Gun en help elkaar eens een keertje iets meer

Na het onderduik verhaal moest ik samen met mijn moeder en mijn zus weer helemaal met niks beginnen. We kwamen terecht in een oud huurhuisje zonder enige spullen. Vanaf dat punt moesten we alles weer opbouwen. Zo sliepen we de eerste paar dagen bijvoorbeeld gewoon op de grond. Daar kan ik gek genoeg zelf heel weinig van herinneren. Wel kan ik mij gelukkig iets anders heel goed herinneren. Wij steunde elkaar enorm en groeide steeds meer naar elkaar toe, daarnaast kwam er veel gun en hulp bij kijken. Om ons heen veranderde zoveel mensen in een warm bad.

Heel vaak zeg ik dat ik blij ben met de dingen die ik mee heb gemaakt. Die uitspraak meen ik ook echt. Dat heeft met dit alles te maken. Ik ging altijd wel veel met mensen om, maar keek heel anders naar andere. Door de gebeurtenissen veranderde ik extreem veel als mens en het vormde mij gelukkig de positieve kant op. Ik kon ineens andere mensen helpen met hun situatie en wanneer je iets kon gunnen dan deed je dat. Je wist zelf hoe het was om zoiets moois te ervaren. Dat gevoel wilde ik gewoon zo vaak mogelijk ook bij andere bezorgen. Alleen merkte ik wel al snel iets op. Er wordt bijzonder weinig gegund en geholpen. Elke keer dacht ik weer gun en help een ander ook gewoon eens.

Wanneer er iets heel ergs gebeurde dan werd de gunfactor bij mensen ineens heel groot, maar bij hele kleine dingetjes zag ik het heel vaak niet gebeuren. Neem als simpel voorbeeld iemand die heel lang aan het werk is. Ze zit al heel lang op haar werkplekje en werkt al een paar uur over om iets af te krijgen. Hoe moeilijk is het dan om even wat drinken te pakken en misschien nog iets lekkers erbij. In mijn ogen is dat een kleine moeite en dat gun ik die gene dan enorm. Kan zij lekker door met onverstoord werken en hopelijk iets sneller naar huis. Het is zo’n kleine moeite, maar het gebaar kan zo veel groter zijn. Het is niet zo dat je helemaal naar Azië wordt gestuurd voor een speciaal drankje.

Soms krijg je dan ook als opmerking te horen dat het geen bekende is. Ja, dan help ik mooi niet hoor.  Alleen is dat dan echt zo erg. Als iemand zijn handen vol heeft en zijn sleutels laat vallen dan help je toch gewoon even. Zulke dingen doe je gewoon naar mijn mening. Zo was ik bijvoorbeeld laats bij mijn omaatje in het ziekenhuis. Op de afdeling stonden er maar twee zusters en de afdeling zelf lag vol. Met een heel pijnlijk gezicht vroeg de zuster of ik mijn oma misschien haar medicatie wilde voeren met vla. Dit deed ik met heel veel liefde. Ten eerste omdat mijn oma dat ook voor mij zou hebben gedaan en ten tweede zodat ik de zuster een beetje  werk kon verlichten.  Haar dienst was nog maar net begonnen, maar in principe gewoon al een ramp.

Nou moet ik er wel bij zeggen dat ik absoluut niet in karma geloof. Ik vind gewoon dat het je een goed gevoel geeft en zo overleef ik de dagen weer wat vrolijker. Dat vind ik zelf dan weer belangrijk. Ik ben niet zo van het vast houden aan dingen/geloven. Uiteindelijk moet het gewoon uit je zelf komen en niet vanwege dat je je verplicht voelt.

 

Vind jij zelf dat je genoeg andere helpt of moet je eerlijk bekennen dat je het wel wat vaker mag doen?

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

1 thought on “Gun en help elkaar eens een keertje iets meer

  1. Ik sta op voor ouderen in de bus, help buggy’s uit treinen, houd deuren open voor mensen en laat ouderen voorgaan in het openbaar vervoer, of geef fieters voorrang daar waar het kan. Ik help zo vaak ik kan, hoe klein of groot ook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.