Als twee echte vips naar Rare jongens

Naast dat ik vaak tv/film werk doe. Ga ik ook altijd met liefde naar tv shows toe. Nou ben ik lid van BNN. (echt een aanrader). Ik steun ze gewoon graag en het is ook nog eens heel handig. Het is ook niet echt een geheim dat ik ooit voor BNN hoop te gaan werken. Op deze manier ben ik toch net weer iets dichterbij BNN. Nu kan je ook prijzen winnen. Zo won ik vip kaartjes voor de tv show Rare jongens. Ik besloot mijn zus mee te nemen en dat moest natuurlijk wel fout gaan.

Voor ons doen begon de dag gelukkig nog goed. We haalde onze bus en de metro was natuurlijk ook weer van de partij. Eenmaal op Rotterdam centraal begon het gezeur hoor. Ze wist nog van vroeger dat ze met 40% korting reisde, vanwege dat ik een student ben. Wij naar zo’n klote ns apparaat. Het was even struggelen, maar uiteindelijk vonden we de optie. Nou is mij zus niet zo bekend met dit soort apparaten, terwijl ik er lekker vlug door heen ga. Ik rukte het kaartje uit haar handen en trok haar daarna weer mee. Vol ongeloof sjokte ze maar een beetje mee. Ze geloofde niet dat het gelukt was. Gelukkig was het echter wel echt gelukt.

Eindelijk konden we kijken welke trein we moesten pakken. Mevrouw moest natuurlijk alleen wel weer eerst  even langs bij de starrbucks. Stomme hipsters 😉 Terwijl zij aan het afreken was en op haar koffie zat te wachten, zag ik de eerste trein al weg reiden. Dat begon dus al weer goed. Dat werd een extra overstap op Hilversum. Een overstap die ik in ieder geval nooit meer zal vergeten. Voor nu stond onze trein richting Utrecht centraal al klaar. Eerlijk gezegd heb ik aan Utrecht centraal altijd echt een hekel. Loopt altijd vast daar en het brengt ongeluk. Bovendien let ik er ook altijd extreem veel op de mensen massa. Wie weet zie ik toch eens de persoon die ik wil ontmoeten.

https://twitter.com/fabiangijze/status/877123864391815169

Zodra we in de trein stappen kon mijn Twitter momentje beginnen hoor. Mijn zus is een schat, maar ze kan van die opmerkingen maken, waarvan ik denk ’’jij bent niet mijn zus’’. Nou weet ik niet in welke tijd zij met de treinen reisde, maar dit kwam er onder andere allemaal uit

https://twitter.com/fabiangijze/status/877128089653960704

https://twitter.com/fabiangijze/status/877129333801988097

Ik vermaakte mij in ieder geval wel deze reis. Normaal zit je toch maar een beetje zielig films te kijken. Wonder boven wonder ging alles op Utrecht centraal perfect. Helaas zag ik de gene waar ik naar zoek nog steeds niet, maar de trein hadden we gehaald. Toen zei ik de magische zin ‘’ het gaat gelukkig allemaal goed’’ Ja, dat moet je nooit zeggen hé. Bij onze overstap op station Hilversum ging het dus compleet mis

We stapte uit en mijn zus zocht gelijk naar haar peuken. We moesten tenslotte de trein van het spoor ernaast hebben. Ik wordt dan altijd een klein beetje geïrriteerd. Van mij mag ze echt wel roken, maar niet zo overdreven en als we haast hebben. We moesten de trein richting Amsterdam hebben. Die zou namelijk 1 halte later stoppen op het mediapark waar rare jongens werd opgenomen. Iemand zat continu iemand op te jagen dat de trein er al stond richting Amsterdam. Er stond een mooie grijze trein. Je moest hem nog zelf open trekken en de airco was verrot. Met een raar onderbuikgevoel stapte ik al in. Daar zag ik direct allemaal van die aparte wagons. Met hele families er in. Het voelde echt te slecht.

Zo slecht dat ik terug wilde rennen. Op de gang kwam ik alleen mijn zus tegen. Ze vroeg wat er was. Precies op dat moment werd er op het fluitje geblazen en reden we weg. Eerste wat ik dat was KUT. Dit was het punt dat alles mis zou gaan. We zaten in de verkeerde trein. Niet zomaar een trein, nee de Berlin expres. Hé echt weer top dit. Blijkbaar kwam een minuut later pas onze trein. Deze trein zou echter pas stoppen in Amsterdam. Oh, wat zat ik te koken en te balen. Zo maak je wel weer lekkere in druk bij BNN. Het bedrijf waar ik van droom.  Het meest kutten van deze rit vond ik het zien van de mediapark. Ja, daar hadden we moeten uit stappen, maar nu reed hij er mooi aan voor bij. Daar zou zomaar eens de opnames van Rare jongens voorbij kunnen gaan.

Zo snel ik kon zocht ik mail contact met de gene waarvan ik de VIP tickets voor rare jongens had gekregen.  De inloop zou eigenlijk tot 15:30 duren, maar om 16:00 zouden de opnames pas echt beginnen. Wij konden daar pas om 15:45 op station aankomen. Ik besloot het risico gewoon te lopen. Ik moest het gewoon geprobeerd hebben. Wij rennen over Amsterdam centraal om onze trein te halen. Op internet zocht ik naar studio 31 en we liepen daar vervolgens naar toe. Trap op en weer trap af. Nou was de route beschrijving blijkbaar voor de vrachtwagens bedoeld, dus stonden wij aan de verkeerde kant. Ach, alles zat toch al tegen.

Vanaf dat moment schrok ik wel even van mijn zus. Zoals je misschien wel weet heeft ze echt een kut situatie gehad en is ze er nog niet helemaal uit. Mede door deze tijdsperiode en operaties heeft ze echt geen conditie meer en krijg ze heel vaak steken in haar buik. Ze viel bekant dood neer. Ja, daar schrok ik echt heel erg van en ik vond het zeker niet tof om te zien. Zo pakte ik maar haar hand en trok ik haar mee. Zo hoefde ze niet meer zoveel moeite te doen en de kracht te zoeken om te lopen. Eindelijk waren we in studio 32 gekomen.

 

Normaal gesproken staat er dan zo’n mannetje bij de deur om je via de rode loper binnen te laten. Echt iedereen was al weg. Logisch natuurlijk, want de show zou gaan beginnen. Nou, waren we natuurlijk wel te gast bij BNN. De zender die lef uit wilt stralen en vroeger overal inbrak. Ik besloot dus even een BNN momentje te pakken. Ik zal de studio zelf wel vinden met behulp van de bordjes. Echt zonder iemand tegen te komen liepen we ineens in de tv studio’s. Mijn hartje begon steeds harder te kloppen. Dit alleen al vond ik fantastisch. Hier droom ik gewoon van.

De bordjes stopte alleen voor een witte deur. Nu moest ik er voor kiezen om hem open te duwen of weer terug te gaan. Je kon niet zien of horen wat er aan de andere kant was. Voor het zelfde geld liep je in eens de opnames in. Met mijn hard in mijn keel duwde ik de deur op. Godzijdank kwamen we in een kamer uit. Hier kwamen we iemand van de productie tegen en die haalde vervolgens de publieksleider. Ze nam ons mee door de regie/kleding kamer en loodste ons zo naar de opname plek. We maakte maar een grapje over het VIP zijn. Precies de VIP’s moesten weer zo laat aan komen kakken.

We waren ook werkelijk echt te laat, want ze waren al wat test shots aan het draaien van het publiek. Je kent het wel, gewoon van die shots dat iedereen aan het klappen is. Ja, dat kan zomaar fake zijn 😉 Wij moesten achter de camera blijven wachten naast de productie mensen. Een plek waar je normaal echt nooit sta en zeker ook niet mag komen te staan. Hier sta je echt alleen als je er bij hoort. Dat bleek ook echt zo te zijn, want we stonden in eens naast de rare jongens en Valerio Zeno. Nu sta ik met mijn acteur werk wel vaker naast BN’ers, maar dit was toch wel een leuk momentje hoor. Bovendien viel er ook nog eens wat te lachen.

Toen de publiek shots waren gefilmd konden we het publiek worden in geloodst worden. Niet meer op onze beloofde eerste rang VIP plekjes, maar we zaten er. Dar was voor mij het belangrijkste. Als publiek zijnde hoef ik niet persé vol in beeld. De show was in ieder geval erg leuk. Het publiek wat minder. Ik weet niet waar we in terecht waren gekomen, maar goed was het niet. Het was in ieder geval grappig om te zien.

Nou weet ik niet wat voor speciale VIP dingen er voor ons waren geweest. Dat maakte mij ook echt niet meer uit. We mochten er nog in en dat was voor mij het allerbelangrijkste. Ik hoef niet echt een speciale behandeling. Ben ook maar een gewone jongen. Ik heb mijn zus mee kunnen nemen en dat was voor mij het allerbelangrijkste!

Oh, mocht je ook eens naar Rare jongens willen, dan kan dat zeker. Ik zie de kaartjes vaak voorbij komen, dus gewoon even Google of via Facebook zoeken. Anders is Rare Jongens als het goed is rond oktober te zien op de buis

Zie hier ook mijn acteer ervaringen en hier mijn publiek ervaringen

Fabian van der Gijze

volg mij ook via  Facebook,  Twitter,  Instagram,  google+en Bloglovin 

4 thoughts on “Als twee echte vips naar Rare jongens

    1. Dat deed ik ook wel, alleen ik zag Amsterdam centraal staan en sprong er dus in. Wel jammer dat er blijkbaar onder nog een trein stond met Amsterdam 🙁 Al moet ik ook eerlijk zeggen dat ik half bezig was met een contract te lezen, dus dat is ook zeker mijn eigen schuld

  1. Haha toch wel enigszins gelachen om jullie dol dwaze avonturen haha. Ik ken dat, ik heb vrienden die ook altijd zo treuzelen, best irritant. Wat eng dat ze niet meer verder kon, maar wel geweldig dat je haar meenam en ondersteunde. Ik ken dat van iemand zoeken op het station, je hoopt gewoon een oude kennis die je mist tegen te komen. Althans dat heb ik vaak 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge