De studentenflat waar je eigenlijk niet wil zijn

Vanaf 1 juli woonde ik ineens op mij zelf in Hilversum. Oké niet helemaal op mij zelf, want ik moest voor een studentenflat kiezen. Op deze manier kon ik tenminste binnen een week al verhuizen en beginnen met werken. Ik wilde altijd al vroeg op mij zelf gaan. Op het laatst wat minder graag, want het ging echt top met mijn moeder. Het zou anders een eigen huisje worden of iets met vrienden. Het werd het beide niet, het werd een echte studentenflat.

Toen ik mijn kamer koos was ik echt heel benieuwd. Als je binnen een week iets nodig heb, dan ga je gewoon niet echt rond kijken. Ik vond een goedkope kamer die 10 minuten vanaf mijn werk lag. De beste plek die ik op dat moment kon vinden. Na twee maanden leek het mij wel eens leuk om te schrijven hoe het hier eigenlijk bevalt. Het is namelijk toch een apart geval. Na twee maanden vraag ik mij nog steeds af of er überhaupt nog andere levende mensen in mijn studentenflat wonen. Je ziet te troep, je hoort een deur, maar verder eigenlijk geen enkele beweging. Oké het wc-meisje zie ik heel af en toe. Die rent dan altijd heel snel naar de wc en daarna zie je haar niet meer. Je blijft altijd maar hoi zeggen met een glimlach, maar ze rent dan altijd even hard door met haar mond dicht.

Toen ik tekende hoorde ik dat we een schoonmaker hebben. Mooi zo, want anders wordt het zo’n troep. Al vond ik het toen al best rommelig. Heel af en toe zag ik ineens iets schoner worden, maar eigenlijk veranderde niks. Ik bleef mij afvragen of we überhaupt wel een schoonmaker hadden.  Toevallig kwam ik gisteren mijn huisbaas tegen. Die gaf het compliment dat we schoner waren geworden. Ik vroeg mij af hoe erg het dan was geweest. Hij vertelde gelijk dat hij even kwam schoonmaken, want de schoonmaker was blijkbaar bezig met een lange reis. Dat verklaarde al heel veel. Ik ben al lang blij dat iemand ooit het besluit had genomen om toch even iets op te ruimen. Op het begin was het namelijk echt heel erg.

 

Wanneer iemand ooit eens besloot te koken bleef echt alles liggen. Het eten in de pan, het afval en het gasfornuis was in hun ogen schoon genoeg. Het was gewoon echt smerig. In de kasjes lag heerlijke groene stokbrood en in de koelkast stond een voor de helft gevulde pot boontjes, al was het nu nog de vraag of er echt boontjes in hadden gezeten. Voor mijn eigen gezondheid gooi ik dit soort dingen ook altijd maar weg. Dan maar even een keer troep van een ander weg gooien. De wc is daarin een ander verhaal. Daar staat een borstel die de wc juist viezer maakt en je werd er omringt met wc-rollen. Ze vertikten het gewoon om hun wc-rol mee te nemen als die leeg was. Na een maand kreeg ik echt steeds meer de neiging om dat toch allemaal op te ruimen. Alleen ik vond het gewoon een gek idee dat ik het allemaal op ging ruimen, terwijl ik als laatste kwam, nooit iemand ziet en het vanzelf wel terug zou komen. Alleen het opruim idee werd compleet weg geslagen toen er een gebruikte ob erbij kwam liggen. Dat vertikten ik gewoon. Dan ben je gewoon smerig.

Baalde na een tijdje echt steeds meer in wat voor een studentenflat ik nou weer terecht was gekomen. Gelukkig beginnen bepaalde dingen nu wel te veranderen. Iemand had de wc opgeruimd en de was bak weer gemaakt. Het water loopt weer lekker weg en de haarprop naast het openstaande douchputje was gelukkig verdwenen. Ik was gewoon net op het punt gekomen dat iedereen op vakantie ging en/of geen kamer meer nodig had. Ze waren verdwenen en hadden alles achter gelaten.

Ondanks dit allemaal geniet ik wel nog steeds enorm en ga ik mijn huurcontract waarschijnlijk bij tekenen tot eind mei. Je eigen plekje hebben is gewoon fijn en het bespaard mij zoveel reistijd. Mijn werk maak gewoon zo ontzettend veel goed en het mooie bos/heide gebied hier maakt het ook echt goed. Ik geniet echt van elke dag en wordt steeds blijer. Kan denk ik wel echt weer zeggen dat ik helemaal mij zelf ben en weer oprecht geniet. Daar kan geen viezigheid meer iets tegen doen.

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

 

3 thoughts on “De studentenflat waar je eigenlijk niet wil zijn

  1. Oh neeee daar kan ik dus echt niet tegen ! Mijn vader woonde ook een tijd in ”een kamer” in een gebouw die hij moest delen met een paar anderen en hij is daar binnen een jaar ook vertrokken.
    Ik kon toen die woning eventueel ook krijgen maar no way dat ik mijn badkamer/keuken met anderen wil delen. Zeker niet als het er zo vies bij staat. Respect voor jou dat je het volhoudt daar.
    Ik ben momenteel niet plaatsgebonden en ben blij dat ik sinds kort een ander ‘huisje’ heb en op 15 km afstand van mijn ouders. Das 10 minuten met de trein .

  2. Het is fijn dat ze na insziens toch een beetje hebben opgeruimd. Leeft toch veel beter dan alle foto’s die je ziet. Maar vooral dat laatste, dat is het beste van alles om te lezen. Als je geniet, dan zit je hart en hoofd op de goede plek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.