herinneringen aan mijn grote zus (verleden)

Momenteel is het niet bepaald rustig in mijn privéleven. Met mij zelf gaat het heel goed. Ik kan en mag eindelijk dingen doen wat ik echt leuk vind. Helaas kan ik dat niet zeggen over de rest van mijn gezin. Er speelt echt een heleboel. 1 en 3 april kwamen er voor het eerst blogposten online die niet echt over mij ging, maar over mijn zus. Hier vertelde ik kort dat ze een grote abces in haar nek had en deze tot twee keer toe onmiddellijk weg gesneden moest worden. Ik was bij haar en zat in eens naast een live operatie. Volgens mij heb ik toen ooit nog wel eens verteld dat ze weer naar huis mocht, maar daarna ben ik over haar gaan zwijgen. Hier geef ik vaak aan dat dit mijn blog is en mijn verhaal. Ik vertel wel eens over andere, maar ik heb er altijd iets mee te maken. Andere hun privéleven ga ik hier niet beschrijven.

Sinds 3 april is het bergafwaarts gegaan met mijn zus. Ze moest om die reden ook bij ons thuis logeren. Mij heb ik hier nooit echt over gehoord. Zoals net aan gegeven doe ik dat gewoon niet. Nu gaat het momenteel echt heel slecht met haar. Ook hier ga ik niet meer over uitwijken. Zelf kan ik er gelukkig goed mee omgaan, maar toch wil ik het heel graag eventjes een keer over haar hebben. Over wat er nu speelt kan ik simpelweg niet praten. Misschien komt dat ooit, maar misschien ook nooit. Rondom mijn zus heb ik een hoop herinneringen. Mij leek het me een hele mooi moment om het juist nu daar over te schrijven. Vroeger leek het wel eens anders, maar ik geef echt zielsveel om haar. Ik heb echt een hele boel herinneringen met en aan haar. Meer dat ze zich zelf denk ik kan voorstellen.

Mijn zus en ik schelen ongeveer vierenhalf jaar. Hierdoor ontstond er wel eens een leeftijdskloof . Dit kon je redelijk vaak terug zien. Mijn zus was een behoorlijke puberraar. Haar gedrag stapte ik voor geen meter en ging er toen ook vaak vol tegen in. Hier ergerde zij zich weer aan en zo ontstond er weer een helse ruzie. Die ruzies konden echt heel ver gaan. Helaas kwam dat dan ook vaak door de zelfde persoon. Die persoon ben ik. misschien zou je het nu niet meer van mij verwachten, maar ik was iemand vol woede en boosheid. De emoties en het gedrag van mijn grote  voorbeeld werd mij te veel.  In die tijd judo de ik ook nog eens hoog. Geloof mijn woorden, maar ik ben veel sterker dan iedereen denk. Mijn zus werd toen der tijd echt vaak op de grote gegooid of geduwd. Helaas kan ik dat niet meer terug draaien. Gelukkig hebben we tegenwoordig juist een veel betere band gekregen. We kunnen zelfs af en toe hele mooie en goede gesprekken hebben. Vaak gaan deze gesprekken over vroeger. Soms leuke, maar natuurlijk soms ook over de mindere dingen.

20151217_234508

Één herinnering wordt vaak terug geroepen. Er kwam namelijk een vriendin van mijn zus bij ons eten. Geloof mij ze was echt een mooi meisje. Al vanaf kleins af aan vind ik vrouwen gewoon heel mooi. Vooral van die speciale vrouwen ging/gaat mijn hartje sneller kloppen. Dit meisje had dus dat speciale. Haar vader was namelijk overleden door een ziekte en zij was echt super sterk. Nou had ik opgevangen dat ze een tatoeage had laten zeten van haar vader met zijn ass er in. Om met haar te kunnen praten begon ik hier over. Nou, toen gebeurden er iets waardoor ik haast een hard verzakking kreeg. Ze vroeg heel trots of ik hem wilde zien. Natuurlijk zei ik uit belangstelling ja. Voor ik mijn ja echt kon uitspreken stond ze op en maakte haar broek wat losser. Haar tatoeage zat namelijk net tussen haar heupen en haar billen. Nou mijn dag kon niet meer stuk hoor. Daar zat ik dan stotterend iets uit te brengen. Zij mocht wel vaker langs komen hoor.

Persoonlijk rodel ik echt bijna nooit tot vrij wel niet, behalve dan met mijn zus. Soms kunnen we samen op de bank zitten en echt over van alles en nog wat gaan roddelen en kletsen. Ondanks ik hier helemaal niet van hou, vind ik dit juist heel leuk en gezellig. Misschien ben ik wel gewoon heel blij dat we eindelijk echt eens kunnen praten samen. Er is een tijd geweest dat we dat echt niet konden en dat heb ik stiekem altijd wel jammer gevonden. Het is  toch mijn grote zussie.

20151216_224016

Als ik naar hele oude foto’s terug kijk vfoto sessie strandalt mij ook echt altijd iets op. Mijn zus was mega trots dat ze een zus was geworden. Ze wilde vaak bij mij zijn en gezamenlijk spelen. Zo klauterde we samen in bomen en vielen we gezellig in slaap op de bank. Ook al herinner ik mij daar niks van, moet ik er echt altijd om lachen. Het leek wel of ik haar zoon was zo trots was ze. Had graag gehad dat ik mij kon verplaatsen terug in die tijd. Geen stress en geen vuiltje in de lucht. Er stond ons gewoon een normaal en een heel mooi leven te wachten. Wie kon ons nou iets maken?

Header foto's frank

Om mooi af te sluiten ga ik weer terug naar haar vriendinnen. Vroeger had ik de mazzel dat ik er heel schattig uitzag. Geloof mij dit werkt goed bij de vrouwtjes. Zoals ik net al aan gaf vond ik de vrouwtjes al snel heel interessant. Ik moest er gewoon voor zorgen dat ik de middelpunt was bij haar kinderfeestjes. Helaas voor haar lukte het mij ook weer elke keer. Zo wilde iedereen dat ik mee deed met karaoke en mee ging naar de bioscoop. Mijn moeder en mijn zus hadden mij dit echt verboden, maar zoals iedereen weet. Tegen een groep vrouwen kan je simpel weg gewoon niet op. Deze kleine jongen mocht dus gezellig mee naar de film en mee zingen. Later ging ze mij gebruiken op een slaapfeestje. Zij ging een horror/triller film kijken en als de film bijna afgelopen was zou ze mijn een seintje geven. Ze had namelijk een leuk klusje voor mij. Ik moest heel hard op de deur gaan bonken. Nou, ik heb haar met liefde geholpen 😉

Nou denk ik dat ze dit helaas niet gelijk kan lezen, maar toch wil ik nog even iets aan haar kwijt.

Lieve zussie, het is nu eventjes niet gemakkelijk, maar we knallen er door heen. Wij zijn sterker dan andere denken, maar vooral ook dan we zelf beseffen. We zullen ze eens laten zien wie wij zijn. Als het straks weer iets beter met je gaat, gaan we zeker een keertje samen iets leuks doen. Dat mis ik af en toe enorm en volgens mij is dat geheel wederzijds. Je weet het ik zeg het niet vaak, maar ik hou wel heel veel van je xxx

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Comments

    1. Post
      Author
      fabiangijze

      Bedankt voor je lieve reactie. Denk dat het nog een hele lange periode gaat duren. Als eenmaal dingen van ons verleden er eindelijk uit komen, dan komt natuurlijk ook in eens alles. Gelukkig was ik in die tijd iets verstandiger en heb ik hulp gezocht

    1. Post
      Author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.