariska.Het missen van iemand is iets onbeschrijfbaar en onvatbaar. Bedankt voor je grote compliment. Een hele grote knuffel terug, want jij verdient het ook

  2. Zulke momenten zul je nooit vergeten en zullen altijd een bepaald gevoel bij je boven brengen. Koester alle herinneringen en wees verdrietig als je verdrietig bent. Tijd gaat voorbij, maar vergeten doe je het nooit.

    Agneta

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.