Even roddelen over mijn oma

Regelmatig bedank ik hier iemand die mij heel veel waard. Deze mensen hebben vaak voor mooie momenten gezorgd. In tijden dat wij het echt nodig hadden waren deze mensen er. Over één vrouw heb ik het wel heel vaak, maar ik heb nog nooit echt een blog post over haar geschreven. Aan de titel en de foto kan herken je haar misschien al, maar natuurlijk heb ik het over mijn omaatje. De vrouw die eigenlijk nooit klaagde over de dingen die ze mee heb gemaakt. Haar jeugd was zeker niet makkelijk. Er was oorlog en ze had het ook nog eens niet getroffen met haar vader. Vandaag dus een speciale blog over haar.

In verleden blog posten en de figuratie blog posten heb ik het heel vaak over haar. Dat komt simpel gezegd, omdat ze er altijd voor ons is geweest. Tijdens een gebeurtenis was ze er en daarna stond ze er nog steeds. Momenteel steunt ze mij ook weer enorm. Ze woont vlakbij de perfecte opstap plek richting de treinen. Haar grote bank is ook nog eens mooi mee genomen. Van haar mag ik dan ook echt altijd komen logeren om naar een film klus te gaan. Dankzij haar heb ik al regelmatig klussen kunnen aannemen, die ik anders nooit had mogen doen. Wel heb ik mijn oma iets moeten beloven. Als iemand zeg dat hij of zij fan van mij is, dan moet ik zeggen dat mijn oma toch de grootste blijf.

Misschien is dat ook wel zo. Mijn oma heeft mij door het slechte zien niet echt kunnen zien op tv, maar ze laat andere wel voor haar kijken. Bijna al het personeel in haar verzorging hotel weet wie ik ben. Als ze weet wanneer ik op tv komt moet iedereen het ook weten. Het grappigste tot nu toe vind ik de AH reclame. Mijn oma had namelijk tegen elk personeelslid en alle familie leden verteld dat ik in de AH reclame te zien was.  Hier kreeg ik dan ook allemaal berichtjes over. Er is alleen één heel klein detail. Ik zat helemaal niet in die reclame. Gelukkig kon ik bijna iedereen er van overtuigen dat ik het niet was. Behalve één vrouw en dat was natuurlijk mijn oma. Ik kon het haar echt niet bij brengen dat ik het niet was. Later heb ik het maar opgegeven. Als dat mensje het graag wilt geloven mag dat van mij. Vind ze alleen maar leuk.

Dat mijn oma een oude kletskous is een feit. Als je haar niet stop dan praat ze echt de hele dag door. Dat laatste was eerst altijd lekker overdreven bedoeld, maar blijkbaar is het echt zo. In haar slaap praat ze blijkbaar gewoon lekker door. Soms schrik ik echt waker. Mijn oma was plot in haar kamer een heel gesprek begonnen. Nee, niet tegen mij, maar tegen haar vriendin Bep. Een vrouw die ze sinds kort heeft ontmoet. Echt super leuk voor haar en het ziet er zo aandoenlijk uit. Als hun begonnen met een verhaal kwam je er echt niet meer tussen. Dan toch maar een stroopwafel pakken, want die heeft mijn oma gelukkig nog steeds altijd voor ons liggen.

Helaas zijn er natuurlijk een hoop nadelen aan het ouderdom. Haar lieve vriendin Bep is namelijk vorige week gestorven. Dit vind ik echt heel rot voor haar en natuurlijk voor Bep. Mijn oma was al jaren niet meer op vakantie geweest en nu zou ze met een stichting en Bep het toch weer gaan proberen. Hopelijk vind ze haar plezier weer terug om er toch heen te gaan, maar ik denk dat het er nu niet meer in zit. Je zit wel gelijk haar sterke krachten terug. Ze staat blijf elke keer weer opstaan en door gaan. Daar heb ik zoveel respect en bewondering voor. Je moet het maar kunnen. Zij is dan ook echt één van mijn voorbeelden hoe ik door moet vechten. Even stil staan en daarna weer veel harder door gaan. Al breek dat laatste haar wel een beetje op.

Je kan merken dat ze nu echt oud aan het worden is. Alles gaat heel moeizaam en af en toe heeft ze van die depressieve dagen. Voor haar gevoel komt dan niemand meer langs en zit ze hele dagen alleen, terwijl er om de dag sowieso iemand langs was geweest. Ze ziet de lol af en toe echt niet meer. Zo is mijn oma normaal nooit maar ik kan het echt heel goed begrijpen. Dit stimuleert mij wel nog meer om van haar te genieten. Nu kan het nog. Als ze de strijd ooit wil opgeven en rust kan vinden vind ik dat goed, maar tot die tijd wil ik echt van elke moment genieten. Ze is en blijf een topper. Hopelijk kan ik haar later nastreven. Gewoon lekker eigenwijs blijven en juist als ze je afschrijven heel hard terug komen. Uiteindelijk kies je er zelf een beetje voor wanneer je afgeschreven kan worden. Verlies je de kracht en de wil om verder te gaan. Nou, dan gaat het in eens heel snel.

Nou hoop ik echt dat mijn oma nog de wil terug vind om toch nog op vakantie te gaan. Helaas wel zonder Bep, maar ik denk dat het haar goed zal doen. De tegen slagen gaan haar niet in de koude kleren zitten. Bovendien heeft ze niet alleen haar zorgen. In mijn gezin, maar ook in de andere gezinnen is een hoop gebeurd en nog steeds aan de gang. Als moeder wil je dit gewoon niet zien. Haar keuze zal ik zeker accepteren. Mijn oma zou mij dan wel altijd steunen, maar andersom sta ik ook voor 100% achter haar. Misschien moet ik dat alleen wel iets vaker zeggen. Gelukkig kan ik merken dat ze het in ieder geval wel weet. Zolang ik elke keer haar lach zie als ik langs komt en bewoners/personeel mij herkennen . Dan weet ik dat het nog goed zit

Hopelijk heb of had jij ook een hele lieve achterban 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

1 thought on “Even roddelen over mijn oma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.