Steun van mijn familie en weer figureren bij GTST (heden)

Op dit moment ben ik echt kapot en een beetje ziek. Eigenlijk zou ik deze blog post ook helemaal niet schrijven. Dit keer ging ik weer figureren bij GTST, maar dit maal mag ik er echt niks over zeggen. Nou, het mag wel, maar dan ben ik blut haha. Aangezien ik hard aan het sparen ben wilde ik lekker mijn mond gaan houden. Bovendien wil ik echt niet op de blacklist komen, want dan valt mijn droom nu al in duigen. Zoals je zie ben ik er toch over gaan schrijven. Dit keer gebeurde er heel veel om het figureren heen. Hier ben ik zelf door geraakt en dit deed mij echt over halen om toch te schrijven.

Het begon allemaal woensdag ochtend. In de agenda van mijn stage/werk had ik die dag mij vrij gezet. Helaas kwam ik dinsdag avond er al achter dat ik een klus niet had gekregen. Mijn profiel sloot niet goed aan. Niemand had nog gezien dat ik vrij had genomen, dus ik had mijn weker extra vroeg gezet om als één van de eerste er te kunnen zijn. Woensdag voelde ik mij alleen zo beroerd. Zelfs douchen hielp niet. Het leek wel als of ik een klap had gekregen met een rauwe vis. Nee, hier heb ik zelf geen ervaring mee. Voor de Duitse film moesten we maandag zomers gekleed en vroeg op. Nou ben ik al niet zo’n goede slaper, maar met echt te weinig slaap word ik altijd een beetje ziek. Als je dan ook nog eens de hele dag in de kou zit, maar goed je hoort mij niet klagen. Wel besloot ik de woensdag lekker vrij te houden. Die rust gunde ik mij zelf wel.

Toen ik in de middag eindelijk weer uit mijn bed kon komen om te ontbijten, kwam ik ergens achter. Mijn moeder zat lekker tegen mij aan te praten, terwijl ik happen uit mijn brood nam. Lekker onbeschoft keek ik op mijn telefoon naar nieuwe opdrachten. In eens zag ik een leuke klus staan. Alleen gaf de site mij niet meer informatie. Nee, er stond dat ik die dag al geboekt was. Nou dacht ik gelijk aan van god los. Dit bleek niet zo te zijn. Nee, het was al voor de dag erna voor GTST. Nou mijn gezicht was in eens heel vrolijk. Dit had ik niet zien aan komen. Mijn moeder zat er in eens even niet meer. Het was heel eventjes alleen dat bericht en mijn blije hoofd.

Na een paar minuten durfde ik het pas te zeggen tegen mijn moeder. Alleen was er een klein probleempje. Ik moest al om 7:30 op locatie zijn. Zoals ik al eerder aan gaf is het openbaar vervoer hier in de ochtend echt een probleem. Je komt het eiland gewoon niet zo vroeg af met de bus. Gelukkig zag ik dat het vanaf Rotterdam geen probleem was. Nou heb ik een hele hele lieve oma die daar woont. Bovendien heeft ze ook nog eens de perfecte bank. Eerst besloot ik mijn werk even te bellen. Zoals verwacht kreeg ik gelijk toestemming en was alles geregeld. Toen was mijn omatje aan de beurt. Nou, je had haar blijheid eens moeten horen. Haar klein zoon kwam weer eens bij haar slapen.

Mijn oma dacht gelijk aan20161019_225837 een slaap feestje. Hier in moest ik haar alleen teleurstellen van 4:15 zou mijn wekker al gaan. Gelukkig begreep ze dit en mocht ik als nog op de bank slapen. Toen alles was geregeld, besloot ik lekker rustig aan te doen. Het zo weer een lange, maar zo’n leuke dag worden. Eigenlijk heb ik alleen mijn figuratie kleding een beetje gestreken en geluierd. Oh, ik had natuurlijk ook een nieuwe blog post geschreven. Mijn oma heeft geen internet, dus daar kon het niet. Gelukkig vloog de tijd voor bij en kon ik laat in de avond naar mijn oma toe. Mensen die mij volgen op Twitter hebben wel kunnen zien dat ik echt op was.

Bij mijn oma merkte ik echt hoe trots ze was en hoeveel ze mij steun. Ze vertelde mij gelijk dat ik dit altijd mocht vragen aan haar. Het is echt gewoon heel schattig en aandoenlijk om haar zo te zien. Zo goed is haar gezondheid niet meer, maar toch wilt ze er voor mij zijn. Echt te lief. Mijn familie is echt heel groot. Helaas ken ik alleen de mensen die vlak bij mij wonen goed. Mijn moeders neef is zelf ook acteur. Mijn oma had laatst een etentje met de familie in het hogen noorden. Daar had ze zijn moeder gesproken. Als ik mijn oma moet geloven heeft ze het met haar de hele tijd over mij gehad. Ze was net zoals de rest van mijn familie trots op mij. Echt heel leuk om te horen.

Mijn oma had het er blijkbaar niet met haar alleen over gehad. Dit werd vrij duidelijk toen haar verzorger binnen kwam. Hij kwam namelijk direct naar mij toe gelopen met de woorden ‘’ dus jij ben Fabian’’. De kleine roddelaar had het al ruim over mij gehad. Hij maakte mij nog eens duidelijk hoe trots mijn oma is. Nou ben ik niet zo huiler, maar qua liefde en familie ben ik echt heel gevoelig. Van binnen liet ik er stiekem wel even een traantje van vallen. Zelf zeg ik altijd dat ik het toch wel doe. Mij maakt het niet uit of iemand mij steun. Zolang ik er maar in geloof. Toch is het natuurlijk wel heel fijn als iedereen wel achter je sta.

Na dat ik net als vroeger verplicht een stroopwaffel op had en de tv saai werd, ging mijn oma naar bed. Voorzichtig gaf ik haar nog een dikke knuffel en een dikke kus. Dit keer hoefde ik niet op de vloer te liggen, maar kon ik lekker weg kruipen in mijn slaapzak op de bank. Wel ging ik nog even douchen, want daar had ik in de ochtend echt geen tijd meer voor.

20161020_053759Het slapen ging gelukkig redelijk. Het is nogal licht in Rotterdam, dus af en toe werd ik er wakker van. Gelukkig kon ik in ieder geval vijf uur slaap pakken en op tijd op mijn bestemming staan. Dat laatste vond ik vooral belangrijk. Mijn  oma had er al brood uit gehaald, maar ik kwam er al snel achter dat dit echt niet meer goed snee. Toen ik ruim op tijd klaar was, besloot ik al weg te gaan. Zo kon ik nog even eten kopen bij de ah to go. Het was maar goed ook dat is er zo vroeg was, want mijn trein stond in eens op een ander spoor. Gelukkig verliep mijn reis weer net zo soepel, dus kon ik genieten van de mensen en van het moment.

 

Toen ik met twee andere figuranten het donkere bospad had overleefd en op de locatie aan kwamen, moesten we even wachten. Zodra er een paar andere figuranten er zouden zijn konden we gezamenlijk er heen lopen. Toen ik even snel naar mijn agenda keek voelde ik mij in eens trots. Precies een maand geleden kreeg ik mijn eerste klus. Ook die klus was voor GTST. Binnen een maand was er zoveel veranderd. Mijn wens die ik op Instagram had gezet was uitgekomen. Met mijn figuranten tas heb ik al naar een paar mooie klussen mogen reizen.

In eens kwam er een ander meisje aan gelopen die ook kwam figureren. Nou ik zweerde dat ik haar al kon. Haar gezicht herkende ik ergens van. Haar naam was Anne. Nou ken ik wel een Anne, maar dat kon zij nooit zijn. Ach, ik zou mij wel vergissen. Daarna volgde er al snel meer ontmoetingen. Één meisje stelde zich netjes aan iedereen voor, maar bij mij zei ze in eens ‘’ en jou ken ik al’’. Lekker lomp had ik mijn hand nog naar voren en zei ik al half mijn naam. In eens zag ik het ook. Met haar had ik gefigureerd in Bluf. Ik had met haar tekst gekregen en waren we zogenaamd op date. Ik was weer even blij dat ik al iemand kon.

Toen we eindelijk naar de locatie mochten lopen sprak ik Anne ook nog even. Ze herkende mij namelijk ook. Ik had haar al bij de Duitse film ontmoet. We hadden elkaar niet echt gesproken, maar we herkende elkaar wel. Binnen werd het nog bizarder, want daar zaten weer twee figuranten die ik daar had leren kennen. Echt bizar dat ik al zo veel mensen kon via het figureren. Ook dit maal was het weer een leuk clubje en ontstond er al snel een leuke band. We wisselde onze nummers ook later uit, zodat we een groepsapp konden beginnen. Ben benieuwd hoe dat zich gaat uitpakken.

Zoals gezegd mag ik helaas echt niks over de dag z20161020_081945eggen. Het was wel echt ontzettend leuk en gezellig. Het was echt een top dag. Moest wel op een moment een beetje lachen. Ik ben altijd wel open over mijn blog. Tijdens het wachten gingen er in eens een paar figuranten mijn blog lezen. Dit blijf altijd een beetje apart als je er zelf naast zit. Wel vind ik het leuk om direct feedback te krijgen. Ook ben ik heel erg opgelucht. Ik merk echt dat ik het heel leuk vind. Ondanks ik echt gesloopt was, straal ik echt de hele dag. Niks kan die dag verpesten. Bovendien lach ik zelfs op foto’s. Normaal haat ik echt foto’s. Dit keer leverde het gelijk een leuke profiel foto op. Die was wel eens toe aan vervanging.

Hopelijk heb jij net als mij zo’n plekje gevonden. Het doet mij echt heel erg goed. Het is echt iets om naar toe te leven. Het voelt echt zo goed. Hopelijk heb je deze blog post net als mij met een grote glimlach gelezen. Ik wens je nog een fijne dag en graag tot ziens 🙂

Fabian van der Gijze

 

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

4 thoughts on “Steun van mijn familie en weer figureren bij GTST (heden)

  1. Leuke blog weer! Wel vervelend dat je je niet fit voelde! Ik was helaas niet fit deze week, ik liep echt vreselijk te snotteren, gelukkig had jij dat niet op de set! En werd je natuurlijk verwend door je lieve oma! Ik geloof nl niet dat ik ooit snotterend op de set zou verschijnen Ik vind het ook altijd raar als ik er naast zit en mensen gaan mijn blog lezen, maar dat heeft vaak te maken dat ik bang ben voor afwijzing enz.

    1. Was heel blij dat het snotteren pas vrijdag begon. Moest wel erg mijn best doen om mijn hoest in te houden. Een andere figurant moest vaak hoesten, dus die werd ook helemaal ergens achterin gezet. Was blij dat ik dat niet was. Bedankt voor je leuke berichtje en hopelijk voel je al snel iets beter 🙂

    1. Wat leuk dat je weer eens langs kom kijken. Ik miste je al hoor 😉 Is het stralen zo goed te zien. Je zou mij eens op zo’n set moeten zien. Kan echt niet stoppen met lachen. Het voelt goed om iets te doen waar ik echt vol achter sta

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.