We beginnen nog eens te lijken op een burgerlijke lul

Sinds 5 februari loop ik eindelijk weer stage. Een van de weinige dingen waar ik echt naar uitkijk op schoolgebied. Dit jaar leek het alleen echt een ramp te worden. Ik had mijn droom stage gevonden en was er aangenomen. Helaas kregen we de erkenning niet voor elkaar. Zodoende stond ik een week voor de stage periode nog zonder stage. Dit had ik ook wel een beetje aan mij zelf te danken. Ik baalde zo erg dat het mij even gestolen kon worden. Echter zit ik misschien voor nu wel op de perfecte plek.

Altijd zie ik oproepjes voorbij komen op sociale media. Mensen vragen van alles en heel vaak komt het dan allemaal op zijn pootjes terecht. Gelukkig heb ik ook in de loop van de tijd wat volgers verzameld. Wie niet waagt, wie niet wint. Zo gooide ik een hulpkreet online. Dit hielp tot mijn verbazing enorm goed. Van nul stage plekken ging ik ineens naar 4 a 5 plekken waar ik zo kon gaan beginnen. Wel een week later dan de start, maar dat redde ik makkelijk qua stage uren. Zo die stress was ook weer opzij gezet. Toch loop ik nu bij geen één van die stageplaatsen.

2 Februari werd ik namelijk wakker gebeld. Hey, kan je misschien over 1.5 uur in Barendrecht zijn voor een gesprek. Één van mijn lievelings kennissen had even mijn C.V. door gestuurd naar de financiële afdeling. Ze heeft ons vroeger al super vaak geholpen en gesteund, maar nu heeft ze mij misschien wel één van de betere dingen gegeven. Er heerst nu namelijk zo veel rust over mijn lichaam. Ik ben die dag gelukkig direct naar Barendrecht vertrokken. Na een gesprekje liep ik weer terug naar de bus en mocht ik weer naar huis. Ze zouden mij nog gaan bellen. Dat duurde korter dan verwacht. Ik zat nog maar net in de bus en ik werd al direct terug gebeld. Als ik het ook leuk vond mocht ik 3 dagen later al direct beginnen. Wat ben ik blij dat ik gewoon direct ja heb gezegd. Ik had uit het niks ineens weer een plek en blijkbaar ook nog eens een top vergoeding.

Momenteel vertrek ik dus 4 dagen per week rond 7:30 richting mijn werk. Weer elke dag in mijn oude schoolbus en elke dag even een loopje richting mijn werk. Daar hou ik mijn pasje tegen de deuren, vul ik mijn water en loop ik naar mijn eigen plekje. Vanaf de eerste week werd dit gelijk een succes verhaal. Dat voelde ik, maar gelukkig hun ook. Ik mocht gelijk al weer op gesprek komen. Ik kreeg meer (moeilijke) klussen en werd wat losser gelaten. Sinds week twee heb ik gewoon mijn eigenklussen en mijn eigen sleutel. Dat had ik eigenlijk nog nooit meegemaakt.

Daarnaast had ik nog iets nooit eerder meegemaakt. Op werk en schoolgebied kan ik echt heel stil en rustig zijn. Dit heeft meerdere oorzaken, maar daar hebben we het nu even niet over. Thuis ben ik daarin tegen echt een hele andere persoon. Ik ben een stuiterbal, heb altijd mijn mondje bij, probeer grappig te zijn en ben met alles en iedereen bezig. Sorry daar voor mam xx. Op een of andere manier was ik dit vanaf dag 1 al op mijn nieuwe werkplek. Ik maak grapjes die je eigenlijk beter niet kan maken, lunchen doe ik echt met de tofste mensen en ik knal de hele dag door. Ik deel gewoon mijn hele dag in, zoals ik het zelf ongeveer wil. Zing en dans lekker op mijn plekje met de radio mee en ik werk bijna geheel zelfstandig. Ik lig gewoon echt lekker in de groep en op mijn afdeling. Ik zou het niet zo snel zeggen van mij zelf, maar iedereen geniet volgens mij wel een beetje van mijn vrolijkheid en gewaagde/scherpe opmerkingen. Soms schrik ik zelf door hoe snel ik iets zeg. Gelukkig kunnen ze er tot nu toe altijd nog zelf ook van lachen en beginnen ze het lekker terug te doen.

Na 3 a 4 weken werken besloot ik iets te doen, wat je normaal nooit al na zo’n korte periode doe. Ik begon te lopen naar één van mijn bazinnen. Ze keek mij aan en ik zei het gewoon. ‘’volgend jaar kies ik voor een tussenjaar. Nou heb ik het hier echt heel erg naar mijn zin. Ik vroeg mij dus af of het mogelijk was om hier te komen werken onder een contract van jullie’’ Ze reageerde gelukkig al vrolijk terug, maar dit moest ze natuurlijk even intern overleggen met wat mensen. Twee dagen later kwam iemand al met het goede nieuws. We willen graag op je verzoek in gaan. Ik heb uit het niks dus volgend jaar gewoon een baan bij een serieus internationaal transport bedrijf. Nou heb ik nog niet getekend of over loon zaken gesproken, maar de mondelinge overeenkomst is er gewoon al. Wie had dat ooit verwacht. Fabian werkend in een kantoor/villa.

Waarschijnlijk heeft het met van alles en iedereen te maken, maar ik voel mij echt top. Het is echt lang geleden dat ik mij zo goed voelde. Ik kan mij zelf zijn en ook gewoon lekker mijn eigen kleding aan. De eerste dag kwam ik zakelijk gekleed, maar toen ik iemand in een Feyenoordtrui zag lopen kwam ik er al achter dat dit niet hoefde. Blijkbaar hou ik stiekem toch een beetje van vastigheid. Even een jaartje geld verdienen en rustig worden. Ja ik kijk er echt naar uit. Helaas neemt één van mijn favoriete collega wel voor 7 maanden afscheid. Al zou ik dat in haar geval ook doen. Een wereld reis moet je gewoon maken als het kan. Gelukkig duurt die reis nog wel even 7 maand. Het team blijf dus voorlopig nog wel heel.

Het leven kan dus vaak genoeg heel gek lopen. Dit is echter wel wat ik nu nodig heb. Gelukkig heb ik hier zelf dan ook voor kunnen kiezen. Gewoon even de burgerlijke lul uithangen. Het normale leventje. De tv wereld doe ik er nu even naast en later hopelijk van zelf op de voorgrond. Wel ga ik proberen voor nog wat vastigheid te zorgen. Ik blog nu al bijna 3 jaar zonder echt een plan. Ja, om de dag was mijn schema. Echter lukt dit de laatste maanden ook niet meer echt. Ik kies er nu gewoon voor om elke doordeweekse dag iets online te gooien. Misschien gaat het toch 4 dagen worden, maar we gaan het proberen. Ik ga maar gewoon eens met een schema beginnen. Wie weet heb ik dat vastigheid wel meer nodig dan ik dag 😉

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

5 thoughts on “We beginnen nog eens te lijken op een burgerlijke lul

  1. Ik vind het echt geweldig dat je daar zo op je plek bent, en ik ben nog blijer dat je daar straks ook lekker mag werken voor een jaartje. De positiviteit in je bericht is zo fijn om te lezen 🙂

  2. top fabian en fijn dat je het daar zo naar je zin hebt en daar op je plek zit..veel werkplezier gewenst maar dat komt zeker goed

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge