In mijn hoofd was ik een geheim agent

In ons huis was altijd een hoop ruzie en veel gedoe. Als kind probeerde ik dan altijd even weg te vluchten van de realiteit. Dit deed ik op de gekste manieren. Zo wist ik bijna zeker dat ik een geheim agent was. Daar kon ik helemaal mijn ei in kwijt. Al kwam het misschien ook wel door mijn lieve voor 007. Zijn leven was te gek en zo’n leven wilde ik ook. De actie was in ieder geval al aanwezig.

Je moest als geheim agent natuurlijk je boodschappen door geven. Even de dag bespreken. Op één of andere manier vond ik de wc de perfecte plek. Tijdens mijn bezigheid vertelde ik hard op wat ik die dag mee had gemaakt. Mijn verhaal zou dan via de riolering bij de juiste persoon terecht komen. Noem het gek, maar het was toch een goede vorm van verwerking. Toen mijn ouders later gingen scheiden, ging ik naar de kinderpsycholoog. Dat speelde toen der tijd nog helemaal niet. Dit was alvast een goede voorbereiding.

Ook moest ik wat extra gevaar opzoeken. Zo klom ik veel te hoog de bomen in, speelde ik in een verlaten autobedrijf, rende over een gemaal en bouwde ik overal hutten. Mijn moeder heeft hierdoor vaak mensen aan de deur gehad. ’’U zoon zit hoog in de boom, wist u dat’’. Mijn moeder wist dat zeker na een tijdje. Ze was er niet echt heel blij mee, maar ze vertrouwde mij gelukkig wel na een tijdje. Gelukkig was die vertrouwen ook terecht. Er is nooit iets ergs gebeurd. Anders had ik vast wel iets gebroken. De dingen die ik soms deed gingen soms wel echt even te ver. Het kon mij alleen allemaal even niks schelen. Er kon mij toch niks gebeuren joh. Een geheime agent overleeft alles.

Thuis probeerde ik ook dingen in goede banen te leiden. Ik probeerde de liefste vrouw uit mijn leven altijd te troosten. Even mijn moeder aan iets anders laten denken. Moest ze even vluchten, dan ging ik met haar mee. Mee naar de stille en koude trap vlak bij de haven. Deze avonden zou ik echt nooit meer vergeten. Ze waren eigenlijk verschrikkelijk, maar voor mij zo speciaal. Ik had elk jaar wel een ander vriendinnetje, maar mijn moeder bleef toch even mijn bond girl.

Met een beetje fantasie overleefde ik alles. De problemen vlogen voorbij me. Ik stond daar boven. Mocht het echt te veel worden, dan leefde ik gewoon even in mijn eigen wereldje. Mijn toevlucht en mijn rust. Ik kan er nog steeds met een brede glimlach op terug kijken. Mijn leven was al veel serieuzer dan die van mijn leeftijdsgenoten. Dit was mijn manier om toch nog even jong te zijn. Serieus op mijn eigen kindermanier. Ja, ik genoot ervan en ik kijk er met heel veel liefde naar terug.

Misschien klink dit allemaal heel gek in je oren. Alleen ik denk dat elk kind wel zo zijn fantasieën heeft. Waarschijnlijk herken je dat zelf ook wel een beetje. In je zelf of misschien in je kind. Het is altijd wel ergens in terug zien.

 

Wie was jij als kind?

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

1 thought on “In mijn hoofd was ik een geheim agent

  1. Ik herken mezelf eigenlijk nu wel een beetje in wat je omschreef. Niet zozeer op een kindse manier, maar wel op een vluchtweg manier. Ik heb wel een fijne jeugd gehad, maar ik ben nooit echt kind geweest vind ik zelf. Ja ik speelde wel met speelgoed, maar ik was ook al heel snel volwassen door gebeurtenissen. Eigenlijk begin ik nu met alles wat er speelt, een beetje rebels te worden. Al was ik dat voorheen ook al wel een beetje, sinds deze zomer is dat toch wat meer omhoog gekomen. Beetje klimmen en stunten hier en daar. Het is gewoon heerlijk. Of je dat nu doet wanneer je jonger of ouder bent, een fantasie hebben of een andere manier van leven om even iets te ontvluchten, hebben we allemaal. Dus ik vind het zeker niet gek klinken. Alleen ben ik nooit iemand anders geweest, ik heb mijzelf nooit verplaatst in een personage vroeger. Dat doe ik nu ook niet, maar wel dat ik gewoon wat meer het avontuur op zoek. Had ik eerder moeten doen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge