De bijzondere maand december

Zoals je hoogswaarschijnlijk wel al heb gemerkt het is december. Mocht je het tot nu toe nog niet helemaal beseft hebben, dan weet je het nu :). December is mijn meest gehate, maar ook mijn meest geliefde maand. In december is mij vroeger heel veel duidelijk geworden. Ik ging over bepaalde dingen na denken, maar kwam ook achter heel veel dingen. Voor mij gaat december niet alleen over de feestdagen, maar vooral om de liefde die je kan krijgen, maar ook kan geven. Vandaag hoop ik je te kunnen laten lezen waarom December voor mij zo’n speciale maand is.

Veel mensen zien december als iets heel moois en één van de gezelligste maanden. Gezellig met de mensen waar je van houd lekker eten en gezellige dingen doen. Je moet er mooi uit zien voor de rest. Mooier dan ooit loop je naar beneden om je aan te sluiten bij de rest. Iedereen is vrolijk en goed gemutst. Het eten en de drankjes gaan er goed in. Met een beetje geluk krijg je nog een perfect cadeautje wat echt bij je pas. Misschien merk je mijn onder toontje al een beetje.

Regelmatig heb ik de echte koude kant van december meegemaakt. Op het feestje was het inderdaad heel gezellig, maar de terug weg sloeg de sfeer al snel om. De drankjes waren inderdaad erg lekker. Dat had mijn vader al heel snel door hoor. Van de leuke warme kant was direct al niet meer zichtbaar. Nee, de kille koude kant nam de rol wel over. Zo dra de scheiding gedaan was werd het er niet beter op. Nee, de angst was een paar jaar later opgestaan. Mijn vader merkte natuurlijk ook de stilte. Zodoende klopte hij met feestdagen op onze deur om ons even te kunnen zien. Dan zag je in eens de man waar je bang en verdrietig om ben voor je neus staan. De rust was weer eens gekeerd en mijn woede werd weer aangezet.

20151216_222410

Deze tijden kunnen inderdaad heel leuk gemaakt worden, maar meestal heb je daar wel geld voor nodig. Dat was ons tweede probleem. Het geld was er simpel gezegd gewoon niet. We waren al blij met een sneetje brood. Voor cadeautjes of duur vlees was echt geen budget. Als kind vond ik dit niet zo pijnlijk om te zien. Wel vond ik het pijnlijk om mijn moeder te zien leiden. Iedereen wilt zijn of haar kinderen het beste gunnen. Je zag de verdriet in haar ogen staan als ze dacht dat ze het weer niet voor elkaar had gekregen.

Persoonlijk had ik het zwaar met iets heel anders. December is ook de maand waar je toch aan de mensen gaat denken die er niet meer zijn. Mijn oom die ik als mijn vader zag was er niet meer. Dood door schuld. Zijn lieve vrouw kreeg tot mijn schrik ook nog eens borst kanker. Mijn tweede gezin waar ik zo blij en trots om ben stond in eens vol verdriet. Natuurlijk probeerde we er allemaal iets moois van te maken, maar in die tijd kon ik dat echt niet. Nee, hun verdriet rolde ook over mijn wangen. De man waar ik zo veel van was gaan houden was niet meer aanwezig om mij pittige kipjes te geven. Elk jaar als het weer niet pittig genoeg voor mij was, zei hij weer wacht jij maar. Helaas wacht ik nu in eens onbeantwoord.

Na een paar jaar dit mee te hebben gemaakt zag ik de mooie kant opbloeien. Van elke kant kwam er hulp en/of een uitnodig. Juist van de mensen waar je het niet zo snel van verwachte kwamen de gekste dingen. Het was zelfs een keertje zo gek dat we met zo’n 6 a 7 kerstpakketten thuis zaten en volgens mij was ik toen de enigste die er ééntje van mijn werk had gekregen. Mensen hadden mijn moeder opgegeven voor een RTL kerstpakket,  mensen hadden zelf dozen gevuld en de voedselbank probeerde zo veel mogelijk te geven. Zo’n doosje kan dan misschien niet zo veel voorstellen, maar toen ik op dat moment naar mijn moeders tranen keek werd ik zo gelukkig. De tranen waren dat jaar niet van verdriet of schaamte. Nee, dit jaar kwamen ze door vreugde en gelukkig. De angst was er zeker nog wel aanwezig, maar het kon even vergeten worden. Het werd eens tijd om te genieten. Achter ons lagen een hoop heftige jaren en voor ons waren de volgende hobbels alweer te zien, maar f*ck dat even. Deze maand kon ons even niks meer schelen.

Sinds dat jaar ben ik december anders gaan beschouwen. Ik probeerde zo dicht mogelijk bij de mensen te zijn waar ik om geef en overal de liefde uit te halen. Voor mij zelf stelde ik de doel om minimaal één persoon blij te maken die het echt heel erg verdiend. Dat ben ik dan ook echt gaan naleven. Het ene jaar hielp ik mijn stressvolle nicht in de keuken tijdens kerst. Zodoende werd ze weer wat rustiger en kon ze iets meer genieten. Ze is altijd wel een stresskip geweest, maar ik snapte precies waarom het dit keer erger was. Ze wilde laten zien dat zij ook gelukkig was en haar vaders naam moest hoog gehouden worden. Ik was enorm blij dat ik haar kon helpen.

Van vorig jaar heb ik daarin tegen wel enorme spijt. Zoals je misschien heb gelezen ging ik mee met vriendin. Tegenwoordig mijn ex vriendin, maar goed dat doet het er even niet aan toe. Hun gaan elk jaar op wintersport in Zwitserland. Ik hielt zo veel van haar dat ik dacht dat ik bij haar moest zijn. Later heb ik hier zoveel spijt van gekregen. Voor we weg waren kwamen de schuld gevoelens al op dagen. Voor het eerst had ik ergens heimwee naar. Van iedereen had ik toestemming gekregen om mee te gaan, maar stiekem was ik op zoek naar die ene nee. Precies het jaar dat mijn opa er niet meer bij was ging ik ook weg. Ik heb mij echt nooit zo kut gevoeld en zo vaak huilend in slaap gevallen. Dit jaar was ik dan absoluut niet mee gegaan. Het was mijn ding gewoon niet. Die liefde en gezelligheid die ik gewend was van de laatste paar jaar was gewoon niet aanwezig. Ja, misschien klink dit heel ondankbaar, maar dit was wel mijn gevoel. Gelukkig heb ik toen wel één van de mooiste vrouwen uit mijn leven kunnen bedanken. Namelijk de vrouw die mij zoveel liefde heb gegeven mijn moeder. Dit jaar was het eens mijn beurt om haar te verassen. Ik had zelf een hele lange blog geschreven en had contact gelegd met de mensen die heel veel om haar geven. Toen ik hoorde hoe blij en trots ze was met dit gebaar was mijn kerstwens toch nog een beetje uitgekomen. Natuurlijk was het niet mijn bedoeling om mijn moeder te laten huilen, maar vond het wel heel speciaal dat ik daar voor had bezorgd.

Dan komen we in eens aan bij di jaar. Net als elk jaar ging ik opzoek naar iemand waar ik iets moois of liefs voor kon doen. Een paar dagen geleden had ik die persoon in eens gevonden. Die gene had mij enorm geraakt met haar verhaal. Gelukkig wist ik precies wat deze persoon heel graag wilde hebben. Het was iets kleins, maar sinds ze het heeft ontvangen weet ik hoe blij ze er mee is. Mijn december kan nu dus al niet meer stuk. Toch knaagt er nog een ander verhaal aan mij. Ik merkte al meerdere keren dat de altijd vrolijke persoon niet meer zo heel vrolijk was. Zodra ik alles heb geregeld hoop ik ook haar blij te kunnen maken en ik denk dat ik al weet hoe ik dat kan doen. December duurt nog wel even, dus mijn kans pak ik nog wel. Hopelijk kan ik dit ook naar een mooie einde brengen, want als geen ander weet ik hoe die liefde kan aanvoelen. Dat geweldige gevoel gun ik bijna iedereen.

Wat betekend december voor jou. Zit er iets speciaals voor jou aan deze maand of heb jij er eigenlijk niks mee. Ben benieuwd J

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.