Helaas nog niet door bij BNNVARA

Eindelijk na drie jaar was het zo ver. Ik mocht eindelijk eens naar het hoofdkantoor van BNNVARA. Echt een bijzonder gebouw, waar je voor mijn gevoel eigenlijk niet binnen kom. Het was mij nog maar één keer eerder gelukt. Toen zat ik ineens in het bioscoopzaaltje. Mijn Liefde voor BNNVARA werd alleen maar groter. Ik werd lid en verdiepte mij er volledig in. Nou was het mijn beurt om auditie te doen. De titel verklapt het natuurlijk al. Helaas ben ik niet door naar de volgende ronde. Al baal ik daar eerlijk gezegd niet eens zo heel erg van.

Deze dag was enorm belangrijk voor mij. Het kon toch zomaar de start van mijn carrière zijn. Al maakte dat deze dag niet eens zo belangrijk. Deze dag was belangrijk, vanwege dat ik daar al heel lang wilde zijn. De BNNVARA talentday was voor mij al zo lang iets om naar toe te leven. Echt de rede waarom ik altijd maar door ging op school of juist wilde stopen. Dit was het dingentje wat bewijs dat niemand mij meer in zijn/haar macht heeft. Dat is zo’n belangrijk ding geworden in mijn leven. Ik zou het mij niet meer voor kunnen stellen dat ik echt zo in de greep van iemands leven word gehouden. Zonder dat besef was ik waarschijnlijk nooit voor de mediawereld gegaan en had ik mij nooit zo verlangd naar de BNNVARA talentday.

Nou moet ik wel eerlijk zijn tegenover mij zelf. Eerlijk is eerlijk maar nu had ik mij echt voor de verkeerde richting opgegeven. Net als de meeste mensen die er die dag waren ging ik voor de presenteren richting. Dit was het dingetje waar ik al drie jaar naar uit keek, maar stiekem zelf al wist dat ik er nog niet helemaal klaar voor was. Ik zoek nog veel te veel naar wat ik precies wil. Dat kreeg ik gelukkig ook goed terug te horen in mijn lieve feedback.

Voor de richting presenteren moest je namelijk echt een kut tekst uit je hoofd leren. Zo kwam de volgende zin erin voor: Ik ben die vrij pratende, kritisch nooit aflatende, tekstueel vloeiende en visueel boeiende man-vrouw die houdt van de lens, van ieder mens, van inhoud en van buitenkant, jong en oud en ik ga voor goud. Je snapt denk ik zelf ook wel waarom deze zin omschreven woord als kut zin. Daarentegen vond ik het wel echt een lekkere zin om op te lezen. Ik hou enorm van dit soort rare teksten.

De tekst moesten we voor drie mensen voordragen. Ik had direct al een mooie binnenkomer door iets door het lokaaltje te schoppen. Het bakje van de nep hond. Voor een goede rede stond er voor de drie personen namelijk een nep Teckel. Ze vroegen mij om het beestje een naam te geven. Ik zou mijn god niet weten waarom, maar er zou vast een goede reden achter hebben gezeten. Ik noemde het beestje in ieder geval Boris. Die naam vind ik altijd zo goed bij zo’n beestje passen. Na de naam stelde ze zichzelf even voor. Ik begon hierdoor alleen maar meer te genieten en te lachen. De zenuwen voelde ik zeker wel trekken in mijn gezicht, maar ik genoot.

Zoals verwacht ging de tekst niet gelijk heel goed. Onder druk kan zo’n lastige tekst soms gewoon even kut gaan. Hierna moest ik hun als improvisatie opdracht uitleggen waarom je nooit een zwarte panty moet gebruiken. Dit ging voor mijn gevoel best lekker. Het sloeg nergens op, maar ik vond het echt leuk om te doen. Hierna had je een nog een mogelijkheid om iets te vertellen. Ik koos ervoor om hun te bedanken voor deze dag en hun mij iets beter te leren kennen. Dit vonden ze zelf erg fijn en gaf denk ik ook extra de doorslag om mij voor nu af te wijzen.

Ze konden goed aan mij zien dat ik echt hou van dit wereldje en ook echt hou van het bedrijf BNNVARA. Alleen konden ze nog niet zien of ik in dit wereldje terecht komt als presentator. Daar kon ik ze eigenlijk alleen maar gelijk in geven. Er valt ook nog ontzettend veel te leren en daarnaast weet ik soms ook niet of het wel helemaal bij mij zal passen. Het maken vind ik zeker fantastische. Alleen de aandacht zou voor mij zeker niet altijd hoeven. Soms zal het zeker wel handig zijn om bekender te zijn. Alleen kan je dan wel nog gewoon lekker rustig je boodschappen doen en je kind naar school brengen. Je zal altijd wel nagekeken worden en op de foto moeten. Als presentator ben je daarnaast ook op tv eigenlijk maar een pion. Je hebt wel een beetje invloed, maar je verzin het programma zelf niet echt. Dat creatieve deel mis ik er misschien voor mij zelf net iets te veel aan.

Daarom is het misschien ook wel heel stom van mij dat ik niet helemaal heb geluisterd naar Sophie Hilbrand. Die had mij stiekem al de tip gegeven om misschien eerst via een andere richting binnen te stromen bij BNNVARA. Presenteren is zo groot geworden en hoe groter iets is hoe moeilijker het wordt. Zo was ik bijvoorbeeld kandidaat 154 en zeker niet de laatste, terwijl er een andere richting maar 21 kandidaten waren. Ik wilde mij ook het liefst voor twee richtingen inschrijven, maar helaas mocht je er maar echt eentje kiezen. Nou hoop ik mij gewoon eerst te kunnen ontwikkelen bij Talpa. Die kans wil ik zeker gaan pakken. Dan kan ik over 6 maanden vanzelf wel kijken of ik de andere richting toch eens wil proberen. Een nieuwe BNNVARA talentday en hopelijk weer een stuk wijzer.

We gaan het zien waar we eindige!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

1 thought on “Helaas nog niet door bij BNNVARA

  1. Met jouw liefde voor de mediawereld kom je er hoe dan ook zeker wel. Je doorzettingsvermogen, kennis en feedback neem je mee voor nu naar Talpa, en daarna zeker ooit naar BNNVARA. Daar twijfel ik niet aan. Jij komt er wel, daar ben ik zeker van

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.