Naar de tv opname/première van shame/fame

Bijna een jaar geleden mocht ik naar de tv opname van my fucking problem. Een documentaire over vaginisme. Gisteren kreeg ik die kans weer. Dit keer niet over vaginisme, maar over het internet. Wat doet een viraal video eigenlijk een iemand. Zijn beide partijen er prettig onder of neemt het heel veel gevolgen met zich mee. Deze documentaire ligt zeker wat minder bij mijn interesses. Toch wilde ik er graag bij zijn. Het sprak mij namelijk wel heel erg aan. Persoonlijk kijk ik ook wel eens op sites zoals Dumpert en YouTube. Ben ik dan niet net zo schuldig? Ja, ik reserveerde zonder te twijfelen mijn kaartje. Bovendien vond ik het ook wel weer eens leuk om Sophie Hilbrand in actie te zien.

Net als de vorige keer ging ik er alleen heen. Volgens mij was ik ook weer de enige die er totaal niks mee te maken had. Ach wat kan mij dat schelen. Dit vind ik juist top avonden en het je nog leerzaam ook. Direct na mijn Engels examen ben ik de trein in gestapt. Op naar de  andere grote stad Amsterdam. Om nog even iets te kunnen eten, besloot ik naar de Burgerking te gaan. In dit soort restaurantjes zou je mij normaal gesproken echt nooit zien. Voor deze dag maakte ik graag een uitzondering. Gelukkig bleek er weer kippenboutjes te zijn, dus tot mijn verbazing heb ik best goed gegeten. Na dat ik alles achter mijn kiezen had, besloot ik mijn laatste metro te pakken. De opnames waren weer in de zelfde studio. Deze plek kon ik dus gelukkig wel weer makkelijk vinden. Al herken ik de laatste tijd steeds meer straatjes in Amsterdam.

Precies op tijd kwam ik aan bij de studio. Gelukkig kon ik dus zo doorlopen. Het was nou niet bepaald mooi weer. Dit keer kreeg ik ook netjes een consumptiemuntje. Dat was de vorige keer door een vergissing niet het geval. Deze dag betekende op tijd komen zo’n 30 minuten wachten. Ja, dan merk je wel dat je daar helemaal alleen ben. Verklaar me voor gek, maar ik ga niet zomaar bij een vrienden groep staan. Wel zag ik in mijn oog hoek een YouTuber, zie je hem dan is de ander er waarschijnlijk ook. Met de ander bedoel ik Paul Goudsmit, beter bekend als theking77nl/kingalert. Daar heb ik wel eens contact mee gehad, dus ik hoopte wel dat hij er zou zijn. Later bleek dit ook het geval te zijn. Ik bestelde in ieder geval mijn sinaasappelsap en zocht een tafeltje uit. Lekker asociaal op mijn telefoon de minuten afwachten.

Iets later dan gepland gingen die deuren eindelijk weer open. De setting was iets anders dan bij my fucking problem. Toch herkende ik het wel weer terug. Ja, het voelde gelijk al weer goed. De vorige keer had ik het namelijk echt heel erg naar mijn zin gehad. Dit beloofde weer een leuke avond te worden. Vanwege mijn rode blouse moest ik tussen 3 vrouwen zitten. Dat zorgde voor wat kleur afwisseling en een fijnere kijk blik. Natuurlijk valt er dan de standaard grap. Zo jij zit goed. Later bleek dat ook echt het geval te zijn. Ik zat achter de maakster van de documentaire en Paul. Bovendien had ik ook echt een mooi uitzicht op de schermen.

Dit keer ging de promo en het geluid niet in één keer goed. Sophie kwam er nog niet echt lekker in en uit het niets kwam er een geluidsknal. Ja, we waren gelijk lekker wakker. Voor de grap dolde Sophie met een vloek. Gelukkig bleek dat niet zo te zijn. Verder ging het namelijk bijna vlekkeloos. Bij deze opnames gaan ze gelukkig bijna niks over filmen. Dat heeft natuurlijk ook met de ervaring van Sophie Hilbrand te maken. Wat blijft zij toch een topper en hopelijk ooit mijn collega.

Over mijn mening van de   documentaire zit ik nog een beetje te twijfelen. Ik vond hem namelijk goed, maar zit hem te veel te vergelijken. Al zou ik dat helemaal niet moeten doen. Dit is totaal anders gefilmd en heeft een heel ander onderwerp. Waarschijnlijk heeft het ook wat met mijn interesse te maken. Hier wist ik ook al bijna alles van. Dit keer was de film volgens mij ook veel korter. Er werd veel langer na gepraat. Hier merkte je wel een verschil. Sommige gasten hadden/hebben als doel bekend worden. Nou ben ik daar op deze manier al niet zo van, maar het was ook een heel groot contrast. Er zat bijvoorbeeld ook een meisje die slachtoffer was van een uitgelekte seks filmpje met haar ex vriend. Zij trok daarmee ook gelijk mijn aandacht. Wat goed en knap dat zij daar durfde te zitten. Ik zag aan haar houding dat ze het liefst soms wilde weg rennen. Natuurlijk was ze zenuwachtig en een beetje angstig. Haar verleden kwam toch weer boven water. Toch besloot ze daar te gaan zitten. Dat zorgt gelijk voor mijn waardering. Hoe knap is het als je daar voor je zelf, maar ook voor andere slachtoffers gaat zitten. Nou weet ik niet of ze dit ooit te lezen krijgt, maar je mag echt trots op je zelf zijn. Mocht je dat zelf niet zijn, dan ben ik dat wel voor jou en met mij vele andere.

Alles verliep perfect. Al kwam er op het laatst wel een groot meningsverschil. Hierdoor ontstond wat hectiek. Toen we klaar waren zag ik ook dat het sommige mensen heel erg had geraakt. Dat kon ik ook zeker begrijpen. De woorden waren niet echt bepaald slim uitgekozen. Bovendien viel de grap ook totaal verkeerd. Niet een slimme actie op zo’n avond. Al maakt dat wel weer het programma en je zag het effect hier door nog mee. Beetje actie en meningsverschillen kunnen natuurlijk nooit kwaad

Het einde was wel echt veel leuker dan de vorige keer. De vorige keer moest ik gelijk mijn trein halen. Na praten en netwerken zat er toen echt niet in. Dit keer zou ik niet de dag er na naar Boekarest gaan. Zodoende kon ik nog even blijven hangen. Nou had ik Sophie Hilbrand natuurlijk al leren kennen bij Het Instituut. Stiekem was ik wel benieuwd of ze mij zou herkennen. Ik bleef dus nog even op haar wachten. Toen ik mijn veters aan het strikken was kwam ineens iemand van de productie naar mij toe. Ze vroeg aan mij wat ik er van vond en wat ik hier kwam doen. Super onbeleefd was ik dus een gesprek aan het voeren met iemand van het team. Nooit het beste wat je kan doen. Het zelfde geld was deze vrouw super belangrijk. Aan de andere kant zijn dit wel weer de leuke dingen van het vak/netwerken.

Toen gebeurde er iets waar ik stiekem heel blij van werd. Sophie keek mijn kant op en herkende mij direct. In mijn ogen een goed teken. Al had ik natuurlijk wel een heel lang gesprek met haar gehad, maar als nog. Even een trots momentje. Nou was ze nog met Paul aan het na praten, dus wachten ik even op haar. Ik weet niet of ik Sophie Hilbrand fans heb tussen mijn lezers, maar ik kreeg gelijk weer een knuffel hoor. Sorry, maar dat blijf gewoon iets speciaals als een groot voorbeeld dat uit zich/haar zelf doe. Vooral als ze dat bij de rest niet heeft gedaan. Gewoon even een klein geluksmomentje. Na een kort bij praat gesprekje moest ze weer even weg. Even na kletsen met het team/de makers.

Hierna ging ik gelijk even Paul een hand geven. Met hem had ik al wat vaker online contact gehad, dus even voor stellen kon geen kwaad. Hij herkende mij natuurlijk niet gelijk. Toen ik mij naam zei begon er wel iets te dagen. Na dit handschut momentje was de avond wel weer mooi afgerond. Nam nog even afscheid van Sophie en ging er weer vandoor. Zoals ik binnen kwam vertrok ik ook weer. Stilletjes en onbekend 😉

Shame/Fame is Woensdag 22 november te zien op Npo 3 om 20:25. Ik zeg zeker even kijken

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge