De eerste teleurstelling en het home alone gevoel

In de vorige blog post had je kunnen lezen dat ik per ongeluk in Boekarest belande. De terugweg zocht ik naar veel herkenningspunten. Hierdoor wist ik precies hoe ik in Boekarest kon komen. Wat ik de dag er na wilde gaan doen is dan natuurlijk wel een beetje te raden. Ik was natuurlijk niet voor niks hier heen gevlogen. Na houd ik een grote winkelcentrum gezien, dus dat was zeker mijn eerste doel. Eens even kijken wat dat grote gebouw nou precies in ging houden. Op naar Boekarest.

Natuurlijk werd ik weer pas rond 13:00 wakker. Wat is dat toch een
straf om te kunnen zeggen. Nadat ik mijn dingetje had gedaan, kon ik dan eindelijk weer op pad. Al snel kwam ik er achter dat ik iets heel doms had gedaan. Het bleek namelijk heel warm te zijn en nog warmer te worden. Loop je dan met een veel te dikke winterjas. Ik had de winter hier echt verwacht, maar blijkbaar was die juist net afgesloten. In plaats van -5 was het nu rond de 18 graden. Stiekem moest ik er wel weer even om lachen. Nadat ik mijn jas in mijn tas had gepropt, kon ik weer verder. Eindelijk kwam ik bij het park aan. De route was iets langer, maar de gezellige sfeer was top.

Het viel mij gelijk al op dat de mensen in Boekarest heel veel samen komen. Dit vond ik zelf echt mooi om te zien. In Nederland zie je dat helaas niet meer zo veel. Zelf doe ik het eerlijk gezegd ook veel te weinig. Waarschijnlijk heeft het in Boekarest wel te maken met de drukte. Er zijn maar weinig momenten dat het rustig is op straat. Ondanks de vele voetgangers, blijf het qua auto’s ook bizar druk. In de parken was hier helemaal niks meer van terug te zien. Jongeren zaten gezellig muziek te luisteren en te kletsen. Overal schoten er mensen op skeelers en steppen voor bij en sommige mensen lazen rustig een boek. Ik kreeg er een beetje het Home Alone gevoel. Dat gevoel werd nog meer versterkt toen ik bij de uitgang kwam. Hier staat namelijk altijd een man de duiven te voeren. De duiven wisten dit natuurlijk zelf ook en omringde de man. Het zag er echt lief uit. Volgens mij had de man het namelijk zelf ook niet al te breed. Toch besluit hij zijn eten te delen met deze diertjes. Echt mooi om te zien.

Hier kocht ik dan ook eindelijk mijn ontbijt/middag eten. Dit keer had ik voor een chocolade croissantje gekozen. Aan dit soort ontbijtjes wilde ik wel wennen. Het had gewoon iets gezelligs. Bij ons zie je wel winkeltjes die dit soort producten verkopen, maar hier heeft het echt een sfeertje. Bovendien is de variatie ook echt groot. Elk raampje heeft weer andere producten. Momenteel ben ik alweer in Nederland en toen ik waker werd baalde ik er echt al van. Hier in Nederland zou het ook te duur zijn om elke dag zo te ontbijten.

Toen ik mij ontbijtje weer geregeld was, ging ik richting het warenhuis. Eerst moest je natuurlijk wel het verkeer overleven. Nou had ik er deze dag eens voor de grap een foto van gemaakt. Zie nu pas hoe die man richting mij keek. Gelukkig kreeg ik achteraf geen klap van hem. Nadat er een paar keer half renend de overkant was behaald, kwam ik aan bij het shopping center. Dit viel mij een beetje tegen. Ik kon alleen de winkels vinden die ik al kon. Hier besloot ik dan maar niet in te gaan. Persoonlijk Was ik juist benieuwd naar iets nieuws. Al moet ik mij nu misschien wel voor mijn kop slaan. Nu is de site een beetje onduidelijk, maar volgens mij moet er een hele binnen verdieping zijn. Die heb ik echter nooit kunnen ontdekken. Ik dacht dat het echt alleen de winkels waren die je van buiten kon zien. Wel echt weer een faal die goed bij mij pas.

Toen ik de teleurstelling verwerkt had, besloot ik weer door te lopen. Gewoon even de sfeer  van Boekarest proeven. Sorry voor de tegenstanders, maar ik ben echt van Boekarest gaan houden. Er hangt echt een energieke sfeer. Hier ging ik persoonlijk heel lekker op. De stad deed mij echt aan een mix van Amerika en Rusland denken. Qua reclame was het echt op de Amerikaanse tour. Overal gingen er grote billboards en spandoeken van bekende merken. Echt heel vet om te zien. Al weet ik niet of het voor de bewoners zelf ook zo fijn is. Ook kwam ik hier weer veel kleine speel en honden plaatsen tegen. Je ziet echt dat dit wordt gestimuleerd. Misschien is het niet door heel Roemenië het geval, maar hier zeker wel.

Ook werd ik even verliefd op een bioscoop. Noem mij maar gek, maar ik ben echt gek op oude gebouwen. Tussen alle oude gebouw viel er mij een soort gebouw echt op. Ze hebben hier nog allemaal oude bioscopen. Dit vond ik echt heel leuk om te zien. Als ik er nu  aan terug denk, word ik er nog steeds vrolijk van. Helaas versta ik de taal hier echt niet, dus het had niet echt veel zin om er naar binnen te gaan. Hopelijk draaien ze er ook ooit eens Engelse films. Dan zou ik er zeker wel eens langs willen gaan.  Ben reten benieuwd hoe het er binnen uit zal zien.

Uiteindelijk eindigde ik in een klein restaurantje. Het was volgens
mij een Italiaanse restaurant. Lekker origineel nam ik een pizza. Van mij hoef het gewoon niet zo speciaal gerecht te zijn. Mij maak je net zo lief blij met een pizza salami. Zolang het maar lekker is toch? Al moet ik wel eerlijk vertellen dat ik deze pizza iets te vettig vond. Misschien had ik toch maar beter naar de pizza hut moeten gaan. Ach, achteraf is altijd makkelijker praten hé

In de avond ging ik nog even bloggen en programma’s terug kijken. Hierna ging ik lekker slapen. Helaas voelde ik een griepje op komen, dus dat beloofde veel. Voor de volgende dag stond wel weer een lekkere loop route op de planning. Ik wilde namelijk heel graag richting de Arcul de Triumf. Voor ik weer naar huis zou gaan, zou ik die gezien hebben!

Fabian van der Gijze

Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin gaat volgen 🙂

2 gedachten over “De eerste teleurstelling en het home alone gevoel

    1. Gelukkig heb ik nooit zo het gevoel van eenzaamheid,dus ik moest dit echt eens proberen. Toen ik de kans kreeg om goedkoop naar Boekarest te kunnen gaan, was ik dus al snel verkocht. Denk dat ik met een ander er bij nooit zo veel had kunnen ontdekken. Ben zeker nog eens van plan om dit nog eens te doen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.