Ik ga niet meer met mijn vader om (heden)

Deze zin moet ik de laatste tijd weer vaak zeggen. Dit had ik al zien aan komen. Dit is namelijk altijd als je nieuwe mensen leert kennen. Is toch een dingetje als je het zegt. Iedereen gaat er altijd van uit dat iedereen een vader heeft en er ook mee om gaat. In praktijk is dit zeker anders. Heel veel mensen hebben geen vader meer of gaan er niet meer mee om. Ik ben er één van

Vind ik deze vraag vervelend om te antwoorden. Zeker niet. Ik heb mijn verantwoordelijkheid genomen om de relatie stop te zetten en hem achter mij te laten. De keuze had ik eerder al genomen, maar hem toch weer in mijn leven gelaten. Ik heb toen al heel lang getwijfeld of ik dit wel zou doen. Toch deed ik het. Iedereen verdient een tweede kans toch, maar de hoeveelste kans was dit eigenlijk al. Het werd gewoon te veel en een te moeilijke relatie.

Toevallig heb ik nu een vriendin die haar vader is verloren. Ik schrok hier zelf best van toen ik het hoorde. Misschien had zij wel een hele lieve vader en is die te vroeg gegaan. Als ik eerlijk ben heb ik hem vaak genoeg dood gewenst. Dat zou een hoop rust geven. Niet alleen voor mij, maar voor heel veel mensen. Als je dan hoort van een vriendin dat haar vader dood is dan schieten die gedachtenis gelijk weer door mijn hoofd. Mag ik dit wel denken. Natuurlijk niet, maar het gebeurd gewoon vanzelf.

Misschien is het juist wel een fijn gevoel dat hij hier nog is. Elk moment kan ik hem op bellen en zeggen ‘’ hé zullen we het weer proberen’’. Nu zou ik er niet aan moeten denken, maar je weet het nooit. Toch zegt er iets in mij dat dit nooit meer gaat gebeuren. Denk dat het beter is zo. Ik ben beter af zonder hem. Geeft te veel onrust en teveel stress.

De dood wens heb ik niet meer voor hem. Zo ben ik niet en mag ik niet denken. Zeker niet voor de mensen waar het echt is gebeurd. Waarschijnlijk wilde die gewoon heel houd worden met hun vader. Dan ga ik even zegen dat die van mij dood had gemogen. Nee dat mag echt niet.

Het blijf gewoon een heel lastig onderwerp. Tot hoever kan je zo iemand verbannen uit je leven. Op papier en in je bloed zal het altijd familie van je zijn. Hoe ik er mee om ga. Ik leef gewoon door. Je staat er af en toe bij stil, maar je moet door. Het is een gesloten hoofdstuk. Die heel af en toe weer open waait als iemand er een vraag over stelt. Maar ach das logies. Zou ik zelf ook doen als ik het hoor van een ander.

 

Hoezo ik niet meer met mijn vader om ga. Vertel ik in een blog post die er ooit zit aan te komen, maar dat duurt nog wel even denk ik. Met mijn verleden verhalen ben ik hier nog niet aan gekomen. Zit denk ik nu pas op de helft. Bovendien wil ik niet alleen maar slechte gebeurtenissen plaatsen bij verleden. Mijn leven is natuurlijk niet altijd slecht verlopen.

 

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin

4 thoughts on “Ik ga niet meer met mijn vader om (heden)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.