Ik deed er alles aan om niet op hem te lijken

Met mijn moeder heb ik gelukkig de mooiste gesprekken. We bespreken vaak hoe ik mij zelf zie en hoe zij mij eigenlijk zie. Persoonlijk hou ik heel veel van zulke mooie persoonlijke gesprekken. Daarin kan je echt je zelf zijn en je zelf observeren. Dat vind ik gewoon belangrijk. Van één ding schrik ze soms wel een beetje. Ik heb vaak zat gezegd dat ik er alles aan deed om in niks op mijn vader te lijken. Misschien een logisch gevolg, maar misschien ook wel een kleine obsessie. Ik dacht er oprecht bij alles aan.

Ik ben van mening dat je sommige trekjes gewoon bent. Je kan het verzachten, maar je blijf het altijd in je houden. Alleen je doen en laten kan je wel wat aanpassen. Mijn drang om niet op mijn vader te lijken was zo enorm groot, dat ik mij karakter aan het weg krassen was. Van mij zelf weet ik dat ik een heel pittig mannetje ben. Van binnen zat er zoveel woede en haat en het werd alleen maar groter. Alleen dat was als kind juist wat ik in mijn vader vaak genoeg zag. In het verkeer kon hij bijvoorbeeld zo losgaan op alles en iedereen. Dat was gelukkig één van de eerste dingen die ik uit mijn karakter weg wilde krassen. Ik sprak erover met mijn psycholoog, met mensen en keerde volledig in mij zelf. Twee jaar lang sprak ik maar met een paar mensen. De rest kon mij niet schelen. Één iemand interesseerde mij maar echt en dat was ik zelf. Waar kon ik mijn rust en blijheid in vinden.

Daarnaast stelde ik ook een lijstje in mijn hoofd op met dingen die ik wel en niet mocht van mij zelf. Zo schakelde ik alcohol snel uit in mijn hoofd. Never nooit dat ik daaraan zou beginnen. Ik hoef niet iets te leren drinken, wat ik al die tijd zo erg heb gehaat. Dat kwam er bij mij ook niet in. Het volgende puntje was waarschijnlijk zonder mijn vader wel anders geweest, want op het gebied van liefde sprak ik ook dingen af. Het liefste wilde ik maar één liefde hebben gehad. Dat betekende nooit zomaar zoenen of het bed induiken met iemand. Dat hield ik dan ook echt netjes vol tot ik voor het eerst serieus een relatie in ging. Daarvoor raakte ik de liefde zeker niet aan. Mede daardoor bleef ik waarschijnlijk ook veel te lang zorgen voor een slechte relatie, maar het was ergens een kleine drang voor mij.

Helaas lukte die één liefde niet. Het ging uit en stond ineens weer zonder iets in mijn handen. Ergens was ik oprecht boos op mij zelf. Lag het nou toch aan mij of speelde er nog veel meer dingen. Een jaar later kreeg ik weer een relatie en van die periode heb ik oprecht heel veel genoten. Leerde nog veel meer dingen over mij zelf en het voelde veel echter aan. Helaas ging deze relatie dan ook uit rond april, maar de echte liefde had ik gevoeld. Nou is die één relatie doel dan niet gelukt, maar ik kan wel nog steeds zeggen dat ik niet rond ben gaan zoenen of iedereen maar gewoon ben gaan doen. Dit heb ik tot nu toe echt alleen nog maar gedaan op relatie vlak. Waarschijnlijk zou ik het niet eens kunnen. Ik zou dan altijd maar denken dat ik op mijn vader begin te lijken, terwijl heel veel andere dit natuurlijk ook gewoon doen. Misschien niet in die grote hoeveelheden, maar het gebeurt natuurlijk vaak zat. Het blijft natuurlijk wel weer een grappig feitje dat ik seks en drugs één van de interessantste onderwerpen vind en er zo veel mogelijk over wil weten.

Gelukkig word ik natuurlijk ook wat ouder. Je meningen groeien vanzelf een beetje met je mee. Zo durf ik nu wel te stellen dat mijn vroegere obsessie flink is afgenomen. Zo kan ik mijn vader wat beter scheiden. Net als ieder mens had hij ook zo zijn goede kanten. Soms misbruikte hij die kanten dan wel, maar dat moest natuurlijk niet persé. Het goede is wat makkelijker te scheiden van het slechte.

Hij kon als geen ander vrouwen versieren door middel van flirten en complimenten. Hij deed het alleen vaak om ze in bed te krijgen. Die liefde voor vrouwen heb ik zeker van hem geërfd, alleen ik vind vrouwen in het algemeen gewoon heel leuk, interessant en grappig. Ik ga dan ook veel meer met vrouwen om dan met mannen.

Als het kan dan geef ik altijd wel een complimentje. Zolang ik het meen zou ik dat altijd doen. Als je een compliment verdient dan moet je er ook gewoon één krijgen. Nu zei toevallig één van mijn vrolijkste collega’s voor de grap dat ik een kleine flirt ben. Ergens schrok ik daar toen eerst even van, maar nu kan ik er alleen maar om lachen. Het was zeker waar dat ik haar en een paar andere vaak complimenten gaf, maar zo dacht ik gewoon. In mijn ogen was het niet eens echt een flirt. Dat trekje zit er alleen dus wel en ik ben er eigenlijk heel blij mee. Ik hoef er niet zo zeer iets mee te doen, maar ik maak er mensen blij mee. Daar gaat het mij uiteindelijk om. Dan maar een beetje op mijn vader lijken.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

 

4 thoughts on “Ik deed er alles aan om niet op hem te lijken

  1. Wat heb je dit weer met veel passie (ja echt) en eerlijkheid geschreven. Ik vind de opbouw zo mooi, en het geschreven verhaal nog meer. Nu deel ik ook een compliment uit aan jou 😉

    1. Heel erg bedankt voor je lieve berichtje. Ik zou eerlijk gezegd niet anders meer willen/kunnen. Ben blij dat ik met zulke verhalen regelmatig zelfs ander kan helpen. Daarnaast schaam ik mij gelukkig niet voor mijn leventje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.