Die zelfverzekerde onzekerheid

Waarschijnlijk als je mij in de afgelopen jaren hebt ontmoet, vind je dat ik zelfverzekerd ben. Sommige zullen het misschien wel als iets te zelfverzekerd zien. Zo zou ik het zelf ook bij een ander omschrijven. Een beetje je eigenleven leiden en de meningen van andere achter je laten. Echter zie ik het bij mij zelf toch heel anders. Ja, ik ben best zelfverzekerd, maar ik vind mij zelf ook een stille onzekere jonge. Gelukkig niet op alle gebieden, maar zet mij maar eens op een hele stille plek neer en zie mij denken. Dan komt er een enorme golf van onzekerheid. Een kant die ik stiekem heel graag bij mij zelf zie.

Wanneer ik begin met bloggen zorg ik meestal voor een donkereplek, Jazz door mijn koptelefoon en het liefst steek ik er een kaarsje bij aan. Ik voel mij dat soort momenten enorm rustig en klein. Zeg nou zelf, wat stellen we eigenlijk voor. Als je zou uitzoomen ben je echt helemaal niks. Die gevoelige onzekerheid stop ik dan weer met liefde in een nieuwe blog post. Alleen dan kunnen ze zo persoonlijk mogelijk worden. Niks staat je dan nog in de weg om zo eerlijk mogelijk te schrijven.

Bij mij kan je het ook enorm goed zien wanneer ik een keertje uit ga of wanneer ik een feestje heb. Ik begin dan als de stille kleine jonge. Wanneer ik merk dat ik grapjes kan maken en mij zelf kan zijn bloei ik ineens op. Dan wordt de onzekerheid weer even aan de kant geschoven en komt de zekerheid weer even naar boven gedreven. Van dat gevoel ben ik mij enorm bewust. Het voelt ook behoorlijk bijzonder. Je komt in een vergrotende trap terecht. Van heel onzeker, kom je op één van de hoogste laders van zelfverzekerdheid terecht.

Qua liefde heb ik het juist totaal omgekeerd. Wanneer ik een relatie in ga ben ik enorm blij en zelfverzekerd. Alleen na een tijdje brokkelt dat enorm af. Wil dan gewoon de goede jonge zijn en ben dan altijd bang dat ik ergens te kort schiet. Uiteindelijk wil ik niet horen dat ik één van die foute jongens was. Zullen ze waarschijnlijk niet zeggen, maar die onzekerheid is er alleen wel. Bij familie is het net zo. Ik probeer altijd zoveel te doen voor bijvoorbeeld mijn mams en mijn omaatje. Zijn zij gelukkig dan ben ik dat ook. Alleen dat voor hun zijn speelt voor mijn gevoel soms te veel in mijn hoofd af. Zo van je denkt enorm veel aan ze, maar je laat het te weinig blijken.

Dit soort dingen vind ik dan wel weer mooi om te delen op mijn blog. Naar mijn mening hoort dat ook weer bij zo persoonlijk bloggen. Onzekerheid is een gevoel wat iedereen heeft. Juist bij de mensen die het hards roepen van niet. Je moet alleen niet onzeker worden vanwege je onzekerheid. Het hoort er nou eenmaal bij. Dat maakt je alleen maar een mens.

Fabian van der Gijze

 

 

1 thought on “Die zelfverzekerde onzekerheid

  1. Onzekerheid is iets moois. Mensen zijn dan op een bepaalde manier zichzelf. Open uiten ze zich dan juist, omdat ze zich als het ware kwetsbaar opstellen. Juist dan is toenadering zoeken mooi, en krijg je er de mooiste verhalen en gesprekken uit voort

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.