Hoe was de heen reis naar Zwitserland. (heden)

Daar was de dag dan eindelijk. Ik ging mee met het  gezin van mijn vriendin naar Zwitserland. Er stond alleen nog een rit van 11 uur tussen mij en de sneeuw. Gepakt en wel was ik er klaar voor om die rit vol te houden. Mijn tas had ik vol gegooid met elektronica en 700gr snoep. Zo als je kan lezen had ik er heel veel zin in.Snapchat-4085273055079346647

Zaterdag ging de wekker al om 4 uur. Helaas had ik hem verkeerd ingesteld en ging er zo’n saai standaard Samsung nummer. Oo wat haat ik dat altijd. Een mooie dag begind voor mij met een leuk liedje. Muziek is voor mij heel belangrijk en bepaald hoe ik mij voel. We gingen snel douche en even iets eten. De vader van May had een grote bus gehuurd. Hier door paste alles en konden wij en de hond lekker ruim zitten. Half 6 konden we dan eindelijk gaan. Moe was ik gelukkig niet. Ik had er zin in. Mijn vriendin ging slapen en ik zetten mijn afspeellijst aan om via mijn oortjes lekker te luisteren.

De eerst paar uur vielen nog wel mee. Ik luisterde lekker naar mijn muziek en keek een beetje naar buiten. Mijn oogjes begonnen wel wat moeier te worden. Dit kwam door de voorbereidingen die ik de dagen er voor had gepleegd. Voor mijn foto blog posten moest ik namelijk nog een hoop foto’s voor maken. Ik wilde hier alvast aan werken tijdens de rit. Toen ik nu moe aan worden was en dacht aan de laatste paar avonden kreeg ik super veel zin om te gaan bloggen. Ik starten mijn laptop op en schreef de eerste paar zinnen van deze blogpost. Helaas was ik er echt te moe voor en viel al snel genoeg in slaap.

Slapen in een auto is niet echt mijn ding. Ik werd al snel wakker met een 20151219_100250slapende voet en nek pijn. Hier na ben ik nog een paar keer heel kort in slaap gevallen, maar echt goed heb ik niet gedut. Mijn blogpost had ik inmiddels al af getypt, maar zin om een nieuwe te type had ik niet. De rit was nog lang niet voor bij, dus moest ik iets anders gaan verzinnen. Gelukkig was daar de hond van May. Hij was een beetje onrustig en vroeg veel aandacht. Ik ging hem een beetje aaien en moest lachen om zijn blije hoofdje.

Hierna ging ik een beetje op mijn telefoon zitten en op mijn oude ds. Gelukkig gingen we nog even stoppen bij een weg restaurantje. De zus van May en ik namen een schnitzel en de rest een toetje. Hierna gingen we weer door. Van de hele tijd niksen en het naar buiten staren had ik al bijna mijn hele snoep zak op gegeten. Van mij zelf moest ik nu echt stoppen, want anders werd ik straks veel te misselijk. Ik ging wat beter liggen en viel gelukkig in een diepe slaap. Toen ik weer wakker werd moesten we nog maar een kleine rit en we hebben het overleefd.Snapchat-826087695327244424

We verblijven in een super leuk appartement met aardig personeel. Ze stelde zich vriendelijk aan mij voor. May’s vader en ik brachten alles naar boven en de rest pakte het uit. We wisten dat er bijna geen sneeuw lag, dus we vreesden voor het ergste. Gelukkig kregen we te horen dat er in de bergen genoeg sneeuw lag om te snowboarden. De dag er na gingen we spullen huren en lessen regelen, maar dat kan je lezen in de volgen de blogpost.

Bedankt voor het lezen en hopelijk tot ziens.

 

Fabian van der Gijze

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.