Nee ik ben niet perfect en ook niet bijzonder

Heel soms krijg je wel eens een bijzondere compliment. Een compliment vind ik mooi om te krijgen. Echter zijn er wel een paar complimenten die ik nooit zo accepteren. De zinnen  ‘’Je bent echt bijzonder of je bent perfect.’’, zou ik bijvoorbeeld nooit accepteren. Ik ben er gewoon niet meer eens. Misschien sta ik dan wel anders in het leven, maar maakt dat je gelijk bijzonder? Nee, naar mijn mening niet. Vandaag leek het mij wel eens mooi om het daar eens over te hebben

Laat ik voorop stellen dat ik maar weinig mensen bijzonder vind. Bijzonder wordt je door je daden en je doen. Je moet wel iets heel goeds hebben gedaan om dat te verzinnen. Perfect is daarin niemand. Perfect is een woord die je nooit moet gebruiken voor een mens. Niemand is namelijk perfect en ik al helemaal niet. Daarin tegen vind ik het wel mooi om tegen mijn vriendin te zeggen je bent perfect voor mij. In mijn ogen betekend dat iemand goed voor je is en dat je de goede en slechte accepteert van de ander. Dat vind ik gewoon één van de mooiste dingen om te voelen en om te weten.

Ja, ik leef een ander leventje dan de gemiddelde persoon. Nee, dit komt niet echt door mij zelf. Als kind worden de momenten 9/10 keer bepaald door je omgeving. Je daden en vriendjes bepaal je zelf, maar alles eromheen wordt geleefd. Bij mij is dat nou eenmaal anders dan bij een ander. Ja, voor jou misschien heel heftig, maar voor mij gewoon een dag uit mijn leven. Niks geks meer aan. Het gebeurd zoals het gebeurd. Nou ben ik achteraf juist vaak blij met zo’n leven. Kijk wat ik hier heb opgebouwd en ik heb gelukkig al veel mensen steun kunnen bieden. Maakt dat mij echt bijzonder? Ik denk het niet. In mijn ogen is dat gewoon normaal. Je helpt iemand wanneer je dat kan. Het maakt mij echt niet uit of ik je nou 100x heb gezien of amper ken. Ik ben in de vroege positie dat ik veel levends ervaring heb. Nou daar maak ik dan graag handig gebruik van. Ja, paps is het toch nog ergens goed voor geweest thanks 😉

Momenteel bepaal ik eindelijk wel echt bijna elk moment uit mijn leven. Nou denk ik eerder dat ik sommige momenten in ons leven breng. Gelukkig is dat tot nu toe bijna altijd positief. Nou zijn mijn grootste dromen hier niet meer echt een geheim. Ik wil voor een camera eindigen en bij thuis komst mijn vrouw en kids kunnen knuffel. De liefde geven die ik ook altijd heb gehad van mijn mams en zelfs van mijn paps. Dan ben ik al snel te vrede. Wanneer ik voor de camera blijf staan hou ik deze gedachtes ook zeker goed vast. Zo’n groot/klein ding kan mijn status en gedachtes echt niet veranderen. Nee, daar ken ik het leventje te goed voor. Ben nooit arrogant geweest en dat hoop ik ook zeker niet te worden. De camera is alleen maar mijn droom, dan ben je echt niet ineens bijzonder. Een soldaat zou die eer moeten krijgen. Ik zou echt niet mijn leven zomaar op offeren en dat doet hij of zij dagelijks wel. Dat is toch veel mooier en bijzonderder dan iemand voor een camera.

Nou zijn er natuurlijk altijd mensen die het wel graag over zich zelf willen horen. Daar heb ik echt geen verweid naar. Dit is mijn mening en dat die van hun. Sommige mensen zullen het vast ook nog wel eens tegen mij zeggen. Ach, dat komt er in en laat ik het er aan de andere kant wel weer uit vallen. Bijzonder zijn vind ik niet zo speciaal. Ben liever lekker mij zelf. Wanneer je er zelf in gaat geloven kan het denk ik alleen maar naar je bol stijgen. Dat zou het laatste zijn wat ik zou willen. Zie mij veel liever gelijk aan alle andere. Iedereen heeft toch zijn eigen verhaal en iedereen heeft wel iets bijzonders in zich. Tot nu toe vind ik het leven veel leuk zonder een stempel te hebben. Ik zit niet in een vast hokje en al helemaal niet in die van speciaal of bijzonder. Die laat ik lekker open voor een ander 🙂

Fabian van der Gijze

volg mij ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge