Voor de grap zei ik altijd dan zie je mij nooit meer

Dat de band met mijn moeder sterk is hoef ik hier niet meer uit te leggen. Die band is waarschijnlijk wel al duidelijk. Toch schreeuwde ik altijd van de daken dat ik vanaf mijn achttiende op mij zelf wilde wonen. Nou werd de samenstelling heel anders en kreeg ik enorm veel vrijheid thuis, dus ik stelde het nog even met twee jaar uit Voor de grap zei ik wel altijd tegen mij ma wanneer het er ooit toch zou van komen dat ze mij nooit meer terug zou zien. Eenmaal vrij, blijft vrij hé. Toch zit ik bijna al mijn weekenden lekker thuis bij mijn mams.

Qua het gevoel van heimwee en missen zit ik altijd wel goed. Zolang ik leuke dingen mag doen denk ik echt aan helemaal niemand. Dat vind ik zonde van het moment. Ga toch niet iets verpesten door te veel met andere dingen bezig te zijn. Dat heb ik op het moment hier ook. Ik kan mij zelf zo lekker verliezen in mijn werk dat ik bijna nooit bezig ben met andere dingen. Zo app ik bijvoorbeeld dan ook eigenlijk niemand, tenzij ik even bij kan kletsen met wat vrienden. Al moet ik eerlijk toegeven dat hun dan meestal het gesprek beginnen. Mijn mams stuurt dan altijd ineens een appje met de vraag of ik het weekend nog kom. Nou kan ik blijven uitleggen dat mijn weekenden vaak niet in het weekend vallen of ik geniet er stiekem gewoon een beetje van. Dat laatste doe ik dus maar.

Het laat toch ergens zien dat ze mij mist hé. We leefde toch bijna een jaar geheel samen. Toen der tijd was ze ook nog eens werkloos, dus dan zie je elkaar al helemaal vaak. Pas vanaf haar appje denk ik weer even aan thuis. Mijn huisje wat wel lekker schoon is en die ik maar met twee mensen moet delen. Ik kan er zelf lekker uitgebreid koken en daar blijf ik van genieten.

Wanneer ik weet dat ik van een lang weekendje kan genieten pak ik mijn koffertje gelijk in. Het begin te kriebelen en ik moet eventjes weer naar huis. Even weer terug naar de gezellige en vertrouwde omgeving en de kans pakken om mijn omaatje even te zien. Van al die kleine dingetjes geniet ik momenteel zoveel. Het moet gewoon af en toe. Die muren komen anders echt op mij af in mijn kamertje. Zonder gesprekspartner ben je toch weer elke dag op je zelf aangewezen. Nou trek ik dat op een vakantie heel goed, maar in zo’n klein kamertje na lange dagen toch wat minder. De bewegingsruimte is gewoon ingekort en je vraagt je gewoon af wat te doen. Sindsdien wil ik gewoon eventjes naar huis gaan.

Het nooit meer zien is dus zeker geen spraken. Dat gaat ook zeker nooit gebeuren. Alleen moet ik nu wel heel eerlijk zeggen dat de locatie en mijn leven een groot deel mee speelt. Wanneer ik echt een eigen huis heb met alles erop en eraan, dan is het vele reizen ook niet echt meer nodig. Je hebt genoeg ruimte en alles wat je hartje begeert. Met het leven gedeelte bedoel ik vooral hoe het nu met mij gaat. Momenteel mag ik echt over niks klagen, maar er mist natuurlijk wel iets. Een relatie is namelijk niet aan de orde. Misschien in combinatie met mijn baan het beste, maar in mijn ogen wel ontzettend jammer. Het weer zien van je geliefde is toch iets om naar uit te kijken en daarnaast ben ik echt gek op de liefde. Ik deal slecht met al die liefdes gedachtes, maar ik hou er ook weer zo erg van. Het is iets moois wat niet te beschrijven is.

Nou weet ik dat mijn ma dit vast weer lees, dus bij deze nog even voor haar. Je bent nog lang niet van mij af hoor 😉

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

1 thought on “Voor de grap zei ik altijd dan zie je mij nooit meer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.