Op naar de CLA studios in Quarzazate

Na een wat sombere eerste avondje, waren we klaar voor dag twee. Een dag die echt voor mij bestemd was. De CLA studios stonden namelijk op de planning. Nou wist ik daar eerlijk gezegd nog niet zo heel veel over, maar er zijn grote films gemaakt, dus dan ben ik al lang verkocht. Al stond er wel nog een lange reisdag op de planning. Het is nog wel even een stukje rijden vanaf Marrakesh. Gelukkig stond er dan ook een mooi ontbijtje te wachten op ons.

Helaas heb ik niet echt een foto gemaakt van het keuze menu. Deze vakantie wilde ik zo min mogelijk druk zijn met internet/telefoon. Wel heb ik gelukkig nog een foto gemaakt van een plek waar we het gingen opeten. Team blauw zullen we het maar noemen. Het viel mij gelijk al op dat sommige locaties in Marokko echt een kleur bevatten. De blauwe kamers kwamen we later nog veel meer tegen.  Het zat in ieder geval top. Gelukkig hadden ze ook nog wat sinaasappelsap, want de thee kon mij maag nu al niet meer aan. Had ik ten minste nog wat te drinken. Na het eten werd het tijd om maar weer eens verder te reizen.

Hiervoor moesten we alleen eerst nog even onze leenauto ophalen. Gelukkig was dat lekker dichtbij. Even het hoekje om met onze koffers en we waren er al. Uit Marrakesh komen met de auto bleek wat lastiger te zijn. Vooral als er mensen over je schouders heen kijken en hier en daar een oe en een a hoort. Gelukkig deed de vader van Sem dit aardig goed. Zonder kras of deuk kwamen we op de mooie wegen van Marokko terecht. Boven m’n hoofd zag ik de grijze wolken en naast mij zag ik een prachtig landschap. Dan maar even zonde van die grijzen wolken, maar dit was gewoon genieten. De perfecte plek om goed na te kunnen denken. Plaats er wat Jazz muziek onder en je brengt mij in de wolken. Het was heel moeilijk om mij een beetje rustig te krijgen, maar Marokko flikte het gewoon.

 

De eerste aanraking met de lokale Marokkanen was al gelijk mooi. Ik heb nog nooit eerder de vraag gekregen of ik het dak op wilde. Die vraag kreeg ik hier dus al gelijk de eerste dag. We liepen een klein terrasje op en voor we het wisten stonden we op het dak. De eigenaar was ook echt gewoon een baas. Hij deed het leuk en genoot van onze aanwezigheid. Achteraf vroeg ik hem dan ook of ik een foto van hem mocht maken. Ik hou namelijk enorm van plaatselijke bevolkingen. Hij vond het gelukkig goed. Zijn kleine ijdelheid bracht mij alleen enorm aan het lachen. Zodra ik de foto wilde gaan maken, deed hij ineens alles goed. Zijn kraagje zat wat verkeerd en zijn knoopjes konden nog verder dicht. Ja, hij had mij te pakken hoor. Gelukkig kan ik op mijn telefoon ook nog een kort filmpje zien van voor de foto. Als ik mij somber voel kan ik daar gewoon even naar kijken.

Nadat de kilometers onder ons door waren geschoven, waren we eindelijk aangekomen bij de CLA studios. Ik zag al wat grote filmklappers staan. Zo stond er een hele grote op de rotonde. Ja, dan gaat mijn hartje al veel sneller kloppen. Dit was de plek die ik nu net even nodig had. Op deze plek voelde ik mij thuis en mij zelf. Laat die rondleiding maar beginnen. Gelukkig vroegen wij om een Engelssprekende gids. Dit bleek namelijk echt een hele leuke vent te zijn. Hij nam voor alles echt de tijd en vertelde prachtige verhalen. Een ander zag ik er echt door heen vliegen. Wij begonnen veel eerder en  eindigde nog later dan hem. Toch best knap.

De tour begon met een museum. Zo liepen we langs neppe stuntauto’s  en richting een filmschip. Het schip was gebruikt voor twee films. Twee films die bijna alleen op het water afspeelde, maar het schip heeft nooit het water mogen zien. Nee, die had alleen nog maar de woestijn en een studio gezien. Nou ben ik sets tegenwoordig wel een beetje gewend. Ik kom er gelukkig best vaak. Als iets fake kan, dan wordt het ook fake gedaan. Echt is veel te duur en veel te onhandig. De nepheid verbaasde mij dus niet zo heel erg. De rest van het gezelschap keken echt te grappig. Bijna alles bleek nep te zijn in de CLA studios. Van grote palen tot rotsblokken. Dit hadden ze niet echt verwacht. Voor je het wist twijfelde ze aan alles in Marokko.

Binnen mochten we langs de kostuums lopen en de gebruikte beelden. Zo bleek een stad uit ene film gewoon een papier-maché dorpje te zijn. Ook liepen we gezellig langs mummies en wat zombies. Na een tijdje had ik zelfs de muts van Aladin op. Nadat we alle museum stukken hadden gezien, gingen we nog even naar de binnen studio. Daar heb je alleen niet zo heel veel aan als er niet gefilmd wordt. Dan is het gewoon een lege bunker. Gelukkig hoorde het kasteel ook nog bij de CLA studios. Hier filmde ze bijvoorbeeld vele voor Game of Thrones. Nou ben ik helaas nog niet aan die serie toegekomen, maar de locatie was echt top. Een echte attractie park voor mij. Ook heel verleidelijk, want je kon overal opklimmen en op kleine randjes lopen. Ja, op een plek als dit ga ik daar ook helemaal los op. Al is het maar goed dat ik niet naar beneden ben gevallen. Dan hadden we een dode film scene te pakken.

Helaas kwam er ook weer een einde aan deze dag. We moesten nog maar een klein stukje voor ons prachtige hotel. Na wat lieve hulp van een klein mannetje, konden we het hotel vinden. Wat een prachtige plek was dit dan weer joh. Het leek wel alsof we nog steeds in de CLA studios rond liepen. Eigenlijk is Marokko gewoon één grote film. Morgen zouden we vroeg op moeten voor een wandeling. Er was namelijk een klein eiland dorpje naast ons hotel. Het werd dus snel nog wat eten, interneten en richting het bedje. Tijdens het eten kregen we wel nog een stukje taart van een jarige Australische vrouw. Die was gezellig bezig met een Marokkaanse groepsreis. Om de Australische ouderen kan je in ieder geval wel lachen. Vooral als ze naar hun kamer gebracht moeten worden. Ja, het was weer een dagje om niet te vergeten.

 

De CLA studios is zeker een aanrader. Nou kwam ik er wel later achter dat je ook nog de Atlas studios heb. Pak die dan ook gelijk even mee. Alvast bedankt 😊

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

1 thought on “Op naar de CLA studios in Quarzazate

  1. Verdorie die foto’s… En wat je daar gedaan hebt, mijn hemel nu wil ik er ook heen haha. Ik als freerunner zie dat klimmen en randjes als een manier van leven haha. Ik genoot enorm van deze post, dus kan niet wachten op de volgende!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.