Mijn woedeaanvallen (verleden)

Vroeger had ik enorme woedeaanvallen. Dit waren echt geen kleintjes. Als ik er eentje had werd het zwart voor me ogen en kon ik me niet meer beheersen. Gelukkig is dit door judo en door therapie haast helemaal weg gegaan.

Ik zeg haast, omdat ik me eigen soms nog steeds niet in bedwang heb. Dit komt haast nooit voor, maar als ik echt geïrriteerd/boos word. Dan moet ik het echt ergens op afreageren, want anders ontplof ik.

Zelf vind ik dit een van me stomste eigenschappen, maar dit heb ik nou eenmaal geërfd van me vader. Pas toen er dingen gingen veranderen in mijn leven is deze eigenschap naar boven gekomen. Ik was overal boos op. Maak niet uit waar het over ging ik werd boos. Vroeger als baby had ik deze woede aanvallen soms ook al, maar nooit zo heftig.

Voor mij zelf ben ik er aan gaan werken. Eerst had ik het nooit zo door, maar toen ik er ook bij begon te vechten en dingen kapot ging maken wel. Vooral door de ruzie met mijn zus kwam ik hier achter. Ik was veel sterker dan haar, dus ze belande al snel op de grond. Één of twee keer heb ik haar zelf’s van mij af gehouden door haar mij haar keel weg te duwen. Hier schrok ik zo erg van dat ik het er over heb gehad met mijn kinderpsycholoog. Hij en nog een andere psycholoog hebben mij toen geholpen.

Op het begin was ik er natuurlijk niet gelijk er vanaf, dus besloot ik in plaats op mensen het af te reageren deed ik het via een videogame of door heel hard tegen mijn kussen te rammen. Dit hielp enorm en bovendien had niemand meer pijn dankzei mij.

Toen ik door kreeg dat mijn zus soms echt bang van mij werd wist ik dit moet nu over zijn. we hebben te veel samen mee gemaakt om samen ruzie te maken. Het ging eigenlijk daarna snel weg. Ik werd rustiger en weet nu wanneer ik eventjes weg moet gaan of mijn mond moet houden. Hier ben ik enorm blij mee.

In het begin zei ik het al soms kan ik mij echt niet meer inhouden. Dit gebeurd echter alleen als iemand echt te lang door gaat met mij te irriteren of als iets niet lukt.

Ik kan het  dus iedereen aanraden met woedeaanvallen om ergens je rust te vinden of hulp te zoeken. Bespaard een hoop ellende en het zorg voor rust. Heb nachten niet kunnen slapen door mijn boosheid en dat was echt geen pretje.

Fabian van der Gijze

1 thought on “Mijn woedeaanvallen (verleden)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.