Je eerste auditie verpesten

Zaterdag was het zo ver. Eindelijk mocht ik voor het eerst een school auditie gaan doen. Zoals je misschien al weet hou ik van de tv/filmwereld. Ik heb er heel veel voor over om daar ooit in terecht te komen. Nou kan dat via veel verschillende manieren. De toneelschool is daar een grote in. Dit haal je vaak niet in één keer en met dat gevoel ging ik gelukkig naar Arnhem. Je kan er ten slotte alleen maar van leren.

Om 9 uur moest ik in Arnhem zijn. Vanaf 9 uur zou het dan moeten gaan gebeuren. De bussen reden helaas niet vroeg genoeg, dus mijn lieve moeder moest mij afzetten in Rotterdam. Nou zeg ik expres lieve er bij, want ze had zelf door het stappen maar 3 uurtjes geslapen. Stiekem kon ik zelf ook nog wel wat slaap gebruiken. Met veel geluk had ik een trein met een bank er in. Zo kon ik dus nog even languit liggen. Van Rotterdam naar Utrecht en van Utrecht naar Arnhem. Voor je het weet is er zo weer 2 uur voorbij gevlogen. Helaas was ik zelf nog nooit bij ArtEZ geweest. Google Maps zou dus mijn grote vriend worden in Arnhem. Toch had ik Google dit keer niet nodig.

Naar dit soort scholen gaan vaak een bepaald type mens. Bij elke type past ook zo zijn kledingstijlen. Toen ik uitstapte viel een meisje gelijk op. De bovenkant was kleurrijk, ze had een wijde streepjes broek en ze had een rugzak van FjallRaven Kanken. Die moest er gewoon bij horen. Zonder nog te twijfelen ben ik haar stiekem gaan volgen. Trager dan normaal begon ik gewoon lekker mee te lopen. Ging zij links, dan deed ik dit zo’n 1 a 2 min later ook. Je kan misschien denken wat is dit nou weer voor een tactiek, maar ik kwam mooi wel bij ArtEZ uit. Persoonlijk beoordeel ik nooit graag mensen, maar deze oordeel had ik mooi wel goed.

Nou ken ik niet echt veel mensen die dit avontuur ook aandurven. Dit avontuur beleef ik dan ook helemaal alleen. Dan is er maar één ding wat echt je grootste nachtmerrie is. Dat is natuurlijk dat iedereen elkaar al kent. Dat was natuurlijk net die dag het geval. Je komt binnen in een volle aula. Alles is bezet en iedereen praat druk met elkaar. Kom jij dan mooi aan met twee tassen en je jas in je hand. Goed het zal wel. Straks leer ik van zelf nieuwe mensen kennen. Ik ben op een geluidsbox gaan zitten en wachten het seintje af.

Met mijn geluk zat ik nou net weer in de groep die begon met de monologen. Die hadden we een paar weken terug opgestuurd gekregen en die moesten we nu uit onze hoofd kennen. Nou speelde er zoveel in mijn  hoofd dat ik maar 1 tekst echt goed wist. Goed dat zou pas na de warming-up plaats vinden. We deden een paar naam spellen en schudde ons zelf lekker los. Één meisje schuurde waarschijnlijk helaas weer haar achillespees, dus die kon direct weer weg. Ze was er net twee weken van af en was dus veel te vroeg weer begonnen. Jammer maar helaas. Wij moesten in ieder geval weer verder.

Je mocht zelf naar voren stappen als je klaar was voor je monoloog. Al gauw kwam ik achter twee dingen. Sommige waren (naar mijn mening) echt goed en ze waren van één monoloog niet zo fan. Laat dat nou net de  monoloog zijn die ik heel graag wilde doen. Na lang zweten ging ik toch ook maar eens een keer naar voren. Zoals verwacht kreeg ik niet mijn favoriete monoloog. Oké, even goed adem halen, het eerste stukje kon ik gelukkig nog goed.

Misschien kwam het door het te lang wachten, maar zelfs het eerste stukje kwam er niet meer lekker uit. Ik stopte en verzamelde de moet om iets te vragen. Vol verbazing keek de jury mij aan toen ik vroeg of ik misschien toch die andere tekst mocht doen. Ze keken elkaar aan en besloten mij de gunst te geven. Nadat ik de monoloog één keer had gedaan kreeg ik een tegenspeelster toe gewezen. Iemand die ik mocht uitschelden/lief hebben.

Toen herinnerde ik mij gelukkig weer even iets. Geniet gewoon en we zien het volgend jaar wel waar we terecht komen. Vanaf toen ging ik gewoon lekker mijn eigen ding doen. De monoloog gewoon naar mijn eigenhand draaien. De hatelijke tekst veranderde ik naar een lieve/grappige tekst. Aan het gelach te horen vond iedereen het in ieder geval leuk om te zien. Op dat moment kwam er een leuk idee in mij op, maar daar zeg ik nu nog lekker niks over.

De dag bestond verder nog uit spel en improvisatie les.  Hier heb ik gewoon lekker van genoten en super veel van geleerd. De uitslag was naar mijn mening al bekend voor mij. Dat bleek later dus ook het geval te zijn. Echter gebeurde er wel iets bijzonders. Niemand uit mijn groep was namelijk door naar de volgende ronde. De verdriet kon je van sommige hun gezicht lezen. Ze hadden dit echt als enige doel voor over. Gelukkig heb ik dat niet gedaan.

Ik heb nog een gesprek gehad met de docenten. Die hadden inderdaad ook gezien dat ik het in de middag veel meer naar mij zin had. Ik was wat losser en lekker mij zelf. In ieder geval weet ik nu waar ik mij op moet gaan focussen. Daarnaast heb ik nog twee audities, dus tips gaan we in ieder geval genoeg krijgen.

We zullen het mee gaan maken.

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.