Weer terug in Las Palmas en terug naar huis (Gran Canaria 14 & 15)

Dan zit je in eens weer te bloggen in een vliegtuig stoel. De vijftien dagen zijn zo weer voor bij gevlogen. Voor ik het wist zat ik hier weer bijna op de zelfde plek in het vliegtuig met Marco Bosato op. May en ik zitten niet naast elkaar, dus ik ga lekker de hele vlucht bloggen. Misschien lukt het mij dan ook eindelijk eens om vooruit te werken. Gisteren hebben we besloten om toch nog op pad te gaan. We zijn met de normale bus terug gegaan naar Las Palmas. Het leukste stadje die we hier hebben bezocht.

Veel te vroeg hadden we onze wekker gezet om20160823_120716 vroeg naar Las Palmas te kunnen. Helaas rijden de gratis strand bussen niet zo vroeg en ik was helemaal vergeten dat ik nog reclame moest maken. Na het eten heb ik dit zo snel mogelijk gedaan en zodra de bus kwam zijn we weg gegaan. Op naar Las Palmas. Aangezien we hier niet echt bekend zijn gingen we het nog maar eens na vragen. Gelukkig stond de bus al klaar en konden we zo mee. Met zijn tweeën waren we maar €12,50 kwijt om helemaal naar de andere kant van het eiland te reizen. Onder weg zag ik veel herkenbare dingen van onze excursie. Eigenlijk gingen we nu bijna weer de zelfde excursie doen, maar dan gewoon lekker samen. Nu konden we zelf zo lang blijven als we wilde en ook veel meer verkennen.

Toen we in Las Palmas aankwamen konden we natuurlijk direct een taxi pakken om naar het warenhuis te gaan. Gelukkig deden we dit niet en besloten we te lopen. Las Palmas is echt heel groot. Gelukkig was May dit even vergeten, want het lopen heeft in totaal zo’n 45 min geduurd. In Gran Canaria durfde ik niet echt te sporten, dus elke km lopen was weer mooi mee genomen. Tijdens de vierdaagse moet ik ten slotte ook gewoon lopen. Gelukkig kan ik goed tegen de warmte in het buitenland, dus het lopen beviel mij wel. May had het iets zwaarder. Ze was moe en had heel erg honger. Nadat we eventjes waren gestopt om een broodje voor May te kopen, kon ze er weer tegen aan hoor.

Zoals vermeld kwamen we na zo’n 45 min lopen aan op onze eerste bestemming. Ik had in mijn oog hoek de tweedehandse game winkel Cex gezien. Gelukkig is May niet zo de moeilijkste, dus gingen we hier eerst even heen. Mijn zus wilde heel graag Mario Kart hebben voor op de wii. Dit is in Nederland alleen nog reten duur en voor een normaal wii spelletje is dat het gewoon niet meer waard. Hier was die een stuk goedkoper, dus ik heb hem even voor haar meegenomen. Is zij ook weer een beetje blij. Ik had hier nog geen lidmaatschap pasje, dus die heb ik maar gelijk aangevraagd. In Nederland zullen ze wel raar opkijken als ik een Spaans pasje heb.

20160823_150714 20160823_150915

20160819_125057Toen we het spelletje binnen hadden konden we dan eindelijk naar het grote warenhuis. Gelijk bij binnenkomst werd May weer helemaal wakker en blij. Overal zag je weer de make-up merken. Misschien heb je het op Twitter al gelezen, maar zoals beloofd heb ik voor mij zelf twee Japanse make-up maskers gekocht. Ze zagen er gewoon te leuk uit. Binnenkort word ik dus toch maar even een beautyblogger. Ben zelf erg benieuwd. Het was in ieder geval wel gek om voor mij zelf make-up te kopen. Wie weet bevalt het wel ;). Ondertussen werd May door één van de personeelsleden opgemaakt. Ze had iets waardoor je wenkbrauwen dikker door leken. Zelf moest ik al lachen om de afbeelding, dus ik was erg benieuwd. Ze was wel vrij direct en eerlijk. Één van de eerste dingen die ze tegen May zij was over epileren. Tijdens de vakantie had ze dat niet gedaan, dus het was iets voller dan normaal. Beide vonden we het resultaat niet zo moei, dus we kochten het product niet. Wel kocht mee een ander oogpalet. Voor de kenners het is een oogpalet van benefit  Mij zegt het niks, maar jullie vast en zeker wel.

Toen we alle make-up merken weer  hadden gehad en de rest ook weer hadden gezien besloten we een taxi te pakken. Las Arenas was lopend niet echt te bereiken, dus helaas moesten we wel een taxi pakken. Zelf had ik erge trek gekregen in een Mcflurry. De vorige keer was hij heel goed bevallen en het smaakte naar meer. Gelukkig wist ik nu hoe een bestelling werkte, dus voor ik het wist had ik mijn Mcflurry cookie caramel. Ik probeerde in hun gamehal nog een king Bob Minion te grijpen, maar natuurlijk lukte dat net niet. Ach, ik ben al blij met mijn twee Minions.

20160823_193354 20160823_193358

Toen we alle winkels weer hadden bekeken besloten we weer terug te gaan. We keken gelukkig dit keer eerst hoe duur de bus was. Wat is dat hier goedkoop zeg. Om weer naar Las Palmas te gaan waren we maar €2,80 kwijt. In Nederland mag je daarvoor echt niet mee. Met een beetje geluk redden we onze tweede bus ook nog. Voor we het wisten waren we alweer in ons plaatsje Maspalmas. Aangezien het onze laatste dagje was nam ik May mee uiteten. Ze had heel de vakantie om tapas lopen te zeuren, dus we gingen bij een tapas restaurant zitten. Naast vis tapas nam May een grote salade. Zelf hielt ik het lekker bij een pizza Margarita. Van mij hoef het niet zo speciaal te zijn. Ik eet gewoon graag lekker eten en bovendien had ik echt zin in een pizza. Toen alles op was en May een ijsje had gekocht liepen we nog even over de boulevard. Hierna gingen we maar weer naar ons appartement toe. Morgen ging de wekker alweer om 6:00, dus een beetje slaap konden we wel gebruiken.

20160823_222911 20160824_071738

Vol energie maakte ik May wakker. Ik had echt goed geslapen en ik keek heel erg uit naar het vliegen. Zoals ik de vorige keer al aan gaf vind ik dit persoonlijk heel leuk, dus ik kon echt niet wachten. Helaas moesten we hier voor wel Gran Canaria voor verlaten, maar na 15 dagen werd het wel weer eens tijd. We werden als eerst opgehaald, dus we moesten al vroeg klaar staan. Toen de laatste dingen in onze koffers zaten en ons eten op was gingen we maar eens naar de lobby. Helaas stond de hele aardige toonbank mede werker er nog niet, dus dan maar zonder gedag vertrekken. De man die er nu stond was ook niet verkeerd hoor. Precies op de afgesproken tijd werden we op gehaald bij ons hotel.

Tijdens de rit naar het vliegveld hoorde ik in eens iets mauwen. Ik dacht eerst dat een kind net als of deed, maar blijkbaar hadden twee mannen een zwerf kat opgehaald van Gran Canaria. Het stonk een beetje naar poep, maar het beeste zag er wel heel lief uit. Het vliegveld lag niet zo heel ver weg, dus binnen een half uurtje waren we er al. Het afscheid van dit mooie eiland kwam nu toch heel dichtbij.

Gelijk bij binnenkomst konden we onze koffers afgeven en inchecken. Het shop gedeelte is hier niet heel groot, maar er zaten wel een paar leuke winkels tussen. Op Gran Canaria was ik een verzameling van skittel smaken begonnen. De bessen variant kwamen we na één keer helaas niet meer tegen op het eiland. Stiekem had ik het al opgegeven. Gelukkig hoorde zag May het hier in eens liggen. Natuurlijk was het wel peper duur en een mega zak, maar we hebben in ieder geval deze variant ook weer. Alle variante die we konden vinden op Gran Canaria hebben we verzameld. Ben benieuwd hoe sommige gaan smaken. Topicaal en Bessen hebben we stiekem al geproefd, dus helemaal nieuw is het niet.

20160824_101559 20160824_101704

20160824_143511
Stiekem foto’s maken van schattige baby’s.

Na een uurtje nutteloos rond lopen konden we eindelijk aan board. Dit keer liepen we niet een slurf in, maar moesten we naar beneden. Ik werd oprecht heel blij, want dit betekende natuurlijk dat we zelf mochten instappen vanaf de grond. Ik heb dit altijd al eens willen doen. Het stelt natuurlijk niks voor, maar ik vond het gewoon leuk om te doen. Vast een raar trekje van mij. Eerst dacht ik helemaal alleen te zitten, maar op het laatst kwam er nog een gezin met een baby naast mij zitten. Andere zouden dit misschien heel vervelend vinden, maar ik vind baby’s echt heel leuk. Gelukkig worden ze ook altijd kalm als ik gek doe, dus zij was nog eens lekker rustig. Blijkbaar vond ze mij wel grappig, want ze bleef maar kijken. Haar ouders waren ook gelijk blij. Hadden ze te minste geen huilende baby.

Nu zit ik waar ik nu zit in de lucht. Lekker kalmpjes aan het bloggen. De mensen naast mij zijn gelukkig aardig. Ze boden me al snoep aan, dus dan ben je in mijn ogen al snel lief :). Nee, volgens mij zijn ze oprecht heel aardig en hebben ze een prachtige baby op de wereld gezet. Naast een documenteren over vleesetende planten gebeurd er hier in de lucht natuurlijk niet zo heel veel. Waarschijnlijk blog ik nog wel even als we bij May thuis komen, dus tot zo!!

Ja, dan besef je in eens dat je weer in Nederland ben. Laat ik direct heel eerlijk zijn. Ik heb gewoon niks meer te vertellen over de terug reis. Nadat ik afscheid had genomen van het gezin naast mij en het lieve kleine meisje kregen we als eerst onze koffers en konden we gaan. We stonden natuurlijk direct in de file. We hebben een beetje met de honden gespeelt, maar veder echt niks. In de lucht heb ik vier blog posten geschreven dat en een poep luier van de baby naast ons is er echt niks meer gebeurd. Oh ja, één ding. Eindelijk klapten de mensen weer tijdens de landing.

Laat ik het niet langer maken dan nodig. Ik zie jou gewoon weer graag terug bij één van mijn andere blog posten. Morgen ga ik naar mijn eigen huis en dan ga ik vol aan de bak voor mijn blog. Twee weken mijn blog optimaliseren. Ben benieuwd wat jullie er van gaan vinden. Tot kijk 🙂

Fabian van der Gijze

Mij kan je verder volgen  op: Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.