Dan ben je ineens coke snuivend op tv

Vorige week gooide ik een blog post online over mijn eerste grote tv rol. Gisteren werd dat gelukkig al gelijk uitgezonden. Ik was geboekt voor een hele toffe rol door Radar. Ze maakte een reportage over een jonge van 17 die verslaafd was geraakt aan cocaïne. Gelukkig kon hij afkicken in een kliniek in het buitenland. Echter wilt de verzekering daar nu niks van vergoeden, terwijl ze dat wel verplicht zijn. Dit bleek voor mij dus echt een hele grote kans te zijn. Ik mocht zijn leven vertolken in kleine stukjes film. Camera aan, geluid uit en de kleur weg gezogen. Echt puur een beeld uitbeelden.

Toen ik werd gevraagd voor deze rol heb ik meteen ja gezegd. Deze rol pas totaal niet bij mij, maar wel bij mijn interesse. Zoals je misschien wel al weet gebruik ik geen enkele drugs. Nee, zelfs geen alcohol. Wel weet ik hoe het is om verslaafd te zijn. Die verslavingsgevoeligheid heb ik helaas van mijn vader mogen erven. Vandaar dat ik nu geen enkele drugs gebruikt in mijn leven. Dat zou ik alleen proberen als ik voor spuiten en slikken mag werken. Onder begeleiding zou ik het zeker wel eens willen proberen. Ik weet er namelijk wel alles vanaf en mijn interesse ligt er zeker. Mede daardoor wilde ik deze rol ook zo graag vertolken.

Je ziet mij in de stukjes film meerdere keren snuiven. Ik heb dit ook werkelijk gedaan. Voor het eerst liet ik iets door mijn neus gaan. Nee, dit was zeker geen echte coke. Ze hadden poedersuiker voor mij geregeld. De zakjes vouwde de regisseur zelf. Waar zou hij dat nou geleerd hebben ;).  De poedersuiker hoefde ik gelukkig niet altijd op te snuiven. Om de lijntjes perfect weg te krijgen moest ik het met mijn mond opzuigen met een briefje van 10. De lijntjes zelf heb ik verkleind met mijn sleutelpas van mijn werk. Die gebruik ik daar ook niet dagelijks voor. Toch grappig om de dag erna tegen mijn collega’s te vertellen. Gelukkig hebben hun mij deze kans gegund. Ik moest toch weer even vrij krijgen.

De locaties waren ook echt top. We hebben alles op het terrein van de Avrotros gefilmd. Met we bedoel ik vooral 2 cameramannen, de regisseur en ik zelf natuurlijk. Één van de cameramannen zie je ook terug in één van de tussenstukjes. Hij moest een maatje van mij spelen en een andere medewerkster moest ik een knuffel geven. Knuffels kunnen ze wel geven hoor in medialand. Ook kreeg ik een moeder toegewezen. Die werd achter haar bureau geplukt. Ik kreeg oogdruppels in mijn oog gespoten en ik mocht knuffelend gaan huilen.

Nou draaf ik alleen een beetje af van de locaties. Die kan ik echt niet vergeten. Ik vond het echt vet. We begonnen namelijk in het fietsenhok. We gooide wat fietsen aan de kant en ik mocht in een klein straaltje licht gaan zitten. Daar ging ik voor het eerst snuiven. Ze gaven mij een beetje aan wat ik kon doen en verder mocht ik het zelf allemaal bepalen. Zo begon ik heftig met mijn voeten te bewegen en wat zenuwachtig om mij heen te kijken. Verder moest ik dit ook in de kelder doen en in een auto. Voor het eerst zat ik ineens achter een stuur. Allemaal eerste ervaringen op één dag.

Ja, dit was weer even zo’n drempel momentje. We gaan steeds meer omhoog. Enorm bedankt voor iedereen die de tijd heeft genomen om naar mij te kijken. Mocht je het gemist hebben en het terug willen kijken kan dat hier vanaf minuut 20 🙂

Op naar de volgende klus

Fabian van der Gijze

 

2 thoughts on “Dan ben je ineens coke snuivend op tv

  1. Ik begon mijn werkdag eerst even met dat terug te kijken, want dat is me gisteren ontschoten. Waren wat andere dingen aan de hand, maar wou het toch wel even zien. Ik vond het echt super tof gedaan, zag er echt vet uit. Zeker de snuif stukjes, dat deed je naar mijn mening erg overtuigend (van wat ik weet hoe dat er uit zou moeten zien via film of serie) Dus echt chapeau hoor! Was echt super leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.