Ja, daar zit je dan in de stilte

Stilte is toch wel een groot onderwerp in mijn leven. Hier is dat onderwerp ook al regelmatig besproken. Door mijn rare leventje heb ik de stilte echt nodig. Ik zoek het vaak expres op. Zo heb ik heel mijn eerste middelbare schooljaar bijna niks gezegd. Nee, de stilte en ik lopen hand in hand samen door het leven. Zo ook deze dagen. Misschien wist je het al, maar mijn mams en ik wonen tegenwoordig samen. Nou vind ik dat echt de leukste woonsituatie die ik tot nu toe heb meegemaakt. Nu zit zij samen met mijn zus in Spanje en ik zit hier nu alleen thuis. Samen met de stilte en een vogel die af en toe wat zegt. Zit ik dan met mijn grote vriend de stilte om de bank.

stilte

Nou wil ik eerst even iets zeggen. Dat mijn mams nu eindelijk in Spanje kan zijn, vind ik oprecht heel fijn en leuk. De laatste tijd heb ik veel kunnen reizen, terwijl ik haar hier steeds weer alleen moest achter laten. Dikker dan dik heeft ze dit verdient. Daarnaast moet ik ook niks afdoen aan mijn zus. Ik heb heel fijn met zijn drieën en met zijn vieren gewoond. Alleen voor mij persoonlijk is dit de beste setting. Het voelt fijn en het is gewoon fijn. Gewoon een beetje mijn ma pesten en verder geen gezeik. Dat gezegd hebbende, kan ik nu echt verder typen.

Deze elf dagen zit ik echt helemaal alleen. Ik ga even een paar uurtjes naar school en kom weer thuis. Mijn moeder was de afgelopen jaren eigenlijk altijd wel thuis wanneer ik weer thuis kwam. Ik ga dan meestal wel gelijk naar boven toe, maar ze is er wel. Nu plof ik mijn tas neer en bedenk me wat ik ga doen. Op een of andere manier vind ik dat nu veel moeilijker. Het huishouden doen vind ik echt niet erg. Dat vind ik juist wel leuk. Alleen het koken voor mij zelf en niks kunnen zeggen is toch wel een dingetje. Die oh zo fijne rust is nu soms wel iets te rustig. Je kook altijd wel te veel en de regelmaat veranderd heel erg. Normaal moet ik altijd wel weer iets terug vinden. Oorzaak: mijn moeder had het weer eens opgeruimd. Nu veranderd er echt helemaal niks. Alles gebeurd en blijf zoals ik het wil. Nou ben ik dat absoluut niet gewend. Er is altijd wel weerstand geweest, maar dan ook echt altijd. Ergens heb ik dat stiekem altijd erg fijn gevonden. Je word er harder en veel beter van.

Nu is mijn leven de laatste tijd heel erg veranderd. Persoonlijk gaat het nu echt heel goed met mij. Dat vind ik al heel erg wennen. Ik doe mijn eigen ding en loop ver voor de problemen. Het enigste probleem wat ik mij zou kunnen bedenken ben ik zelf. Met bepaalde dingen moet ik een beetje opletten. Zoals met geld en het verslavend gevoelige. Verder ben ik erg te vrede met mij zelf en met mijn leven. Ik ga echt voor mijn doelen, ontmoet speciale mensen en heb zelfs weer een vriendin. Dat soort dingen bedenk ik mij altijd in mijn bedje. Dat is echt de plek waar het echt stil is. Zo stil dat je van wijze van spreken je hart hoort bonken. Die stilte is er nu dus altijd en de gedachtes dus ook. Je blijf de hele dag maar denken. Denken over alles en iedereen. Gaat het wel echt zo goed of zou ik het eigenlijk heel anders willen zien. Ja, je maakt je zelf dan wel helemaal gek. Nou ben ik het na al die jaren wel gewend. Alleen ik merk toch echt dat dit een beetje anders voelt.

Tegenwoordig omring ik mij juist vaak graag met mooie mensen. Dat vind ik juist zo fijn met die film klussen. Je ontmoet soms zulke mooie mensen. Met die mensen kan ik echt uren praten. Het zelfde heb ik bijvoorbeeld met Sophie Hilbrand. Met haar heb ik tijdens de opnames oprechte leuke gesprekken gehad. Gewoon als twee mensen en geen verschil in rang. Ja, ik heb haar even wat tips/advies gevraag. Alleen daarnaast gewoon hele leuke gesprekken. Daar kan ik zo van genieten. Iemand die hard werk en mooie verhalen verteld. In mijn ogen is zij juist speciaal, omdat ze zo lekker normaal blijf. Daarnaast blijf het gewoon een pracht vrouw. Vind ik dan hé. Dat is dan echt gebaseerd op de dingen die ik over haar weet en heb gezien.

Op het moment van schrijven ben ik nog maar 3 a 4 dagen onder weg. Nou kijk ik echt heel erg uit naar de ontwikkelingen van dit verhaal. Ga ik het uiteindelijk echt heel fijn vinden of juist niet. Aangezien ik heel graag op mij zelf wil gaan wonen, vind ik dat wel een belangrijke ontdekking. Zelf zeg ik namelijk wel vaak dat ik wel bang ben om als een kluizenaar alleen in een huisje te eindigen. Dat lijk mij oprecht echt het ergste wat kan gebeuren.

Fabian van der Gijze

volg mij ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

 

1 thought on “Ja, daar zit je dan in de stilte

  1. Wat fijn dat je mams op vakantie is! Kan ze ook even lekker genieten.
    Een studentenhuis zou wel wat voor je kunnen zijn ;). Je woont op jezelf maar toch ook met andere mensen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge