Vriendschappen goed onderhouden (verleden)

Vriendschappen heb ik altijd al belangrijk gevonden. Eerst wild eik gewoon zo veel mogelijk vriendschappen opbouwen. Tegenwoordig geef ik niet meer om zulke vriendschappen, maar alleen om hele goede vriendschappen. Al bouw ik hele goede vriendschappen op. Toch houden ze heel vaak niet tot stand. Ben ik nou zo slecht in vriendschappen onderhouden of komt het toch door iets anders. Ben benieuwd of het jou bekend voor komt.

De eerste twee redenen zijn heel simpel. De afstand is meestal heel groot en ik loop niet iedereen achterna. Ik woon in een dorp. Mijn basis school is maar een paar minuten van mijn huis af. Hier door kan je makkelijk contact houden met je vrienden, maar zoals ik net al aan gaf stelde de meeste vriendschappen daar niks voor. Sterker nog. Ik heb eigenlijk nog maar contact met één iemand. Na mijn basisschool stond ik voor een keuze. Ga ik met de rest mee naar een slechte school of ga ik naar een veel betere middelbare school. Ik koos voor mij zelf en ging mijn eigen weg. Er gingen maar twee jongens uit mijn klas met mij mee naar Dalton.

dalton

Één van die jongens was vroeger een hele goede vriend van mij en hij wist best veel van mij. De ander sprak ik wel eens, maar een band hadden we niet echt. Je zag het goed. Er stond dat we vroeger goede vrienden waren, want wat ben ik mij gaan irriteren aan die gast. Hij vond zich zelf heel wat. Dit kwam mede door zijn opvoeding, maar je maak je keuzes ten slotte toch zelf. Je mag van mij weten dat ik echt walgde van hem. Als hij je naar beneden kon duwen om beter te worden. Pakte hij die kans met beide handen en trapte je nog eens extra goed na. Bij mij ben je dan echt bij het verkeerde adres. In die tijd zei ik nog niet alles wat ik wilde, dus deed nep aardig tegen hem en probeerde uit zijn buurt te blijven.

De andere jongen was altijd op zich zelf en was een beetje mysterieus. Niemand wist echt wat er in zijn hoofd om ging. Sinds de eerste schooldag besloten wij samen te fietsen. Boven wonder kregen we best een goede fiets vriendschap. In de klas zaten we op het begin ook heel vaak naast elkaar. We kregen de zelfde vriendschappen en we vormde een groepje. Het groepje bestond inclusief mij zelf uit vijf mensen. Één van die gasten zou ik nooit vergeten. Ik kreeg hem namelijk al snel door. Hij koos iemand als vriend en probeerde de mensen er om heen uitschakelen. Eerlijk is eerlijk hij kon dit erg goed. Hij zocht eerst wie er goed toe hapten en zorgde voor een ruzie. Hierdoor leek hij de held en de ander een agressieve lul. Hard gezegd, maar die jongen werd helaas direct buiten gesloten. Toen dacht hij mij te kunnen pakken. Helaas voor hem ben ik niet zo als ik er uit zie. Ik vecht terug en pak je tien keer zo hard terug.

In de eerste was ik een klein mannetje met een enorme buik. Ja, ik was echt dik. De kleine pestkop had het geluk om niet aan te komen. Hij nam nooit eten mee naar school. Nee, hij kreeg geld van zijn ouders. Het enigste wat hij daar mee kocht was snoep en koekjes. De gulle gever gaf iedereen, behalve mij. Mij boeide het alleen niks, want ik hoef ook nooit iets van een ander. Hij ging het met stekende woordjes en zinnen proberen. Helaas kan ik hier goed mee om gaan en draai ik ze heel gemakkelijk weer om. Hij ging dus maar over naar de volgen de jongen. Toen hij dit deed ben ik al snel met die andere jongen naar onze oude vriend gegaan.

Uiteindelijk was ik mijn fietsmaatje kwijt aan die lul, maar dat maakte mij niet zo veel uit. Als hij om wilde gaan met zo iemand. Ben ik beter af zonder je. Met de agressieve gast ben ik nooit echt goed bevriend geworden. Hij had nog al veel sociale probleempjes en zocht overal iets achter. Later was hij uit het niets in eens boos op ons en zei hij nooit meer iets. Met de andere jongen heb ik echt een hele leuke vriendschap mogen opbouwen. Ik kocht toen zelf een halve seizoenkaart voor Feyenoord en mocht elke thuis wedstrijd met zijn gezin mee. We werden echt heel goed bevriend. Helaas moest ik door mijn dyslexie naar Mavo en ging hij naar VWO. We spraken elkaar nog wel eens, maar door de verschillende gebouwen en tijden nam de vriendschap steeds meer af. Momenteel spreken we elkaar echt nog maar weinig. In ons tweede jaar werd hij ziek en moest hij blijven zitten. Hij koos om naar die andere school te gaan. Hier door konden we elkaar al helemaal niet meer zien.

Mijn fietsmaatje moest ook in het tweede jaar direct naar Mavo. Hij had niks aan school gedaan en zakte heel erg naar beneden. Hij ging liever chillen met de pestkop dan snel naar huis om te leren. Zijn leven, dus zijn keuze. Gelukkig voor hem liet de pestkop hem al snel vallen. Hij had een nieuwe vriend op zijn niveau gevonden en hierdoor vergat hij hem.  Het tweede jaar ben ik dan ook vooral met hem opgetrokken. Ik bouwde wel kleine banden met andere op, maar het was nooit een echt vriendschap.

Toen kwam echt mijn leukste jaar van allemaal. Het jaar van verandering. Ik besloot mij zelf te zijn, niemand van te voren beoordelen, meer dan 20 kilo af te vallen en het belangrijkste ik bouwde twee hele mooie vriendschappen op en kreeg een vriendin. Dat jaar zal mij altijd bij blijven.  In de derde had ik op het begin nog maar één iemand waar ik een beetje mee om ging. Niet echt mijn soort vriend. Ik besloot iets veder te kijken dan mijn neus lang was. Één jongen herkende ik al. Dat was dat hele irritante gast van de bus reizen naar huis. Toch besloten we al snel naast elkaar te zitten. Die jongen was Stan. Momenteel één van mijn beste vriendschappen.header stan en ik

We kwamen er al snel achter dat we heel goed klikte en elkaar aanvulde. We hadden de zelfde humor en we begrepen elkaar heel goed. Elke les zaten we haast naast elkaar. Hij woonde iets veder dan mij en fietste daarom iets anders dan ik. Toch hebben we heel vaak samen gefietst. Soms ging ik zijn weg wat ook voor mij sneller was en soms ging hij met mij mee helemaal om. We hadden echt de leukste, maar ook de gekste gesprekken. Het had eigenlijk maar één nadeel. Hij was best populair op school. Hij gaf er net als mij niet veel om, maar hij was het wel. Ik was niet zo heel bekend, maar door dat ik met hem omging. Sprak ik al snel meer mensen. Mijn verlegenheid is toen meer weg gegaan die ik door de jaren heen ben gaan ontwikkelen. Ik kreeg mijn stem weer terug en pikte niet meer alles. Voor mij was onze vriendschap, dus behoorlijk goed. Gelukkig kon ik hem ook af en toe helpen. Hij kon soms iets te impulsief zijn. Hier kon ik hem dan weer bij helpen. Zo vulde we elkaar daar ook weer op in.

 

IMG-20160724-WA0004Dat jaar leerde ik ook mijn beste vriendin kennen. (Ja, ik ga het weer deze week over haar hebben.) Er zat op het begin namelijk een meisje heel vaak een beetje alleen. Ze was blijven zitten en misten haar vriendinnen en vrienden. Ze deed hierdoor ook een beetje opstandig. Ik herkende mij zelf heel erg in haar. Ze worstelde heel vele met haar gevoel en wist niet precies wat ze moest doen. Op een dag kwamen we met elkaar in gesprek en wat ben ik daar blij om. Als één iemand op aarde alles weet van mij is het Jamy wel. Als één iemand mijn blog zou moeten over nemen. Kan zij waarschijnlijk nog wel een paar dingen online zetten. Andersom zou ik het ook kunnen. We vertelde elkaar echt alles. Ik had al snel iets tegen haar gezegd. Jij mag mij echt altijd bellen en of berichten. Hoe laat het ook mag zijn. Ik slaap meestal van 3 a 4 tot 6 a 7.

Dit deden we dan ook heel vaak. Sorry, als ze soms zo moe was in die periode. We hadden namelijk soms echt hele lange gesprekken. Natuurlijk zeg ik hier niks van op mijn blog. Haar leven hoef natuurlijk niet zo te lezen zijn. Laten we zegen. Die gespreken waren er niet voor niks. Misschien heb ik dankzij die gesprekken wel mijn blog te danken. Ik ben toen echt gaan beseffen wat het met mij doet als ik mensen kan helpen en wat mijn verhalen kunnen betekenen. Waarschijnlijk moet ik haar er eigenlijk voor bedanken. Binnenkort maar eens doen. We kunnen elkaar helaas niet meer zo vaak zien, maar waarschijnlijk zit onze vriendschap wel voor altijd goed. Bij mij in ieder geval wel. Als iemand mij kan laten huilen bij het schrijven van de blog post van afgelopen zondag. Dan beteken je echt een hoop. Ik huil echt bijna nooit.

De laatste twee jaar heb ik helaas niet meer zulke goeie vriendschappen mogen maken. Natuurlijk wel hele leuke mensen mogen ontmoeten via mijn blog en mijn dagelijkse leven. Helaas kan ik die mensen niet langer dan een jaar heel vaak zien en Groepsfotospreken.

Volgend school jaar weer een nieuwe kans. Ik ben maar met drie andere door naar niveau 4. Wie weet bouw ik dan weer een nieuwe vriendschap op. Waarschijnlijk worden een paar kleine vriendschappen wel veel groter, want ik heb in deze laatste twee jaar wel heel veel lieve mensen mogen ontmoeten.

Word vervolgd?

Blijf niet hangen bij de energie zuigers, maar investeer in de mensen waar je om geef

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op:  Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

2 thoughts on “Vriendschappen goed onderhouden (verleden)

  1. Vriendschappen komen en vriendschappen gaan. Ik heb vele mijn vriend(in) mogen noemen, iedere dag sprak ik met een ander af. Tijden veranderen. Van de basisschool zie ik niemand meer, gelukkig. En van de middelbare school zie ik er een 1tje nog.. Maar mijn echte vrienden zijn op 1 hand te tellen.

  2. ‘Blijf niet hangen bij de energie zuigers, maar investeer in de mensen waar je om geef’ Helemaal waar deze zin! Leuke blogpost. Ik heb ook een handje vol echt goede vriendschappen waar ik erg blij mee ben<3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.